Frija Nickelsen

🐣✝️ Wishing a joyous Easter Sunday to Christians celebrating in the UK, the Commonwealth and around the world today.

Ik ben zo blij met onze aanstaande emigratie. Nog een paar maanden. Toen ik in 2018 mijn man en onze zoon meenam naar Nederland, na twintig jaar in Londen en Tel Aviv, kozen we Amsterdam. Ik was trots dat ik eindelijk in die stad woonde die ik als jongen in Breda zo ontzettend mooi en vrijgevochten had gevonden (ik was weleens in de It geweest als puber: zoiets had je niet in Breda). We kwamen terecht op een van de mooiste plekken van de stad. Mijn dochter werd geboren. We kochten een bootje samen met vrienden en voeren door de grachten, de stad ontdekkend. Er knaagde iets vanaf het begin. Veel inwoners bleken egocentrischer dan de Amsterdammers die ik me herinnerde. Maar sinds 7 oktober weet ik het zeker: deze stad is een giftige plek geworden voor mijn joodse kinderen. Ik wil niet dat ze hier opgroeien. Ik wil niet eens dat ze in Nederland zijn. Er zijn vast technocratische verklaringen voor hoe de burgemeester en de Driehoek bepaalde demonstraties niet kunnen verhinderen. Vast. Maar het is genoeg. Het is zo ontzettend genoeg. Het gebeurt over en over, dag na dag. De haat loopt dagelijks over straat, tussen de ratten en de opengereten vuilniszakken door. Deze stad is een schim van het Mokum waarnaar ik verlangde als jongen. Sex, drugs and rock ’n roll, vrijzinnigheid en tolerantie. Met een Amsterdamse tongval. Weg. Ik wil je niet meer. Je bent lelijk. Je hebt laffe bestuurders en wethouders die ophitsen. Wat een kutstad.

Op de Dam in Amsterdam heeft Emmy Vonk de vlag van Israël van een vrouw gestolen en zich hevig verzet tegen haar aanhouding.