Endy 💜 (Time Travel) #EMA_ปาร์ตี้ชุดนอน

#EMA03 “ต้องทำขนาดนี้เลยหรือ?” เสียงหนึ่งเอ่ยถามท่ามกลางความเงียบงันในห้องทำงานผู้อำนวยการ ตรงข้ามกับโลกที่วุ่นวายกันไปทั่วภายนอก ที่นี่ช่างให้ความรู้สึกสงบ เยือกเย็น ราวกับเปลวเพลิงที่เคยลุกโชนกำลังถูกเหมันต์กลืนกิน “ขนาดนี้อะไร แค่นี้ต่างหาก เจ้าก็รู้” “…” “เป็นไปอย่างที่เจ้าคาดหวังไหม ‘…’ ?” “ก็ใช่และไม่” พ่อมดนิรันดร์เลิกคิ้ว แล้วหันไปมองคู่สนทนาของตน สายตาวิตกกังวลแสดงออกชัดเจน ปฐมบทของความจริงได้ถูกเปิดม่านไปแล้ว เวทีต่อไปคือบททดสอบจิตใจท่ามกลางความสับสนและหลงทาง “โลกมันก็เป็นแบบนี้ไม่ใช่เหรอ ไม่เคยมีเวลาให้ใครได้ทำใจหรอก” วันนี้เกิดอะไรขึ้นบ้าง แล้ววันพรุ่งนี้จะมีเรื่องอะไรอีก ความหวาดหวั่นไม่รู้ว่าวันข้างหน้าจะยังยิ้มแย้มมีความสุขได้ไหม หรืออะไรจะเปลี่ยนไปจนแย่ลงกันหมดรึเปล่า จิตใจที่ไม่อาจมั่นคงได้ ไม่สมควรได้ไปต่อ “ใจร้ายจังนะ อุตส่าห์ทะนุถนอมมาตั้งนาน จู่ๆ ก็มาโยนลงเหวให้เผชิญหน้าเองแบบนี้” “หึ” ใบหน้าของพ่อมดเพลิงระบายรอยยิ้มออกมา รอยยิ้มนั้นไม่มีความหมายใดแฝง ร่างสูงเอนกายพิงกับกระจกห้องทำงาน มองดูหิมะสีขาวที่พยายามกลบปิดความจริงอันแสนเน่าเฟะด้วยภาพลวง “ข้าก็เป็นอย่างนี้ของข้ามานานแล้ว เจ้าไม่ดีใจหรือที่สหายเก่าได้นิสัยเดิมคืนมา?” “ดีใจสิ” “…” “เพราะข้าทำทุกอย่างลงไป เพื่อคาดหวังให้เจ้าเปลี่ยนแปลง” งั้นหรือ เกมกระดานที่ใช้ชีวิตมาเป็นตัวหมาก ใช้จิตใจมากำหนดการก้าวเดิน ผู้เล่นเกมคงคาดหวังเอาไว้อยู่แล้ว ว่าอยากให้หมากนั้นทำตัวเป็นมากกว่าเบี้ยไร้ราคา “งั้นเจ้าก็มาถูกทาง เพราะความอดทนของข้าพังลงไปแล้ว นับตั้งแต่เจ้าเอานางมาเป็นของเล่น” “…” เอวาลันน่า ภรรยาแสนสำคัญผู้เป็นที่รักยิ่งหนึ่งเดียวในโลกของพ่อมดนิรันดร์ วินาทีที่ตัดสินใจหยิบนางมาเป็นหมาก ก็คือการตัดขาดเส้นความอดทนของเขา “แต่เจ้าเอง ที่ผ่านมาก็ใช้นางเป็นเครื่องมือเช่นกัน” คู่สนทนากล่าวเพียงสั้นๆ แล้วหันหลังเดินออกจากห้องไปโดยไม่คิดจะพูดอะไรอีก “หึ” เอนเดเลอัสหัวเราะ ก็ใช่ ปากบอกว่ารัก แต่ไม่รู้ว่าทำทุกอย่างไปเพื่อใครกันแน่ พอแล้ว พอสักที

"สวัสดีเหล่าเลดี้ผู้น่ารักของผม~!" "เอ๋~ ไม่ได้เป็นของผมเหรอ ทั้งที่เอลอนอุตส่าห์​มอบความรักให้ขนาดนี้แท้ ๆ" "ไม่ได้ขอ?...งั้นยัดเยียดให้ละกันคร้าบ อย่าลืมเจียดเวลาอันมีค่าแวะมาเล่นกับผมล่ะ♡" [Elon]

ช่างทำหมวกจากแดนไกลเข้ามาร่วมวงสนทนา หนแรกเอนดี้ประหลาดใจเล็กน้อย แต่สองวิต่อมาเขาก็ยิ้มรับ ไม่ได้แบ่งแยกว่าอีกฝ่ายคือใคร ตอนนี้ทุกคนเป็นใครก็ได้ในป่ามหัศจรรย์แห่งนี้ "อืม....ฟังดูน่าสนใจดีนะ สง่างาม สูงส่ง มีความคิดโดดเด่น กล้าหาญ" คนเล่านิทานพยักหน้าคิดตาม ก่อนจะตอบกลับแย้งไปเพื่อแลกเปลี่ยนความคิดเห็น "ราชินีขาวเป็นคนที่เคารพในอิสระเสรีซะด้วยสิ กลับกันแล้วเอลฟ์น่ะ หัวโบราณ ยึดมั่นในขนบธรรมเนียมเก่าๆ ที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้ซะมากกว่า" เด็กๆ ที่นั่งฟังอยู่พยักหน้าเห็นด้วย เด็กบางคนจากเผ่าเอลฟ์แอบซุบซิบบอกว่าพ่อแม่ของพวกเขาเข้มงวดมาก "ว่างั้นไหม?" @Casiodor_EMA

@EMA_Endy (/แตะไหล่) ท่ามกลางเหล่าเด็กน้อยที่กำลังฟังนิทานมีเอลฟ์ผมแดงสวมหมวกทรงสูงเสมือนว่ากำลังเนียนเป็นช่างทำหมวกยกมือตอบ "ถ้างั้นราชินีขาวเป็นเอลฟ์รึเปล่าครับ?" ถ้าตามภาพลักษณ์ที่ลองพิจารณาดูก็ถือว่าใกล้เคียง เขาเดาสุ่ม หากเดาถูกก็อยากได้ขนมที่เจ๋งสุดๆนั้นอยู่หรอก

#EMA_ปาร์ตี้ชุดนอน | โรลเปิด | แยกรูท (CW: การบิดเบือนข้อมูล) อลิซในป่ามหัศจรรย์ -- วรรณกรรมชื่อก้องโลก ที่ไม่ว่ากาลเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน ก็ยังคงความนิยมในหมู่ผู้คนได้ไม่เสื่อมคลาย มุมหนึ่งของลานกว้าง ไม่ใกล้ไม่ไกลจากบ้านฮาเซลนัก, เอนดี้ตัดสินใจเปิดเวทีเล่านิทานให้กับเด็กน้อยชาวเมืองฟัง เพราะเขาเผลอไปเล่นเกมแย่งขนมกับเด็กเมื่อกี้ แล้วดันพ่ายแพ้มา เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน ผู้แพ้ต้องเล่าเรื่องสนุกๆ ให้ฟังสักอย่าง เด็กบางคนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเอนเดเลอัสคือผู้ปกครองสูงสุดแห่งไลเซลันด์ ไม่สิ ต่อให้รู้ ความสนิทสนมประมาณนี้ก็พบเห็นได้ทั่วไป "เอาล่ะๆ ฉันจะเล่าให้ฟังก็ได้ แต่ก่อนอื่นคงจะต้องเล่าที่มาที่ไปของเรื่องราวนี้ก่อนล่ะนะ" พ่อมดตัวน้อยกระแอมไอ จากนั้นจึงปรับโทนเสียงให้เหมาะกับการเล่าเรื่อง แล้วเริ่มต้นออกมา "รู้รึเปล่าว่านิทานเรื่องอลิซในแดนมหัศจรรย์นั้น ถูกเขียนขึ้นมาโดยนักเขียนชาวมนุษย์ ว่ากันว่าเขาเปรียบเทียบตัวเองเป็นดั่งอลิซผู้กล้าหาญ และเปรียบเปรยโลกเอสเฟอเทียเป็นเหมือนป่ามหัศจรรย์ที่เต็มไปด้วยเรื่องประหลาดมากมาย" การพบเจอเผ่าที่แตกต่างไปจากตนเอง ทั้งนิสัยใจคอ ความสามารถ บุคลิกภาพ ร่างกาย ในแต่ละวันสำหรับมนุษย์ที่ต้องอยู่ร่วมกับเผ่ามีเวทมนตร์นั้น คงไม่ต่างอะไรกับหนูน้อยอลิซที่หลงเข้ามาผิดที่ผิดทาง "ฉันจะให้พวกเธอเล่นเกมกันก่อนว่า แต่ละเผ่าในโลกของเรา เปรียบได้กับตัวละครไหนในเรื่องอลิซ? ใครตอบถูกล่ะก็ ฉันมีรางวัลให้นะ เจ๋งกว่าขนมเมื่อกี้แน่นอน!" (+ ได้ ตอบช้าแต่ตอบเรื่อยๆ นะ🥲)

( มาลงภาพวันเกิดดันเต้ย้อนหลังค่ะ55555 ปีนี้ก็จะอยู่เฝ้าดาร์ธเวลด์ รอโรงเรียนเปิด )

[ประกาศการจบ #EMA_Commu SS2 อย่างเป็นทางการ] วันที่ 30 พฤศจิกายน 837 (2567) ในตอนนี้คอมมูนิตี้ EMA SS2 ได้เดินทางมาถึงตอนจบเรียบร้อยแล้ว ประสบการณ์ต่างๆ เรื่องราวที่เผชิญกันมาตลอดคอมมูนิตี้ซีซั่นนี้ ทางทีมงานต้องขอบคุณจากใจที่ทุกคนให้การสนับสนุนตลอดมา หากมีความผิดพลาดประการใดที่เคยทำให้กระทบต่อจิตใจ ทางเราต้องขออภัยเป็นอย่างสูง ขอบคุณทุกคำติชมและการแนะนำที่ส่งเข้ามาให้ทีมงานรับรู้โดยตรง สิ่งนั้นช่วยให้พวกเราเองก็เติบโตไปพร้อมผู้เล่นเช่นกันค่ะ งานเลี้ยงมีวันเริ่มก็ย่อมมีวันเลิกลา แต่การจบลงในครั้งนี้ยังไม่ใช่ 'ตอนจบ' ของทุกสิ่งทุกอย่าง เป็นเพียงหนึ่งบทบาทที่จะทำให้ทุกคนได้เปลี่ยนแปลงไป ทางทีมงานขอบพระคุณเป็นอย่างสูง สำหรับทุกท่านที่ได้ผ่านเข้ามา จากลา และที่ยังอยู่ด้วยนับจากนี้ไป เพื่อให้ทุกคนได้ใช้เวลาเรียนรู้และพัฒนาตัวเองไปพร้อมกับโลกที่กำลังเปลี่ยนแปลงไปอีกครั้ง ทางเราจึงขอประกาศว่า 'ระหว่างนี้ทางออฟฟิเชี่ยลจะยังไม่หยุดอัพเดทความคืบหน้าและไม่มีการปิดจบการแอคทีฟแต่อย่างใด' 1. เนื้อเรื่องหลังจากตรงนี้ แม้อฟช.จะยังไม่มีการดำเนินเนื้อเรื่องต่อ แต่สำหรับทุกคนแล้วสามารถดำเนินบทบาทส่วนบุคคลที่จะเติบโตไปทางไหนนั้น ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของผู้เล่นได้อย่างอิสระ 2. ทางทีมงานจะเข้ามาเพื่ออัพเดท ข่าวสาร ผลกระทบ เรื่องราวความเป็นไป ข่าวการสร้างสถาบันใหม่ เทศกาลวันสำคัญ เรื่องราวเสริมอยู่ตลอด โดยมีกำหนดว่า 1 เดือนต่อ 1 ครั้ง 3. ผู้เล่นสามารถสานต่อสตอรี่ หรือย้อนเวลากลับไปเล่นได้ ไม่มีการจำกัดใดๆ ทั้งสิ้น โปรดใช้แท็กประจำอีเว้นท์ที่ผ่านมา / หรือสตอรี่บทใดๆ ได้ตามต้องการ เพื่อให้ทุกคนรับรู้ร่วมกันว่าคุณกำลังย้อนเหตุการณ์ไหนอยู่ ขอบคุณสำหรับการเติบโตไปพร้อมกัน เพื่อก้าวไปยัง 'ตอนจบ' ที่ทุกคนปรารถนา _______________ EMA Commu SS2 (Never) End

#EMA_ปาร์ตี้ชุดนอน #EMA_โรลเปิด | แยกรูท [เขาวงกตบ้านฮาเซล] เขาวงกตพิศวง คุณถูกพาเข้ามาที่แห่งนี้ มิหนำซ้ำ สื่อเวทย์ที่พึ่งพิงของคุณที่จะช่วยทำให้ออกไปจากที่นี่ได้ดันถูกแมวน้อยแสนซนขโมยไปเสียแล้ว เหลือเพียงตัวคุณที่ไร้คาถาและทางแยกสองทางในเขาวงกตนี้ คุณจะเลือกไปทางไหนต่อล่ะ (+)

#EMA_ปาร์ตี้ชุดนอน " สวัสดี อลิซผู้น่าสงสารที่พลัดหลง " " เหนื่อยจากการเดินทางหรือเปล่า ? มาพักผ่อนกับเราสักหน่อยไหมล่ะ " " ไม่ต้องห่วง ที่นี่เราไม่แบ่งชนชั้น อลิซทุกคนล้วนได้รับการปฏิบัติอย่างเท่าเทียม... " " มาสิ มากับพวกเรา ไม่ต้องกลัว " ... 🐈🍁 [ url.in.th/HZyQy ]

@EMA_Regulus (มาเร้ว!!!)

@EMA_Endy (.วิ่งวน แบ่กๆๆ แบ้กกก แบ่กๆๆ)

(สรุปโรลย้อนเวลาแรกสุดจะเป็น #EMA_ปาร์ตี้ชุดนอน นะคะ! เดี๋ยวเรามาทำเธรดรวมๆ โพสต์ให้อีกทีประมาณวันที่ 9-10 นี้ค่ะะ)

( นานมากจำเครดิตไม่ได้แล้ว🥺 จิ้ดกะเบนจามินนนน )

#EMA_Commu #EMA_ปาร์ตี้ชุดนอน เมื่อลองเปิดอ่านซองจดหมายที่ได้รับมา คุณก็พบกับรายละเอียดงานเลี้ยงน้ำชาในยามค่ำคืน ดูเหมือนว่าจะเป็นการผจญภัยที่น่าสนใจนะ ว่าไหม อลิซ? - กิจกรรมนี้ขอความร่วมมือจากสมาชิกบ้านทุกท่านเพื่อร่วมกันสร้างสรรค์ขึ้นมา รายละเอียด bit.ly/aliceinema

#EMA_ปาร์ตี้ชุดนอน “จะว่าไป เป็นแมวฮาเซล เป็นอาจารย์ไปเที่ยวทั่วงานแล้ว เป็นเด็กนักเรียนบ้างดีกว่าไหมนะ?” หลังจากเที่ยวเล่นในเทศกาลเปิดของสถาบันจนหนำใจ เอนดี้ก็คิดได้ว่าอยากจะลองเล่นสังสรรค์แบบเด็กๆ ดูบ้าง จึงได้เปลี่ยนร่างเป็นวัยเด็ก และสวมชุดเครื่องแบบสถาบันไปวิ่งเล่นอีกครั้ง “ป่ามหัศจรรย์จ๋า ฉันมาแล้ว—”

#โรลปิด @EMA_EliasDL (เหตุการณ์หลังจากสงคราม ณ สถานพยาบาล) เหตุการณ์ทั้งหมดสงบลงแล้ว ไฟสงครามมอดมลาย ไอกลิ่นควันสลายหายไปบนฟากฟ้า เหลือไว้เพียงแต่เศษซากปรักหักพังและจิตใจอันแสนโศกเศร้าดุจฝนพร่ำของหลายๆคนที่ไม่อาจย้อนกลับมาเป็นฤดูวสันต์ได้เร็ววัน +

@EMA_EliasDL บีสต์หมีเงียบไปอีกอึดใจนึง เขาสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆแล้วกล่าวออกมา " คุณเอลเลียสครับ " " แต่งงานกับผมนะ "

#EMA_กีฬาสี มาขายของสานต่อคุณเลทิชและครีม ๆ ช่วงที่โดดงานโฮสต์ "ทางนี้เลยค่า! ร้านที่ระลึก EMA รับสกรีนหน้าลงสิ่งของ ตั้งแต่ผ้าคาดหัวยันกางเกงใน! แท่งไฟ แก้วน้ำเราก็ทำได้ ใครอยากมีไอเท็มสุดพิเศษไม่เหมือนใคร ไว้เชียร์กีฬา เก็บเป็นความทรงจำหรือมอบเป็นของขวัญ ต้องแวะแล้วนะค้า~" +

(คนทั้งบ้านฮาเซลสไลด์ตัวเอาฟางไปรองรับเป้อ)

@EMA_EllaH ( ระบบ : ยินดีด้วย! คุณอัญเชิญแวมปี้เวสเปอร์สำเร็จ!!)

@EMA_EllaH โดนลำแสงปิ้วๆทิพย์โจมตีเข้าเต็มเปาจนสมองช็อต ดูเหมือนจะเต้นต่อไม่ได้กลางคัน เพราะงั้นวานทีมงานเข้าช่วยเหลือที @EMA_Regulus

[ย้อนเวลาช่วงปฐมนิเทศ ] “ รูมเมทของผมมีตั้งสองคนเชียวนะ ” เป็นอีกวันที่ยังคงพูดคุยกับเหล่าสัตว์ซัมม่อนของตนราวกับว่าพวกมันเป็นเพื่อนสนิท “ ชื่อฟีฟี่แล้วก็เอโบนี...เขาให้ผมเรียกว่าเอบบี้ได้ด้วย ” ระหว่างที่พูด สายตาก็มองไปเห็นใครบางคนที่คุ้นเคย “ นั่นไง เอบบี้ ” “ ...... ”

#EMA_OnceDream กลิ่นคาวคละคลุ้งในโพรงปาก รสชาติแปร่งสนิมเหล็กกลับหวานล้ำในความคิดของหมาป่าตัวโตที่บัดนี้ละทิ้งซึ่งการคิดอ่านอย่างปัญญาชน หวนสู่สัญชาตญาณดิบกระโจนเข้าความโกลาหลต่างเผ่าพันธุ์ที่กำลังเกิดขึ้น เขาไม่มีชื่อเรียกขาน ไม่มีครอบครัว เพียงอยู่รอดด้วยการดูแลของกองทัพ +