ruka_oni.zone

- ประสบการณ์หรือบันทึกความดี เรื่อง การสูญเสียคนสำคัญ - นี่เป็นคนที่ติดแม่มากๆมาตั้งเด็กพ่อไม่ค่อยมีเวลาให้ต้องออกไปทำงานต่างจังหวัดหาเงินเพราะช่วงนั้นฐานะการเงินของบ้านค่อนข้างยากจนเกือบจะไม่มีเงินซื้อนม แถมยังติดหนี้เพราะคนให้ค้ำประกันหนีไม่จ่าย

What if ถ้าน้องเชษฐ์เป็นพี่คนโต

เชิญชวนผู้บุกเบิกให้หวนคืน พร้อมผูกรหัสเชิญและล็อกอินเข้าสู่เกม เพื่อลุ้นรับ Stellar Jade บัตรของขวัญ และรางวัลสุดเซอร์ไพรส์อื่นๆ

ผิดมั้ยที่จมอยู่กับอดีตอะ ถ้าเขาไม่ดีไม่จมแบบนี้หรอก

ฉันกำลังเล่น Identity V อยู่ คุณอยากเล่นหรือเปล่า

แฟ้มฮินาตะ คาเงยามะ ของ pop-up store ที่ยูเนี่ยนมอลล์ อันละ 130 รวมส่ง ซื้อคู่ 200 รวมส่ง หรือนัดรับที่ MBK พรุ่งนี้ เราเพิ่งได้มาจากตู้กาชาเมื่อกี้เลย แฟ้มสองอันนี้ของ sold out ไปแล้ว จะสุ่มได้จากตู้กาชาเท่านั้นน้า ใครสนใจเมนชั่นมาได้เลยคับ🥺🫶🏻 #ตลาดนัดไฮคิว

@Pi0nia พี่โดนเอิ้กฆ่าทั้งที่พิสูจน์ความจริงไปแล้วนะ เศร้า

เห็นคุณเลฟพูดถึงคุณเอิ้กก็นึกถึงอันนั้นเลยอ่ะที่เล่นแวร์วูฟกันละผมกับป๋าเป็นหมาป่าตอนนั้นเล่นกันละแบบตีเนียนอยู่กับคุณเอิ้กคุณเอิ้กบอกคุณกัสเราจะรอดไปด้วยกันให้ได้สรุปตานั้นคุณเอิ้กช่วยทุกคนยกเว้นผู้บริสุทธิ์หมาป่าชนะใสตำนานแม่ฆ่าลูก666666666

นอนร้องไห้อีกแล้ว

17.จบเรื่องราวนี้

2.เป็นโรงพยาบาลของทหารในจังหวัดนึงในภาคอีสาน ก็ไปตรวจปกติ ผลออกมาว่าแม่เป็นโรคหัวใจ แต่ก็ไม่ได้เอะใจอะไรกันเลย พากันไปหาหมอที่โรงบาลนี้ตลอดที่หมอนัด จนสุดท้ายอาการมันแย่ลงเรื่อยๆจนเราผิดสังเกตว่าอาการแบบนี้มันใช่โรคหัวใจจริงๆหรอ มันเหมือนไม่ใช่เลยเราเลยขอให้แม่ไปตรวจอีกโรงบาลนึง

- ประสบการณ์หรือบันทึกความดี เรื่อง การสูญเสียคนสำคัญ - นี่เป็นคนที่ติดแม่มากๆมาตั้งเด็กพ่อไม่ค่อยมีเวลาให้ต้องออกไปทำงานต่างจังหวัดหาเงินเพราะช่วงนั้นฐานะการเงินของบ้านค่อนข้างยากจนเกือบจะไม่มีเงินซื้อนม แถมยังติดหนี้เพราะคนให้ค้ำประกันหนีไม่จ่าย

16.จนมานั่งคุยกันทีหลังว่าถ้าพาไปตรวจโรงบาลที่2แต่แรกแม่จะรอดมั้ย จะยังอยู่กับเรานานกว่านี้มั้ย ไม่คิดว่าโรงบาลแรกจะชุ่ยขนาดนี้ แต่ทำได้แค่คิด มันผ่านไปแล้ว กว่าจะยืนขึ้นกันได้ เรายืนขึ้นช้ากว่าใคร ก็แหง่ละเรามันลูกแหง่ติดแม่นี่นา ธรรมดาแหละที่จะยืนขึ้นยากกว่าใคร 555555555

15.สุดท้ายเราเป็นซึมเศร้า เคยคิดที่อยากจะตามแม่ไป แต่เห็นน้ำตาของพ่อเราเลยเปลี่ยนใจพยายามฝืนตัวเองให้อยู่ให้ได้ ถึงมันจะยากมากพยายามคิดว่าเรายังเหลือโลกอีก1ใบนะถึงโลกใบนี้เราจะไม่ค่อยได้สนิทแต่ก็เป็นโลกอีกใบ จนเริ่มดีขึ้น

14.โลกทั้งใบของเราเลยนะเว้ยที่ถูกเข็นเข้าเตาเมรุเราสนิทกับแม่สุดเราโคตรอยากให้ใครสักคนกอดเราแล้วบอกว่าร้องออกมาเถอะเสร็จงานแล้วแม่ไปแล้วระบายมันออกมาแต่ไม่มีสักคน…เรานอนร้องไห้คนเดียวหลายเดือน แต่ต้องฝืนตัวเองทุกวันว่าแฮปปี้เพราะดึงความรู้ทุกคนไม่ให้ดิ่งแต่ไม่ใช่กับเราเลยสักนิด

13.ต้องมีวันเปิดฝาโลงให้ญาติดูครั้งสุดท้ายทั้งพ่อทั้งที่ก็ร้องเราอยากร้องออกมาบ้างแต่โดนห้าม ทำไมละเราก็อยากร้องโคตรทรมานเลยเราก็เสียใจนะ น้ำตาก็ไม่ภักดีอีกไม่ยอมไหลให้ จนเสร็จงานก็โดนชมโดนบอกว่าเก่งมากที่ไม่ร้องไห้ตั้งแต่วันแรกจนเสร็จงาน แต่เคยถามมั้ยว่าอยากร้องหรือป่าว

12.เหมือนมีน้อง2คนคือพ่อกับพี่ ต้องคอยประคองทั้งคู่ไปจนวันเสร็จงานทั้งที่เราเองแม่งไม่ต่างจากทั้งคู่แต่แย่กว่าตั้งเยอะแต่มันไม่ออกมา ได้แต่คิดว่าเป็นไงเป็นกันเราต้องยืนแล้วพาพ่อกับพี่อยู่ให้ถึงวันสุดท้าย เราก็อยากมีที่พึ่งแต่เราได้เป็นที่พึ่งแทน จนวันสุดท้าย

11.ก็จัดงานศพให้แม่แต่เรานั้นแตกสลายไปจนหมดได้แต่คิดว่าจะอยู่ยังไง จะใช้ชีวิตต่อยังไง โลกทั้งใบหายไปจากชีวิต อยากจะร้องก็ร้องไม่ออกจุกไปหมดญาติก็เอาแต่บอกเราว่าห้ามร้องเดี๋ยวแม่จะห่วง ในใจเราคือร้องจนน้ำตาไม่มีให้ไหลอีกแล้วแต่ก็ยังร้อง พอมองพ่อเรากับพี่เรา เรารู้สึกเหมือนพี่คนโต

10.ผลการชันสูตรออกมาว่าแม่เราเสียด้วยอาการไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์A มันติดง่ายกับคนที่ไม่มีภูมิคุ้มกันหรือคนที่ให้คีโม เรากับพ่อและพี่เลยคิดว่าเพราะวันนั้นที่นอนห้องรวมแน่ๆเพราะแต่ละคนอาการไม่ค่อยสู้ดีด้วยแต่ไม่คิดจะโทษใครเพราะแม่คงเอาอายุมาแค่นี้มีแต่พ่อที่โทษตัวเองที่หาเงินมาไม่ทัน

9.เรามารู้ทีหลังหลังจากมาถึงโรงบาลว่าแม่รอเราแต่พ่อบอกแม่ว่าไปเถอะลูกสอบอยู่ไม่ไหวก็นอนพักเดี๋ยวลูกก็มาไม่ต้องห่วงแม่ถึงไปแบบสงบเรารู้สึกผิดมาตั้งแต่วันนั้นว่าถ้าเราไม่สอบคงได้ลาแม่ครั้งสุดท้าย โคตรรู้สึกผิด เหมือนตราบาปที่ติดตัวทุกวัน ได้แต่ถามว่าทำไมๆๆ ทำไมไม่ไปวะ

8.ป้าที่เป็นพี่สาวของแม่เราเพราะเราเองไม่มีรถยนต์มีแต่มอไซให้พ่อแม่ไปส่งโรงบาลแม่อาการทรุดแต่แม่ส่ายหัวไม่ไปอย่างเดียวเราเลยขอร้องทั้งน้ำตาขอให้แม่ไปสุดท้ายแม่ก็ยอมไปรักษาตัวไปได้3วัน วันนั้นเป็นวันที่ทุกอย่างเราแตกสลายไปจนหมดการรักษาตัวของแม่วันที่4แม่จากเราไปแต่เราติดสอบGAT-PAT

7.แต่ไข้รอบนี้เป็นนานกว่าปกติจนอยู่มาคืนหนึ่งเรายังไม่หลับและนอนเล่นในห้องแม่เรราเปิดประตูห้องเข้ามาเพื่อจะหยิบชุดไปเปลี่ยนเราก็ได้กลิ่นเหม็นเลยถามแม่ว่าแม่ท้องเสียหรอแม่ก็พยักหน้าตอบเราเลยไปเปิดไฟก็เห็นทั้งอ้วกทั้งอึเต็มพื้นแถมท่าทีแม่อ่อนแรงมากๆเราเลยปลุกพ่อให้รีบโทรเรียกป้า

6.เรื่องนี้ยังไม่มีใครรู้จนกระทั่งกลับบ้านแม่ถึงได้บอกความจริงพ่อเราโกรธมากๆแต่ทำอะไรไม่ได้เพราะแม่ขอไว้แถมแม่ก็ไม่ได้เป็นอะไรแล้วจะกลับมาปกติแล้ว แต่แล้วความคิดนี้ก็ต้องหยุดลงเพราะแม่อาการทรุดลงตอนแรกคิดว่าไข้ปกติหลังให้คีโมเพราะเป็นแบบนี้ทุกรอบไม่กี่วันก็หายแต่ครั้งนี้ไม่ใช่

5.พอวันให้คีโมรอบสุดท้ายก็มีคนรู้จักมาขอยืมเงินจากแม่แถมไม่มีใครรู้ทั้งเราทั้งพ่อด้วยความที่แม่เราใจดีมากเลยให้ยืมไปจนสุดท้ายเงินไม่ถึงค่าห้องพิเศษแบบแยกเดี่ยวเพราะพ่อเราหาไม่ทันด้วยแถมยังไม่ถึงช่วงเงินเดือนออกแล้วก็เป็นช่วงที่เราจ่ายค่าเข้ามหาลัยพี่เราก็เพิ่งได้บรรจุงานไม่นาน