Minato

Ishihara Minato | อิชิฮาระ มินาโตะ | 26 | ระดับชั้นกลาง | Bishop | Insect ดอค : bit.ly/3upgkic บั้ม : bit.ly/3iPXM5l ——————————— (เน้นเวิ่น/วาด โรลไม่เก่งค่ะ ละก็ช่วงนี้ติดฝึกงาน แต่เชื่อสิทักมาเล่นเดี๋ยวนุก็หนีงานมาตอบ) #ELN_Commu #Mugenya_School

@Botan_ELN ผงกหัวรับฟังเงื่อนไขของอีกฝ่าย "โอเค" "ไว้เจอกันนะ ถึงห้องแล้วส่งข้อความบอกผมด้วยล่ะ" มินาโตะโบกมือไห้จนละสายตาไป

@ELN_Minato โบะตังหัวเราะ “อย่าให้ยูไดคุงโทรมาเช้าไปนะครับ ช่วงนี้ผมนอนตื่นสายตลอดเลยล่ะ กลัวจะเช้าไปผมไม่ตื่นรับสายยูไดไม่ทันคุงพอดี” เอามือไพล้หลัง “เอาไว้เจอกันเร็วๆนี้นะครับ เดี๋ยวไว้ผมจะชวนไปชอปปิ้งด้วยกันนะ♡”

“มินาโตะคุง—” คัตสึกิโบกมือทักทาย “ไม่ได้เจอกันนานเลย ”สายตาบ่งบอกอีกฝ่ายชัดเจนว่ารู้สึกคิดถึงจากใจ บังเอิญเจออีกฝ่ายแบบนี้ถือเป็นโอกาสที่ดีหรือเปล่านะ คิดอะไรบางอย่างได้ จึงมีท่าทีลังเลนิดหน่อยก่อนจะบอก “เจอกันทั้งที… วันนี้สะดวกไหมครับ ไปหาขนมกินด้วยกันเถอะ? ” @ELN_Minato

@Botan_ELN รับไว้อ่านแป๊บนึงก่อนจะพับเก็บใส่กระเป๋า "เดาว่าคนที่อยากมาหานายจะต้องขอให้เป็นพรุ่งนี้ คอยเสียงจากโทรศัพท์ได้เลย บอกยูไดแล้วเขาจะต้องโทรมาหานายแน่ๆ"

@ELN_Minato แล้วยื่นกระดาษโน้ตให้พร้อมยิ้ม “เบอร์ใหม่ของผมครับ พอดีเครื่องเก่ามันหาย เอาให้ยูไดคุงด้วยนะ มีอะไรติดต่อมาได้เลย” “มากินกันอีกทีวันไหนดีน้า?”

@Botan_ELN "ง่าา ก็ไหนว่าจะมากันสามคนไง หยุดแซวเดี๋ยวนี้นะโบะตังง" ยกมือปัดๆอากาศ ไม่รู้ว่าไล่ให้พูดเรื่องอื่นหรือปัดๆเพราะหน้ามันร้อนน่ะนะ จริงๆเลย.. คนสมัยนี้ขี้แกล้งกันชะมัด ทำแก้มพอง รู้ตัวอีกทีของหวานคำสุดท้ายก็หมดลง

@ELN_Minato โบะตังยิ้มดีใจ “ดีจังที่มินาโตะคุงชอบ เอาไว้มากินกันคราวหน้าสั่งด้วยเนอะ เอ๊ะ เดี๋ยวนะ …หรือไม่ก็ อืมม…ลองชวนมากินกับยูไดคุงสองคนสิ เดทยังไงล่ะ— ,,è ·̫ é )♡” ช่วงท้ายกระซิบบอกอีกคน พร้อมรอดูท่าทีตอบรับ☆

@Botan_ELN "ขออนุญาตินะครับ"กระเถิบตัวเข้าไปดูดน้ำแล้วถึงกับคิ้วกระตุก ได้น้ำซ่าๆล้างคอนี่มันสดชื่นดีจริงๆ อยากย้อนเวลากลับไปสั่งโซดาจัง.. "มาครั้งหน้าจะต้องสั่งแก้วนี้ให้ได้แล้ว" ไม่คิดว่าจะมีโซดาอย่างอื่นสูสีกับเบียร์พีชนี่นา "โชคดีที่นายชวนมาลองกินของใหม่ในวันนี้นะ"

@ELN_Minato โบะตังหัวเราะเบาๆตาม อย่างน้อยก็ได้ผลนะ! ว่าแล้วก็ดันแก้วครีมโซดาให้ แต่พอถูกแบ่งผลไม้ก็แฮปปี้ดี๊ด๊าตักผลไม้ขึ้นมากินต่อ ⋆𐙚₊˚⊹♡ “จริงๆแล้วหวานน้อยกว่าพุดดิ้ง..แต่สดชื่นมากเลยล่ะ มินาโตะคุงน่าจะชอบน้า♡”

@Botan_ELN หัวเราะที่เหมือนถูกล่อด้วยขนมแบบเด็กๆอย่างไงอย่างั้น "ไหน ครีมโซดา จานนั้นน้ำตาลคงจะมีพอสำหรับผมนะ" ยิ้มแล้วปล่อยมุกฝืดๆ ตักผลไม้ของตัวเองส่วนหนึ่ง แบ่งใส่จานเล็กข้างๆส่งให้กับคัตสึกิ เป็นการแลกกับครีมโซดา

@ELN_Minato “มินาโตะคุงไม่ได้ทำอะไรผิด ไม่ต้องขอโทษหรอกนะ” “ที่ร้องไห้..เพราดีใจที่ได้กลับมาเจอกันไม่ใช่เหรอ มินาโตะคุงที่ร้องไห้เพราะดีใจเรื่องผมไม่มีทางผิดหรือทำให้ผมรู้สึกแย่แน่นอน” “ เรากินกันต่อเถอะเนอะ? …มินาโตะคุงอยากลองครีมโซดาไหมครับ อร่อยน้า?”

@Botan_ELN "ไม่เป็นไร" เขาแตะลงบนผ้าที่ยื่นมา ถึงจะเปรอะน้ำตาเพียงหยดเดียว ก็อาจทำให้ไม่สวยงามเหมือนตอนพับลงกระเป๋าใหม่ๆ "อืม" ได้แต่พยักหน้าเพื่อบอกว่ามันน่ารัก และทำอีกครั้งเพื่อบอกว่าขอเวลาจัดการกับตัวเอง "ผมน่าจะเรียกยูไดมาด้วย ขอโทษนะ" ไม่ได้ร้องไห้แต่รู้สึกผิดที่ทำบรรยากาศหม่นหมอง

@ELN_Minato "ผมก็มีความสุขที่ได้กลับมาหาทุกคนเหมือนกันครับ" คัตสึกิยิ้มเอามือล้วงกระเป๋าเสื้อแล้วยื่นผ้าเช็ดหน้าลายลูกไม้ให้ "ซับน้ำตาเถอะครับ ดูสิอันนี้ผมปักเองเลยนะ.. น่ารักไหม" พยายามเปลี่ยนบรรยากาศไม่ให้เศร้าเกินไป

@Botan_ELN แค่ยิ่มตอบกับขยับแว่นขึ้น "ไม่แน่ใจเรื่องน้ำตาลส่งผลกับอารมณ์ แต่ตอนนี้มีความสุขที่ได้เจอโบะตังนะ" "เดี๋ยวพอเขารู้ข่าว พรุ่งนี้ก็วิ่งแจ้นหานายเองแหล่ะ เพราะว่าพวกเราคิดถึงนายกันมากๆ" ทำใจกันนานพอๆกับวันที่โซรินฉะเสีย ที่ไหนได้ อยู่นี่นี่เอง เหลือกตามองบนไม่ให้น้ำที่เอ่อไหลออกมา

@ELN_Minato ไม่ถงถ่ายอะไรกับเขา รีบทักพุดดิ้งเข้าปาก แล้วก็เหมือนมีแสงวิ้งๆออกมาจริงๆ(??) ✧ * ｡♡ “อื้ม~ มินาโตะคุงไม่อารมณ์ดีเหรอครับ เวลาได้กินอะไรอร่อยๆ ⸝⸝ʚ̴̶̷̷ · ʚ̴̶̷̷⸝⸝ ” “แต่วันนี้ผมอารมณ์ดีสองเท่าเลย เพราะได้มากินด้วยกันกับมินาโตะคุง…เอาไว้คราวหน้าชวนยูไดคุงมากินด้วยกันนะ ”

@Botan_ELN หยิบมือถือขึ้นมาถ่ายจานของตัวเองและของคัตสึกิ ข่าวดีที่ได้กลับมากินขนมกันแบบนี้ ยูไดจะต้องดีใจแน่ๆ เพื่อไม่ให้เสียมารยาทเลยรีบถ่ายแล้วเก็บมือถือลง ก่อนจะเริ่มลิ้มรสเมนูนี้ "สดชื่นดีจัง" "น้ำตาลนี่ช่วยให้นายอารมณ์ดีสินะ" พูดแล้วก็เหมือนเห็นวิ้งๆ✨✨รอบตัวคัตสึกิเลย

@ELN_Minato พูดจบขนมก็มาเสริฟพอดี♪ พุดดิ้งผลไม้ของมินาโตะ พุดดิ้งและครีมโซดาของตัวเอง “น่ากินสุดๆเลย ⊹⁺⸜(ᐡ⸝ɞ̴̶̷ ·̮ ɞ̴̶̷⸝ᐡ)⸝⁺⊹”

@Botan_ELN นั่นสิถึงจะแปลงจนเหมือน นิสัยยังไงก็ลอกมาไม่ได้อยู่แล้ว เขาหัวเราะที่อีกคนจะจัดการให้ "อืม ถ้าใครขโมยร่างนายไปต้องจัดการให้หนักเลยนะ" พูดถึงก็เสียวมันจะโผล่ออกมาก่อกวนจนบรรยากาศพังอีก แต่เอาเถอะ ถ้าโผล่มาจะแนะนำให้รู้จักกันไว้

@ELN_Minato “อืมมม ผมเชื่อว่ามินาโตะคุงจะรู้ครับถ้ามีใครมาแกล้งปลอมตัวเป็นผม” ระหว่างนั้นก็หันไปเรียกพนักงานมาสั่งเมนูแล้วหันแล้วหันกลับมาพูดต่อ… “แต่ถ้ามีใครคนนั้นทำขึ้นมาจริงๆ ผมจะจัดการให้เองครับ (*´˘`*)♡” …แสดงว่าคนนั้นแกล้งมินาโตะคุงไม่น้อยเลย ชักอยากเจอหน้าแล้วสิ♪

@Botan_ELN โบกมือและอมยิ้ม นั่นสิดันเสียมารยาทจนได้ "ขอโทษๆ" "ทีแรกผมดีใจที่นายดูดีขึ้น แต่เมื่อกี้จู่ๆก็สงสัยขึ้นมาว่าถ้าเป็นใครปลอมตัวเป็นโบะตังขึ้นมาล่ะ" เขาดันแว่นขึ้นเล็กน้อย ไม่รู้ว่าควรลงรายละเอียดไหม "อืม.. ถ้าเกิดที่ไหนมีเด็กเกรียนใช้พลังวิเศษได้ แน่นอนว่าก็ต้องมีการแกล้งกันบ้าง"

@ELN_Minato “ เอ๋— ตัวจริงสิครับ ! “ โบะตังโอด “ผมเปลี่ยนไปขนาดดูเหมือนคนอื่นเลยเหรอครับ..” พองแก้มที่ดูเหมือนจะน้อยอกน้อยใจมากกว่า

@Botan_ELN ขณะที่อีกฝ่ายเผลอ มินาโตะก็แอบสำรวจภาพรวมของคัตสึกิ ไม่รู้ว่ารักษามายังไงแต่ดูเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ "..." "ตัวจริงใช่ไหม?"

@Botan_ELN ถึงโต๊ะแล้วก็ยังทิ้งความอายไปไม่หมด เลยกางเมนูไม่ให้คนที่นั่งตรงข้ามเห็นหน้าซะเลย "..." ตอนนี้เป็นเวลาของหวานคงต้องตัดเรื่องแอลไปก่อน งั้นลองพุดดิ้งก็ได้ "พุดดิ้งผลไม้ละกัน" จากนั้นจึงส่งเมนูให้คัตสึกิเลือกต่อ (+)

@Botan_ELN "อะ แต่ว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับยูไดหรอก เราสองคน.." กระแอมไอ "รักกันดี" พูดประโยคหลังเบาแล้วขัดด้วยประโยคใหม่ที่ดังกว่าว่า"ถึงแล้ว"

@Botan_ELN "กวนใจหรอ.." คำถามทำเอานึกถึงหน้าคนคนนึงทันที แต่จะให้คัตสึกิที่เพิ่งหายดี รับเรื่องปวดหัวของเขาไปรกสมองทำไม "เดี๋ยวมันก็ผ่านไป" มองด้วยหางตาก่อนจะเร่งเท้าเดินนำขึ้นไปอีก จะได้ไม่เห็นคิ้วที่กำลังขมวดอยู่ เลี่ยงพูดถึงปัญหาช่วงนี้น่าจะดีกว่า.. (+)

@Botan_ELN "แบบนี้นี่เอง ถ้างั้นอยากให้ช่วยขนของก็บอกพวกเราได้นะ เลิกเรียนแล้วจะไปหา" พูดน้ำเสียงและสีหน้าเรียบนิ่ง แต่แฝงไปด้วยความห่วงใย "จริงด้วยเรื่องเรียน แบบนี้ต้องดรอปไปปีนึงหรือเปล่า" ในมุมของคนที่อยากกลับบ้าน เวลาของที่นี่เองก็เป็นเงินเป็นทอง เขาไม่อยากเห็นใครสลายก่อนจบการศึกษาอีก

@ELN_Minato “ เย้ (*´˘`*)♡ “ เดินตามหลังคนที่นำไปก่อน ” อืมม“ เหลือบตาไปบนฟ้าพลางนึก ”พึ่งกลับมาได้วันสองวันเองครับ ..จริงๆเมื่อวานก็อยากไปหามินาโตะคุงเลย แต่วุ่นกับการจัดห้องใหม่อยู่ ต้องซื้อของใหม่เยอะมากเลย แล้วก็อยากซื้อเสื้อผ้าใหม่ๆด้วย“ ขยับฝีเท้าไวๆมาเดินข้างมินาโตะ

@Botan_ELN "อืม ผมชอบน้ำโซดา" ถึงในใจจะนึกถึงแอลพีชก็เถอะ.. "อยากกินพุดดิ้งสินะ งั้นไปกัน" ก้าวเท้าเดินนำหน้าไปโดยไม่ทิ้งระยะห่างให้มากเกินไป แต่ก็หันกลับมาคุยบ้าง "ว่าแต่ กลับมาใช้ชีวิตปกติตั้งแต่เมื่อไหร่ล่ะ ทำไมผมถึงตามหานายไม่เจอ"

@ELN_Minato เห็นท่าทีว่าไม่โกรธคัตสึกิก็โล่งใจ ยังไงความรู้สึกของมินาโตะเป็นสิ่งสำคัญ อยากให้ได้ทีความสุขมากที่สุด “มินาโตะคุงชอบพุดดิ้งไหมครับ แล้วก็พวกครีมโซดา” ทำสีหน้าคาดหวังสุดๆ

@Botan_ELN เขาผงกหัวเบาๆ ไม่ได้เกิดเรื่องน่าเศร้าก็ดีถ้าเจ้าตัวว่าอย่างนั้น การกลับมาของอีกฝ่ายทำให้มินาโตะมีความสุขมากกว่าจะรู้สึกโกรธ "โอเค ถ้าหายแล้วก็ดี" "นายอยากจะไปกินอะไรล่ะ?" ถามสั้นๆเพื่อกลับมาประเด็นแรก เขาไม่อยากทำให้บรรยากาศชวนหดหู่ แต่ก็ใช่ว่าสีหน้าจะสดใสซะทีเดียว

@ELN_Minato ”อื้ม ยังอยู่สิ— “ เอียงคอน้อยๆตอบรับ ” ผมไปรักษาตัวมาน่ะ…เรื่องโซรินฉะคุง” อธิบายสาเหตุให้เข้าใจ ไม่อยากให้มินาโตะต้องรู้สึกลำบากใจเมื่อต้องพูดถึงชื่อเขาคนนั้น เลยทำเสียงให้เบาลงนิดหน่อย “คิดว่าตอนนี้น่าจะหายดีแล้วล่ะ มินาโตะคุงคิดว่าผมสลายไปแล้วเหรอ..ขอโทษนะที่จู่ๆก็หายไป”

สวัสดีปีใหม่ครับ! ผ่านพ้นมาอีกปีแล้ว ขอให้ทุกคนเข้มแข็งยิ่งขึ้น และมีความสุขในแต่ละช่วงเวลามากขึ้นทุกๆ วินาทีเลยนะครับ สุดท้ายนี้ เพื่อเป็นการเริ่มต้นปีใหม่อันสดใส ผอ.มีของขวัญให้นักเรียนทุกคนเป็นเงินจำนวน 20 เหรียญทองด้วยครับ สุขสันต์ปีใหม่ ขอให้เป็นปีที่ดีครับ

(มาช้าแต่ถือโอกาสนี้ Happy New Year ค้าบบบ ) #ELN_WinterDance #ELN_WinterBall