🦋 Yoshida Yume 🦋

#CSK_Commu “น่าสนุกจังเลย~~” “ถ้าเรียกโยชิดะจะสับสน เรียกว่ายูเมะเลยก็ได้นะ” โยชิดะ ยูเมะ (吉田 夢 - Yoshida Yume) 14ปี ม.ต้นปี3-B (เพิ่งย้ายเข้ามาเรียน) ฝาแฝดของโยชิดะ ยูกิ (แฝดคนพี่) Doc : bit.ly/CSK_Yume_Profi… . [ทัก โค โรล เวิ่น OK ค่ะ]

@itsuki_CSK @CSK_Shin เห็นคนที่ชวนมานั่งด้วยกันเลือกนั่งที่ห่างออกไป ยูเมะก็ขมวดคิ้วนิดหน่อย ก่อนที่จะหันมาเบิกบานกับคำตอบของคนซึ่งอยู่บนเตียง "ถ้าอย่างนั้นปีนี้เอาเป็นแบบสุขภาพหน่อยดีกว่าสินะคะ" "ตื่นเต้นจัง อยากให้อาทิตย์หน้ามาถึงเร็วๆจังเลยค่ะ"

@CSK_Shin @CSK_Yume “ได้ครับๆ ไม่มีปัญหาเลย” เขาหันไปตอบยูเมะอย่างร่าเริงขึ้นมา แล้วหันไปยิ้มแหะๆให้ชินเพราะไม่รู้จะพูดอะไรดี “อือ…ขอบคุณมากเลยนะครับที่มาเยี่ยม ผมหายเหงาไปเยอะเลย”

ห้องพิเศษ-รพ. | เวลาเยี่ยม 10:00-20:00 “…อ อือ…” อิสึกินอนอยู่คนเดียวในห้อง เขาหลับๆตื่นๆมาตั้งแต่เมื่อวานหลังผ่าตัดเสร็จ วันนี้รู้สึกดีขึ้นมากแต่ก็ยังขยับไปไหนไม่ได้ไปอีกซักพัก

@itsuki_CSK @CSK_Shin "รบกวนด้วยค่ะ~" ยูเมะเดินไปนั่งโซฟาที่ว่า พลางตบมือลงเบาะข้างตัว เหมือนเรียกอีกคนให้มานั่งด้วยกัน "วันเสาร์.... ดีจังเลย ฉันยังคิดอยู่เลยว่าถ้าพี่อิสึกิต้องอยู่โรงพยาบาลอีกสักอาทิตย์ จะทำยังไงดี" "แต่--อื้ม... พี่อิสึกิกินช็อกโกแลตหรือของที่ทำจากนมได้ไหมคะ?"

@CSK_Shin @CSK_Yume เขามองปฏิทินบนโต๊ะทีวีที่อยู่ปลายเตียงก่อนจะตอบ “วันนี้วันอังคารสินะครับ…ถ้าไม่มีปัญหาอะไรอาจจะได้กลับวันเสาร์ครับ” เขาพูดแล้วก็ดื่มน้ำจนหมดแก้วถือแก้หมุนไปหมุนมาในมือ “คุณชิน กับยูเมะจังนั่งก่อนเถอะครับ ยืนนานๆแล้วเดี๋ยวจะเมื่อยซะเปล่าๆ” เขาผายมือไปทางโซฟาใกล้ๆ

@itsuki_CSK @CSK_Shin "....." ยูเมะมองซ้ายทีขวาที "ไม่เป็นไรค่ะพี่อิสึกิ" แล้วก็หันไปขอบคุณคุณผู้ดูแล "ขอบคุณชินซังด้วยนะคะที่ช่วยยกมาให้" พอเห็นว่าอีกฝ่ายพยักหน้า แล้วก็เดินไปวางของเยี่ยมไข้ ยูเมะก็กลับมาพูดเรื่องสำคัญ ที่มีผลสำคัญต่อวันข้างหน้า "แล้วพี่อิสึกิต้องอยู่โรงพยาบาลกี่วันหรือคะ?"

@CSK_Shin @CSK_Yume เขามองอีกคนที่เข้ามาในห้องแล้วโค้งหัวให้เล็กน้อย “สวัสดีครับ…” ดูท่าทางอิหลักอิเหลื่อนิดหน่อย ด้วยความไม่คุ้นเคย “ขอบคุณนะครับยูเมะจัง” เขาเอื้อมมือไปหยิบแก้วน้ำมาถือไว้ “อ้า…วางไว้ตรงนั้นก็ได้ครับ” เขามองตามไปยังหลังตู้เตี้ยที่ว่างอยู่

@itsuki_CSK ด้วยความที่ไม่แน่ใจว่าคนบนเตียงมีเรี่ยวแรงแค่ไหน น้ำจึงถูกรินไว้แค่ครึ่งแก้วก่อน... "พี่อิสึกิคะ ของเยี่ยมเอาวางไว้ที่ไหนดีคะ" ถามพร้อมยื่นแก้วน้ำให้

@itsuki_CSK "ได้เลยค่ะ" ตบหมอนช่วยพยุงให้ ก่อนจะหันไปทางโต๊ะเลื่อน แต่ยังไม่ทันที่จะได้หยิบทั้งแก้วและเหยือกน้ำที่วางไว้สำหรับผู้ป่วย ประตูห้องที่ปิดสนิทก็เปิดออกเสียก่อน ยูเมะมองคนที่ถือตระกร้าของเยี่ยม ขณะที่มือก็รินน้ำ +

@itsuki_CSK "ปีนี้ฉันแข็งแรงขึ้นเยอะเลยค่ะ ต้องเพราะได้ออกมาข้างนอกแน่ๆ" หมายถึงนอกการดูแลของบ้านหลักอ่ะนะ~ "อ่ะ-- แต่ฉันมารบกวนพี่อิสึกิหรือเปล่าคะนี้?" ได้ยินว่าอีกฝ่ายง่วง ถ้าอย่างนั้นก็น่าจะต้องพักผ่อนหรือเปล่า?

@CSK_Yume พอขยับตัวขึ้นนั่งได้เรียบร้อยเขาก็ยิ้มตอบ “ก็…พอได้ยาแล้วก็ไม่ค่อยเจ็บครับ แต่ก็ง่วงเพราะยาด้วย…” เขาหัวเราะแห้งตามหลังประโยคที่ตัวเองพูด “ยูเมะจังก็ระวังอย่าป่วยไปอีกคนนะครับ”

@itsuki_CSK "ยูกิเพิ่งหายไข้ไม่นาน พี่ฮารุไม่อยากให้ออกมาโดนลม แล้วก็ไม่อยากให้มาโรงพยาบาลด้วยค่ะ" พูดไปพลาง ช่วยจับอีกฝ่ายไปพลาง "ฉันก็เลยมากับชินซังค่ะ" ในเมื่อพี่ฮารุต้องเฝ้าคนเพิ่งหายป่วย อีกคนที่สามารถขับรถมาส่งได้ ก็ไม่พ้นผู้ดูแลอีกคน "พี่อิสึกิเป็นอย่างไรบ้างคะนี่"

@CSK_Yume “อ้า…แค่ไม่ไปโดนสายระบายที่เข่าก็พอครับ” เขายินดีให้อีกฝ่ายประคองแต่โดยดี ระหว่างนั้นก็ถามอย่างอื่นไปด้วย “วันนี้ยูกิจัง ไม่มาเหรอครับ ไม่สบายอีกหรือเปล่า” เขาถามด้วยความเป็นห่วง

@itsuki_CSK มีแต่จะช่วยอำนวยความสะดวกให้ เพราะในเมื่อห้ามไม่ได้ อย่างน้อยก็จะไม่ต้องฝืนตัวเองให้อาการหนักหรือแย่ลงกว่าเดิม

@itsuki_CSK เห็นอีกฝ่ายไม่ได้นอนหลับ... ไม่สิ~ พยายามลุกขึ้นนั่ง ยูเมะก็รีบเข้าไปข้างเตียง "แตะตรงไหนได้ไหมคะนี่ ให้ฉันช่วยประคองไหมคะ" อาจจะเพราะดูแลคนที่เข้าๆออกๆโรงพยาบาลอย่างฝาแฝดเป็นประจำ แถมเจ้าตัวก็ชอบทำโน้นทำนี่ทั้งที่ต้องนอนพัก ทำให้ความคิดว่าจะห้ามไม่มีอยู่ในหัว +

@itsuki_CSK @CSK_Yuki (มาแล้วค่า~~) "ว่าแต่.... วันนี้พี่อิสึกิแค่มาเยี่ยมยูกิหรือคะ" มองอีกฝ่ายถือชาแล้วก็ถามขึ้นมาตรงๆ ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาที่อยู่อีกฟาก

@CSK_Yume @CSK_Yuki “ขอบคุณนะครับ มารบกวนซะแล้ว” เขายิ้มๆให้แล้วยกถ้วยชาขึ้นมาถือไว้ในมือ

ป่วยจนลุกไม่ไหว ทำให้ยูเมะต้องพลอยหยุดเรียนไปด้วย //มองดูคุณผู้ดูแลอุ้มเจ้ามะลิออกไปนอกห้องนอนรอบที่ n

[คืนวันที่ 13/2] - ห้องครัวในบ้าน 🦋- แง้~ ทำไมมันเป็นแบบนี้ไปได้ล่ะ 🪞- ให้ผมช่วยไหมครับคุณหนู 🦋 - ไม่ได้ ฉันต้องทำด้วยตัวเองค่ะ 🪞 - แต่นั่นเหมือนกำลังจะ--- ไหม้ ? 🦋 - ออกเสียงถูกต้องแล้วค่ะ แต่~ไม่ใช่เรื่องนั้น (ย้อนเวลากลับนานมาก ผปค.เพิ่งหาเวลาว่างได้ค่ะ) @CSK_Shin

@itsuki_CSK @CSK_Yuki "ถ้าอย่างนั้นฉันจะไปยกชาให้นะคะ" เดินมาส่งถึงโต๊ะในห้องรับแขก ก่อนจะเดินเลี้ยวหายออกไป ไม่นานก็กลับมาพร้อมถาดที่วางถ้วยชาพร้อมจานใส่ขนมขบเคี้ยว

@CSK_Yume @CSK_Yuki “อย่างงั้นเหรอครับ ค่อยโล่งอกหน่อย” เขาพยักหน้ารับ “งั้นผมจะรอที่ห้องรับแขกนะครับ”

@itsuki_CSK @CSK_Yuki "พี่ฮารุอยู่ด้วยค่ะ" คุณผู้ปกครองอย่างเป็นทางการของสองพี่น้อง "ถ้าไม่ให้ลุกเลย เจ้าตัวจะงอแง พี่ฮารุอนุญาตแค่ปรุงรสข้าวต้มของตัวเองบนจานเท่านั้นค่ะ" ยูเมะคิดว่าไม่บอกดีกว่าว่ากว่าจะดีลกันลงตัว และพี่ฮารุนั้นพาตัวฝาแฝดไปยังไง

@CSK_Yume @CSK_Yuki “เอ๊ะ ให้คนป่วยเข้าครัวแบบนั้น…จะไม่เป็นไรเหรอ…ให้ผมช่วย…ไม่สิ…อื้อ…ผมจะไปรอครับ…” เขาเป็นห่วงคนป่วยที่ดูจะไปยอมพักจนเผลอเสนอตัวช่วย แต่พอมองขาตัวเองแล้ว จะไปเกะกะเป็นภาระมากกว่า สุดท้ายจึงรับคำแล้วไปรอที่ห้องรับแขกแต่โดยดี

@itsuki_CSK @CSK_Yuki "ส่วนฉัน... พอยูกิไม่สบายแบบนั้น พี่ยูกิก็เลยประเมินว่าถ้าออกไปเจอสภาพอากาศข้างนอก อาจจะป่วยไปอีกคน ก็ตัดสินใจโทรไปลาหยุด" ยูเมะเดินนำคนบนรถเข็นอย่างช้าๆ "แล้วตอนนี้พี่ยูกิอยู่ในครัว ชินซังก็กำลังยุ่ง" "พี่อิสึมิต้องพาตัวเองไปที่ห้องรับแขกแล้วค่ะ"

@itsuki_CSK @CSK_Yuki "ไข้ขึ้นเหมือนทุกปีค่ะ" หมายความว่าไม่มีอะไรอื่นนอกจากนั้น "เมื่อเช้าเจ้าตัวยังงอแง ว่าไม่อยากหยุดเรียนทั้งที่เพื่งได้เข้าเรียนเลยค่ะ" ในบ้านจัดพื้นที่สำหรับเดินไว้กว้าง ซ้ำยังทำระดับเผื่อไว้เวลาที่คนในบ้านกลายเป็นคนป่วยที่ต้องใช้รถเข็น ทำให้ไม่มีปัญหาสำหรับแขกผู้มาเยือน +

@itsuki_CSK @CSK_Yuki "สวัสดีค่ะพี่อิสึกิ เข้ามาข้างในก่อนสิคะ" เชิญเข้าบ้านก่อนเป็นอย่างแรก เพราะข้างนอกน่ะ~~แค่เปิดประตูก็หนาวแล้ว ข้างในมี่เปิดฮีทเตอร์ไว้ อุ่นกว่าตั้งเยอะ

@CSK_Yume @CSK_Yuki “สวัสดีครับยูเมะจัง” //โบกมือ

เห็นคุณผู้ดูแลอุ้มมะลิออกมาจากห้องยูกิอีกแล้ว ก็เข้าใจว่าไม่อยากให้ไปกวนคนป่วย แต่เจ้ามะลิก็พยายามดูแลยูกินะ //เอาขนมให้รางวัลมะลิก่อนไปคุยเรื่องนี้

วันนี้ยูกิก็ยังต้องนอนอยู่ในห้อง ถึงจะเป็นเรื่องที่เป็นอยู่ทุกปีก็อดเป็นห่วงไม่ได้

@itsuki_CSK @CSK_Yuki //ออกมาเปิดประตูให้พี่อิสึมิ เพราะคนในบ้านกำลังยุ่ง

@CSK_Yuki /เอาการบ้านไปให้ยูกิยูเมะที่บ้าน