Zahra

“The Only Thing Necessary for the Triumph of Evil is that Good Men Do Nothing.” Edmund Burke

«تصویری از پایان شایسته‌سالاری: دیدار دو اقتصاد بزرگ در حالی که حتی یک زن سر میز مذاکره نیست.» نشست سران چین و آمریکا

یه ویدئو می‌دیدم، دختره حرف جالبی میزد. می‌گفت خیلی‌ها توی فضای دانشگاهی مدام درباره «تنوع» حرف می‌زنن، و خب معلومه که نمایندگی و حضور گروه‌های مختلف مهمه. ولی دانشگاه‌ها یه مشکل عظیم طبقاتی دارن که تقریبا هیچ‌کس حاضر نیست جدی درباره‌ش حرف بزنه. چون سیستم آموزش عالی، در عمل، هنوز این‌طوری طراحی شده که انگار دانشجو حتما پول داره، وقت داره، زندگی باثبات داره و از حمایت خانواده برخورداره. خودِ گرفتن مدرک دانشگاهی، از همون اول، یه سطحی از امتیاز و privilege می‌خواد. نه لزوماً ثروت خیلی زیاد، ولی بالاخره یه جور پشتوانه. چون چه کسایی راحت‌تر توی دانشگاه موفق می‌شن؟ معمولاً آدم‌هایی که می‌تونن کارآموزی بدون حقوق انجام بدن، دستیار پژوهشی با حقوق کم باشن، هزینه سفر کنفرانس بدن، برای تحصیلات تکمیلی به یه شهر یا کشور دیگه نقل مکان کنن، زیر بار بدهی برن، یا درآمد ثابت و تمام‌وقت رو تا اواخر دهه بیست یا حتی سی‌سالگی عقب بندازن. و دانشگاه انگار با همه اینا مثل یه چیز کاملاً عادی رفتار می‌کنه. حتی فرهنگ دانشگاه هم توی خیلی چیزها طبقاتیه. مثلاً اینکه بلد باشی «آکادمیک» حرف بزنی، بدونی office hour چیه و چطور باید ازش استفاده کنی، بلد باشی با استادها نتورک کنی، یا حتی قبل از ورود به تحصیلات تکمیلی اصلاً بدونی dissertation چیه. خیلی از دانشجوهای نسل اول دانشگاه‌رفته یا دانشجوهای طبقه کارگر، تازه دارن این قوانین نانوشته رو یاد می‌گیرن، در حالی که همزمان باید از نظر مالی هم فقط زنده بمونن. بعد دانشگاه برمی‌گرده و طوری رفتار می‌کنه که انگار موفقیت فقط نتیجه هوش و سخت‌کوشیه. در حالی که اصلاً این‌طور نیست. دانشجوهای فوق‌العاده باهوشی هستن که فقط چون از پس هزینه‌ها و فشار مالی برنمیان، مجبور می‌شن دانشگاه رو ترک کنن. و راستش اگر آموزش عالی واقعاً می‌خواد درباره برابری و عدالت حرف بزنه، باید طبقه اجتماعی هم بخشی از این بحث بشه. نه فقط نژاد، نه فقط جنسیت، نه اینکه هر بخش از هویت آدم‌ها رو جداگانه ببینیم. چون موانع اقتصادی تعیین می‌کنن اصلاً چه کسی آن‌قدر دوام میاره که فرصت موفق شدن پیدا کنه

در بحث #تجاوز فقط اعمال زور و سلطه و دست درازی به تن بدون رضایت، نیست. وقتی مورد تجاوز قرار میگیری چیزی درون تو به اسم "اعتماد" برای همیشه میشکنه، دنیای امنت از هم میپاشه، دیگه نمیتونی راحت اعتماد کنی، دوست داشته باشی، عشق بدی و عشق بگیری. یه دیوار محکم دور خودت میپچینی/۱

یک کمیسیون مستقل اسرائیلی جزئیات تکان‌دهنده‌ای از خشونت جنسی «سیستماتیک و گسترده» توسط حماس و سایر گروه‌های مسلح فلسطینی در جریان حملات ۷ اکتبر ۲۰۲۳ و علیه گروگان‌ها منتشر کرده است. بیشتر بخوانید: bbc.in/4wtt5qY

یاد احساس آلودگی بعد از تجاوز می‌افتم و حمامی که توش خودم رو چنان سابیدم که پوستم در چند نقطه به خون افتاد، و سعی می‌کنم تصور کنم سیزده سال ادامه‌اش یعنی چی. همه‌ی ابعاد دیگه به کنار، با رابطه‌ی قربانی با تن خودش که یک آن ازش گریزی نیست، که تا آخر عمر به حملش محکومه چه می‌کنه.

صداى هلى كوپتر اومد بچه م هراسون اومد گفت: مامان نترسم؟

«این شیعه نبوده که ملت رو‌ اینجوری کرده، آریایی‌ها شیعه رو‌ اینجوری کردن» وای کاش یکی یه بررسی علمی در مورد این فرضیه بی‌نهایت جالب بکنه :))

نظر نامحبوب: تکامل‌یافته‌ترین شکل رابطه انسانی در صداقت مطلق (radical honesty) اتفاق می‌افته، با پیش‌فرض بلوغ فکری-رفتاری طرفین. نیازهای کودک درون دو طرف بروز داده میشه، حد و مرزها ترسیم میشه و فضای گفتگو بدون ترس همیشه مهیا است. سخته رسیدن بهش و مراقبت میخواد ولی مثل بهشته.

من به تعداد موی سر توی کارم با پرونده تجاوز کار کردم و دو ساعته توی شوک و بهتم از عمق وحشتناکی این روایت.

بعد مروری کوتاه در تایملاین امروز و این دو تا روایت آزار و واکنش‌های متعاقب واقعا نیاز دارم به قول میشل ولف ‌‌‌شستشوی چشم آزمایشگاهی انجام بدم با اسیدی چیزی. Lord have mercy

توماس فریدمن در این نوشته خطاب به ناتو می‌گوید ترامپ آن‌قدر مطمئن است که همه فاسدند که نمی‌تواند باور کند یک پاپ یا یک آیت‌الله در برابر خواسته‌اش خم نمی‌شوند. پس، به گفته او، آن‌ها باید “دیوانه” باشند. نه! واقعیت این است که آن‌ها واقعاً به باورهایشان اعتقاد دارند. او در ادامه می‌گوید امروز دو مدل غالب برای آینده خاورمیانه در حال رقابت با یکدیگرند: «انتخاب میان “ضاحیه” و “دبی” است.» او در ادامه می‌گوید مدل دبی دقیقاً همان مدلی است که تهران می‌خواهد نابود کند. ترجمه ماشینی متن کامل نوشته او را اینجا ببینید: t.me/jaryanchieh/11…

@eskandarii6 بی‌نهایت متاسفم که این جنایت وحشتناک رو سرت آوردن. به شجاعتت افتخار می‌کنم که روایت کردی و عمیقا امیدوارم در طول زمان حمایت و کمک و عشق فراوان دوروبرت بوده باشه و از این به بعد هم و اینکه دیگه تا ابد از هیچی و هیچ کس نازک تر از گل نبینی و نشنوی 🫂🫶🏻

_خوابه هنوز؟ _آره رفتم بالاتر تا پیامهای قبلی رو ببینم. چت با متجاوزم بود. براش نوشته بود : نگران نباش امشب میمونه خونه من. فردا باهاش حرف میزنم. از همه چی خبر داشت. این کثافت اون شب از همه چی خبر داشت و خودش هم بهم تجاوز کرد. نیمه بیهوشم کرد و بهم تجاوز کرد/۱۹

میخوام برای اولین بار از اون شب حرف بزنم. از اون شب تلخ که زندگیمو کاملا عوض کرد. و تو مینا خازنی به من این شجاعت رو دادی که امروز بعد از سالها بگم چی به سرم رفت. تازه اومده بودم بلژیک و تو کمپ زندگی میکردم. کمپی که نزدیک به خونه محمد تنگستانی بود. تنگستانی رو از دور /۱

امروز برای اولین بار از شروع جنگ تونستم با عمه‌م (که برای من مثل مامانمه) حرف بزنم. تا گفتم سلام و زدم زیر گریه سیل‌آسا و تازه یادم اومد چقدر دلم تنگ شده. خدا باعث و بانی همه‌شو لعنت کنه از اول تا آخر

میدونید من همیشه به کیا فکر می‌‌کنم؟ نوجوون‌های خانواده‌های کم درآمد یا با درآمد متوسط که نمی‌تونن الان حتی یه گیگ کانفیگ بخرن برای بچه‌شون. از خشمی که نوجوون‌ها دارن تجربه می‌کنن(بابت همه چیز). دیروز دیدم ۲ تا پسر ۱۰ _۱۲ ساله تو مکانیکی کار می‌کنن، تا خونه اشک ریختم.

حجره ۲۴، کسب و کار جدید دوستای من، نتیجه سرخوردگی از آکادمی و بحران بازار کاره. ایده فروش مایه نیمه‌آماده فلافل و محصولات تکمیلی کنارش در پکیجینگ فعلی، امتداد کسب و کار پدریه که ربع قرنه داره توی بازار فلافل می‌فروشه و امتحانش رو پس داده. t.me/hojre24

@oonparande چون که خیلی داستان قشنگی بود 🥹 و مامانت توش خیلی عزیز بود. خدا رحمتشون کنه 💜

@oonparande آره خیلی زیبا بود اون داستان🥹💜 یه چیزیم داشت در مورد زائر صلبوخ که دیگه یادم نمیاد چی بود :))

بابا چی می‌ریزن تو آب وطن جووناش اینقدر روزافزون بامزه و بامزه‌تر‌ میشن =))

شنگال یه چیزی بین قاشق و چنگاله. اما نه قاشق‌ها اونو تو جمعشون راه میدن نه چنگال‌ها. شنگالِ قصه تلاش داره تا هرطوری شده خودشو شبیه بقیه بکنه بلکه یه جایی روی میز غذا خوری داشته باشه و احساس ناکافی بودن نداشته باشه.

That time he blew up a packed Doctors Without Borders hospital in Kunduz, Afghanistan, killing 42 people and wounding dozens of other civilians. Or how about one of the other 600 drone strikes he conducted? He not only droned hospitals, but weddings and even the funerals for those killed in the weddings. He normalized the use of *double-tap* strikes where they would target civilians in one strike and then immediately strike the first responders who came to aid them— which has been frequent in Israeli and American warfare since. The cognitive dissonance is scary. Stop celebrating this man. He's a war criminal. You rightfully criticize Trump; but Obama built so much of the capabilities and apparatuses that Trump abuses today to commit his own crimes and atrocities. From caging children to stripping civil liberties.