Michel

“Recht op de toekomst” is de titel van het jaarverslag van de Raad van State met een oproep om het belang van toekomstige generaties niet uit het oog te verliezen. Zo. Je moet maar durven. Want als toekomstige generaties, onze kinderen, onze jongeren ergens door getroffen worden dan is het toch wel de rampzalige gevolgen van de massamigratie waardoor ze niet alleen nu al geen woning kunnen vinden en al onze publieke voorzieningen (onderwijs, zorg, etc.) zwaar onder druk zijn komen te staan, maar door de massamigratie dreigen toekomstige generaties zelfs hun land, hun gemeenschap, hun cultuur, hun enige (!) thuis voor eens en voor altijd te verliezen. En wat doet de door en door globalistische Raad van State, dit kartelbolwerk, vervolgens in hun jaarverslag? Opscheppen over het torpederen van strenge asielmaatregelen! Trots uitlichten hoe ze hebben voorkomen dat er boetes kunnen worden uitgedeeld bij het niet behalen van het inburgeringsexamen. Pontificeren over hoe burgemeesters zelfs demonstraties tegen abortusklinieken mogen laten verbieden (over “recht op de toekomst” gesproken!). De brutaliteit, de onbeschaamdheid, de chutzpay. Maar er is ook goed nieuws! Gelukkig keren jongeren zich niet alleen in Nederland maar wereldwijd steeds meer af van het antidemocratische en zelfs antihumane globalisme waarvan de Raad van State en ons radicale politieke “midden” doordrenkt zijn en stemmen ze in groten getale voor antiglobalistische partijen zoals de AfD in Duitsland, Sanseito in Japan en Forum voor Democratie in Nederland en daarmee voor hun “recht op de toekomst”.

Rampweek? Nee Wouter, dit is gewoon beleid Wouter de Winther noemt het in zijn Telegraaf column een rampweek. Alsof het kabinet per ongeluk over een bananenschil gleed, alsof chaos uit de lucht kwam vallen, alsof niemand dit zag aankomen. Maar voor iedereen buiten de Telegraaf redactie, is wat hij beschrijft geen ongeluk. Het is de logische uitkomst van jarenlang opportunisme, verkiezingsmarketing en bestuurlijke lafheid. Wanneer partijen jarenlang roepen dat “het anders moet”, maar vervolgens exact hetzelfde doen zodra ze aan tafel zitten, krijg je geen regeringskracht maar bestuurlijke cosplay. Stoere taal voor de camera, bibberende knieën in de ministerraad. Een streng asielbeleid verkopen aan kiezers en daarna stranden op eigen amateurisme: dat is geen rampweek, dat is een routekaart. De echte puinhoop zit ook niet in één stemming of een lastige senaat. Die zit in een politiek systeem waarin partijen liever elkaar beschadigen dan problemen oplossen. Waar persmomenten belangrijker zijn dan dossiers. Waar spin doctors meer invloed hebben dan uitvoerders. En waar falen altijd wordt gepresenteerd als “complexiteit”. Neem de vertrouwde Haagse reflex: als iets mislukt, ligt het aan procedures, de oppositie, de Eerste Kamer, de timing, de toon of de beeldvorming. Nooit aan gebrek aan vakmanschap. Nooit aan lege plannen. Nooit aan ministers die hun map nog moeten openslaan terwijl de camera al draait. En de media, Wouter? Die spelen hun eigen bijrol trouw mee. Alsof politiek een wekelijkse dramaserie is met cliffhangers, ego’s en scorebordjournalistiek. Wie won het debat? Wie liep een deuk op? Wie stond sterk in de wandelgangen? Ondertussen wacht de burger op woningen, duidelijkheid, veiligheid en een overheid die meer doet dan zichzelf analyseren. Wat deze week blootlegt, is niet de zwakte van één coalitie maar de uitputting van een bestuurscultuur. En een gebrek aan inzicht bij o.a. de Telegraaf. Een klasse die communicatie verwart met competentie. Die verkiezingsretoriek verwart met uitvoerbaar beleid. En die verrast kijkt wanneer slogans geen wetten blijken te zijn. Dus nee, Wouter: geen rampweek. Een spiegelweek. En het pijnlijkste beeld daarin is niet het kabinet. Het is hoe normaal we, dankzij het wegkijken van de media, dit zijn gaan vinden.

@lidewij_devos @stasLVVN Ondertussen op #linkedin een eerste reactie van professor Meester :

🧠LAAT DIT EVEN GOED TOT U DOORDRINGEN! 🧠 👉Links op de foto @BartNijman. 👉Rechts Maaike van Charante of @Repelsteeltje21. Bart en Maaike zijn podcastmaatjes en beiden staan ze achter het doodwensen door Bart van de baby van @lidewij_devos. Maaike probeert dat goed te praten door weer eens te beginnen over Lidewij die afstand moet nemen van... en plaatst bij haar post waar ze Bart steunt een babyfoto van Hitler om haar betoog kracht bij te zetten. En daarmee rechtvaardigt Maaike het doodwensen van een kind. Waarvan akte! De haat naar een politieke partij zit zo diep dat zelfs een onschuldige baby doodwensen gerechtvaardigd wordt door deze levensgevaarlijke idioten. Mocht er iets gebeuren zoals dat wat met Pim Fortuyn gebeurde dan zijn deze twee HOOFDSCHULDIG. Alleen een gepaste straf is dan niet meer dat rechtvaardig voor deze twee psychopaten.

Wat een getordeerde persoonlijkheid. Zou deze kinderloze ex-Geenstijler een stiekeme spijtoptant van zijn zelfgekozen onvruchtbaarheid zijn? Btw. Hitler was ook kinderloos. Hij had ook een hond. Hij was ook labiel. En suicidaal.

Column: de Baby Theory van Bart Nijman Max von Kreyfelt Hadden de ouders van Bart Nijman zelf niet vooraf beter moeten nadenken? Lidewij de Vos juichte gisteren op X over de komst van een baby. Voor Bart Nijman een reden om te reageren in de sfeer van een berucht gedachte-experiment uit de Nazi-periode. Het internet deed wat het altijd doet: ontploffen, verketteren, applaudisseren, citeren zonder lezen en lezen zonder begrijpen. Maar misschien is er nog een andere, even onbehoorlijke vraag mogelijk. Die wil ik jullie niet onthouden; Hadden de ouders van Bart Nijman destijds zelf niet beter moeten nadenken? Tenslotte condooms waren er toen ook al zoals Durex. Rustig aan. Dit is satire. Een spiegel, geen stamboomonderzoek. Want wie speelt met groteske vergelijkingen, moet niet verbaasd zijn als de logica daarvan terugkaatst als een boemerang zonder een columncontract. Laten we ons eigen gedachte experiment opzette? Stel je het kraambezoek voor. Beschuit met muisjes, een oom met sigaar, een tante die zegt dat hij later vast “iets met woorden” gaat doen. Niemand die opstaat en zegt: zullen we dit nog eens heroverwegen? Is dit maatschappelijk verantwoord? Hebben we een impactanalyse gedaan? Is er toezicht? Is er een vergunning voor toekomstige meningen? Natuurlijk niet. Zo werkt het leven buiten de monarchie niet. Gelukkig maar. Precies daarom wringt het wanneer volwassen opiniemakers zich bedienen van redeneringen waarin het bestaan van mensen wordt teruggebracht tot hypothetische schadeberekeningen. Vandaag is het provocatie, morgen heet het debat, overmorgen blijkt het gewoon gemakzucht verpakt als lef. Want satire kan veel verdragen. Spot ook. Harde kritiek zeker. Maar intelligentie blijft wel een minimale toegangseis. De echte les is eenvoudig: ouders hoeven niet vooraf te verantwoorden welk kind zij op de wereld zetten. Wel mogen we achteraf vaststellen dat sommige volwassenen opvallend weinig gegroeid zijn sinds de couveuse. En dat is dan weer géén theorie. 📌 Steunt u mij ook? max1909.backme.org 

Hoe haal je het in je hoofd @BartNijman? Jouw zieke gedachten projecteren bij de aankondiging van de zwangerschap van Lidewij de Vos? Ik kan hier alleen maar heel verdrietig van worden. Zieke gast ben je. Laat je opnemen.

Bart Nijman bewijst hier dat de zogenaamde vrije pers vooral vrij is om haar eigen morele ondergrens steeds verder te verlagen. Een zwangerschapsaankondiging aangrijpen om aan Baby Hitler Theory te denken is geen humor, geen scherpte en geen journalistieke moed. Het is de reflex van iemand die politiek zo vergiftigd is dat zelfs een ongeboren kind niet meer buiten het vijandbeeld valt. Je hoeft Lidewij de Vos niet te steunen om te zien hoe ziek dit is. Sommige grappen ontmaskeren niet het onderwerp. Ze ontmaskeren de afzender.

€100.000 lesgeld voor Ongehoord Nederland Max von Kreyfelt Fat Ongehoord Nederland zich presenteert als baken van waarheid, moed en anti-establishment-denken. Is terecht en noodzakelijk, maar dat zij tegelijk keihard zelf een arbeidsrechtadvocaat nodig hebben is duidelijk. Ongehoord Nederland blijkt interne hygiëne te missen Het Gerechtshof Den Haag zette de zaak in een pijnlijk helder frame: het ontslag bleef staan, maar de rekening kwam erachteraan. €100.000 billijke vergoeding. Vrij vertaald: je mocht strikt juridisch de deur voor Karskens dichtdoen, maar niet op deze manier. En daar zit een tweede pijnpunt. Arnold Karskens kreeg niet waar hij primair op mikte: terugkeer. Zijn inzet was herstel van zijn positie, rehabilitatie en terug naar binnen. Dat gebeurde niet. De deur bleef dicht. Het hof kende geld toe, maar geen comeback. Dat maakt de uitspraak voor beide kanten ongemakkelijk. ON! kan niet doen alsof het gelijk aan haar zijde stond, want er moet fors worden betaald. Maar Karskens kan niet juridisch claimen dat hij volledig won, want zijn belangrijkste eis strandde: geen terugkeer, geen herstel in functie. Dat is precies het probleem van veel organisaties die zichzelf als rebellen zien. Ze denken dat strijdlust een bestuursmodel is. Dat verontwaardiging management vervangt. Dat interne chaos een teken van authenticiteit is. Tot de rechter binnenkomt met iets ouderwets als dossieropbouw, redelijkheid en zorgvuldigheid. Wie voortdurend roept dat instituties falen, moet extra oppassen zelf geen karikatuur van bestuur te worden. Want dan eindig je niet als verzetsheld, maar als praktijkvoorbeeld in een arbeidsrechtcollege. De ironie is pijnlijk. Een omroep die zegt het systeem te bevechten, wordt gecorrigeerd door precies dat systeem. Dit maal niet vanwege de mening, maar vanwege de manier waarop zij met mensen omgaat. Dat onderscheid is cruciaal. Vrijheid van meningsuiting is geen vrijstelling van goed werkgeverschap. En die ton? Die is meer dan een vergoeding. Het is collegegeld. Betaald voor een les die iedere bestuurder hoort te kennen: principes zijn goedkoop, professioneel handelen niet. Misschien tijd voor ON! Om het straatvechten te verlaten en serieus op te pakken, wat Karskens ooit met de omroep beoogde. Niet schelden maar goede journalistiek bedrijven. Daar hoort interne hygiëne als voorwaarde bij. Wellicht een nieuwe slogan overwegen: Ongehoord Nederland: luid naar buiten, slordig naar binnen. 

Een diploma is geen bewijs van bewustzijn, het is vaak een certificaat van gehoorzaamheid aan een systeem. Ik zie academici die verdrinken in hun ego, terwijl de vakman op de steiger het universele plan begrijpt zonder een boek open te slaan. Wijsheid stroomt door de handen, niet door de titels. 🛠️✨ #WareWijsheid

OPROEP: MEDIA BOYCOT ACTIE Steeds meer mensen zijn het zat: eenzijdige berichtgeving, napraten van dezelfde bronnen, framing in plaats van feiten, en geen ruimte voor kritische vragen. De media is bepalend voor het succes van de overheidsmaatregelen Daarom deze oproep: Boycot media en haar columnisten die vertrouwen verspelen. Geen clicks. Geen abonnement. Geen shares. Geen reacties. Geen aandacht. Geen advertenties. Steun in plaats daarvan: - onafhankelijke journalisten - lokale initiatieven - onderzoeksplatforms - directe primaire bronnen - makers en burger journalisten die transparant werken Verandering begint bij ons kijkgedrag. Elke view is macht. Elke euro is invloed. Gebruik die bewust. Zet vandaag één stap: Ontvolg één medium dat je niet meer vertrouwt. Volg één bron die wél inhoud levert. #Mediaboycot #KritischDenken #OnafhankelijkeMedia #StemMetJeAandacht

Bart Jan, @BartJanSpruyt Je stuk leest als een afrekening, maar wat er werkelijk gebeurt is iets anders: je sluit je aan bij het koor dat je ooit zelf met scepsis bekeek. Je beschrijft terecht het talent van Thierry Baudet. Zijn scherpte, zijn originaliteit, zijn vermogen om thema’s te agenderen die jaren later mainstream werden. Maar ergens onderweg ben je gestopt met het voeren van een inhoudelijk debat en begonnen met het overnemen van etiketten. En daar wringt het. Je suggereert dat er “iets is misgegaan” met Baudet. Dat kan. Mensen ontwikkelen zich. Denken evolueert. Maar wat jij doet is geen analyse, het is delegitimatie. Je schuift hem in het rijtje van woorden die tegenwoordig elke discussie beëindigen: racist, antisemiet, complotdenker. Niet omdat je zijn argumenten weerlegt, maar omdat je ze diskwalificeert. Dat is geen intellectuele houding. Dat is gemak. Laten we het concreet maken. Wat zijn zijn “zonden” volgens jouw stuk? Kritiek op het World Economic Forum Een afwijkende visie op Rusland en Vladimir Putin Twijfels bij het COVID-beleid Een fundamenteel debat over migratie en soevereiniteit Dat zijn geen randopvattingen. Dat zijn politieke posities. Je kunt ze bestrijden, weerleggen, belachelijk vinden desnoods. Maar ze vallen binnen het bereik van een vrij debat. Wat jij doet, is iets anders. Je suggereert dat deze standpunten besmet zijn geraakt omdat Baudet ze uitspreekt. Daarmee geef je impliciet toe dat het niet de inhoud is die je verwerpt, maar de boodschapper. En dat is precies het mechanisme dat het publieke debat uitholt. Waarom zeg je niet gewoon dat je het oneens bent? Waarom niet argument tegen argument? Waarom niet de intellectuele confrontatie die je vroeger wel aanging? In plaats daarvan kies je ervoor om, laten we eerlijk zijn, met de wolven mee te lopen. Het bekende refrein te herhalen. De veilige positie. Dat is misschien begrijpelijk. Maar het is niet moedig. En het is zeker niet conservatief in de klassieke zin van het woord. Het ironische is dat je daarmee precies bevestigt wat Baudet al jaren stelt: dat afwijkende meningen niet worden weerlegd, maar sociaal worden gesanctioneerd. Je hoeft hem niet te volgen. Je hoeft hem niet gelijk te geven. Maar als je hem wilt bekritiseren, doe het dan op niveau. @thierrybaudet vergeef het hem, hij weet niet wat hij doet Dit is geen weerlegging. Dit is capitulatie.

Amazing campaign video. This is Hungary — proud, strong, united. Go @PM_ViktorOrban and the patriots. Tomorrow, we win. 🇭🇺🇭🇺

Lieve vrienden ik heb een enorme shadowban: inmiddels op alle platforms. Help mij actief deze commerciële aanmoediging uit zijn ban te halen en dit te delen. Of. Heb je de bundel al? Help mij met een recensie. Flaptekst: “Stenen voor Goliath” Wat als uw leven u lief is? Wat als u verzoening wilt met andersdenkenden? Wat als je op een kruispunt staat, niet alleen persoonlijk, maar collectief? Wat als de kaarten opnieuw worden geschud en niemand meer zeker weet wie de spelregels bepaalt? 
‘Stenen voor Goliath’ is geen bundel voor toeschouwers. Het is geschreven voor mensen die voelen dat er iets fundamenteels schuurt onder het oppervlak van onze samenleving. In scherpe, filosofisch geladen en politiek ongemakkelijke columns fileert Max von Kreyfelt de façade van orde en legt hij bloot wat daarachter gebeurt: het stille verdwijnen van democratie, de normalisering van controle, de ondermijning van waarheid. 
Maar deze bundel blijft niet steken in kritiek. Ze zoekt de onderstroom op. Daar waar nieuwe verhalen ontstaan. Waar verzet begint met bewustzijn en waar verbinding sterker blijkt dan propaganda. ‘Stenen voor Goliath’ is een spiegel en een mes. Een ritmische, rituele opschudding van alles wat vanzelfsprekend leek. Voor iedereen die voelt dat het tijd is om niet alleen wakker te worden, maar ook wakker te blijven en te handelen. Koop deze bundel met ca. 200 columns: € 24,95 (inclusief verzendkosten) GEBRUIKSAANWIJZING Lees op eigen risico. Deze columns zijn buitengewoon werkzaam bij het verkrijgen van een helderder wereldbeeld. Strikte inachtneming van de volgende richtlijnen wordt aanbevolen voor optimale werking. Dosering
Lees dagelijks 1 tot 2 columns.
Bij voorkeur één bij het ontwaken en/of vlak voor het slapen gaan. Gebruik;
Chronologie is overgewaardeerd. Lees lukraak. Vertrouw op intuïtie, toeval of dobbelsteen. Sla open waar het boek zich opent, het boek weet vaak beter dan u. Waarschuwing;
Overdosering (meer dan 2 per etmaal) kan leiden tot cognitieve bijwerkingen zoals verhoogde opmerkzaamheid, kritische reflectie en in zeldzame gevallen, spontane waarheidsherkenning. Bijwerkingen
Na consumptie kunnen plotselinge verschuivingen optreden in wereldbeeld
of realiteitsbeleving.
Mogelijke symptomen:
– teleurstelling jegens autoriteit
– verhoogde drang tot autonomie
– plotseling verlangen naar betekenis In geval van acute levensbeschouwelijke onrust:
Raadpleeg een lokaal gesprekscafé, stiltecentrum of filosofisch dispuut. Vermijd in deze fase contact met algoritmisch gegenereerde geruststellingen. Bij twijfel: Overleg met een vertrouwenspersoon in de eerste lijn. Of zwijg en wandel. Vraag uw boekhandel (ISBN 9789090410654) of bestel rechtstreeks bij TICQ.nl 24,95€ incl. in uw brievenbus.

@djeppink @hendrikotten3 Hij ontspoorde helemaal niet tijdens de coronatijd. Hij stond er voor heel veel mensen het goede te doen, dat u dit schrijf zeg meer dan genoeg.

Noot: In het verhaal ontbreekt de naam van @hendrikotten3 die de club organiseerde maar Baudet ontspoorde, met name in de Corona-periode. Wat tot de exodus leidde. Hij zag JFVD als z’n volgelingen en zichzelf als profeet. Zij zitten nu in TK, maar TB blijft baas.

in tijden van oorlog is nuchtere, objectieve journalistiek het eerste slachtoffer: fraai voorbeeld hiervan ⬇️

@TomZwitser De straten hangen vol met tisza borden. Was 4 jaar geleden wel anders.

Bij de media zinkt inmiddels het besef in dat Sorosboy Peter Magyar de verkiezingen niet zal winnen. Wat nu? Gewoon weer de Poetinkaart trekken:

@lidewij_devos Als je de antwoorden hier leest hebben de prikjes hun werk gedaan. Wat zijn deze gehersenspoeld. 🤣🤣🤣

Het Groninger gasveld is niet gesloten om de Groningers te helpen, maar om de klimaatobsessie van het kartel te faciliteren. FVD wil de Groningers ruimhartig compenseren en de gaswinning hervatten, zodat heel Nederland van goedkope en betrouwbare energie wordt voorzien.

🇭🇺Hungarian Tisza party candidate Peter Magyar has now been accused of some truly astonishing personal life behavior by his ex-wife of 16 years, severe alcohol addiction, masturbation in front of his children, wanton animal cruelty against one of the family’s dogs & many more🤷‍♂️🤦‍♂️

Hoogopgeleid=hoogafgericht. Steengoed betoog van @PvanHouwelingen in de @2eKamertweets. Dit kwam echt uit zijn tenen! Hulde!