Willem J Feenstra

@WiltenOever Binnenkort ook in uw woonplaats

Ongelofelijk, werkelijk ongelofelijk

@RobH55248167878 @wierdduk Nazisme is in the eye of the beholder

@wierdduk Ik zou zelf niet snel de woorden “herkenbaar” gebruiken bij een quote van Elon Musk. Heb je je een beetje verdiept in de man? De fascistische dogwhistle vergeten die hij naar Proud Boys bracht?

Herkenbaar en zo logisch:

Wow. If there is one video you should watch today, it should be this one. Want to know why America is at war with the Iranian regime? Look no further. Just set aside 5 minutes of your time. This honestly gave me goosebumps.

@InTheTrenchesUK @vraagstaart She should have a look at the beaches of Calais and what’s going to come over to England in rubber boats.

I am intellectually incapable of addressing why a man who builds actual rockets dismissed my entire worldview as 'absurd,' so I will pretend this humiliation was a 'discussion' and promote it as content. I am terrified that people watched him tell me more people hate me than I realize, so I am using the phrase 'key takeaways' to sound authoritative. There are no key takeaways. I was dismantled on camera. I hope you don't notice that the public enjoyed watching me suffer. Please watch the full segment so my employer at the Italian industrialist-owned magazine doesn't notice that I have never built anything except my own delusion of importance. I am a small woman in a borrowed worldview and Elon Musk exposed it.

@Fr1908R @lewinskylou2 Dat half uurtje is wel om nu

@Garp200 @lewinskylou2 Jij hebt het over 'plenty' getuigen, in dit geval is er maar 1 iemand die daadwerkelijk zou kunnen weten wat er echt het geval is geweest.. En dat moet dan gewoon uitgezocht worden, en dat is niet zomaar ff in een half uurtje gedaan..

Nog steeds GEEN VERKLARING over hoe het tramongeluk op de Erasmusbrug in Rotterdam kon gebeuren. Wat mankeert ze in Rotterdam?

@WSchoonenberg Ik dacht dat het een nieuwe Efteling attractie was

Wat een lelijkheid.

@Het_Leidse_Volk @SanderSassen Er hangen camera’s in een tram

@SanderSassen Nogmaals voor het geval je mijn tekst niet begreep: Heb je weleens gedacht aan een mechanische dan wel elektronische fout?

Was slechtziendheid geen bezwaar bij de sollicitatie voor tramchauffeur of chauffeuse? Of zat de chauffeur of chauffeuse te appen soms? Je ziet dit ruim, zeker zo'n 15-seconden, van tevoren aankomen, toch? Of mis ik iets?

@syrincanon @SanderSassen Dan is dat toch in een half uur bekend en binnen een uur in een persbericht?

@SanderSassen Wacht nou even het onderzoek af voordat je dit soort onzin gaat roepen. Wat nou als de bestuurder onwel is geworden, hoe denk je dat jouw geblaat overkomt.

@SanderSassen Er wordt in ieder geval niet geremd, en dat gaat nog steeds manueel lijkt me. Dus waar was de chauffeur met zijn aandacht?

@Fr1908R @lewinskylou2 Heb je wel goed gelezen, ik heb het over tram chauffeurs

@Garp200 @lewinskylou2 Hahaha, ja want de mensen die buiten lopen, of buiten in de auto zitten weten indd wat er mis kan zijn met die tram..

@lewinskylou2 Ja en dan ga je toch denken aan een situatie die men liever niet aan het grote publiek bekend wil maken. Zo ingewikkeld kan het niet zijn. Er zijn twee chauffeurs bij betrokken die er met hun neus bovenop zaten.

@Fr1908R @lewinskylou2 Zo ingewikkeld kan het niet zijn er zijn plenty getuigen waaronder de chauffeurs

@lewinskylou2 Want jij denkt dat zo'n onderzoek binnen 5 minuten gedaan is?

@KayaSerhan_ Voordeel voor de Chinezen is dat ze ook tamelijk goed zijn in industriële spionage

Çin jet motoru geliştirmek için 42 milyar dolar harcadı. EUV litografi ve nükleer denizaltı reaktörü ile birlikte üretmesi en zor 3 teknolojiden biri. 87 yıllık bir teknoloji, üretebilen ülke sayısı hâlâ 5. Yanma odası zor, türbin diski zor, kontrol sistemleri zor ancak kristal türbin kanatçığı çok zor. Ticari ölçekte üretebilen 7 firma var, hepsi ABD ve İngiltere'de. Erimesi gereken sıcaklıkta. 1.400 derecede çalışıyor, üzerine binen kuvvet 10 ton. Kristal kanatçıkların yaklaşık yarısı kalite kontrolünden geçemiyor. GE bir motor geliştirirken 47 farklı alaşım kombinasyonu test eder. Hindistan ancak 3 tanesini test edebildi. 1986'da başladılar. 40 yıl oldu, motor hâlâ yok. Çin 30 yılda yaptı, 2 kere motor test sırasında parçalandı. Bu iş için 96.000 kişilik bir şirket kurdu. Bugün jet motoru üreteceğim diyen ülke en az 20 yılını ve 25 milyar doları gözden çıkarmalı. Kısayol yok.

@DevliegerErik Dat zie je ook in andere landen met een twee partijen stelsel

Alle beestjes worden bij naam genoemd. Fascinerend dat in een twee partijen systeem mensen zo’n hekel aan elkaar hebben in “the land of the free”.

@xxx12____ Lived there for three years hardly saw really attractive women, to my taste of course. All look like 15 years old

رجل اجنبي قام بتوثيق رده فعل زوجته الفلبينيه عند وقت خروجه من المنزل وعند عودته من الخارج الى المنزل. لكن اثناء تصويرها حصل شي غريب، هل لاحظتم؟

@EroNekoUwU Veel wandelen, liefst elke dag en dan ook flinke afstanden.

sin usar medicamento... ¿cuál es el arma mas poderosa contra la ansiedad y la depresión?

@lexhoogduin Datacenters

'Directeur drinkwaterbedrijf: er dreigt een tekort aan schoon drinkwater' fd.nl/bedrijfsleven/… “we moeten inzien dat het ons voorlopig niet gaat lukken om al het benodigde onderhoud uit te voeren” en “we zijn met zijn allen (…..) vergeten te kijken naar de lange termijn”.

@LionsOfZion_ORG Yep

Who wants to come visit Israel after the war?

@SanderSassen 100% eens. Prima stuk. Als ik dit lees denk ik dat Griekenland hun 7 miljoen subsidie moet terugvorderen .

The Odyssey, hoe Hollywood Homerus herschrijft Christopher Nolan gaf ons Inception, Interstellar en Oppenheimer: films die uitblinken in intellectuele ambitie, visuele grandeur en een bijna obsessieve aandacht voor de werelden die zij verbeelden, of die nu fictief of historisch zijn. Vooral Oppenheimer werd geprezen om zijn zorgvuldige omgang met historische bronnen en context. Juist daarom waren de verwachtingen hoog toen hij zich waagde aan The Odyssey, Homerus' epos dat met recht geldt als één van de fundamenten van de westerse beschaving. Wie aan zulke verhalen komt, raakt aan meer dan alleen een film. Oorsprongsverhalen vormen het culturele geheugen van een beschaving. Wie ze herschrijft, verandert niet alleen het verhaal, maar ook de manier waarop een cultuur naar zichzelf kijkt. In plaats van een eerbetoon aan een Griekse klassieker lijkt Nolan echter vooral een knieval te maken voor de identiteitspolitiek van Hollywood. Neem de casting van Lupita Nyong'o als Helena van Troje. Homerus beschrijft haar als leukôlenos, ‘witarmig’, het archetype van Griekse schoonheid. Ze is de dochter van Zeus en Leda en daarmee iemand die onlosmakelijk verbonden is met de Griekse mythologie en de cultuur waaruit zij voortkwam. Voor Grieken is Helena geen abstract personage dat losstaat van haar oorsprong; zij behoort tot hun culturele erfgoed. Geen enkele Griek zal zich haar voorstellen als een vrouw van kleur. Toch kiest Nolan voor een Keniaans-Mexicaanse actrice. De argumenten ter verdediging laten zich raden: ‘Het is maar een mythe.’ ‘Huidskleur doet er niet toe.’ ‘Ze heeft nauwelijks schermtijd.’ Maar juist daarin schuilt de tegenstrijdigheid. The Odyssey is inderdaad fictie, maar wel Griekse fictie: ontstaan in een specifieke cultuur, bevolkt door specifieke volkeren, goden en schoonheidsidealen. Waarom dan bewust afwijken van de bron? Waarom niet casten binnen de culturele context van het verhaal? Het antwoord ligt besloten in de keuze zelf. Nyong'o verklaarde dat de cast de wereld moest weerspiegelen. Daarmee wordt de casting geen neutrale artistieke beslissing, maar een ideologisch statement. Blijkbaar doet afkomst er wel degelijk toe, alleen niet meer om Homerus recht te doen, maar om een hedendaagse boodschap uit te dragen. Opvallend genoeg past Hollywood deze maatstaf uiterst selectief toe. Zodra een verhaal zich afspeelt in Afrika, Azië of onder inheemse volkeren, is culturele en etnische authenticiteit heilig. Dan is representatie niet onderhandelbaar. Maar zodra het om de klassieke erfenis van Europa gaat blijken diezelfde principes opmerkelijk rekbaar. Die dubbele moraal laat zich eenvoudig blootleggen: cast een witte actrice als de mooiste vrouw van Afrika in een epos over Shaka Zulu en zie hoe snel de verontwaardiging losbarst. Blijkbaar gelden voor de ene cultuur andere regels dan voor de andere. En het blijft niet bij Helena. Ook andere keuzes verraden dezelfde mentaliteit. Zo duikt Travis Scott op als bard, alsof de mondelinge traditie van Homerus het logische voorstadium van Amerikaanse hiphop was. Hetzelfde geldt voor de keuze om een transgender acteur een mannelijke rol te laten vertolken, opnieuw een castingkeuze die onvermijdelijk onderdeel wordt van het debat over representatie. Op zichzelf zegt iemands genderidentiteit niets over diens acteertalent, maar in een film die een cultureel en mythologisch fundament van de Griekse beschaving verbeeldt, roept iedere nadrukkelijk symbolische casting de vraag op of authenticiteit nog wel voorop staat. Tel daar de Amerikaanse accenten, eigentijdse dialogen en de kostuums bij op die eerder doen denken aan een hedendaagse Hollywood blockbuster dan aan een historisch accuraat epos, en het gevoel bekruipt je dat historische en culturele authenticiteit steeds vaker ondergeschikt worden gemaakt aan hedendaagse maatschappelijke signalen. Nolan filmt op Griekse bodem, profiteert van Griekse steun, maar geeft Grieken zelf nauwelijks een gezicht in hun eigen verhaal. Het resultaat oogt niet als een verfilming van een Griekse mythe, maar als een Hollywood blockbuster die de Griekse oudheid als decor gebruikt. Het is overduidelijk geen eerbetoon aan een klassieke beschaving, maar een Amerikaanse herinterpretatie waarin de oorspronkelijke cultuur vooral decorstuk is. En begrijp mij niet verkeerd: mythen worden al duizenden jaren opnieuw verteld. Iedere generatie legt nieuwe accenten, stelt nieuwe vragen en geeft oude verhalen een eigen interpretatie. Daar is op zichzelf niets mis mee. Maar er bestaat een fundamenteel verschil tussen creatieve interpretatie en het losknippen van een verhaal van zijn culturele oorsprong. Shakespeare blijft Engels. De Mahabharata blijft Indiaas. En The Odyssey blijft Grieks. Dat is geen bekrompen nationalisme, maar een kwestie van cultureel respect. Een film over Shaka Zulu met een overwegend blanke cast zou, terecht, op brede kritiek stuiten. Juist Christopher Nolan maakt deze teleurstelling zo groot. Hij bouwde zijn reputatie op met een bijna obsessieve aandacht voor authenticiteit, historische precisie en geloofwaardigheid. Het feit dat Oppenheimer werd geprezen om zijn zorgvuldige omgang met historische bronnen maakt des te opmerkelijker dat hij diezelfde nauwgezetheid lijkt los te laten zodra het gaat om een van de oudste verhalen van de Westerse beschaving. Misschien is dat wel de grootste teleurstelling. Niet dat Hollywood opnieuw een klassieker moderniseert, dat gebeurt al decennia. Maar dat juist Christopher Nolan lijkt mee te bewegen met een industrie waarin representatie, DEI en de culturele mode van het moment steeds vaker zwaarder wegen dan trouw aan het oorspronkelijke verhaal. Daarmee wordt de culturele integriteit van Homerus ingeruild voor de morele prioriteiten van hedendaags Hollywood. Daarin schuilt een groter gevaar. Een beschaving die haar eigen oorsprongsverhalen niet langer durft te vertellen zoals zij zijn overgeleverd, verliest langzaam het besef waar zij vandaan komt. Homerus verdient beter.