Hans JC van Veen
22.9K posts
Hans JC van Veen
@HJCvanVeen
ZZP-er Klusbedrijf Nwe Bestemming | Ouder 4 kids | Fietser | NRC, TROUW, BD |Boeken | D66-er | oud-vz Leergeld 's-Hertogenbosch | met pensioen en nog werkend
’Aanslag D66-hoofdkantoor niet goed te praten, maar niet verwonderlijk’ #Echobox=1778249150" target="_blank" rel="nofollow noopener">telegraaf.nl/wat-u-zegt/lez…
Ik heb het idee dat er nogal veel is aan de situatie in Nederland en Europa dat een kind kan zien, maar mensen die hebben doorgeleerd niet. Dingen die zo eenvoudig zijn dat alleen een intellectueel ze niet kan begrijpen, vrij naar Sowell.
@chrisklomp 1e klas tuig. Hele en halve nazi's. Ze rellen voor het rellen.
Weer een partij die rode verf ziet als een rot in de maatschappij. De herdenking valt in het niets wat deze mensen vast houden aan rode verf. Het gaat niet om rode verf, het gaat om alle slachtoffers die gevallen zijn. Rode verf kunnen we wegpoetsen. Maar de rotte partijen niet.
Hoe ziek in je botte kop ben je om midden in de nacht op de fiets te stappen met een bus rode verf om een oorlogsmonument te bekladden 😡 Deze drie verdienen de hoogst mogelijke straf. Maar met #D66 rechters weten we hoe dat af zal lopen. #Antisemitisme
@NUnl Typisch dat in dit artikel niet één keer naar islamitische invloeden wordt verwezen, terwijl dat duidelijk de grootste aanjager van het antisemitisme is natuurlijk…
Eindelijk iemand die de waarheid durft te spreken over de moord op Lisa. Lidewij de Vos: "Het is gebeurd omdat deze man hier is binnengekomen en dat is gebeurd omdat de Nederlandse overheid liever kiest voor asielzoekers dan voor de veiligheid van Nederlandse meisjes." "Als hij niet binnen was gekomen, dan was dit niet gebeurd. Hadden we niet mosterd na de maaltijd dit allemaal moeten bespreken. Dat blijft voor mij toch het allerpijnlijkste aan deze hele affaire." Mooi om te zien hoe Lidewij de Vos steeds meer groeit in haar rol.
Een monument neemt afscheid, dank topcollega en vriend bd.nl/den-bosch/gewo…
@ZetelZuur Het grootste gevaar voor vrouwen komt van mannen uit de directe omgeving. Niet vanuit asielzoekers. Wellicht een ongemakkelijke waarheid.
@chgroenhuijsen tsja 50 jaar bij de NOS werken laat diepe sporen na bij Charles óf zijn moeder heeft hem niet gewaarschuwd óf hij heeft niet naar haar geluisterd.....
Een krasje? Nee, dit is gewoon falen Als asielbeleid strandt en de coalitie gaat borrelen, is het probleem niet de politiek maar de manier waarop het wordt verteld Het asieldossier loopt opnieuw vast. Een kernonderdeel van het beleid strandt. De coalitie staat tegenover elkaar. En wat lezen we? Een “krasje voor de premier”. Wat “chagrijn”. En daarna gewoon een gezellige borrel. Dit is geen verslaggeving meer. Dit is wasverzachter. Want laten we eerlijk zijn. Als dit kabinet had bestaan uit partijen rechts van het midden, dan waren de woorden anders geweest. Dan hadden we gelezen over een crisis. Over leiderschap dat ontbreekt. Over een premier die de grip kwijt is. Maar nu het gaat om een kabinet met Rob Jetten en zijn coalitie, blijft het ineens bij een krasje. Alsof het om een deukje in een auto gaat en niet om falend beleid op een van de meest explosieve dossiers van dit moment. En dan de reactie van Jan Paternotte. “Emoties die er ook mogen zijn.” Dat is geen politieke duiding, dat is relativering tot het punt dat verantwoordelijkheid oplost. Alsof het allemaal een beetje gevoel is, en geen keiharde bestuurlijke keuze met gevolgen. Tegelijk hoor je achter de schermen iets heel anders. “Hij is de fucking premier.” Dáár zit de waarheid. Verwachting. Verantwoordelijkheid. Druk. Alleen verdwijnt dat in de vertaling naar het publiek. Daar blijft over: het valt wel mee. Maar het valt niet mee. Jarenlang wordt gezegd dat asiel het systeem verlamt. Dat er doorbraken nodig zijn. Dat het anders moet. En op het moment dat er iets moet gebeuren, gebeurt er… niets. En dat wordt vervolgens gebracht alsof het een kleine hapering is in plaats van een politieke mislukking. Dat is precies het probleem. Niet alleen de politiek die vastloopt, maar ook de manier waarop dat wordt gepresenteerd. Zacht als het links raakt, hard als het rechts raakt. De ene keer crisis, de andere keer een krasje. De ene keer leiderschap onder vuur, de andere keer “het hoort erbij”. En ondertussen groeit buiten Den Haag het gevoel dat dit spel niets meer met de werkelijkheid te maken heeft. Misschien is dat wel het echte debacle. Niet dat beleid strandt. Maar dat het vervolgens wordt verkocht alsof er eigenlijk niets aan de hand is. nu.nl/politiek/63936…
