این روزها سطح اضطرابم خیلی بالاست؛ در این مواقع دیدن سریالهای تکراری و البته تا حدود زیادی چرند خیلی کمکم میکنه، و من به اینصورت دارم آخرین روزهای دسترسی به اینترنت آزادم رو سپری میکنم.
قابل توجه آنهایی که اصرار دارند قبل از جنگ هم اوضاع با وضعیت الان فرقی نداشت و الان فقط یه ذره بدتر شده، یا میگن اگر جنگ نمیشد چند ماه دیگه اوضاع به همینجا میرسید. ادعاهایی واضحا خلاف واقع در جهت عادی سازی جنگ و توجیه محاصره اقتصادی. اساسا قبلاً جنگ ۲ میلیون بیکار در ایران وجود داشتند، حالا شدند ۴ میلیون. در کنار آسیب جدی به ۲۳ هزار واحد تجاری و صنعتی.
bbc.com/persian/articl…
بعد از رفتن مامان یهو دیوانه شدم و سه تا گربهایی که داشتیم رو زدم زیر بغل و آمدم استانبول؛ این مرد هم بخاطر شغلش موند ایران، این وسط زد و به بچههاش خیانت کرد و چهار تا گربه دیگه آورد خونه، حالا من دارم برمیگردم و قراره ۷ تا گربه در یکجا زندگی کنن، خدا خودش به دادمون برسه…
فک میکنم یکی از بزرگترین دلایل افسردگی این جامعه، بلاتکلیفیه.
شما هیچ برنامهریزیای نمیتونی برای یک ماه آیندهات بکنی چون معلوم نیس چه اتفاقی میخواد بیافته.
مسدود شد، توقیف شد، پلمپ شد، بسته شد، قطع شد، عزل شد، بازداشت شد، ابطال مجوز شد، تعلیق شد، از دسترس خارج شد، ضبط شد، کنسل شد، جمعآوری شد، تخریب شد، ممنوع شد، ممنوالخروج شد، ممنوع الکار شد، ممنوع التصویر شد، ممنوع الهمهچی شد …
اَهَم اخبار چهار دهه گذشته
مبارزه دائم فضیلت نیست؛ شهروند دلش میخواد شهروند باشه و دائم برای کوچکترین و عادیترین حقوق خودش نیاز نداشته باشه بجنگه با بهای گزاف.
برای نوع پوشش، برای استفاده از موتور و دوچرخه، برای دسترسی به آب و هوای سالم، برای اینترنت، برای یک جاده سالم، برای ماشین استاندارد، برای آموزش غیر ایدئولوژیک برای یک حیات معمولی.
«مبارزه دائمی» برای کسانی که از «تا ابد» دم میزنن آب و نون داره فقط. شهروند دلش میخواد و حقشه که زندگی کنه.
#DigitalBlackOutIran