𝐀𝐦𝐢𝐞𝐥 retweetledi
𝐀𝐦𝐢𝐞𝐥
29 posts

𝐀𝐦𝐢𝐞𝐥 retweetledi
𝐀𝐦𝐢𝐞𝐥 retweetledi

𝐀𝐦𝐢𝐞𝐥 retweetledi
𝐀𝐦𝐢𝐞𝐥 retweetledi
𝐀𝐦𝐢𝐞𝐥 retweetledi
𝐀𝐦𝐢𝐞𝐥 retweetledi
𝐀𝐦𝐢𝐞𝐥 retweetledi
𝐀𝐦𝐢𝐞𝐥 retweetledi

@ArthurDantalion เขาไม่สามารถปฏิเสธได้เลยว่าลวดลายและสีสันที่เหมือนกันราวแกะออกจากแม่พิมพ์นั้นไม่ได้บอกนัยยะอะไร
"...นี่..นี่นาย"
น้ำเสียงต่ำทุ้มเริ่มสั่นพร่าอย่างควบคุมไม่อยู่
"หรือว่านายคือคนที่แอบปลอมตัวเป็นฉันมาตลอดเวลาที่ผ่านมา!!"
ต้องใช้แน่นอน ข้อสันนิษฐานของเขาไม่เคยพลาด
ไทย

@Funnyamiel “ขอดูหน่อย”
ทั้งรูปแบบและลายสีดูก็รู้ว่าเป็น Collection เดียวกันอย่างแน่นอน
เมื่อลองรวมกับรายละเอียดที่เด็กคนนั้นเคยพูดถึงเมนูอาหารที่เขาไม่เคยกินบ้างล่ะ
ทั้งที่บอกว่าเจอกันบ่อยครั้ง หรือตอนที่บอกว่าเขาซุ่มซ่าม
อืม… ก็พอจะรู้ตัวการแล้ว
ไทย

"...นี่อะไร"
ผู้ช่วยทำครัวที่รับหน้าที่โดยน้องชายที่กำลังจะใส่เนื้อลงเคี่ยวในน้ำซุปเงยขึ้นมามองพร้อมทั้งกระพริบตาปริบใส่คนออกเสียง
ยังไม่ทันที่ริมฝีปากสีเข้มจะอ้าตอบ คนถามก็ชี้ปลายนิ้วลงบนหน้าผากที่แปะด้วยพลาสเตอร์สีสว่างชนิดที่อาจจะเรืองแสงในที่มืดได้ด้วยซ้ำไป
@Funnyamiel
ไทย
𝐀𝐦𝐢𝐞𝐥 retweetledi

@ArthurDantalion ฝ่ามือลูบไปตามรอยย่นของพลาสเตอร์ที่ถูกเคาะก่อนจะเกลี่ยให้เรียบดังเดิม
“แล้วมือนายไปโดนอะไรมาล่ะ ทำไมถึง…”
ไวเท่าความคิดเมื่ออีกฝ่ายดึงที่ปิดแผลออกไปจนเกิดเสียงดัง
“อั้ก! อาเธอร์! ฉันแสบนะ!”
ไทย

@ArthurDantalion “แอ้ก!!! โอ๊ย!! ฉันเจ็บนะ”
ส่งเสียงโวยวายออกมาทันทีเมื่อความปวดแสบบริเวณใบหน้าถูกกระทบกระทั่ง คมเขี้ยวแยกขู่ผู้เป็นพี่ชายก่อนนัยน์ตาจะสังเกตเห็นบริเวณข้อมือที่แปะทับด้วยพลาสเตอร์ทำแผลน่ารัก ดูก็รู้ว่าอีกฝ่ายไม่มีทางซื้อมาใช้เองแน่นอน
“มีสาวน่ารักคนหนึ่งให้มา”
+
ไทย
𝐀𝐦𝐢𝐞𝐥 retweetledi







