ʜᴇʀᴀᴄʟᴇꜱ / Slow

ㅤ ㅤ" ท่านอายุอานามมากกว่า จะเอ่ยเป็นกันเองจักเสียมารยาทไป.. " เทพนำทางส่งยิ้มบางให้และยังคงเลือกที่จะนอบน้อมในฐานะผู้อายุน้อยกว่า " ฮะ ๆ ขอบคุณครับ " แม้จะอยากบอกว่ามันคือชะตาที่เลี่ยงมิได้แต่ก็มิพูดไปจะดีกว่า ㅤ

ㅤ ㅤเขาถือโอกาสได้แนะนำตน แม่ไม่ได้ฉะฉานเพราะเหตุการณ์เมื่อครู่ก็ตาม " เ..เป็นเกียรติที่ได้พบท่านเทพศึกจากกรีกนะครับ " ㅤ

⠀ ⠀⠀⠀“ จะมีเทพองค์ไหนรักและใส่ใจมนุษย์ได้เท่าเจ้าอีกนะ ข้าล่ะคิดไม่ออกเลยจริง ๆ ” ⠀⠀⠀⠀⠀⠀“ ขยันมันก็ดี แต่ก็อย่าลืมพักบ้างล่ะ ” ⠀⠀⠀แผ่นกระดาษในมือถูกว่งคืนสู่เจ้าของของมัน ⠀⠀⠀“ ข้าไม่ถือสาเรื่องคำเรียกหรอก นาน ๆ ครั้งจะเรียกข้าว่า ลุง ก็ไม่ว่า ” ⠀

⠀ ⠀⠀⠀“ เจ้านี่ ขนาดฟ้ามืดแล้วก็ยังขยันขันแข็ง สมเป็นเจ้า ” ⠀⠀⠀เพียงมาทำธุระแถวนี้แล้วเดินผ่านมาพอดิบพอดี ได้ยินเสียงโครมครามจึงถือวิสาสะดข้ามาดูเสียหน่อย ⠀⠀⠀⠀⠀⠀ราชายมโลกโน้มกายหยิบกระดาษสองสามใบใกล้ตัวขึ้นมา ⠀

❝ โอ้~✨️! เฮอร์คิวลิสเอ๋ย ไม่ได้เจอกันนาน เจ้านี่สูงขึ้นเรื่อยๆเลยหนา ❞ ว่ายน้ำลอยตัวตุ๊มป่องมาใกล้ๆเจ้า

หมบซุสแหวกว่ายอยู่ในทะเล เล่นไล่จับเหล่าปลาเล็กปลาน้อย บ้างก็เกาะหลังม้าน้ำตัวสองตัวขี่เล่น ราวเป็นม้าศึก ❝ ฮ่าฮ่าฮ่า วิ่งไปโล้ด~!!! ❞

พลิกตัวกลับ มององค์เทพเบื้องหน้าตาปริบ ๆ ส่งเสียงฟึดฟัด ผมทานมิได้ . . เหตุใดทำให้ท่านคิดเช่นนั้น . .