Bora Numanoğlu

Dönerek Mevlana olunmaz; Önce erecek, sonra döneceksin...

Karadeniz fıkralarına, Laz fıkralarına yıllardır en çok Karadenizliler güldü. Çünkü insanlar bunları genellikle bir kültürü aşağılamak için değil, yöresel mizahın bir parçası olarak gördü. Kimsenin aklına ‘bize hakaret ediliyor, namusumuza laf ediliyor’ düşüncesi gelmedi. Elbette her toplum kendi adına neyin kırıcı olduğuna kendisi karar verir; ancak her eleştiriyi ya da her espriyi doğrudan düşmanlık ve mağduriyet üzerinden okumak da sağlıklı bir yaklaşım değil. Sürekli mağduriyet dili kullanmak, toplumsal meseleleri konuşmayı kolaylaştırmıyor; aksine daha da gergin hale getiriyor.

Lazlar yıllarca fıkraların baş kahramanı oldu, gülündü, taklit edildi. O zaman kimse bunu ayrımcılık olarak görmüyordu. Bugün benzer bir mizah unsurunun başka bir kimlik üzerinden yapılmasına gösterilen tepkinin neden farklı olduğunu sorgulamak da gayet meşru bir tartışmadır.

Rahmi Koç fıkrasında Kürt değilde Laz deseydi insanlar bunu sorun olarak görmeyecekti ama tam olarak sorun bu.

Gece gece bu iyiydi ✔️

Trabzonspor’un yıllardır özlemini duyduğu vizyon tam da budur. Basketbolu yalnızca bir yan branş olarak değil, kulübün geleceğinin önemli bir parçası olarak gören bir anlayış ortaya konuyor. Bu nedenle, bu süreci yöneten ve basketbola değer veren insanlar Trabzonspor Basketbol için önemli bir fırsattır. Kişilerden bağımsız olarak, bu vizyonun desteklenmesi ve başarıya ulaşması Trabzonspor’un menfaatinedir.

Futbol takımına seri transferlerle şampiyonluk kadrosu. Basketbol takımına tarihinde hiç ayrılmamış bütçelerle EuroCup kadrosu. Belki birkaç sene içinde EuroLeague. Bu adam basketbol takımımız için bir fırsat. Kemerlerinizi bağlayın. Uçuşa geçiyoruz 🚀

Böyle bir vizyonun ortaya konulmasını ve bu doğrultuda transfer görüşmelerinin gerçekleştirilmesini son derece önemli ve başarılı buluyorum. Trabzonspor Basketbol adına ortaya konan bu yaklaşım, kulübün hedeflerini ve geleceğe dair kararlılığını açıkça göstermektedir. Tebrikler …

Sportif prestij, bütçe ve rekabet düzeyi açısından bakıldığında BKT EuroCup, genel kabul gören sıralamada FIBA Şampiyonlar Ligi’nden bir adım daha üst seviyede görülüyor. Avrupa kulüp basketbolunda genel hiyerarşi: EuroLeague EuroCup Basketball Champions League EuroCup’ın avantajları Rekabet seviyesi daha yüksek. Bütçeler daha büyük. Avrupa basketbol kamuoyunda görünürlüğü daha fazla. Başarılı olunduğunda EuroLeague’e giden yol açılabiliyor. Şampiyonlar Ligi’nin avantajları Seyahat ve organizasyon maliyetleri genellikle daha yönetilebilir. Sportif başarı elde etmek nispeten daha ulaşılabilir olabilir. FIBA’nın organizasyonu olduğu için farklı bir uluslararası görünürlük sağlar. Trabzonspor özelinde düşündüğümde; kulübün büyüklüğü, şehir potansiyeli ve basketbol geçmişi nedeniyle EuroCup markası Trabzonspor adına daha prestijli bir tercih gibi duruyor. Ancak yönetim bütçe, sponsor desteği ve kadro planlamasını göz önünde bulundurarak karar verecektir. Trabzonspor taraftarı açısından ise “EuroCup” ismi, Avrupa basketbolunda kulübün yeniden büyük sahneye çıktığının daha güçlü bir göstergesi olarak algılanacaktır.

Trabzonspor’a EuroCup sonrası Şampiyonlar Ligi’nden davet geldi. (61saat) Son kararı yönetim verecek.

Sevgili dostum, Trabzonspor Basketbol’un hikâyesini kaleme alma cesaretini ve emeğini gönülden tebrik ediyorum. Bu kitap, yalnızca bir spor branşının geçmişini anlatmayacak; aynı zamanda nice insanın emeğini, hayalini, mücadelesini ve hatıralarını gelecek nesillere taşıyacak çok kıymetli bir eser olacak. “O gün geldiğinde, yalnızca bir kitabın sayfaları değil; yıllardır dağınık halde duran anılar da yeniden hayat bulacak.” Bu önemli çalışmayı üstlendiğin için sana teşekkür ediyor, kitabın büyük ilgi görmesini diliyorum. Sabırsızlıkla yayımlanacağı günü bekliyoruz. Kalemine, emeğine ve yüreğine sağlık.

O gün geldiğinde, yalnızca bir kitabın sayfalarını değil; yıllardır dağınık halde duran hatıraları da birlikte açacağız. Şimdiden hepinize teşekkür ederim dostlar. Bir dip not bırakıp tamamlayayım: Arada sırada kitaptan kısa kesitler paylaşmaya devam edeceğim.

“Duyulmuyorsa artık milletin sesi, yükselen her çığlık feryadı vatandır.” “Feryadı vatan” ifadesi, bir milletin yaşadığı acıyı, çöküşü, çaresizliği ve yardım çağrısını anlatan çok güçlü bir söylemdir. Özellikle edebiyat ve siyaset dilinde; memleketin içine düştüğü durum karşısında yükselen isyanı ve vicdan çağrısını temsil eder.

Eleştiri Kültürü: Bir Toplumun Aynası Eleştiri… Bir insanın, bir kurumun, hatta bir ülkenin gelişebilmesi için en önemli ihtiyaçlardan biridir. Çünkü eleştiri; yıkmak için değil, eksikleri görmek ve daha iyisini inşa etmek için yapılır. Ne yazık ki bugün birçok yerde eleştiri ile düşmanlık, sorgulama ile hainlik, fikir beyan etmek ile saldırı birbirine karıştırılıyor. Oysa gelişmiş toplumların ortak özelliği; eleştiriye açık olmalarıdır. Bilim eleştiriyle ilerler, sanat eleştiriyle derinleşir, siyaset eleştiriyle denetlenir. Eleştirinin olmadığı yerde ise kör bir bağlılık, sorgusuz bir düzen ve zamanla çürüyen bir yapı ortaya çıkar. Bugün en büyük problemlerden biri, insanların sadece kendi düşüncesine yakın olanı “doğru”, karşısındaki her fikri ise “yanlış” kabul etmesidir. Halbuki farklı görüşler bir tehdit değil, doğruyu bulmak için fırsattır. Çünkü aynı düşüncenin sürekli tekrar edildiği ortamlar gelişmez; sadece yankı üretir. Bir diğer sorun ise “satılık kalemler” meselesidir. Her dönemde olmuştur. Güce göre yön değiştiren, hakikate değil menfaate yakın duran insanlar hep çıkmıştır. Dün başka konuşup bugün tam tersini savunanların ortak noktası; ilke değil çıkar peşinde olmalarıdır. Ancak burada önemli bir ayrım yapmak gerekir: Her gazeteci, her yazar, her yorumcu aynı değildir. Hâlâ bedel ödemeyi göze alarak doğruları yazan, vicdanıyla hareket eden, toplum adına konuşan namuslu kalemler vardır. Bir toplumu ayakta tutan da zaten o insanlardır. Eleştirinin amacı linç etmek değil, uyarmaktır. İnsan hata yapabilir; siyasetçi de yapar, iş insanı da yapar, spor adamı da yapar. Önemli olan, eleştiriye kulak verebilmektir. Çünkü sürekli alkışlanan insanlar bir süre sonra gerçekle bağını kaybeder. En tehlikeli ortam da budur: Herkesin sustuğu, kimsenin doğruları söylemediği ortam. Bugün sosyal medyada da benzer bir tablo var. İnsanlar düşüncelerini tartışmıyor; birbirlerini yok etmeye çalışıyor. Oysa medeniyet, farklı fikirlerin kavga etmeden konuşabilmesidir. Bağıranın değil, fikri güçlü olanın değer gördüğü bir düzen kurulmadıkça toplumlar gerçek anlamda ilerleyemez. Sonuç olarak eleştiri bir tehdit değil, gelişimin temelidir. Yeter ki samimi olsun, bilgiye dayansın ve hakaret yerine fikir taşısın. Çünkü hakikatin en büyük düşmanı eleştiri değil; sorgulamayan, düşünmeyen ve sadece alkışlayan düzendir.

Kemal Kılıçdaroğlu daha yola adımını atmadan, Barış Yarkadaş’ın oluşturduğu öfke iklimi altında ezilecek gibi duruyor. Çünkü insanlar artık siyasette sürekli saldıran, ayrıştıran ve kibir diliyle konuşan isimlerden yoruldu. Barış Yarkadaş’ın her çıkışı, Kılıçdaroğlu’nun önüne yeni bir yük koyuyor. Destek vermek isterken zarar veren, savunmak isterken tepki büyüten bir tablo oluşuyor. Bazen siyasette en büyük zarar rakipten değil, kontrolsüz savunuculardan gelir. Gerçek anlamda mide bulandırıcı ,tiksiniyorum…

“En tehlikeli düşman, bize benzeyip de bizden olmayandır.” Hz. Ali “Efendiler düşman cephede bellidir fakat asıl tehlikeli olan içimizdeki hainlerdir," Atatürk

Haklısınız, kira önemli bir kriter. Ama bugün mesele sadece kira değil. İstanbul’daki işletme yüksek kirayı; yüksek sirkülasyon, turist, yoğun nüfus ve günlük hacimle dengeleyebiliyor. Anadolu’daki işletme ise daha düşük müşteri hacmiyle; aynı SGK’yı, aynı vergiyi, aynı enerji maliyetini, aynı ürün fiyatlarını ödüyor. Hatta çoğu ürünü İstanbul fiyatına alıp üstüne nakliye ödüyor 😅 Yani mesele artık “İstanbul fiyatı” değil… Türkiye’de işletme ayakta tutabilme mücadelesi.

@BoraNumanoglu Bora Bey tespitleriniz doğru fakat kira ciddi bir kriter. İstanbul'da dükkan kiralarını müşterilere ödetiyorlar.

“İstanbul fiyatı olmuş burası…” diyen misafirimize küçük bir bilgilendirme 😌 Biz de şaşkınız… Çünkü SGK’ya “biz Samsun’dayız” deyince indirim yapmadılar. Vergi dairesi de “siz Anadolu işletmesisiniz” deyip yarısını silmedi. Elektrik faturası zaten bizi direkt İstanbul şubesi sanıyor. Et desen aynı fiyat, peynir aynı fiyat, kahve desen dolar bazlı… Hatta çoğu ürün İstanbul’dan geliyor, üstüne bir de nakliye ödüyoruz 😅 Ama hâlâ bazıları burada çayın 5 TL, etin köyden bedava, çalışanın da gönüllü çalıştığını düşünüyor. Bu gördüğünüz şey sadece “logo” değil; gece kapanmayan hesap makinesi, maaş günü stresleri, vergi, SGK, zam, personel, kalite mücadelesi… Kısacası; İstanbul fiyatı değil… Türkiye gerçeği.”

Sorunu sadece siyaset kurumuna yüklemek, meselenin en görünür kısmına bakmaktır. Oysa siyaset; toplumun kültürel yapısının, eğitim seviyesinin, hukuk bilincinin, ekonomik ahlakının ve vatandaş davranışlarının bir sonucudur. Bir toplum; liyakati değil sadakati ödüllendiriyorsa, kuralları evrensel değil kişisel görüyorsa, eleştirel düşünce yerine fanatizmi besliyorsa, hesap sormak yerine taraf tutuyorsa… orada ortaya çıkan siyasal yapı tesadüf değildir. Çünkü siyaset, toplumdan bağımsız çalışan bir mekanizma değildir. Siyasetçinin dili de yöntemi de toplumun verdiği tepkiye göre şekillenir. Bilimsel olarak bakıldığında güçlü devletlerin ortak noktası sadece iyi yöneticiler değil; yüksek vatandaşlık bilinci, kurumsal kültür, hukuka bağlılık ve toplumsal sorumluluk refleksidir. Kısacası mesele yalnızca “kim yönetiyor” değil, toplumun neyi ödüllendirdiği ve neye sessiz kaldığıdır.

Bu ülke iki Kemal gördü… Biri işgal altındaki bir millete yeniden ayağa kalkmayı öğretti, küllerin içinden bir vatan çıkardı. Diğeri yıllarca ayağa kalkmak isteyen milyonların umutlarını tüketti. Biri “istiklal” diyerek tarih yazdı, Diğeri her seçim sonrası aynı hezimetle toplumu uyuttu . Birinin adı milletin kalbine kazındı, Diğeri siyasetin en ağır hayal kırıklıklarından biri olarak hafızalarda kaldı.

✍️✔️✍️

“Acı gerçek şu ki… Barışçıl bir insan bile gerektiğinde şiddetin ne olduğunu bilmeli. Aksi halde sahip olduğu huzur, onu tehdit eden kişinin insafına kalır.” — Miyamoto Musashi

Çok doğru ✔️