سرگردان

آن پاسخ‌های بی‌رحمانه را بیاد بیاور تا دلتنگ نشوی ـ محمود درویش

یکی از بهترین فیلم‌های عمرم❤️ Reconstruction (Anaparastasi) از آنجلولوپوس بزرگ. سبک همونه که میخوام: قاب‌های ثابت، سکوت، آدمهای تنها، فضای سنگین و فلسفی؛ چیزی بین حال‌وهوای برگمان و تارکوفسکی. این فیلم یک مرثیه برای جهانی در حال نابودیه. عاشق یونانم و فلسفه و تنهایی و آنجلولوپوس

فیلم What Women Want در سال ۲۰۰۰ رو دیدم. میدونی مثلا فیلم میگه بازیگر مرد طبق یک حادثه‌ای یک نیروی خالق‌العاده پیدا میکنه که میتونه ذهن زنان رو بخونه و حرفهایی که تو دلشون میگن رو بشنوه. من میگم نه. این پسر لابه‌لا صدتا زن بزرگ شده و علت ذهن‌خوانی‌اش درواقع شناختش از زنانه.

فیلم City of Women؛ عنوان ایتالیایی‌اش La città delle donne رو دیدم. بیشتر یک کابوس سوررئال بود🤣 قسمت‌های فمنیستی‌اش باحال بود جلسات مردستیزی شوهرستیزی خانواده‌ستیزی بچه‌ستیزی🤣 نگاه به زنان بود و قضاوت با بیننده. من در هرصورت سینمای اروپا رو دوست دارم بالاخص فرانسه و ایتالیا

فیلم Profumo di donna رو دیدم. چون نسخه ايتاليايي ۱۹۷۴ رو بعد از نسخه امریکایی ۱۹۹۲ دیدم چنگی به دلم نزد. الپاچینو با احساسات من بازی میکنه مردک

فیلم Camille (1936) رو دیدم. عاشق فضای فیلم‌های قدیمی‌ام لیاس زن‌ها آرایششون مدل مو و جواهراتشون و مهم‌تر از همه زنیت‌شون قلب پاکشون عشق بی‌ریا و زلال‌شون روابط زیبا خانواده بچه زیاد ولع برای یار Oommm

فیلم Dreams از اینگماربرگمن سال ۱۹۵۵. دوریس بی‌تجربه رویای عشق ایده‌آل رو داشت و سوزان باتجربه رویای بازگشت به عشق گذشته‌اش. ولی واقعیت مثل پتکیه بر سر عشق. تصورات عشق وقتی با واقعیت روبه‌رو میشن، از هم می‌پاشن.

فیلم The Children's Hour یکی از بهترین فیلم‌هایی بود که از ادری هپبورن دیدم. نمیدونم اصرار کارگردان‌های دیگه بابت این اونو خنگ و لوس و کصخل نشون بدند چیه تو این ژانر عالی بازی کرد. جدی، ملانکولی، آسیب دیده، مدیریت بحران، واقعا توانمندی بالایی داشت که متاسفانه بش نپرداختن زیاد.

@FafaLulu288 خوب که بعد از ۱۷نفر گفتی آدم چون واحد شمارش نفر فقط برای آدم نبود😅

نتیجه کار:🥲

با قسمت ازدواجش حال کردم. حقیقت محض غرزدن‌ها کم شدن سکس و حشر بخاطر مشغله‌ها بدهی‌ها اقساط بچه‌ها و.. دعواها بحث‌ها توهین‌ها کنایه‌ها سرزنش‌ها ولی تهش چی عالی بود؟ اینکه هر فرصتی پیش میومد باهم گپ و حرف میزدن این حرف زدن همیشه معجزه میکنه و راز دوام رابطه است. Before Midnight

فراق باعث میشه تو ازش تصویر ایده‌ال بسازی و عاشق تصور خودت از اون بشی تا واقعیتش. و دلت برای اون ورژن عاشق و احساساتی خودت تنگ میشه تا اون فرد و این میشه ملکه ذهن تو که هیچکس نمیتونه جای اون رو بگیره و اون بهترینه.. تااینکه بهش میرسی اینجاست که عشق روسیاه میشه . Before Sunset

یک‌نفرو برا دو سه روز میبینی یک‌دل نه صددل عاشق و شیفته‌اش میشی آیا همون فرد توی رابطه و در نقش هم‌خونه بودن پارتنر بودن همسر و والد بودن هم اینجور می‌مونه؟ خیلیا رو دیدم چنان با شور درباره آدمی که فقط دوسه روز دیدنش حرف میزنن که انگاری خبر از ذات بنی‌بشر ندارن. Before Sunrise

سه‌گانه معروف Before ساخته Richard Linklater خوب بود. واقعیت محض روابط اول رابطه: که فقط دوستی و عشق و هیجانه جدایی و دوری از هم: که همین جدایی و فراق باعث میشه از طرف ایده‌آل بسازی تو ذهنت و مدام مقایسه کنی بطن رابطه: که واقعیتشه: بحث‌ها تنش‌ها خیانت گذشت سردمزاجی افسردگی و..

وقتی با نقشه وارد رابطه‌های پرریسک میشی یک قرص هم همیشه گوشه یقه‌ات بذار. Lust, Caution 2007

تو هر شهر یه عده معدود و کم با اسپیکر و داران دورون و پرچم ول دادن تو خیابونها بعد اسمشون رو گذاشتن مردم مردم مبعوث مردم خونخواه یک مشت پلاکارد هم خودشون نوشتن و دادن دستشون که مثلا مطالبات مردمی بعد به حضور میلیونی مردم پادشاهی‌خواه در سراسر ایران میگن اغتشاشگران و عاملین موساد

@solitudedays چرا مثل دخترهای اینترنتی رفتار میکنی؟ نشون دادن کامپوزیت دندون با لبخندهای تصنعی توییت کردن عکس‌های شبیه به هم با متن‌های دروغکی و کصشر برای جلب توجه تشنه‌ی توجه و تایید و نه تو خوبی و لایک و ویو نوشتن متن‌های کصشر و دروغ که لابه‌لاش پز بدی مثلا مهاجرت یا سفر به اروپا و...

داشتم تو کتابخونه ملی تلفنی با دوستی مشورت میکردم برای سفارت آلمان؛ دو تا خانم حدود ۴۰ ۴۵ ساله کنارم نشسته بودن؛ یکیشون به اون یکی گفت نگاه تو رو خدا یارو با این قیافش میخواد بره آلمان 😅 اولا که قبلا هم والا رفتیم اروپا، قیافه خاصی نمیخواد برای ورود! ثانیا قیافم معمولیه دیگه!😅

@LadyMoBogart کلا بازی‌های آدری هپبورن عامه پسند و سرگرم کننده‌اند و تفاوت زیادی باهم ندارن. سابرینا فضای احساسی‌اش بیشتر بود و هامفری بوگارت که معجزه‌ی سینماست هم مقابلش بود ب‌خاطر همین نمره بالاتر میگیره. فیلم Breakfast at Tiffany's بیشتر کمدی و شوخ و شنگ و سرگرم کننده بود.

یه نظر شخصی دارم که احتمالا خیلی‌هاتون خوشتون نمیاد ولی میگم. "سابرینا" از بیلی وایلدر رو خیلی بیشتر از "صبحانه در تیفانی" دوست دارم. یه سرچ کوچیک هم کردم که ببینم تفاوت‌های این دو چی هستن که به این نتایج رسیدم: مخاطب عام "تیفانی" رو به‌خاطر استایل آیکونیک، موسیقی Moon River و فضای غم‌‌انگیز و شیرینش دوست دارن ؛ اما منتقدها، "سابرینا" رو کاری فنی‌تر می‌دونن و به نظرشون ساختارش منسجم‌تره. تفاوت اصالی دو تا فیلم در واقع در نگاه کارگردان‌هاشونه. بیلی وایلدر در سابرینا یه کمدی‌رومانتیک کلاسیک، با دیالوگ‌های هوشمندانه، متن‌محور و مثلث عشقی بوگارت-هولدن- هپبورن می‌سازه. بلیک ادواردز در تیفانی، فضاسازی، تنهاییِ شهری در نیویورک و ریتم سیال (نزدیک به هالیوود نو) رو به پیرنگ سخت‌گیرانه استودیویی ترجیح می‌ده. و البته بازیگر مرد هم به عنوان یه عاشق واقعا خنثی بود. من متوجه‌ام که هپبورن در تیفانی سرگشته است، دنبال یه چیز از دست رفته است ولی خب دلیل این سرگشتگی یکمم مبهمه. اینجور که پیداست توی کتاب به خوبی بهش پرداخته شده. به نظرم جایی که فرصت بود تا کاراکتر هپبورن واقعی بشه، دردش و واقعیت زندگیش لمس کردنی بشه وقتی بود که خبر مرگ بهش رسید ولی اونجا هم ابتره. اینکه فقط اشاره میشه هپبورن فقط هفته ای ۵۰ دلار واسه فلان کار می‌گیره هم واقعا سربسته است‌ انگار تو رمان هم خوب به این پرداخته شده. دز نهایت انگار خود کاپوتی هم از این اقتباس و انتخاب هپبورن راضی نبوده و میگه هپبورن کاراکتر کتابشو شیک و هالیوودی کرده و اون روح سرکش و بی‌قرار شخصیت اصلی رو نداره. من اگه بودم کاترین هپبورن یا مارلین دیتریش جوون رو انتخاب میکردم

@ElinArmstrs9 نایس😘

@Drifter405 خودم با چاقو تکه تکه شون میکنم

مالنا حق داشت با سربازهای اشغالگر بپره؟ مثلا شما بودید بعد از آزادی وطنتون از زن‌هایی که به اشغالگران سرویس میدادند میگذشتین و میبخشیدیشون؟ مثلا حاضرید گلشیفته فراهانی سپیده‌ها آتش شاکرمی المیرا شریفی آمنه سادات ذبیحی شادی امین نفیسه کوهنورد ترانه و... رو ببخشید؟

فیلم Le Bal des Folles (یا به انگلیسی The Mad Women’s Ball) رو دیدم. این فیلم توی پاریسِ قرن ۱۹ اتفاق می‌افته. من عاشق چهره و بازی لو دو لاژ هستم. معصوم، زیبا، ملانکولی، بلد. فیلم بر اساس یک رمان ساخته شده چون از سینمای فرانسه بود و لو درش بازی میکرد دیدمش. سرگرم کننده بود

فیلم marrige italian style 1964 هم میگه مردها حاضرند سالها از یک زن لذت ببرند، از جوانی تا میانسالیِ اون زن آویزونش باشن و باهاش زندگی کنن، عمر و جوونیشو بگیرند، ازش بچه دار بشن، از سکس باهاش لذت ببرند ولی چون اون زن گذشته خوبی نداشته هیچوقت باهاش ازدواج نکنن! ازدواج عنه؟