ℂ𝕒𝕜𝕖 🥗🍃

ความที่คิดว่ายังไงเช้ามาบานแน่ๆ เลยตั้ง time-lapse ละน้องค่อยๆบานจริงๆ ภูมิใจอ่าา

กรุ๊ปเพลงญปในfbมีคุยกันถึงว่าจะทำยังไงให้คนสนใจไปดูคอนเสิร์ตญปในไทยกันมากขึ้น (เคสนี้คือไม่นับศลปที่ติดลมบนไปแล้วอย่างคาเสะ วันโอ อาโดะ) ส่วนตัวรู้สึกว่าที่ยากคือระบบนิเวศน์ของคนฟังเพลงญปในไทยมันยูนีคและปัจเจกมาก กับกำลังซื้อในไทยอาจจะยังไม่แมชท์กับrequirementของทางญปเท่าไหร่

ทุกคนติดการอ่านจากอะไรกันบ้างอะ นี่เริ่มจากขายหัวเราะ/มหาสนุก

ทุกคนเคยมีเหตุการณ์หรือประโยคฝังใจมั้ย? แบบผ่านมาแล้ว 10 ปีแต่กูยังจำได้จนถึงทุกวันนี้…

ความลึกลับของชีวิตคนออฟฟิศกรุงเทพฯ คือ เงินเดือนสตาร์ทเท่าเดิม แต่ร้านเปิดใหม่แถวสาทร-อโศก มีแต่สลัดจานละ 300 กับกาแฟแก้วละ 150 แล้วประเด็นคือคนแน่นเต็มร้านทุกวันสรุปคนเมืองเค้าเอาเงินจากไหนมาจ่ายกัน หรือจริง ๆ เราทำงานเป็นงานอดิเรกกันหมดนะ

อ่านที่มีึคนแปลมาละอุบาดมาก “ สำนักพิมพ์ท้องถิ่นเองก็ยังขอบคุณเราที่ช่วยยกระดับเพดานราคาของตลาดให้สูงขึ้น“ มั่นมากเรื่องดันราคามังงะ😭😭😭😭😭 แล้วไปเอามาจากไหนมังงะ 70 เยนในไทย ถ้าเป็นยุคหลายสิบปีก่อนคงใช่ แต่ยุคที่นกย่างเข้ามามังงะไทยมัน 45-65 บาทแล้ว (ถึงได้มีมีมที่สนพ.ใบเขียวมันแซะว่า 115 บาทเราไม่ขาย เราขาย 65) ละสนพ.อื่นเขาก็ใช้กระดาษกรีนรี้ดขายกันที่ 60 บาทเท่านั้นเองยุคนั้น (สยาม/ใบเขียว) ปัจจุบันแกดันราคาไปถึงเล่มละ 185 บาทเป็นแสตนดาร์ดแล้วเนี่ย ทุเรศ เรื่องเปลี่ยนไปตีพิมพ์ในญปอีกนะ ต้นทุนการตีพิมพ์ในญปสูง > เข้าใจ กระดาษญป > เข้าใจ แต่เอามาใช้กับเรื่องที่ตีพิมพ์มาก่อนหน้าแล้วด้วยคนละสเปค > ทำทำไม ??????? ยังด่าเรื่องหนังสือเรื่องเดียวกันสูงไม่เท่ากันอยู่ทุกวัน ละเปลี่ยนที่พิมพ์เพื่อลดต้นทุน แต่ราคาไม่เห็นจะถูกลง เอาฮาปะ กำไรปีละยี่สิบสามสิบล้าน (เฉพาะของไทย) แต่ขูดรีดกันขนาดนี้ ไม่ดูสภาพเศรษฐกิจรายได้คนอ่านหรอก มองจากมุมนายทุนมันสบายใจจังโว้ย