Gre Mistis

Αλλη μια δικογραφια και θα φιλησει ηλεκτρολογικό πινακα

Είναι απίστευτο που ακόμα δεν έχει παραιτηθεί η κυβέρνηση. Η πιο διεφθαρμένη και ανήθικη κυβέρνηση της Μεταπολιτευσης. Έχουν καταλύσει κάθε θεσμό. Έχουν διαλύσει ΤΑ ΠΑΝΤΑ στη χώρα. ΤΑ ΠΑΝΤΑ όμως. Αδειασαν τα ταμεία. Και ακόμα δεν κουνιέται φύλλο ρε φίλε....

Χρειάστηκαν 7 χρόνια εξουσίας και ένα 41% για να ξαναστήσει ο Μητσοτάκης το βαθύ, παρασιτικό κράτος της Δεξιάς που χρεοκόπησε τη χώρα το 2009. Τόσα χρόνια θυσιών και μεταρρυθμίσεων τα πέταξαν στα σκουπίδια για να επαναφέρουν την ίδια σαπίλα. Αυτή είναι η "σταθερότητά" τους: σταθερότητα στη διαφθορά, στην παρακμή και στην εθνική καθήλωση.

Το 475 π.Χ., ο Αθηναίος στρατηγός Κίμωνας ισχυρίστηκε ότι βρήκε τον τάφο του Θησέα στη Σκύρο (τον αναγνώρισε από το τεράστιο μέγεθος του σκελετού και μια χάλκινη αιχμή δόρατος). Μετέφερε τα οστά στην Αθήνα με μεγάλες τιμές και έχτισε το «Θησείο».

Είναι ενδιαφέρον ότι αυτή η ημερομηνία (περίπου το 1250 π.Χ.) είναι πολύ κοντά στην εποχή που οι «Λαοί της Θάλασσας» (στους οποίους ανήκαν και οι Φιλισταίοι) άρχισαν τις μετακινήσεις τους προς την Παλαιστίνη.

. Ιστορικό πλαίσιο: Συμπίπτει με την περίοδο που η ισχύς των Μυκηναίων (από την ηπειρωτική Ελλάδα) άρχισε να ξεπερνά την κυριαρχία των Μινωιτών της Κρήτης.

ο Θησέας σκότωσε τον Μινώταυρο μία γενιά πριν από τον Τρωικό Πόλεμο. Χρονολογία: Η πράξη αυτή τοποθετείται γύρω στο 1250 π.Χ. με 1300 π.Χ.

Ανθρωποθυσίες: Ο μύθος του Μινωταύρου αναφέρει τη θυσία νέων από την Αθήνα. Αντίστοιχα, η λατρεία του Βάαλ (και του Μολώχ, με τον οποίο συχνά συγχέεται ή ταυτίζεται ο Βάαλ-Άμμων) περιλάμβανε συχνά θυσίες παιδιών ή νέων.

Η Μορφή του Ταύρου: Τόσο ο Βάαλ (ειδικά στις χαναανιτικές και φοινικικές απεικονίσεις του) όσο και ο Μινώταυρος συνδέονται άρρηκτα με τον ταύρο. Ο ταύρος αποτελούσε αρχαίο σύμβολο δύναμης, γονιμότητας και ηλιακής ενέργειας σε όλη την Εγγύς Ανατολή και το Αιγαίο.

Ο Βάαλ και ο Μινώταυρος δεν συνδέονται άμεσα στη μυθολογία, αλλά πολλοί ερευνητές και ιστορικοί έχουν επισημάνει βαθιές συμβολικές και ιστορικές ομοιότητες που υποδηλώνουν μια κοινή πολιτισμική δεξαμενή στην περιοχή της Μεσογείου

Ισραηλίτες (κατά περιόδους): Παρά τις απαγορεύσεις της εβραϊκής θρησκείας, πολλοί Ισραηλίτες επηρεάστηκαν και στράφηκαν στη λατρεία του Βάαλ, ειδικά κατά την εποχή των Κριτών και των Βασιλέων (όπως επί βασιλείας του Αχαάβ και της Ιεζάβελ).

Φιλισταίοι: Αν και είχαν αιγιακή καταγωγή, οι Φιλισταίοι υιοθέτησαν στοιχεία της τοπικής θρησκείας. Στην πόλη Εκρόν λάτρευαν τον Βάαλ-Ζεβούβ (Baal-Zebub), το όνομα του οποίου αργότερα παραφράστηκε από τους Εβραίους ως «Βεελζεβούλ» (Άρχοντας των Μυγών) για να τον χλευάσουν.

Φοίνικες: Οι Φοίνικες (που ήταν ουσιαστικά η εξέλιξη των Χαναναίων στα παράλια) μετέφεραν τη λατρεία του σε όλη τη Μεσόγειο. Στην Καρχηδόνα, ο Βάαλ Άμμων (Baal Hammon) έγινε η ανώτατη θεότητα.

Χαναναίοι: Ήταν ο κύριος λαός που λάτρευε τον Βάαλ ως θεό των καταιγίδων, της βροχής και της γονιμότητας. Θεωρούσαν ότι αυτός έλεγχε τις σοδειές και τον κύκλο της ζωής.

Καταγωγή: Οι Εβραίοι ήταν σημιτικός λαός, αυτόχθονες της ευρύτερης περιοχής της Χαναάν. Οι Φιλισταίοι ήταν ινδοευρωπαϊκής καταγωγής (από το Αιγαίο/Κρήτη) που έφτασαν εκεί ως μετανάστες και κατακτητές.

Ρωμαϊκή Περίοδος: Μετά την καταστολή της ιουδαϊκής επανάστασης το 135 μ.Χ., ο αυτοκράτορας Αδριανός μετονόμασε την επαρχία της Ιουδαίας σε Syria Palaestina, χρησιμοποιώντας το όνομα των αρχαίων εχθρών των Εβραίων (των Φιλισταίων) για να σβήσει τη σύνδεση της γης με τον Ιουδαϊσμό

Φαλεστιν

Από τους "Φιλισταίους" στην "Παλαιστίνη": Αν και οι ίδιοι οι Φιλισταίοι έπαψαν να υπάρχουν, το όνομά τους επιβίωσε. Οι Έλληνες και αργότερα οι Ρωμαίοι συνέχισαν να αποκαλούν την περιοχή «Παλαιστίνη» (από το Philistia).

Εποχή Μινωταύρου (Μινωικός ): Η μεγάλη ακμή της Κρήτης και των ανακτόρων (Κνωσός, Φαιστός) τοποθετείται περίπου στο 2000 π.Χ. έως το 1450 π.Χ. Μετανάστευση στην Παλαιστίνη (Φιλισταίοι): Συνέβη γύρω στο 1200 π.Χ., κατά την κατάρρευση των μεγάλων πολιτισμών της Εποχής του Χαλκού.

από τους περισσότερους μελετητές με την Κρήτη

Πολιτισμικές Ενδείξεις: Η κεραμική τους (γνωστή ως «φιλισταϊκή δίχρωμη») παρουσιάζει τεράστιες ομοιότητες με τη Μυκηναϊκή και Μινωική τέχνη. Επίσης, βιβλικές αναφορές (όπως στον Προφήτη Ιερεμία και τον Αμώς) συνδέουν ρητά τους Φιλισταίους με το νησί Καφτόρ, το οποίο ταυτίζεται