Sabitlenmiş Tweet
𝔻𝕖𝕝𝕚𝕤𝕒𝕤𝕥𝕖𝕣 (ชวนดื่มทักได้)
2.1K posts

𝔻𝕖𝕝𝕚𝕤𝕒𝕤𝕥𝕖𝕣 (ชวนดื่มทักได้)
@Delisaster_bot
เข้ามาเฉพาะตอนเมา *ใช้คำหยาบบ่อยเพื่ออรรถรส ⚠️พาโรดี้บ่อย ⚠️ ติชมทาง DM (ตอบกลับใน24ชม.ถ้าไม่ลิมิต)
แถวๆที่มีปาตี้ Katılım Nisan 2024
89 Takip Edilen174 Takipçiler

เด็กสาวเบิกตากว้าง สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่คาดฝัน ก่อนที่แววตานั้นจะเต็มไปด้วยความงุนงงสงสัยว่าเหตุใดเรื่องราวจึงกลับตาลปัตรไปจากจินตนาการที่วาดฝันไว้
คนตรงหน้าควรจะเป็นเจ้าชายที่ทะนุถนอมรักใคร่เธอแท้ ๆ ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้
เดลิซาสเตอร์มองร่างไร้ลมหายใจตรงหน้าด้วยสายตาเย็นชา ก็แค่แมลงเม่าโง่งมอีกตัวหนึ่ง
ทั้งที่เห็นแล้วว่าเป็นไฟกองใหญ่แต่ก็ยังยินดีก้าวเข้าไปด้วยตัวเอง คนเหล่านี้คาดหวังอะไรกัน
ทั้งที่พึ่งเห็นว่ามีแมลงเม่าอีกตัวบินเข้าไปตาย แต่ก็ยังจะคิดว่าตนจะปลอดภัยจากไฟนั้นอีก
คาดหวังอะไรจากเปลวไฟที่ลุกโหมโดยไม่รู้ผิดชอบชั่วดีกัน
ไทย

ดั่งแมลงเม่าในกองเพลิง
[ 𝔻𝕖𝕝𝕚𝕤𝕒𝕤𝕥𝕖𝕣_𝕓𝕠𝕥 𝕠𝕟𝕝𝕪]
มนุษย์ทุกคนรู้ว่าไฟนั้นอันตราย แม้แต่สะเก็ดไฟชิ้นเล็กก็สามารถสร้างบาดแผลเกินเยียวยา
กระนั้นเบื้องหน้าเปลวเพลิงที่ลุกไหม้อย่างงดงาม มนุษย์บางคนก็ไม่หักห้ามความหลงใหลของตนได้
แมลงเม่าโง่เง่าที่คิดว่าตนแสนพิเศษกว่าใคร หลงละเลิงคิดว่าลูกไฟนั้นจะมอบความอบอุ่นให้ แต่สุดท้ายก็ต้องทิ้งชีวิตไว้ในกองไฟ มอดม้วยกลายเป็นเพียงเศษซากที่ไร้ค่าไร้ความหมาย
สุดท้ายแล้วทุกอย่างเป็นความผิดของเปลวไฟ แมลงเม่า หรือของพระเจ้าที่สร้างมนุษย์มาเป็นเช่นนี้กัน
เดลิซาสเตอร์เดินไปตามทางในตรอกมืด ลมเย็นยามค่ำคืนพัดเอื่อยส่งให้ปลายผมสีบลอนด์ทองขยับพลิ้วไหว แม้จะเดินอยู่ริมถนนทว่าท่วงท่าของเขาไม่ต่างจากเจ้าชายที่กำลังย่างก้าวอย่างมั่นใจอยู่ในห้องจัดงานเลี้ยงหรู กลิ่นเหล้าที่โชยออกมาไม่ต่างไปจากกลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่ทำให้คนที่เดินผ่านไปพากันมองเหลียวหลัง กระทั่งแสงจันทร์ที่สาดส่องลงมาก็คล้ายว่าจะอาบไล้ขับเน้นความโดดเด่นของชายหนุ่ม
เสียงฝีเท้ากระทบเป็นจังหวะไปตามแนวพื้นหินฟังดูคล้ายเสียงเครื่องดนตรีให้จังหวะในงานเลี้ยงเต้นรำ แต่หากภาพเบื้องหน้านี้เป็นงานเต้นรำ ก็คงเป็นงานเต้นรำที่มีเกิดขึ้นเพื่อเดลิซาสเตอร์เพียงคนเดียว
ชายหนุ่มเดินสวนกับชายวัยกลางคนที่เมากรึ่มได้ที่อีกคน เขาชินเสียแล้วกับสายตาที่ใคร ๆ มองมา ทว่าเสียงเดาะลิ้นอย่างไม่พอใจตอนสวนกันของคนแปลกหน้านั้นกลับปลุกเร้าคลื่นอารมณ์บางอย่างในตัวของเขาขึ้นมา
เดลิซาสเตอร์ล้วงบางอย่างออกมาโดยพลัน ขยับมือพลิ้วไหวราวกับกำลังเริงระบำกับคู่เต้นที่มีนามว่าความตายโดยมีเสียงกรีดร้องโหยหวนเป็นเสียงดนตรีบรรเลงเคล้าคลอ เพียงชั่วอึดใจเลือดสีแดงฉานก็สาดกระจายตบแต่งพื้นหินสีดำให้มีสีสันขึ้นมา
ชายวัยกลางคนคนนั้นก็เปลี่ยนไป จากสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำที่เป็นเพียงปรสิตกัดกินสังคมก็กลายเป็นงานศิลปะชิ้นงามไม่ต่างจากรูปปั้นเดวิดตั้งประดับไว้อยู่ริมถนน
ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปาก สีหน้าแม้จะมีความเพลิดเพลินแต่ก็แฝงความไม่พอใจเอาไว้อยู่ ราวกับศิลปะที่จ้องมองผลงานของตนเองแล้วพบว่าแม้จะทำออกมาได้ไม่เลวแต่ก็ยังดีไม่พอที่จะเรียกว่าผลงานชิ้นเอก แต่ปัญหาไม่ใช่ที่ฝีมือของเขาหรอก เป็นที่วัตถุดิบในการรังสรรค์งานต่างหาก
หากหยิบเอาขยะมาทำก็ยากที่จะสร้างออกมาเป็นเพชร
“อ๊ะ!”
เสียงร้องอุทานด้วยความตกใจจากด้านหลังเรียกให้เดลิซาสเตอร์หันไปดู และตรงนั้นก็มีเด็กสาวคนหนึ่งกำลังยืนอยู่
ตรอกมืดนี้แม้จะเป็นที่เปลี่ยวแต่ก็ไม่ได้ร้างผู้คน เด็กสาวมักเดินผ่านแถวนี้เป็นประจำเพื่อกลับบ้าน ทว่าวันนี้เธอกลับบังเอิญมาพบเหตุการณ์ไม่คาดคิดขึ้น กลิ่นเลือดที่คละคลุ้งและซากศพที่กระจัดกระจายทำให้เธออยากขย้อนมื้อเย็นออกมา แต่เมื่อคนก่อเหตุหันกลับมามองสมองเธอก็เหมือนจะหยุดทำงานไป
บนโลกนี้มีนิยามมากมายถึงความงาม แต่ละคนล้วนมีมาตรฐานในใจตนที่แตกต่างกันออกไป ทว่าคนตรงหน้าไม่ว่าใครก็ต้องหยักหน้ายอมรับว่าเขาช่างหล่อเหลา
หยดเลือดหยดหนึ่งกระเซ็นเปื้อนข้างแก้มของเขา กลายเป็นจุดดึงดูดสายตาที่ทำให้คนมองแทบลืมหายใจ คนตรงหน้าสะบัดอาวุธในมือลง เลือดข้นหนืดไหลลงพื้นเป็นสายที่ขาดช่วงเป็นระยะ ๆ พานให้เด็กสาวนึกไปถึงพู่กันเปื้อนสีของจิตรกรที่เธอเคยเห็นในเมือง
หัวใจของเธอสั่นรัว แรกเริ่มเป็นเพราะภาพการสังหารสุดวิปริต แต่ตอนนี้เป็นเพราะคนเบื้องหน้า
อีกฝ่ายพลันยกปลายนิ้วชี้ขึ้นจรดริมฝีปากเป็นสัญญาณให้เธอเงียบเสียง รอยยิ้มของเขาช่างงดงาม เป็นความงดงามแสนอันตรายที่ปลุกเร้าความบ้าคลั่งของผู้คนให้ตื่นขึ้นมา
‘โอ้ว’ เด็กสาวคิดขึ้นในใจ เธอจำได้แล้วว่าคนที่พึ่งตายไปคือใคร ‘ไอ้ชั่วนั่นต้องหาเรื่องก่อนแน่ ๆ คนไร้ค่าแบบนั้นตายไปก็ดีแล้ว’
คนที่ชวนมองถึงเพียงนี้ไม่มีทางเป็นคนชั่วร้ายไปได้ เช่นนั้นคนผิดก็คือคนที่ตายแล้ว
ชายหนุ่มเดินเข้ามาหาเธออย่างช้า ๆ ในใจเธอก็เริ่มจินตนาการไปต่าง ๆ นานา
เขาคงจะมาอธิบายเรื่องราวด้วยเสียงนุ่มทุ้ม ยิ้มให้เธออย่างอ่อนละมุนพร้อมเอ่ยเตือนว่าไปไหนมาไหนคนเดียวแบบนี้มันอันตราย ก่อนที่จะอาสาไปส่งเธอให้ถึงที่หมายเหมือนกับเรื่องเล่าในเทพนิยายที่เคยฟัง
แต่ว่าในพริบตานั้นสัมผัสเย็นเยียบบางอย่างก็พาดผ่านลำคอของเธอ ก่อนที่เด็กสาวจะทันได้ตั้งตัวของเหลวสีแดงสดก็ทะลักออกมาเปรอะเสื้อผ้าของเธอไปหมด บางส่วนก็กระเซ็นไปถูกใบหน้าของคนตรงหน้า
(+)

ไทย

ก้มอ่านโพสอิทที่แปะอยู่ข้าวกล่อง ก่อนจะเบิกตากว้างแล้วอ่านอีกรอบเพื่อความแน่ใจ
"โอ๊ะ เมื่อวานวันเกิดฉันนี่นา"
เผลอเมาข้ามวันจนลืมไปซะแล้วสิ

𝔻𝕖𝕝𝕚𝕤𝕒𝕤𝕥𝕖𝕣 (ชวนดื่มทักได้)@Delisaster_bot
"อ้าว ของขวัญวันเกิดใครวางอยู่หน้าห้องฉันละเนี่ย"
ไทย


@Sstrawberryhina "มีหรือไม่มีก็กันหามินไม่ได้อยู่ดี ไร้ประโยชน์"
ไทย

@Sstrawberryhina "เป็นแฝดกันก็รับผิดไปด้วยกันเลยไป๋"
ถ้ายอมรับผิดง่ายๆแล้วเมื่อไหร่คนอื่นจะผิด
ไทย

@Sstrawberryhina @penelopxradize "ทรายซึ้งซะสิที่ฉันโยนแค่เกมไม่ได้โยนใครทิ้ง"
"ที่จริงก็คิดๆอยู่ละน้า~ ว่าเพื่อนใหม่ของเธอมันปากดีกว่าโดมิน่าขนาดนี้จะเผลอไปฉีกปากเข้ารึเปล่า"

ไทย

@Sstrawberryhina @penelopxradize "ลองหยิบอะไรสักอย่างใกล้ๆมือมาเป็นต้นแบบรึยังละ"
"หรือไม่ก็เติมสารเร่งไอเดีย(แอลกอฮอล์)สักหน่อยอย่างฉันก็ดืมไวน์แล้วก็เอาฟามินมาเป็นแบบตอนออกแบบชุดนี้อานะ"

ไทย










