Onlar sendikalı!

Dost kazığı🤪 #StephenKing #MareOfEastown #spoiler

@onur_mutlu @rokerr Bana Kafa dergisi satın aldıran pazarlama birimine emekleri için teşekkür ederim. Edebi başarılarının masaya yatırılacağını hesaba katıp satış/tıklanmayı nasıl artıracaklarının dengesini iyi kurmuşlar. Mayıs sayısı dergiye iyi kazandırdı diye düşünüp şimdi ayrı keyiflendim.

@rokerr @DeHarranl O yüzden edebiyat dergisi/dergiciliği tanımında sorun var. Belki sorun bu tanımlayı yapınca gerçek edebiyat dergisi bilmeyen/tanımayan günümüz gençliğinin bunları gerçekten edebiyat dergisi sanmasına sebep oluyor. Bir nevi simülasyon. Ve sonra Seda Sayan’ı görünce işler karışıyor

2000'li yıllarda edebiyat dergiciliği Öküz'le tırmanışa geçmişti. Sayısız dergi gelip geçti. Çoğu da arşivlik sayılar bıraktı geride. En öne çıkanı, radyosu ve youtube kanalıyla Kafa olmuştu. Bu Sadece Kafa'nın değil, temsil ettiği bir dönemin de kapanışıdır.

@onur_mutlu @rokerr Sanmalarında da sorun yok esasen. Kapının eğişindeki misafire müsait değilim demek gibi. Kitle erişim yolları değişiyor, eskiler çıkmaz sokak gibi duvar örmemeli. Kaldı ki kültür okuması için kıymetli bir sayı olmuş.

Edebiyat kurumsal çizgilerinizi aşabilecek, esnek yapıda olduğundan yaşadığı çağa adapte olup, gelişir. Yıkım dediğiniz metinler, yayınlar varlık ya da kıymetini azaltmaz. Dönüştürür. Gelişmesine alan açar. Sakin.

Edebiyatta meşru bir çizgi yoktur. Sizler de kapı bekçisi değilsiniz. Sakin.

Yıllardır ekranda, sahnede, hayatımızın bir yerinde. Bazen “Yetiş Bacı”, bazen herkesin acil durum butonu, bazen atarlı bir öğüt, bazen de tek cümlelik bir hayat manifestosu: “Köpek gibi çalışıp kraliçe gibi yaşayan bir kadınım.” 👸 Seda Sayan’ı çok seviyor, anlıyor ve merak ediyoruz. İki tam sayfa röportaj, çıkartma seti, araba süsü ve fazlası mayıs sayısında. Dergi Tüm Türkiye’de. Kapak: @haknarslan

@kafadergisi 'Seversin sevmezsin, beni ilgilendirmez. '

Edebiyatı en çok siz seviyor ve düşünüyorsunuz. Peki. Seda Sayan üzerinden hiyerarşi kurmak da ne bileyim… Faşist misiniz ayol? Çelik dinleyin ve ağlayarak günlüğünüze yazıya rica ediyorum. Devir ve Çelik değişti. @kafadergisi youtube.com/watch?v=eJUuwB…

Kafa dergisinin son sayısının kapağına gelen yorumları okuyorum. Entelektüel zorbaları neden sevmediğimi bir kere daha anlamama vesile oldukları için her birine ayrı ayrı teşekkür ederim. @kafadergisi

Kör milliyetçilik. theguardian.com/artanddesign/2…

Derdim olduğunda gelir sana anlatırdım. Derdim sen oldun oğlum..

@Anadolulu09 @bumerangtrader ayrıldık. Özetle olmaz denilen şeyler oluyor. Nadir gibi görünüyor olsa da gariplikler çoğunlukta maalesef. Anlatıcıya da selamlar.

@bumerangtrader Hikaye etkileyici ama biraz fazla sinematik. Gerçek hayatta böyle toplu ve hızlı tepki ya olmaz , ya da nadiren olur.

Az önce 3 yıldır çalıştığım şirketin WhatsApp grubundan çıktım ama olay o kadar rezil bir noktaya geldi ki ellerim titriyor. Hafta sonu şahsi telefonumdan aranıp "acil revize" istendi. "Dışardayım, yapamam" dedim diye müdür olacak herif "biz burada bir aileyiz, fedakarlık yapmayacaksan yollarımızı ayıralım" yazdı. Ben de sinirlenip grubun ismini "Köle Pazarı" yapıp, patronun geçen ayki akşam yemeği faturasını (yanlışlıkla gruba atmıştı, ekran görüntüsü almıştım) gruba geri attım. "Aile fertleri açlıktan asgari ücretle kırılırken bu ıstakoz fazla gelmedi mi?" yazdım. Şirket avukatı arayıp tehdit ediyor, gruptan atılmayan 4 arkadaşım da ben çıkınca istifayı basmış. Ortalık yangın yeri. Hukuki olarak başım belaya girer mi? Ama o anki rahatlama hissi paha biçilemezdi.

@Anadolulu09 @bumerangtrader üzerinden atmaya çalıştı. Sonra durumu kotaramayacağını anlayınca indirdiği videoyu nasıl proje dosyasının içine atıp render aldığına şaşırdı. Çocuklar bunlar benim bilgisayarlarım, istediğimi izlerim. Size bir tacizim mi oldu dedi. Biz de iki kız arkadaş istifamızı verip

@Anadolulu09 @bumerangtrader süreçleri akıyor ekranda. Gürül gürül dış ses anlatıyor. Derken lank diye porno film akmaya başladı ekranda. Patron yediği boku bildiği için fırlayıp durdurdu. Bilgisayara virüs bulaşmış diye müşteriyi ikna edip gönderdiler. Biz çalışanlar acil toplantıya... Önce kurgucuyu arayıp

@Anadolulu09 @bumerangtrader Benden de bir anı. Prodüksiyon şirketinde çalışıyorum o dönem, yeni mezunum ne iş olsa atlıyorum. Kurgucumuz izinli, müşteri randevusuz gelmiş kaba kurgu haliyle de olsa tanıtım filmini izlemek istiyor. Patron kızım sen geç şunun başına çalıştır dedi. Fabrika görüntüleri, üretim

@serbestiyetweb @ixomixo Y ve t yan yana ve benim parmaklarım irice. Ütopya’ya varamadım. Gül kokusu da alamadım.

@serbestiyetweb @ixomixo Enerji ne kadar artarsa entropi de o kadar artar. Bir düşünce deneyi, ‘üyopya’ olduğunu umarak ben de bu filmi izledim ve puanım on üzerinden altı oldu. Sonrası spoiler; senaryoyu biraz zayıf bulduğum için puanımı düşük tuttum, bence hiçbir milyarder hayatta kalmamalıydı.

“Milyarderleri öldürsek mi?” İsmail İçen (@ixomixo ) yazdı: serbestiyet.com/gunun-yazilari… 📰“Orjinal adı 'Shall We Slaughter The Billioners?' olan 2025 yapımı çok sert ve çok kanlı bir bağımsız Amerikan filminden söz edeceğim. Yönetmen Hanesava Quinberg. Biraz spoiler içeren bir yazı olduğunu baştan söyleyeyim. Filme ulaşmanız zor olduğu için pek sakınca görmüyorum.”

@Deliryum2134 @90District9 @serbestiyetweb @ixomixo Arkadaşlarımıza vurmuyoruz. Birbirimize yalan atmıyoruz. Lütfen, yalan atmayın. Yalan söyleyebilirsiniz.

@90District9 @serbestiyetweb @ixomixo Yalan atıyor resmen

İsmail Arı'nın masası. Bir fotoğraf bazen her şeyi anlatıyor. Dün Abdi İpekçi'nin daktilosu neyse bugün Arı'nın bilgisayarı o. Sosyalist, halk çocuğu. Masasında Atatürk'lü bir takvim. Ekran yükseltici sözlük. Sabah size haberleri taşıyan korkusuz gazeteci. Serbest bırakılsın. Ak Parti'ye oy veren arkadaşlar. Siz de bizler de bu ülkede halkı için çalışanı biliriz değil mi? Köşeyi dönenleri de biliriz, PR'cıları da biliriz. Bu genç neden hapishanede? Korkmadığı için. Kimseden korkmayanlar bizdendir, sizden de olmalı. Siyasi mücadele ayrı, halk çocuklarını ezdirmek ayrı.

@SedefErken "Bir insanı kırk yıl sırtında taşı, bir gün indir; bu beni kırk yıldır taşıyor demez de, bir gün indirdi der"

Bir süredir Türkiye Otizm Meclisi’nde yeniden aday olmadığım için çeşitli yorumlar yapıldığını, hatta “yoruldu, kaçtı, bıraktı” şeklinde konuşulduğunu duyuyorum. Evet burası böyle bir ülke, hakkımda konuşurken bu cümlelerin bana mutlaka geleceğini bilin ya da biraz daha mert olup beni arayıp yorumlarınızı bana iletin. Korkmayın, bugüne kadar kimseyi yediğim görülmemiştir ama duyacaklarınıza da hazır olun. Doğrudur, yoruldum. Çünkü 17 yıldır bu alanda verdiğim mücadele masa başında alınmış bir unvandan değil, çoğu zaman kişisel hayatınızdan, mesleğinizden, sağlığınızdan eksilterek yürütülen bir gönüllülükten ibaret. Bilinmesini isterim ki bugüne kadar yaptığım hiçbir çalışmayı bir koltuğa, bir sıfata ya da beklentiye bağlı yürütmedim. Otizm alanına oğlum tanı aldıktan yalnızca üç ay sonra gönüllü olarak girdim. O günden bu yana, bazı cesaret isteyen adımları bazen tek başıma bazen de derneğimle beraber attım. Kimi zaman destekle, kimi zaman yalnız, kimi zaman da bazı çevrelerin açık itirazına rağmen. Bedelleri oldu, yorgunlukları oldu ama bu alanda bir taş yerinden oynadıysa içinde bir emeğim olduğunu bilmek benim için yeterli. Bu nedenle: - Oturduğu koltuğa yapışan, seçilmediğinde desteğini çeken, başka yapılara, güçlere yönelen, varoluşun yakıtını çeşitli etki ve siyaset alanlarından alan biri olmadım. Bundan sonra da imkânlarım ölçüsünde katkım sürecek, sadece biçimi değişecek. - Otizm Platformu’ndan ilk federasyon girişimlerine, Otizm Meclisi’nden bugün gelinen noktaya kadar bulunduğum her yerde yalnızca proje üretmekle değil, demokratik seçim kültürünün yerleşmesi, her otizmli bireyin ve ailenin söz hakkının korunması, sivil toplumun siyaset karşısında bağımsız kalması, temsil sorumluluğunun hukuki sınırlar içinde yürütülmesi gibi pek az kişinin önem verdiği temel ilkelere de emek verdim. - Önceki dönem emek veren insanların hakkının teslim edilmesi gerektiğini savundum, her fırsatta ilk dernekleri kuran ve bize yol açan artık emekli olmuş büyüklerimizi anmaya çalıştım, çünkü bu alan kişisel vitrin değil, ortak mücadele alanıdır ve kendi tarihini unutanlar kaybetmeye mahkûmdur. Bütün bunları herkesin anlamasını elbette beklemiyorum. Ama şunu bilin. Benim kaçtığımı, geri çekildiğimi sananlar yanılıyor. Sadece artık nerede, nasıl ve ne için mücadele edeceğime daha seçici karar vereceğim bir döneme giriyorum. Ve evet, o güzel mesajlarınız bana ulaşıyor. Sessizce kıymet bilen herkese teşekkür eder, saygılarımı sunarım.