Garrett( veryveryslow )

(มูจบไปแล้ว แวะมาลงรูปย้อนหลังกีฬาสีค่ะ แหะๆ)

@MPC_Elenor 🐻‍❄️ : ok

@Garrett_MPC 🔮 : don't get too greedy now

🔮 : getting bolder everyday huh

@MPC_Elenor 🐻‍❄️ : Then I will kiss you a lot

@Garrett_MPC 🔮 : i don't mind actually

@MPC_Elenor 🐻‍❄️ : ได้ค่ะ จุ๊บตรงอื่นเพิ่มให้ด้วยเป็นของแถม

@Garrett_MPC 🔮 : ลองให้จูบฉันที่ข้างแก้มสักทีสิ /พิมพ์เอาฮา แพ้เสียงในหัว/

🔮 : Happy 190th...i guess

#mpc_allstarss5 (นักแสดงหญิงที่ค่าตัวสูงแต่วันๆเอาแต่นอนในกองถ่าย และชูตุ๊กตาอวดคุณ)

@MPC_Elenor 🐻‍❄️ : ?

🔮 : ฉันเหงา

(รูปนี้จ้างตั้งแต่มอนพลาส แต่เพิ่งได้ เลยเพิ่งเอามาลงค่ะ5555555 เอลลี่สกินมอนพลาส!)

#MPC5preevent3 สวัสดียามเช้า และวันนี้เรามีงานสำคัญเอามากๆ พวกนายจะได้ไปโรงเรียนเอสเปอร์แล้วยังไงล่ะ จัดของตัวเองให้ดีดี และเตรียมร่างกายให้พร้อม และมีสติให้มั่น พวกเอสเปอร์นั่นดูพร้อมที่จะเล่นงานพวกนายได้ทุกเมื่อเช่นกัน เดี๋ยวเย็นนี้จะมีอะไรเด็ดๆให้ดูรอติดตามด้วยล่ะมอนสเตอร์! Cr. ภาพ BG จากแท็คเอสเปอร์

@MPC_Elenor กระพือปีกอย่างต่อเนื่องขณะค่อยๆ ร่อนลงสู่พื้ดินเบื้องล่าง จากภาพเล็กก็ชัดเจนขึ้นมา บ้านแห่งนี้เล็กนิดเดียว พอเทียบกับเงาสูงตระหง่านเหนือเมฆของนกตัวนี้ "ถึงแล้ว" มันกลับคืนร่างปกติสุขของตัวเอง พร้อมอุ้มอีกฝ่ายขึ้นมาอยู่ในอ้อมแขน เพื่อให้ง่ายต่อการลงพื้นมากขึ้น

@MPC_Elenor มันยิ้มกว้างขึ้นเมื่อได้ยินเสียงร้องโว้ยใส่ เห็นได้ชัดว่ามันขบขันกับปฏิกิริยาที่หวาดกลัวของเธอ ขณะที่เอเลนอร์จ้องมองมาอย่างตำหนิ "เอาน่า ใจเย็นๆ ฉันแค่อยากจะดูว่าเธอจะกรี๊ดไหม" พูดเสียงต่ำๆ ฟังดูเล่นๆ "อีกอย่าง ฉันรับเธอไว้ได้ไม่ใช่เหรอ? เธอไม่ตกหรอก" +

[14 Aug | 20.30 | Paris] 🔮 : been fooled for over a decade ffs ลงโพสต์ปริศนาหลังจากเดินเหม่อลอยมาไกลแสนไกล จนตอนนี้แม้แต่ตัวเธอเองก็ไม่รู้แล้วว่าอยู่ที่ไหน

#TeaTableClub_MPC #TTC_RSSs1 Red in Green เวลาที่ล่วงเลย ณ โต๊ะโป๊กเกอร์สีเขียว มันเป็นไปไม่ได้ที่ชายผู้ปกปิดใบหน้าจะกวาดชิพจากโต๊ะจนหมดติดกัน 2 เกม และลงทุนแจกครึ่งหนึ่งให้คนที่แพ้เกมเอาชิพไปแลกอาหารในงาน “ผมไม่ได้เล่นดี ผมแค่ดูออก” นั่นคือสิ่งที่เขาจะพูดถ้าหากคุณถามเขา

MAIN Event 3 Esper High We’re Coming #MPC5event3 ระยะเวลากิจกรรม : 1 - 31 สิงหาคม 2568 (วันจัดงานกีฬาตามสตอรี่คอมมู คือ วันที่ 25 - 29 กรกฎาคม 2568)*** แฮชแท็ก : 1 - 24 สิงหาคม 2568 #MPC5preevent3 (ช่วงเตรียมแข่ง), 25 - 31 สิงหาคม 2568 #MPC5event3 (วันที่สามารถเริ่มเล่นวันงานกีฬาได้จริง) Link : shorturl.asia/R3S6a สถานที่หลักในการจัดกิจกรรม : สนามกีฬา และระแวกโรงเรียนเอสเปอร์ไฮท์ การเข้าร่วมกิจกรรม : ทุกคนสามารถเข้าร่วมกิจกรรมได้โดยการวาด โรลเพลย์ หรือแต่งฟิคได้ตามอัธยาศัย รวมถึงสามารถออกแบบกีฬาบางชนิดเพิ่มเติมได้ตามสมควร อีกทั้ง NPC สามารถเข้าร่วมการแข่งขันในงานได้ด้วย Ps.กีฬาทั้งหมดในดอคนั้นจะถูกประกาศอย่างเป็นทางการในวันที่ 25 สิงหาคม พร้อมลิงค์สุ่มชินดันเหตุหารณ์ Story สู้เขา.. เอาชัยชนะ.. อย่าลดอย่าละ.. มานะเข้าไว้.. อดทน.. และมีวินัย.. เอาชิงเอาชัย.. มาให้.. สปูคคคคกี้ไฮท์! ปลุกเร้า มอนสเตอร์ ในกายให้ตื่นขึ้น ปลดเปลื้อง ปีศาจร้าย ในตัวคุณให้ออกมาโลดแล่น กีฬา งานแข่งขัน เพิ่มพูนความสามัคคี หรือ ทลายศัตรูให้เป็นจุล นั่นคือทางเลือกของพวกเธอเอง !! SPH vs EPH !! (: ..Other Places, Other Experience.. :) หลังจากการอาสาเป็นเจ้าภาพมาอย่างนานนม ก็ถึงคราวที่โรงเรียนเพื่อนบ้านของเราต้องเป็น เจ้าภาพ บ้างแล้ว พร้อมแล้วหรือยังที่จะเดินทางเข้าสู่ โรงเรียนเอสเปอร์ไฮท์ เพื่อนเก่าที่ไม่ได้เจอกันมาพักใหญ่ “ มอนสเตอร์ตะลุยแดน เอสเปอร์ ” ณ วันที่ 22 สิงหาคม ทางโรงเรียนจะมีการจัดสรรรถบัสเพื่อพานักเรียนสปูคกี้ไฮท์ไปยังสถานที่ตั้งของโรงเรียนเอสเปอร์ไฮท์ มอนเตอร์น้อยมีหน้าที่เข้าที่พักเพื่อเตรียมความพร้อมก่อนงานกีฬาจะเริ่มในวันถัดไป โดยที่พักนั้น นักเรียนสามารถเลือกได้ตามรายชื่อ หอพัก ที่โรงเรียนมีการจัดเตรียมไว้ให้ แน่นอน สถานที่เหล่านั้นจะตั้งอยู่ในบริเวณสนามกีฬาเพื่อความสะดวกและปลอดภัยของตัวนักเรียนเอง หรือหากนักเรียนตนใดต้องการพักที่บ้าน ก็สามารถเข้าร่วมกิจกกรรมแบบไป-กลับได้ตามแต่สะดวก อย่าลืม เรามาในฐานะแขก จะเที่ยวเล่น จะสำรวจอะไร ก็จงทำตัวให้น่าเอ็นดูเข้าไว้ล่ะ!

@MPC_Elenor มันเหลือบสายตามองอยู่เสมอ แม้ไม่ได้โต้ตอบอะไรมากนัก ระดับความสูงลดลงทีละนิดทางระยะทางที่ใกล้ถึงที่หมายขึ้นทุกวินาที ก็นะแค่ทำให้ตายใจ ก่อนที่จู่ๆจะพลิกตัวกลางอากาศ ปล่อยให้ตกลงไป ถึงอย่างนั้นก็ใช้กรงเล็บเท้าเกี่ยวเอาไว้อยู่ดี แถมยังส่งเสียงหัวเราะใส่อีกตาหาก

@Garrett_MPC มุมมองที่ลอยสูงขึ้นทุกชั่วขณะ เอเลนอร์ก้มลงมองด้านล่างอย่างตื่นเต้น เส้นผมสีชมพูพริ้วไหวไปตามลม “ฮะๆๆ สุดยอด! มุมบนนี้โคตรดี” “ทั้งเมืองเล็กจิ๋วเลย!” สองแขนกางออก ปล่อยให้ลมเย็นๆปะทะผิวกายแล้วสูดหายใจลึกหลับตาพริ้ม “รู้สึกดีชะมัด”

@MPC_Elenor เสียงร้องคลือเชิงตอบคำถามดังขึ้นมา ขณะเดียวกับที่มันแหงนคอมองคนบนหลัง พอแน่ใจว่าเอเลนอร์เกาะดีแล้ว ปีกทั้งหกค่อยๆกางออก มันใช้อุ้มขาวิ่งขึ้นต้นไม้ที่ใกล้ที่สุด ก่อนจะบินขึ้นไปสูงเรื่อยๆให้อีกฝ่ายปรับตัวได้จนเฉียดเมฆจางๆในอากาศ เมืองด้านล่างดูเล็กไปเลยจากมุมด้านบนนี้

@Garrett_MPC “โว้ว” จู่ๆอีกฝ่ายก็เปลี่ยนร่างที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน เอเลนอร์เงยหน้าขึ้นมองร่างยักษ์ใหญ่ที่ก้มหัวลงมาตรงหน้า “ให้ตาย หล่อนมีกี่ร่างกันเนี่ย” พูดแบบนั้น แต่ก็กระโดดขึ้นขี่หลังอีกฝ่าย มือลูบแพขนนุ่มไปมาอย่างสนอกสนใจ “ฟีลลิ่งเหมือนขี่มังกรรึเปล่า”

@MPC_Elenor "ได้สิ" รีบตอบปัดประเด็น แค่ทำก็อายหน้าเต็มกลืนแล้ว เพียงไม่กี่พริบตาหล่อนก็กลายร่างเป็นนกยักสีขาว มันตัวใหญ่เสียจนครึ่งร่างต้องลงไปจุ่มอยู่ในน้ำ เพราะสะพานรับขนาดไม่เพียงพอ เจ้าตัวก้มหัวลงต่ำ เพื่อรอให้อีกฝ่ายขึ้นมาบนหลัง

@Garrett_MPC “หือ?” ครั้นพวงแก้มถูกลูบอย่างแผ่วเบานิมฟ์สาวก็เงยหน้าขึ้น ดวงตาสีอพันเบิกขึ้นเล็กน้อยเมื่อร่างสูงใหญ่ก้มลงมาประทับริมฝีปากแผ่วเบาที่หน้าผาก “ฮะๆๆ อะไรของหล่อน จุ้บเองเขินเองหรอ” เข้าไปกอดแขนนั้นเอาไว้อย่างหยอกล้อ “บินมาหรอ งั้นพาฉันบินกลับหน่อยเด่ะ” “ขี่หลังได้ป่าว”

@MPC_Elenor "บินมาค่ะ" มือหนายังคงกุมเอาไว้แน่น เธอพยายามเบี่ยงสายตาแกเขินแต่ก็ไม่เห็นผล สายตาคู่นี้หันกลับไปมองหญิงสาว มันยกมือข้างที่ว่างลูบแก้มสีชมพูด้วยนิ้วโป้ง ก่อนจะโค้งตัวก้มศรีษะลงประทับริมฝีปากเย็นลงบนหน้าผากนั้นโดยไม่พูดอะไร ไม่นานก็ผละออก แถมเบี่ยงหน้าหนีไป

@Garrett_MPC “ไหว” ดวงตาแมวเหลือบมองใบหน้าที่ขึ้นสีนั้นเล็กน้อยแล้วหรี่ตาหยอกล้อ “หน้าแดงทำไมน่ะ“ แกล้งเอ่ยแซวขึ้นมา ก่อนจะคว้ามือหนาไว้แล้วลุกขึ้นปัดกระโปรงตัวเองน้อยๆ “แล้วหล่อนมายังไง ไม่เห็นมอไซค์หล่อนเลย?“

@MPC_Elenor !!! "อะ....ด..ได้โอเค" คำพูดติดๆขัดๆออกมาจากปาก เจ้าตัวไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนี้หน้าร้อนจนขึ้นสี มันลุกขึ้นยืน พร้อมยื่นมือให้คนตัวเล็กกว่า "เธอเดินไหวไหม?"

@Garrett_MPC พลันมือสีชมพู่เลื่อนมากอบกุมหลังมือใหญ่นั้นอย่างเงียบงัน จุ้บ ก่อนจะยื่นใบหน้าเข้าไปแระทับริมฝีปากเบาๆเข้าที่ข้างแก้มนั้นโดยไม่มีสาเหตุ ครั้นผละออกมา ใบหน้าก็ประดับด้วยรอยยิ้มจางๆ “กลับกันเถอะ” “ฉันง่วงแล้ว”

@MPC_Elenor ดวงตาทั้งสองเบิกกว้าง บรรยายรอบด้านมันเงียบจนรู้สีกได้เลยว่าได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้น มันดังก้องอยู่ในหู "ค่ะ ฉันสัญญา" ฝ่ามือนั้นลูบปลอบประโลม โอบกอดด้วยความรู้สึกหลายๆอย่าง แม้ไม่เข้าใจว่ามันคืออะไรก็ตาม แต่มันทำให้เธอสงบ "กลับออริกอนเมื่อไหร่ ฉันจะไปหาบ่อยๆค่ะ"

@Garrett_MPC เธอไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่จู่ๆก็ขยับเข้าไปสวมกอดอีกฝ่าย ใบหน้าสวยซุกลงกับไหล่นั้น สองแขนกอดเอวอีกฝ่ายจากด้านข้างเงียบๆ เนิ่นนานก่อนจะยอมเปล่งเสียงออกมา “ขอบคุณ” “...อย่าไปไหน สัญญานะ”