Gou Ijimonji (แอคทีฟหลังไมค์เปิดเรียนเจอกัน)

@Cigar_MPC โก ค่อยๆ หันมามองซิกก้าพร้อมครุ่นคิดอะไรอยู่สักพัก " เอาจริงๆก็ไม่ได้จะกลับบ้านเร็วนักหรอก รู้สึกว่าอยากเดินเล่นกินบรรยากาศแถวนี้อีกสักพักอ่ะนะ " ก่อนที่โกจะคิดอะไรออก เขายื่นบางอย่างออกมาจากกระเป๋าเสื้อ " Marlboro ไหมฉันเอามาด้วยนะ "

@Gou_MPC ซิการ์หันหลังไปมองตามเสียง "หือ...?! ข้าคิดว่าคนอื่นกลับที่พักกันหมดแล้ว...ข้าไม่คิดเลยนะว่าจะแกที่นี้ในเวลาแบบนี้เจ้านักเขียน" ซิการ์ลุกขึ้นแล้วปัดทำความสะอาดชุดของเขา "ข้าก็แค่นั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยแค่แปบเดียวเอง...แล้วแกกำลังจะไปไหนล่ะกลับบ้านงั้นเหรอ?.."

#Summer_Himejistore (โรลเปิด + ได้ตามสบายครับ) ซิการ์ไม่เคยมีความสุขเท่านี้มาก่อน หลังจากที่งานเทศกาลสิ้นสุดลง เพื่อนๆเริ่มทยอยเดินทางกลับ ซิการ์ได้นั่งครุ่นคิด ถึงความสุขที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว เขาไม่รู้ว่าหลังจากนี้จะต้องเจอกับเรื่องอะไรต่อไปอีก "เฮ่ออ..."

@Drakexmpc ( ดูดีหล่อมากครับ ! )

[ full body / true form ] cms : @/Korilovebaconn

@MPC_Hei ( คูลมาก ดูดีมากเลยครับ )

@Cigar_MPC " มาบอกว่าคนอื่นบื้อเนี่ยแสดงว่ามั่นใจในความฉลาดของตัวเองมากเลยสินะ ฉันพึ่งรู้นะเนี่ยว่าบุหรี่มีส่วนทำให้สมองพัฒนาด้วย "

@Gou_MPC "บางครั้งแกก็ดูฉลาด บางครั้งแกก็ดูบื้อดีนะ"

"เดียวนะ ไม่ใช่ว่าคำตอบบางข้อ มันตอบได้สองข้อหรอกหรอ !?"

@Brina2Brian_MPC 🦊🖋️ : เรียกผมว่าโก ก็ได้ครับยินดีที่ได้รู้จักครับคุณบรีน่า เกรดเดียวกันหรอ บังเอิญจังเลยนะครับ ถ้ามีโอกาสเจอกันที่ โรงเรียนก็ฝากตัวด้วยนะครับ

@Gou_MPC 💅 : อื้ม! ชั้นชอบนะ! จะว่าไปชั้นเองก็เกรดเดียวกับนายนี่นา เอาเป็นว่าชั้นบรีน่า ยินดีที่ได้รู้จักนะพ่อจิ้งจอก🫵🔥🔥🔥

💅 : ชั้นชอบนิทานนายนะ 💕💕💕

หญิงสาวรู้สึกเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างมากพร้อมกับเก็บฟักทองลูกนั้นไว้และพูดออกมาว่า " ข้าขอโทษที่ไม่สามารถทำให้ท่านรู้สึกพิเศษกว่าคนอื่นได้ "

ทหารรู้สึกโมโห และบ่นออกมา พร้อมเดินจากไป แม่บ้านรู้สึกโมโหเช่นกันและด่าทอฟักทองอย่างไม่ใยดีและก็เดินจากไปเช่นกัน

หลังจากกลับมาจาก เรียน โก ก็เปิดโน๊ตบุ๊คขึ้นมาพร้อมหยิบกระดาษโน๊ตที่ตัวเองเขียนไว้มามอง " วันนี้ฉันตั้งใจจะ ทวิตนิทานสักเรื่องแล้วกันนะ "

@Ximenes_MPC @FALL_MPC 🦊🖋️ : " ขอบคุณที่ชมครับ ผมเป็นนักเขียนอาจจะทวีตนิทานที่ผมแต่งเองเรื่อยๆ ถ้าไปรบกวนคุณก็ขออภัยด้วยครับ "

ฉันพึ่งแต่งนิทานเรื่องหนึ่งขึ้นมา พอดีฉันยังไม่แน่ใจว่ามันโอเคแล้วหรือยัง เลยอยากจะถามพวกนายไม่แน่ใจว่า อายุแบบพวกนายจะยังชอบอ่านนิทานกันอยู่ไหมนะ ?

ลืมบอกชื่อเรื่องไปเลย ชื่อเรื่อง ปราสาทหลังสุดท้าย

ทันทีที่ได้ยินเช่นนั้นเจ้าหญิงได้รู้สึกเสียใจอย่างมาก เธอได้ล้มลงและบอกกับเจ้าชายด้วยน้ำเสียงที่เปี่ยมไปด้วยความเศร้าว่า " รู้ทั้งรู้แบบนั้น ทำไมเจ้าถึงยังมาช่วยข้า ? เจ้าพึ่งจะทำลาย บ้านที่ข้าเหลืออยู่เพียงสิ่งเดียวไปเอง "