Ebubekir IŞIK

13 yaşında bir çocuk -çocuk!- psikolojik travmalar, psikolojik problemler yaşamış. Yaklaşık bir haftadır sosyal medyada lânetin sınırı yok! Asalım, sallandıralım diyenin sayısı belli değil. Niçin hiç kimse üzülmüyor? Niçin hiç kimse şefkat, merhamet gibi duyguları hatırlamıyor? Niçin hiç kimse empati denen mevzuyla ilgilenmiyor? Niçin hiç kimse böyle zeki bir çocuğa niçin sahip çıkamadık demiyor? Niçin hiç kimse 'yazık oldu bir çocuğa' diyemiyor? Ayrıca: Hangi ana baba evladının böyle olmasını ister? Biraz sükunet, biraz empati, biraz şefkat, biraz merhamet herkese iyi gelir.. Lâneti bırakalım, çare arayalım, çocuklarımıza sahip çıkalım.

Rojin Kabaiş’in babası Nizamettin Kabaiş yeni açıklamalarda bulundu. 📌Rojin dosyası da aynı Gülistan Doku dosyasının benzeridir. 📌Üniversite rektöründe büyük sıkıntılar var. Rektörün hal hareketleri çok şüpheli. 📌Rektör üniversiteyi babasının malı gibi kullanıyor. Tüm akrabalarını işe almış. 📌Rojin intihar etti diyorlar. Ben çocuğumu bilirim. Benim kızım intihar etmedi. 📌Kim bilir kızımı başka suda boğup getirip oraya bıraktılar ve intihar süsü verdiler. 📌Ben bu işin peşini aydınlanana kadar bırakmayacağım ve sonuna kadar mücadele edeceğim 📌Rojin’in ölümü de Gülistan Doku gibi aydınlansın ve kimin parmağı varsa cezasını çeksin 📌Güçlüsünüz diye gidip fakir fukaranın çocuklarına zarar verip bunu örtbas mı edeceksiniz?

Maddi hakikate ve adalete ulaşmak, ucu nereye giderse gitsin bir hukuk devletinin maksadı olmalıdır. Bunun sınırı; “suçta ve ceza kanunilik”, “şahsi kusur sorumluluğu” ilkeleri ile “masumiyet karinesi” ve “dürüst yargılanma hakkı” esaslarıdır. Birçok iddia gündeme gelebilir, ama somut delillerde bunun karşılığı var mı? “İstediğin olunca adalet var, istediğin olmayınca adalet yok” diyenler hep olacaktır. Önemli olan somut delildir, ona bakılır.