Dawid Potrykus

Zaatakowany instruktor strzelectwa prowadzony na rozprawę w kajdankach zespolonych.

Kobiety radzą sobie za kierownicą gorzej niż mężczyźni. Za każdym razem, gdy słyszę przechwalanki kobiet o tym, jakimi to one są świetnymi kierowcami, przewracam oczami i przypominam sobie moją grę: „Kto siedzi za kierownicą?”. W tę grę gram częściej, niż bym chciała, ale w zasadzie, to zaczęła mi ona sprawiać nawet frajdę. Akcja gry odbywa się zazwyczaj na parkingu przed supermarketem, lub na parkingu podziemnym w centrum handlowym, a wszystko zaczyna się bardzo prozaicznie. Ja chcę zaparkować, a auto przede mną zaczyna tyłem wyjeżdżać ze swojego miejsca parkingowego. Kulturalnie czekam. No więc auto zaczyna cofać, a za autem dosłownie bezkres wolnego miejsca. Auto wyjeżdża powoli… ale nie tak po prostu powoli, jak sobie myślicie. Wyjeżdża najwolniej, jak się da. Próba wykonania manewru cofania zostaje wykonana z taką ostrożnością, jakby każdy centymetr miał tu znaczenie. Ale nie ma. Jest za to duuuużo wolnego miejsca, żeby bezpiecznie wycofać. W teorii. No więc samochód zaczyna cofać, ale w połowie nagle się zatrzymuje. Podjeżdża znowu do przodu, ale w taki sposób, że jego pozycja i kąt cofania się nie zmieni. Za moment znów spróbuje wycofać, choć jest nadal w tym samym punkcie. Nie rozumiem, czekam, robi się duszno, wzdycham. Poprawiam włosy i obserwuję. Prowadzi kobieta, czy mężczyzna? Moje podejrzenia zaczynają rosnąć. Kierowca nerwowo sprawdza lusterka. Przepuszcza przechodniów i wykonuje czynność, która go zdradza - ścisza radio… Ściszone radio to prawdziwy game changer. Dokładnie wiem, kto uznaje, że z głośną muzyką nie można się w pełni skupić na parkowaniu. Tak zazwyczaj robią kobiety. Już wiem kto siedzi za kółkiem. Ale prawdziwa zabawa zaczyna się poza parkingiem, na wąskiej uliczce osiedlowej. Tu nie ma miejsca na złudzenia. W tej sytuacji jeszcze nie zdarzyło mi się błędnie ocenić, kto prowadzi. No więc, jak auto jadące z naprzeciwka zwalnia i próbuje zrobić Ci na drodze tak dużo miejsca, jakby gabaryt Twojego samochodu został magicznie pomnożony conajmniej razy dwa i był w związku z tym przeszkodą życia, to wiedz, że za kółkiem jest kobieta. Kobiety po prostu nie potrafią wyczuć gabarytów ani swojego, ani cudzego auta. Dlatego też wstrzymują oddech i rozpoczynają proces rycia pobocza, ocierając się swoim samochodem o wszystkie krzaki i drzewa iglaste, bo uznają, że każdy centymetr bliżej drugiego auta może skończyć się urwanym lusterkiem, czy wgnieciona blachą. ___ A teraz tak zupełnie na serio… Problemem współczesnych kobiet są maniakalne i zupełnie niepotrzebne próby udowadniania, że są we wszystkim conajmniej tak dobre, jak mężczyźni. Prawdziwa kobiecość to pozwolenie sobie na pielęgnowanie swoich mocnych stron, przy jednoczesnym zrozumieniu własnych ograniczeń wynikających z uwarunkowań biologicznych. I żeby była jasność - ja sama, pomimo, że jeżdżę obiektywnie dobrze, to z całą pewnością nie jeżdżę tak dobrze, jak przeciętny facet. Dlaczego kobiety nie potrafią po prostu przyznać, że najlepiej radzą sobie w aucie jako pasażer?