Esrakê

Gava hûn derdikevin rêwîtiyeke, kîjan stranên min guhdarî dikin? Min meraq kir. Wexto ke şima şinê raywanîya derge, şima kamcîn deyîranê mi goşdarî kenê? Mi meraq kerd. Uzun yola çıktığınızda hangi şarkılarımı dinliyorsunuz? Merak ettim.

Kürt müziğinin bu saçmalıkla anılması utanç verici

Li balafira Diyarbekir yên xabatkar navên wan acêb acêb mesela yek ji wan Sude. Ev navên acêb, biyan li van dera çima gelo 😵‍💫 wek navên Îzmîriya .

“Bazı Kürtler bizim gibi düşünmüyor ve bazı konularda bizimle yürümek istemiyor” gerçeğini kabullenmek her şeyi normalleştirir aslında. Küfür etmek zorunda değilsin. Biz bir ulusal koro değiliz. Senin gibi düşünmeyen, senin siyasal-kurumsal çatın altında üretmek istemeyen her kürt “xayin, bencil, yoz, paragöz, halka düşman, linç edilmesi gereken” kişi değildir. Farklı düşünen, senin tezlerine itirazı olan, tali yollarda yürümek isteyen muhalif, meşru bir kürttür sadece. Bir zamanlar her politik Kürde hiçbir ücret ödemeden, dergi dağıttırıp, yazı yazdırıp, zengin Kürt düğünlerine gönderip şarkı söyletebiliyordun. Ama 90’lı yılların ideolojik seferberlik döneminde değiliz artık. Ayrıca belediyelerin devasa bütçelerinden birileri durmadan yararlanırken artık hiç bir kürde ücretsiz bir şey yaptıramazsın. Savaş dolayısıyla safları sıklaştırma söylemiyle, tüm çatlak sesleri susturma, herkesi hizaya getirme zamanlarının artık çok geride kaldığını kabullenmek gerekiyor. Her Kürt aydını, sanatçısı, edebiyatçısı, tiyatrocusuyla, onların özerkliğini, farklılıklarını ve eleştirel konumlarını dikkate alarak, bunu bir ulus olmanın doğal sonuçları olarak görerek ilişkilenmek icap ediyor. Talimat vererek, onlara ödev çıkararak, onları birer propaganda aparatı olarak görerek bu insanlardan faydalanman artık mümkün değildir. Bu kafayla devam edersen, etrafında ne aydın, ne sanatçı, ne yazar, ne Kürt dil uzmanı ve edebiyatçısı kalır. Bir hareket olarak bütün bu sahalarda kaybettiğin ideolojik hegemonyayı hâlâ görmüyor musun? Etrafınızda bunları cesur bir şekilde, özeleştirel bir dille anlatacak hiç kimse kalmadı mı? Tüm yayın mecralarınızın ne kadar vasat insanlara kaldığını, hiç kimsenin ilgisini çekmediğini, sürekli kan kaybettiğini ne zaman göreceksiniz? Elbette bu hareket hepimize çok şey kattı, bizlere yep yeni farkındalık kapıları açtı, bizi ulusal ve toplumsal gerçekliğimizle buluşturdu. Hepimizin üzerinde emeği vardır. Aynı zamanda her kürdün de kendi çapında bu harekete kattıkları vardır. Bir hareket bütün bu bireysel enerjilerin ve üretimlerin bir toplamıdır. Hiç kimse ömrü boyunca bir harekete gebe bir şekikde ve sürekli mihnet duyarak yaşayamaz. Zamanla yollar ayrılır ve fikir ayrılıkları oluşur. Bu gayet doğal bir sonuçtur. Özetle yepyeni iletişim modelleri ve hegemonya kurma stratejileri geliştirmezsen şayet, kemalistler misali belli siyasal kutsallıklara, verilmiş bedel ve cefa edebiyatına sığınan, güzel eski günler nostaljisiyle tatmin olan, kendisine karşı çıkan her kürdü hayin olarak yaftalayan, çağdışı bir totaliter tarikat olmaktan öteye gidemezsin…

Ji bo civata Kurdî…