Mevlâna’dan bir fısıltı:
Dünle beraber gitti cancağızım, ne varsa düne ait,
Şimdi yeni şeyler söylemek, yeni yollara düşmek lazım.
Kusur arayan göz, güzelliği görmekten mahrum kalır,
Güneş gibi ol şefkatte, her karanlığı aydınlatmaya niyet et.
Farklı olanı sevdim her zaman. Papatyalardan ziyade,
Kaktüsleri sevdim.
Koklayamadım,
Dokunamadım.
Hep olduğu gibiydi,
Hiç değişmedi.
İlgi beklemedi,
Solup gitmedi.
Hep benimleydi.
Benimle konuşmayı kesti çünkü çok yoğundu, bunu piskoloğuma anlattım bana şunu dedi; "Telefonumuz dolduğunda neyi sileriz? En az önemsediğimizi" Ve işte o an her şeyi anladım.
🌾İbnü’l-Arabî’den ilhamla:
Her gördüğün yüzde O’ndan bir tecelli var.
Kimi seviyorsan, herkesin yüzünde onu görürsün. Öyleyse kin tutma.
Çünkü kin tuttuğun yüzde de O var.
Gözünü değiştir, âlem