Bazı insanlar canı yandığında susar bu bi küslük değil travma tepkisidir. Konuştuklarında anlaşılmadıkları için sessizlikle kendilerini korurlar sessiz kaldıklarında düzeltilmeye değil anlaşılmaya ihtiyaç duyarlar yormayın.
Dünya küskünlüklerin başladığı yerdir. İnsan; dünyaya,insana,eşyaya,doğaya,topluma paradoks halinde küser-barışır-küser.Tüm bu paradoksun dışında kalan tek istisna ise kendisidir.Kendine küseni ne edebiyat ne de toplum kendiyle barıştırabilir.İnsan sadece buna alışır.