Filet

W czasach mojego dzieciństwa gdyby ktoś starszy zwrócil nam uwagę,że nie trzyma się nóg na siedzeniu w autobusie,nikt nie odważyłby się mu odpyskować,bo by się bał,że może dostać w łeb a w domu dostanie drugi raz,za to że nie potrafi się zachować i nie słucha starszych Wychowanie

Zero praw dla samorządów w ustanawianiu stref wolnych od airbnb Zero praw mieszkańców w decydowaniu o tym czy mają czy nie mają burdelu/hotelu za ścianą Taki projekt ustawy wyszedł dziś z Rady Ministrów. Zgłosiłam wobec tego projektu formalne zdanie odrębne. Jako jedyna. To jest esencja uległości wobec lobbystów. I zero słuchania potrzeb zwykłych ludzi. Dokładne przeciwieństwo tego, co powinniśmy dziś robić, by wygrać przyszłoroczne wybory.

Wiecie jak miłuję deweloperów, więc z ciężkim sercem trzeba zauważyć, że z tzw. gołych liczb wynika, że dziś mieszkania w Polsce są *prawdopodobnie* najbardziej dostępne w historii... ...jeśli spojrzymy tylko na wskaźnik „ile m² można kupić za jedną pensję”, to w 2025 r. przeciętny Polak mógł kupić najwięcej m² zarówno za średnią krajową, jak i - to ważne - za minimalną krajową (0,66 m²). Na tych danych 2025 przebija nawet 2003 r. oraz małą górkę z 1999 r. Ale to trochę obrazek „z Excela” bez kilku niuansów. W 1999 r. stopy NBP sięgały 16,5%, więc kredyt hipoteczny istniał raczej w teorii niż w praktyce (zrzucało się po całej rodzinie na zakup). W 2003 r. stopy były już ok. 5%, ceny względnie niskie, ale rynek kredytów dopiero raczkował, większe wymagane wkłady, mniejsza konkurencja banków, dużo trudniejszy dostęp formalny niż dziś (ofert mało, mało doradców, brak masowej „kultury” kredytu). Czy mieszkania są bardziej dostępne "obiektywnie" / "subiektywnie"? - płace realnie mocno urosły, a w 2024–2025 pensje rosły szybciej niż średnie ceny m², więc wskaźnik m² za pensję faktycznie się poprawił - dostęp do kredytu jest technicznie łatwiejszy (więcej banków, oferty z 10% wkładem, programy dopłat, proces online) ALE: ceny w dużych miastach oderwały się od średniej krajowej, a metraż za pensję w Warszawie czy Krakowie wygląda zupełnie inaczej niż w miastach średnich, więc średnia w Polsce za m2 też nie jest miarodajna (choć można odbić "w miastach pensje są wyższe"). Myślę, że ludzi nie wkurwiły ceny mieszkań (w 2008 były jeszcze wyższe w stosunku do zarobków), tylko kropla goryczy, gdy masz już 50% marży i chcesz jeszcze wyciułać te dodatkowe 3% ukrywając ceny i kombinując. Jakbyś szedł do restauracji, płacił 200 zł za polędwicę, ale jeszcze wprowadzimy opłatę za papier w toalecie, bo tak.

Pani Ekspert mówi: "brak dopłat do kredytów mieszkaniowych ogranicza zdolność kredytową Polaków, co przekłada się na spadek realnego popytu". Ująłbym to trochę inaczej: Brak dopłat do kredytów sprawia, że trudno podtrzymywać wysokie ceny nieruchomości. Niestety, trzeba je obniżać. A to sprawia, że tak naprawdę, mieszkania stają się bardziej dostępne dla Polaków, o czym świadczy chociażby wykres, który wrzucam w komentarzu. Czyli ceny nieruchomości przechodzą zdrową korektę, a realne wynagrodzenia w Polsce rosną. Naprawdę, wysyłanie ludzi po kredyt na 30 lat nie zawsze musi być jedynym rozwiązaniem.

Gardzę takimi Polakami. Ruszanie dziecka tylko dlatego, że pochodzi z Ukrainy to totalne dno. Zróbcie mu sławę w internecie. Niech ma to na co zasłużył.