FROM23(ตังก็ต้องหาผ้าก็ต้องซักพักมาวาดพร)

"...อย่าจ้องกันขนาดนั้นสิครับ" (สุขสันวันปีใหม่ด้วยร่างมนุษย์ของ 23 เเบบเสยผม ร่างนี้ซุกเเล้วก็นุ่มไปอีกเเบบจากร่างมะหมาน่ะ!)

@Anemone_MPC "อ่า...เรื่องร่างมนุษย์นี้ไม่เคยบอกเจ้าสิน่ะ จะว่าไปก็ไม่ได้ใช้บ่อยๆหรอก" "ต้องใช่สิก็เจ้าทำข้าใจเต้นไม่เป็นส่ำตั้งเเต่ตอนที่สบตากัน ยังไงก็เป็นความรักอย่างเเน่นอนข้ามั่นใจ" ตอบอย่างมั่นใจเช่นเคย....

@FROM2310 " ทุกตรงเลยค่ะ! ทั้งที่กลายร่างเป็นคนก็ว่าแปลกแล้ว ยังทำเหมือนฉันเป็นภรรยาคุณอีก " รู้ตัวหน่อนเถอะค่ะ หรือเขาจะโดนแม่มดสาปกันนะ หรือว่าล้มหัวกระแทกรั้ว?!

[เปิดโรลปิด+โกงเวลาเป็นช่วงบ่าย] หลังจาก 23 กินลูกอมประหลาดๆเข้าไป เขากลับมาตั้งหน้าตั้งตาทำรั้วให้สวนดอกไม้ ของเอเน่ตามที่เคยสัญญาเอาไว้แต่เเล้ว เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น! (ไว้กลับบ้านจะเเสกนดีๆลง ตอนนี้ขอเอาเท่าที่มีเปิดโรลไปก่อนน่ะงั้บ(´；ω；｀) @Anemone_MPC

@Anemone_MPC "ข้าเหรอเเปลก ตรงไหนกัน?" อย่างน้อยเขาก็ยอมหยุดคุยแล้วถึงจะยังไม่รู้เรื่องสักเท่าไหร่ก็เถอะ

@FROM2310 " คุณ23 นั่นแหละค่ะที่แปลก! " " ไปทานอะไรผิดสำแดงมารึเปล่าคะเนี่ย " แค่จะไปดูรั้วดอกไม้ที่เขาทำให้ กลับมาเจอสถานการณ์แปลกประหลาดแบบนี้ไปได้ หรือวันนี้มีดวงชงกันนะ ;^;

@Anemone_MPC "เป็นอะไรไปหน่ะ เจ้าทำตัวเเปลกๆมาตั้งเเต่เมื่อกี้เเล้วน่ะ" บอกว่าคนอื่นเเปลกออกมาได้หน้าตาเฉยเลยล่ะ-

@FROM2310 ' ฝอหอกอดอเอกอาสอวอ!! ' บ้าจริง-- เขายังคิดแบบนั้นอยู่อีกหรอนี่!-- วิญญาณคุณภรรยาโปรดคุ้มครองหนูด้วยค่ะ สองมือประส่นกันวิงวอนต่อวิญญาณภรรยาในอดีตของคุณ23 ถ้าหลุดออกไปได้เธอต้องเป็นไบโพลาจริงๆแน่ๆ

23 after potion tag be like:

@serenity_mpc เสียงฝีเท้าขนาดใหญ่ย่ำหิมะกนาใกล้เข้ามา บดบังทั้งหิมะโปรยปรายเเละแสงจากเสาไฟฟ้าด้านหลัง "เท่าที่ฉันจำได้ ปกติพวกค้างคาวไม่ชอบอากาศหนาวน่ะ"

#โรลเปิดแยกรูท #แจมได้ค่ะ #MPC_roleplay 19.00 สวนสาธารณะแห่งนึง เป็นอีกวันที่หิมะตกอย่างหนัก แวมไพร์สาวดูเหม่อลอยกว่าปกติ ไม่มีแม้กระทั่งร่มที่กางบังเกล็ดหิมะแบบนั้นอาจจะเป็นหวัดเอาได้ง่ายๆ เซเรนิตี้ถอนหายใจก่อนที่เธอจะหันไปมองรอบๆแล้วพบ 'คุณ' อยู่ใกล้ๆ

@Anemone_MPC "เข้าใจผิด?เรื่องอะไรกันล่ะ?" "เจ้าเป็นภรรยาของข้าจะทำเรื่องเเบบนี้กันตามประสาคู่รักก็ไม่เห็นจะเเปลกอะไรนี้" ดูเหมือนว่าเขาจะยังเชื่อสนิทใจ เพราะความรู้สึกที่มีให้เธอในตอนนี้ไม่ต่างจากความรู้สึกเมื่อสองร้อยปีก่อนต่อภรรยา เรื่องนี้เขาเชื่อในสัญชาตญาณเต็มที่

@FROM2310 " เอ่อ.... " " ..... " กลับมาปกติรึยังนะ-? มือเล็กยังคงออกแรงผลักไปที่อกของเขา ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่ดูจริงจัง " ออกไปเถอะค่ะ ถ้าใครมาเห็นเข้าจะเข้าใจผิดได้นะคะ "

@Anemone_MPC "-!?" จู่ๆก็ส่งเสียงดังเชียวตกใจหมด หมาป่าชะงักกึกแล้วผละออกมาทำตากลมมองเด็กสาวใต้ร่างปริบๆ "...??มีอะไรเหรอ?"

@FROM2310 อยู่ๆก็อยากสลายเป็นฝุ่นไปตรงนี้เลย! ไม่ก็ละลายเป็นน้ำแล้วเลื้อยหนีไปแบบพวกสไลม์ก็ได้ แค่ปล่อยเธอไปเถอะ! " คุณ23!! " เธอตั้งใจตะโกนเสียงดังเผื่อเสียงจะดังพอเข้าหูเขาได้บ้าง หรือเผื่อจะมีใครผ่านมาได้ยินแล้วพังประตูเข้ามาหน่อย--

@Anemone_MPC ตอนเขิน(?)ก็ยังน่ารักเหมือนเดิมเลยน่า -สถานะของ 23 ในตอนนี้ :ยังไม่ยอมรับว่าทำให้เขากลัวอยู่ดี- "จุ้บ-" ชายหนุ่มพรมจูบเเก้มนุ่มด้วยความเอ็นดู "เห็นไหม...ไม่น่ากลัวเลยสักนิด-" เสียงเเหบกระซิบปนกับเสียงหัวเราะในลำคอ

@FROM2310 โอเค ความกลัวเริ่มกลับมาจนเจ้าตัวคิดว่าเธอต้องเป็นไบโพลาแล้วแน่ๆ " !!?! " ร่างกำยำของชายวัยกลางตนคร่อมลงมาแบบดื้อๆ พร้อมกับประโยคนั้นมันทำให้เจ้ามดน้อยพยายามใช้แรงทั้งหมดเพื่อผลักออก

@Anemone_MPC ซุกๆน้วยๆ เมื่ออารมณ์ดีขึ้นหนามตามตัวก็หดหายไปกลับสู่สภาพปกติ หอมจังทั้งหอมทั้งนิ่ม วันนี้เป็นวันที่23ยิ้มมากกว่าทั้ง200ปีที่ผ่านมา ในที่สุดหนุ่มใหญ่ก็เลิกกอดเอเน่เเล้วจูงมือเธอไป ตุ้บ- ที่โซฟาล่ะ... "งั้นก็ต่อเลยเเล้วกันน่ะ" (อิทาดะกิมัสสสสส)

@FROM2310 " เฮ้อ " เอเน่ลอบถอนหายใจ วันนี้เธอโดนกอดไปกี่รอบกันแล้วนะ แล้วเมื่อไหร่คุณ23จะกลับมาเป็นเหมือนเดิม จากความกลัวก็เปลี่ยนเป็นความคิดที่ว่า 'นี่ฉันมาทำอะไรที่นี่กันคะ ปล่อยฉันไปเถอะ "

@Sailia_MPC (อย่างเปงอุ๋งๆ!23!ต่อจากนี้23ไม่ใช่มะหมาเเล้ว!จงเป็นอุ๋งๆซระ!!)

@fkaren_MPC (but...but how?)

(*x-files music start playing*) (มะ...มีปาก...ปากหาย ปากบนจอภาพ?..ย่อยทางไหน ใช้พลังงานยังไง? คำถามของจักรวาล @_@)

@serenity_mpc (มีสาจาใหญ่มาเป็นเเนวร่วมเรื่อเเล้ว!!)

(ท่านประธานคะ!!! เรียกประชุมรวมสามบริษัทด่วนค่ะ!!!!!!)

@Albido_MPC (ตำรวจที่ไหนช่างไม่เป็นมิตร!ยิ้มวันล่ะนิดผิดตรงไหน!?)

@FROM2310 (ถ้าตำรวจเห็นหน้านั้น นายมีสิทธิ์โดนจับเลยนะ23)

(แม้แต่มะหมาก็ยังไม่ตรงปก😂)

@Anemone_MPC "อย่าร้องไห้สิถ้าเจ้าร้องไห้ข้ายิ่งปวดใจ" "แต่ถึงยังไงก็ไม่ปล่อยไปง่ายๆหรอก ฮะๆ" ทำหน้าสลดได้อยู่เเว้บนึงก็กลับมายิ้มร่า เมื่อตัวน้อยยอมลงมาก็เดินเข้าไปดึงเธอมากอดหนุบ "ทำไมต้องกลัวข้าขนาดนั้นด้วยล่ะ...ข้าทำอะไรผิดงั้นเหรอ?" ซื่อจริงๆหรือกำลังเเกล้งทำเป็นไม่รู้ยากที่จะเดา...

@FROM2310 " โฮฮฮ ปล่อยเอเน่ไปเถอะนะคะ- เอเน่ยังมีงานต้องทำ " ถ้าหนีไม่ได้ก็ขอร้องมันซะเลย ยังไงคุณ23 ต้องเห็นใจสักหร่อยแล้วล่ะนะ สองปีกค่อยๆผ่อนแรงและร่อนลงมาจากที่สูง พลางทำหน้าออดอ้อนขอร้อง

@Mariya_mpc (เราเข้าใจช่วงนี้ก็กนักหน่อยน่ะอ่อก-/ชิงตุ้ยก่อน)

@FROM2310 (อยากเล่นกับคุณ 23 เหมือนกันแต่พลังโรลนี่น้อยมากฮาา)

(คนถอนเยอะกันเหลือเกิน ;;;; ยังไม่ได้เล่นกับใครเท่าไหร่เลยแง ปล.เรางานเดือดอาจจะหายไม่ได้วาด หรือเล่นน้องมากสักพักนะ ;-;)

@Sailia_MPC (ไม่!ไม่น่ะ!ไม่!!)

(เป็รเรือที่ดี ฉันจะขอร่วมหัวจมท้ายพายไปด้วยเอง/พูดด้วยน้ำเสียงพี่ไนท์)

@har_mpc "...ขอโทษครับ ร่างกายมันขยับไปเอง.." 23รู้สึกได้ว่ากำลังจะโดนโกรธเลยถอยมา

@FROM2310 ....../ขมวดคิ้วแรงมาก

(อยากให้ทุกโค้นเล่นกันแบบใจเขาใจเรานะคะ กอดๆทุกคนเลยน้า)