Moreel Kompas

I do the opposite of almost everything the “experts” tell me. I eat eggs every day. I eat fatty red meat and bacon. I cook with real butter. I salt my food. I eat liver. I avoid seed oils. I don’t buy low fat products. I don’t count calories. I eat until I’m full. I don’t snack. And yes, my LDL cholesterol is high. Apparently that alone is supposed to terrify me. Never mind that my triglycerides are low. Or that my HDL is high. And my blood sugar is better than when I followed the “balanced diet” advice. One number goes up and suddenly I’m treated like a ticking time bomb. That logic makes less sense to me the deeper I look into cholesterol. LDL is not “bad cholesterol.” Your body literally makes cholesterol on purpose. It uses LDL to transport energy, hormones, fat soluble nutrients and repair materials around the body. When you eat low carb and burn more fat for fuel, lipid transport changes. Of course it does. But instead of asking why LDL changed, the entire conversation becomes fear. Statin. Low fat diet. Eat the carbs. Avoid the red meat. Meanwhile people following the official advice are more overweight, more diabetic, more inflamed and more medicated than ever before. That should raise more questions than my LDL number. I genuinely think the cholesterol story people were given is one of the biggest health scares ever sold to the public. Have you had your LDL and triglycerides checked lately?

De Nederlandse nieuwszenders zwijgen als het graf Roderick Veelo: enorme gruweldaden Hamas horen niet in de doofpot Er is een rapport verschenen dat u waarschijnlijk liever niet leest. Het beschrijft wreedheden, die we ons niet wensen voor te stellen. Een onafhankelijke Israëlische burgercommissie documenteerde aan de hand van 430 getuigenissen van overlevenden en ooggetuigen, 10.000 foto’s en 1800 uur videomateriaal wat zich heeft afgespeeld tussen Palestijnse terroristen en Israëlische burgers op 7 oktober 2023 en de dagen erna. Het onderzoek heeft ruim twee jaar in beslag genomen en beschrijft het huiveringwekkende seksuele geweld waarmee Hamas-terroristen Israëlische vrouwen, mannen en kinderen hebben gemarteld, verminkt en vermoord. De getuigenissen en het beeldmateriaal zijn essentieel voor de geschiedschrijving. Ze geven ook inzicht in de grote ontwikkelingen die volgden en maken – voor wie het nog niet kon (of wilde) begrijpen – duidelijk hoe enorm het trauma van 7 oktober is voor de Israëlische samenleving en de Joden elders in de wereld. Juist vanwege het uitgebreide onderzoek van de commissie en alle getuigenissen is het ongekend dat meerdere nieuwsmedia, waaronder de NOS, NRC en de Volkskrant, geen enkele melding maken van het rapport. Andere media, waaronder CNN en De Telegraaf, doen dat wel. Uit het rapport: Darin Komarov overleefde de slachting op het Nova-festivalterrein door zich te verstoppen in een caravan. Zij was getuige van drie verschillende verkrachtingen. ’In een geval hoorde ik hoe de terroristen een vrouw aan elkaar doorgaven. Aan haar geschreeuw te horen, was ze vermoedelijk gewond. Het was tussen schreeuwen en stilte in, tussen pijn en dood willen. Nadat ze klaar met haar waren, schoten ze haar dood. Een knal en daarna stilte. Dit was geen verkrachting wat we eronder verstaan. Hier werd gelachen. Ze werd doorgegeven. Ze hadden er lol in.’ In de huizen van de kibboetsen zijn bewoners gevonden van wie de ontzielde lichamen vol zaten met messen, schroevendraaiers en ander gereedschap. Borsten en geslachtsdelen waren afgesneden. Gezichten waren zo vaak beschoten zodat ze voor nabestaanden onherkenbaar zouden zijn. De systematiek wijst erop dat de verkrachtingen en seksuele martelingen een gepland onderdeel van de Hamas-pogrom zijn geweest. Een speciale militaire rechtbank zal zich gaan richten op de berechting van de drie- tot vierhonderd gevangengenomen Palestijnen, die hebben deelgenomen aan deze geweldsorgie, waarbij 1200 Israëlische burgers zijn vermoord en 250 anderen werden gegijzeld. Het proces en de straffen (waaronder mogelijk de doodstraf) zullen voor de anti-Israëljournalisten, politici en activisten aanleiding zijn voor een nieuw offensief van sympathie voor en medelijden met de daders die terechtstaan. Zij zullen de gruwelen in dit rapport proberen te overschreeuwen. Daarom is het van het grootste belang dat we weten wat er op 7 oktober echt is gebeurd. En dan te bedenken dat UNRWA leden hebben deelgenomen aan deze gruweldaden 😡

Aujourd’hui, j’étais à la banque, dans la file d’attente devant un distributeur. Devant moi, un monsieur très âgé. Plus de quatre-vingts ans, sûrement. Il tenait une enveloppe dans la main, un peu tremblante. Quand ce fut son tour, je l’ai observé discrètement. Il touchait l’écran, hésitait, revenait en arrière… Je voyais bien qu’il ne comprenait pas. L’écran, les boutons, les étapes… tout semblait trop rapide pour lui. La file derrière commençait à s’impatienter. Lui, il s’est retourné vers moi, avec un regard gêné mais digne, et il m’a demandé, tout doucement : « Vous pourriez m’aider… s’il vous plaît ? » Je me suis avancée tout de suite. Je lui ai expliqué calmement, étape par étape. Sans jamais toucher son argent. Par respect. Par pudeur. Par délicatesse. Il voulait faire un dépôt. Il a réussi, lentement, en se concentrant. Quand l’opération s’est terminée, il avait l’air soulagé. Comme un enfant fier d’avoir réussi. Il m’a remerciée avec un sourire incroyable. Et juste avant de partir, il a sorti un billet de 10 euros de sa poche et a voulu me le donner. J’ai refusé. Il a insisté. Il m’a dit que c’était « pour le petit-déjeuner ». Pour me remercier à sa manière. J’ai décliné encore, doucement. Et là, je suis repartie avec un nœud dans la gorge. Parce que ce monsieur… ce n’est pas un cas isolé. Ils sont nombreux, nos parents, nos grands-parents, perdus face à un monde devenu trop numérique, trop rapide, trop froid. Perdus devant les écrans, les bornes, les applications, les mots de passe. Ces gens ont construit le pays dans lequel on vit. Ils ont travaillé toute leur vie. Ils ont payé, cotisé, élevé des enfants, tenu des familles. Et aujourd’hui, on les laisse seuls face à des machines qui ne parlent pas, dans des banques sans guichet, dans des hôpitaux sans accueil, dans des administrations sans humain. On parle d’innovation, de progrès, de modernité… Mais on oublie l’essentiel : l’humain. S’arrêter cinq minutes pour aider quelqu’un, ça ne coûte rien. Mais pour eux, ça change tout. Parfois je me demande : est-ce qu’on avance vraiment… ou est-ce qu’on devient juste plus rapides à oublier les autres ?

1/ Burgemeester Marcel Thijsen van Tynaarlo (partijloos) weigert opnieuw noodopvang voor asielzoekers 'Dit is geen natuurramp of onverwachte crisis maar een probleem dat door jarenlang beleid van incompetente politici is veroorzaakt'. Zo is het. Gemeenten en burgers kunnen niet

Goede vraag 👇