Derwan

@SerokOnderlik deniz suyu müridi olduğun tarikat lideri gibi vurdurmaktan iyidir:)

@DewranAsocb Senin gibi götüne deniz suyu kaçmış Kürtler için herşey mümkündür :) Sizin zihniyetiniz türklerinkinden de çukur

bu iki homo zamanında düzüştü diye Bati Kürdistan da Kürdler hiçbir hak elde edemedi- bu bir trajedi mi yoksa komedi mi karar veremiyorum!!!

@SerokOnderlik anlamamazliktan gelmeyi bırak!! illegel bir örgütün lideri- arama listelerinin başında - vasıfsız alakasız nedensiz yere genç çocuklarla denizde yüzüyor. mazlum gibi birkaç kişi daha vardir- özel çocuklar. anladın ??

@DewranAsocb Sizin aklınız türklerinkinden daha iğrenç :) o zaman 16-17 yaşında denize girdiğin herkes sana cinsel istismarda bulunmuş

@SerokOnderlik 16- 17 yaşında bir çocuk hangi sıfatla denizde sözde örgüt lideri ile kıç kica yüzüyor?? akrabası değil- küçücük çocuk vizyonu ne ? bir düşün! neyi paylaşmış olabilir bu ikili ?

@DewranAsocb Patronlarınız bu ara arpanızı iyi dağıtıyor :) Çukurlukta sınır tanımıyorsunuz

@Demrub115335 mağaralarda Vitaminsiz teröristler ananı sikmeseydi götünden ananda seni götünden dogurmasaydi keşke. orospu çocuğu. istediğin küfür mü ? edilmemisleri var daha bende.

@DewranAsocb Edip Daişi yerle bir edip bugün general oldu git o siktiğimin babana söyle şayet korucu iken gebermemişse it oğlu it sana 1978 den 1999 kadar rojavayı anlatsın orospunun çoçuğu seni

bre orospu çocuğu akrabası değil oğlu değil- mazlum daha yirmisinde değil buradaki fotoda. Apoyu götünden sıkmıyorsa hangi vasifla sözde terörist başı ile denize girme şansı oluyor. askeri başarı yok akademik başarı vs hiçbir şey yok. klozet filozofu ile göt göte ne yapıyor?? anani ortaya atmadan önce bir düşün!

@DewranAsocb Al işte anasını koruculara bırakıp Avrupa’ya kaçmış bir orospunun çoçugu daha :))) köşene çekil orda ağla oe seni

foto da henüz yirmi yaşında bile değil belki !! askeri bir basarisi yok- akademik kariyer yok- hiçbir marifiteti yok mazlumun! peki nasıl oluyorda örgüt lideri ile denizde göt göte yüzecek kadar yakın olabiliyor?? hangi marifeti ile apo yu memnun etki ki yanı başında?? sorunun cevabı bu sorularda...

@DewranAsocb Ya bu mazlum abdi picini durup durmaz klm getirdi ypg nin basina. O pic geldiginde beri YPG de cöküs basladi.

@AhmedPelda4462 bu zat böyle diyorsa me pe qirt - Kürdlerin elindeki tek kale yek kürdi toprak Güney tehlikede demektir.

KDP üst düzey yöneticisi sayın Mesrur Barzani'nin Türkiye ziyaretinin Kürtlerin elini güçlendirmesini umuyorum Her ne kadar herkes farklı birşeyler söylesede Kürtlerin birlikte çalışma eğilimleri gelişiyor. Bunun daha da güçlenmesi dileğiyle

benim gördüğüm öğrencilerinin diline, halayina müziğine, coğrafyasına yabancı onlardan olmayan onlari tanımayan biri- gittiği yere bu kadar yabancı birinin onlara verebileceği- ogretebilecegi hiçbir seyi yoktur. bunlar bir yana çocukların halayindaki estetik ve köyün delisi gibi ortalıkta saçma sapan hareketler yapan biri- adı öğretmen... erkek çocuk kendi halayindaki estetigin farkında değil- rol model kabul ettiği- goril gibi hareketler yapan öğretmeni taklit ediyor!! aslında bu video Kürdler hakkında çok şey söylüyor- belki ilerde daha uzun bir değerlendirme yaparım-

merak ediyorum sapkın pkk tarikatinin müritleri bu açıklamalara ne der? ??

@NecatZanyar1 Türkçe de bilmiyor- Türkçede de okur yazar değil. metin yazamaz okuyamaz- böyle bir kabiliyeti yok.

Kürt halk önderinin okuduğu Kürtçe bir kitap var mı? Yazdığı Kürtçe bir kitap var mı? Halklar önderi Türkçeden başka dil biliyor mu?

PKK nın gerçek lider korucu aklı bu Kürd kasabı- Murat Karayılan- duran kalkan- belki bir iki isim daha. apo davari sadece bir balon- birini şişirmek gerekiyordu onu buldular. zannetmeyin ki apo yaratığı emir veriyor bunlar uyguluyor - durum hep tam tersiydi.

@YahyaMunis bu arada sen ümmetin eşsegisin- dais kılıklı pust!! senin cibiliyetsiz suratıni da sadi Nursi denen essegin her bir zerre nurunu da ....

Bu soysuz ve yüzsüze bakarmısınız! x.com/DewranAsocb/st…

@YahyaMunis ne soyum ne yüzüm hakkında hiçbir bilgin yok- herhalde video da ki yaratığı kast ediyorsun! ikisine de uyuyor- soysuz sopsuz klazette ki boklarin filozofu !!

sefil biloyu ikna etmisler- benim tahminim şu: sefil biloyu kardeşi spinozaci nuri ile tehdit ediyorlar- spinozaci nuri ise tarikat ehli- tarikata bagli- hicbir şeyden haberi olmayan ahmagin teki !!

iyi bak bu görüntülere Kürd, evladini nasıl bir yaratığa kurban ettiğine iyi bak. bu senin hikayen.. imkanım olsa bunu her sözde gerilla ailesine izletirdim hem de gözüne soka.. Kürdler bu aptal trajedi ile bir an önce yüzlesmeli... dikkatli izle aptal Kürd bu senin hikayen ...

Öcalan, Kürtler adına konuşarak devletin siyasetini yürütüyor 22 Nisan 2026 tarihli Nerina Azad haberi, Öcalan’ın temsil üzerinden Kürt siyasetini gömme projesini sonuna kadar yürütme kararlılığına işaret ediyor. İmralı görüşmesinde aktarılan sözlerinde Abdullah Öcalan, kendisini devletin tek muhatabı olarak yeniden konumlandırırken Selahattin Demirtaş’ı açıkça devre dışı bırakıyor: “Adım atan, katkı yapan benim. Selahattin ne yapabilir?” (nerinaazad2.com/tr/ocalandan-d…) Bu, basit bir iddia ya da kavga değildir; temsilin tek elde toplanması üzerinden işleyen bir işbirlikçilik pratiğidir. Kürt siyasetinin içeriği sistematik biçimde boşaltılırken temsil tekelleştirilmektedir. 27 Şubat 2025 tarihli açıklamayla birlikte okunduğunda—devlet, federasyon, idari özerklik ve hatta kültürel taleplerin dahi “aşırı milliyetçilik” olarak damgalanmasıyla—ortaya çıkan tablo nettir: Bu, Kürt siyasetinin reddi değil, fiilen varoluşsal düzeyde ortadan kaldırılmasıdır. “Kürt siyaseti” adına konuşan bir figür, Kürtlüğe dayalı her türlü siyasetin meşruiyetini ortadan kaldırırken, bu sürecin tek yetkili öznesi olarak kendisini dayatmaktadır. Böylece siyaset ortadan kalkmaz; tersine, “Kürt siyaseti” kendi adına konuşan bir aktör eliyle içeriden tasfiye edilir ve Kürt varlığı yalnızca siyasal sonuç üretmediği ölçüde tanınan, Türkleşme ve entegrasyona zorlanan denetimli bir alana indirgenir. Bu dönüşüm, tarihsel arka planı içinde daha da netleşir. Cumhuriyetin erken dönemlerinden itibaren Türkiye, Kürt milletinin varlığına sistematik bir inkâr rejimiyle yaklaştı. Kürt milleti ayrı ve meşru bir siyasal ulus olarak tanınmadı; aksine, onun adına yürütülen her türlü siyaset baştan gayrimeşru ilan edilerek “kabilecilik”, “şeriatçılık”, “feodalizm”, “eşkıyalık”, “hilafete dönük isyan” ve “medeniyet karşıtlığı” gibi ideolojik olarak üretilmiş suçlamalarla kriminalize edildi. Bu söylem, Kürt siyasetini inkar etmek, bastırmak ve itibarsızlaştırmak için işledi. Formül açıktı: Kürt siyaseti olamaz, çünkü ortada tanınmış bir Kürt ulusu yoktur. Öcalan’ın 27 Şubat 2025’te ortaya koyduğu çerçeve, bu inkâr mantığının basit bir devamı değil; tersine çevrilmiş, daha inceltilmiş ama aynı ölçüde yıkıcı bir biçimidir—adeta onun aynadaki yansımasıdır. Bu, inkârın daha ileri bir aşamasıdır: Kürt milleti artık resmiyette yok sayılmaz; ancak siyasal özneye dönüşmesi kesin biçimde engellenir. Çünkü bu aşamada devlet, inkârı doğrudan uygulayan özne konumundan çekilmiş gibi görünür; bunun yerine Kürtleri kendi siyasal varlıklarını inkâr etmeye zorlayarak bu işlevi onlara devreder. Böylece inkâr ortadan kalkmaz; tersine en sofistike biçimine ulaşır: Kürt varlığı tanınır, fakat bu varlığın siyasal sonuç üretmesi bizzat Kürtler eliyle engellenir. Bu nedenle devlet, Kürt inkârını terk etmiş gibi görünse de, gerçekte onu mümkün olan en ileri düzeyde yeniden üretmektedir. Bu koşullar altında Kürt milletinin bir siyasal özne olarak var olması ve kendi adına siyaset yapması yine gayrimeşru ilan edilir. Başka bir ifadeyle, Kürt, ancak Türkleşmiş ya da Türkleşmeye açık bir birey olarak tanınır; siyasal ve fiilî düzeyde bir ulus olarak varlığı hükümsüzleştirilir. Bu çerçevede Kürt bireyler, potansiyel olarak Türkleşebilir bir nüfus olarak kabul edilir; ancak bir millet olarak siyaseten 'fatihaları okunmuş' sayıldığı için, modern siyasal düzende 'ulus' statüsüne erişimleri baştan reddedilir. Dolayısıyla devlet, federasyon, konfederasyon, özerklik ya da siyasal anlam taşıyan kültürel tanınma gibi talepler daha ortaya çıkmadan geçersiz kılınır. Ortadan kaldırılan şey bireylerin—örneğin bir Türk, Arap ya da Fars vatandaşı olarak—siyasal faaliyeti değil; Kürt ulusunun kendi adına siyasal talep üretme imkânıdır. Bu nedenle Kürt'ün kendi kimliğini askıya alması ya da silikleştirmesi bir asimilasyon olarak değil, 'demokratik entegrasyon' adı altında yeniden tanımlanır. Bu tasfiyenin kapsamı burada daha açık hale gelir. 27 Şubat deklarasyonu yalnızca belirli bir siyasal projeyi reddetmekle kalmaz; Kürtlerin ileri sürebileceği tüm siyasal statü imkânlarını baştan dışlar. Hatta dil, folklor ve dans gibi kültürel biçimler dahi, Kürt farklılığını siyasal olarak tanınabilir kılabilecekleri ölçüde siyasal niteliklerinden arındırılır. Bu nedenle inkâr edilen şey siyasal faaliyet değil, siyaset olarak içeriktir. Siyasetin kurumsal ve söylemsel biçimleri yerinde durur; ancak Kürt içeriğinden boşaltılır ve Kürt varlığı yalnızca siyasal sonuç üretmediği ölçüde kabul edilir. Öcalan’ın 27 Şubat deklarasyonu, basit bir teslimiyet beyanı değildir; bir mevzi terk etmek ya da bayrağı indirmek anlamına gelmez. Daha ileri bir şeyi ifade eder: Doğu Perinçek’in ifadesiyle, “karşı tarafa geçip” düşmana katılmaktır. Bu nedenle ortaya çıkan durum, baskı kavramıyla tam olarak açıklanamaz; çünkü dışsal bir dayatma olarak işlemez. Bir devlet bir halkı inkâr ettiğinde ya da bastırdığında tahakküm açıktır: sınırlar dışarıdan çizilir ve buna karşı çıkılabilir. Burada ise inkâr, bizzat Kürt siyasetini temsil ettiğini iddia eden söylemin içinden üretilir. Abdullah Öcalan, “Kürt kökenli siyasal” bir aktör olarak konuşmayı ve liderlik iddiasını sürdürürken, aynı konumdan Kürt ulusuna dayalı siyasal taleplerin meşruiyetini ortadan kaldırmaktadır. Ortaya çıkan durum, dışsal inkârdan daha sarsıcı bir içsel negasyondur: mesele yalnızca siyasetin sınırlandırılması değil, bu sınırları belirleme yetkisinin, tasfiye edilen öznenin adına konuşularak sahiplenilmesidir. Bu dönüşüm, teorik düzlemde en açık biçimini Fransız filozof Jacques Rancière’in kavramsal çerçevesinde bulur. Rancière’e göre siyaset, nüfusların yönetimi değil; tanınmış bir yeri olmayanların bir haksızlığı adlandırarak, onun “polis düzeni” dediği yapıya karşı eşitlik iddiasında bulundukları andır (Rancière 1999, 7–8). Bu anlamda siyaset, mevcut düzeni kendi dışlanmasını adlandırarak kesintiye uğratan bir öznenin ortaya çıkışını gerektirir. Mevcut konfigürasyonda ise bu imkân daha baştan etkisizleştirilir. Kürt taleplerinin “aşırılık” olarak patolojikleştirilmesi ve Kürt farklılığının siyasal olarak ifade edilebileceği tüm kanalların meşruiyetsizleştirilmesiyle, Kürt siyasal öznesinin ortaya çıkabileceği alan önceden mühürlenir. Böylece “haksızlık” adlandırılamaz hale gelir; çünkü adlandırma eyleminin kendisi gayrimeşru ilan edilmiştir. Siyasal öznelik düzeyindeki bu tasfiye, yalnızca bir geri çekilme ya da teslimiyet olarak değil, karşı tarafın safına intikal etme pratiğiyle eşzamanlı biçimde, düşman adına kendi önceki cephesini denetim altına almak üzere temsilin mutlak biçimde tekelleştirilmesi üzerinden işler. 22 Nisan 2026 tarihli İmralı görüşmesi notlarına yansıyan—özellikle Öcalan’ın kendisini devletin tek “muhatabı” olarak sunması—yalnızca bir liderlik iddiasını değil, Kürt cephesinin bütünüyle teslim alınarak devlet lehine işletilmesi amacıyla temsilin tüm yetkisinin kendi şahsında toplanmasını ifade eder. Temsil artık farklı aktörlerin Kürt siyasetine dair alternatif hatlar geliştirdiği çoğul bir alan olmaktan çıkar; Türkleştirme ve entegrasyon hedefleri doğrultusunda, siyasetin sınırlarının tek bir hat üzerinden sabitlendiği daraltılmış bir kanala indirgenir. Bu çerçevede Selahattin Demirtaş gibi figürlerin dışlanması istisnai değil, yapısal bir zorunluluk olarak ortaya çıkar. Nitekim Devlet Bahçeli ve Mehmet Uçum gibi aktörlerin, DEM çevrelerinin Öcalan’ın çizgisine tabi olması gerektiğine yönelik vurguları bu yönelimin siyasal bağlamını açıkça göstermektedir. Bu, Rancière’in “polis düzeni” dediği yapının pekiştirilmesidir: kimin konuşabileceği sıkı biçimde denetlenir, alternatif siyasal ifadeler ya gürültüye indirgenir ya da tümüyle etkisizleştirilir. Rancière, Jacques. 1999. Disagreement: Politics and Philosophy. Translated by Julie Rose. Minneapolis: University of Minnesota Press.