Yunus Emre Vural

Makam kapısı sökmek ya da telefon numarası paylaşmak fazla klişe. Ulaşılabilir olduğunu göstermek için fazla tribe girmeye gerek yok.

Geçtiğimiz günlerde masamın başına oturmuş cevapsız çağrılara dönüş yapıyordum. Arayanlardan biri amcamdı. Mahalleden komşumuz Haluk abinin vefat ettiğini haber verdi. Oysa ki on gün öncesi beni hastalığı (pankreas/karaciğer kanseri) konusunda bilgilendirmişti. Ben de Haluk abiyi arayarak geçmiş olsun dileklerimi iletmiş, kendisine nasıl yardımcı olabileceğimi sormuştum. Arkadan eşinin sesi geliyordu, “yapılacak bir şey yok” diyordu. O an masanın üzerine kapaklandım, başımı yasladım. Hazin sonu zaten biliyordum. Haluk abinin sesinden yaşamak istediği anlaşılıyordu. Beni en çok üzen de bu oldu. Onu aradığımı, çok mutlu olduğunu amcama söylemiş. Artık onunla ahirette görüşeceğiz. Allah ona rahmet eylesin, iyi bir insandı. Tarih 17 Temmuz 2017 idi. Babam ileri derecede siroz vaziyette Ankara’ya geldiğinde Kırıkkale/Sulakyurt‘tan onu almaya gitmiştim. Yüzü gözü sapsarı kesilmiş, kolları zayıflamış, karnı şişmiş, vücut formu biçimsiz hale gelmişti. Birkaç gün içinde Ankara’da hastaneye yatırdık. Sonuç belliydi, karaciğer nakli gerekiyordu. Dört bir yandan eş, dost, akraba ziyaretimize gelmeye başladı. Hastane odasına girip babamın halini gören, derhal kendini dışarı atıp gözyaşlarına boğuluyordu. Yine öyle anlardan biriydi. Odada kimlerin olduğunu hatırlayamıyorum. Ben, dayım, Davulcuoğlu Yaşar abi olabilir, ancak ayakta dikiliyorduk. Babam yattığı yerde yan dönerek, gözleri nemli, biraz ıstırap çekerek şöyle demişti: “Allah nasip ederse yaşamak istiyorum.” Bu söz beni derinden yaralamıştı. Neredeyse dokuz yıl olacak ama bu sahneyi dün gibi hatırlıyorum. On gün önce Haluk abiyi arayıp hal hatır ettiğim vakit, karşı sesten duyduklarım, babamın sözlerine benzerdi. Belki de bu olayın beni derinden etkilemesi bu yüzdendi. “Ölmek kaderde var, yaşayıp köhnemek hazin Bir çare yok mudur buna ya Rabbel'alemin?” Yahya Kemal Beyatlı

Türkçe dil bilgisi kurallarına göre belirtisiz isim tamlamalarında tamlayan ile tamlanan arasına herhangi bir unsur giremez. Bu sebeple “eski” ve benzeri sıfatlar, belirtisiz isim tamlamalarının başına gelmelidir. Doğru yazılış, Eski İçişleri Bakanı şeklinde olmalıdır.

Hangisinin yazılışı doğrudur?

22. Ankara Kitap Fuarına giriş ücretliydi. İnsanımızı kitaba, okumaya, araştırmaya teşvik için güzel bir uygulama olmuş!

Hüzün yükleniyor, biliyorum @Fenerbahce

@gokhanyucel Peymacun/Akbil

ortamlarda bilgisayar kadar övülmüyor belki ama tutkal da şahane bir kelime.

@atam_icin_ Türkçe, Korece, Japonca Altay dil grubunda olmakla birlikte bahsedilen kelimeler dilbilimsel rastlantıdan öte değil.

Türkçe, Korece ve Japonca'nın aynı dil ailesine ait olduğunu biliyor muydunuz ? Türklerin güneye göç edip ilkel araplarla tanışması her açıdan bize bir felaket oldu...

@derinbirneffess Okumadan önce ölmemiz gerekenler listesi olsaydı daha dikkatle incelerdim.

Ölmeden Önce Okumanız Gereken 20 Kitap:

kullandığımız coğrafyayı anlatan bu güzel eser Türkler için ayrı bir önem ifade ediyor. Bir gün o köprüde yürümek ümidiyle…

Drina Köprüsü, Nobel Edebiyat Ödüllü Ivo Andriç’in ünlü bir romanı. Vişegrad’da bulunan Sokollu Mehmet Paşa köprüsünün inşasından etrafında geçen masalsı ve gerçek olaylara dair bizleri tayyizamana çıkarıyor. 400 küsur yıl kader birliği ettiğimiz, binlerce ortak kelimeyi hala

@Tartismalar Sayın hocam, birinci sarı kartı gördüğü pozisyon gözümüzün hemen önünde oldu. Fauldü ancak kartlık bir müdahale değildi. Ekran görüntüsü yanıltıyor diye düşünüyorum.

Men on beş yaşımda yirmi yaşımda Ele bilirdim ki, qırx qocalıqdır. Elliya çatıram, ancaq başımda Uşaqlıq hevası hele galıbtır. Ele bil dünendir, çiynimde çanta Korğa yiye yiye, derse getdiyim. Ele bil dünendir, o qamış atda Nazil qamçı vurub, “at” seyirtdiyim. Bahtiyar Vahapzade

“Biz at sırtındaki Türkler, bu kiliseye girmek için acele ederken atın toynağının izi ölümsüzleşiyor.” Lipova/Romanya

II. Viyana Kuşatması’nın kaderini belirleyen Kahlenberg Tepesinden bir görüntü. İçlenmemek elde değil.

I. Viyana Kuşatmasında şehre ilk giren Çerkez Dayı ile bir hatıra.

@sivriikalemler Beşir Ayvazoğlu.

Kütüphanenizde en çok kitabı olan yazar kim?

@sivriikalemler @turkcekilavuzu “Çanlar Kimin İçin Çalıyor”

Beğenmediğini söylersen linç edileceğini düşündüğün bir kitap?

Sevmeyelim de taşa mı dönelim…