ฉู่อิ๋นหราน ━ ⟬ 褚银燃 ⟭

⠀ ᅠ ᅠ ⠀ ⠀ 褚银燃 — ฉู่อิ๋นหราน ⠀ ⠀ 𝐜𝐡𝐮 𝐲𝐢𝐧͜͡𝐫𝐚𝐧 ᅠᅠ ⠀ ⠀ บุรุษนิรนามจากธารวิญญาณ์ร่ำไห้ ⠀ ⠀ ผู้สูญเสียเนตรซ้าย ：ถือครองกระบี่แก่นไม้เซียน ⠀ ⠀ #⃝・ยามอโณทัยทอแสงเคียงจันทรา ⠀ ⠀ ตัวละครสมมติ , โรลเพลย์ไทย ⠀ ᅠ ᅠ

⠀ ⠀ ⠀ ⠀⠀ เนตรคมทอดมองนิ่งสงบก่อนสรวลขึ้น เรียกแววตาฉงนจากบุคคลที่อยู่ข้างกายได้เป็นอย่างดี “ เจ้าดูสิ นางยอมสละแก่นจิตเพื่อความรัก ช่างน่าเขลานัก ” ปรมเทพฉายาตัวประหลาดเอ่ยขึ้น “ แล้วท่านล่ะ ขลาดเขลาเช่นนั้นหรือไม่ ” ประโยคถัดมาทำเอาลี่ซวี่เลี่ยหรานเงียบลง ⠀ ⠀

⠀ คิ้วเข้มกระตุกทันที แต่มิได้ทำให้จ้าวโลกันตร์รู้สึกเจ็บปวด , ชั่วชีวิตของมันยลยินคำครหาเสียจนคร้านจะใส่ใจ ไร้ซึ่งสำนึก ไร้ซึ่งความสะทกสะท้านใดๆ “ หากข้าอยากทำ ข้าจึงทำ ” จักษุเรียวรีไร้แววทอดมองนิ่งงัน , ท่าทางของลี่ซวี่เลี่ยหรานดูมิยินดียินร้ายต่อสิ่งใดนัก ⠀

⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀#ทำเนียบผู้กล้าห้าสำนัก ⠀⠀ ตวนมู่เซียวฉิน ⠀ ⠀⠀ ⸻ 端木霄琴。 ⠀⠀ สมญานาม หมอปีศาจ ⠀⠀ ครอบครองกระบี่อ่อนพยับหมอก ⠀⠀ และเข็มพิษพรากสู่มรณา ⠀⠀

⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀马甜梅 ◜甜甜◞ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀𔘓.⠀ 三丈楼小老板 ⠀⠀⠀⠀⠀⠀ปราถนาจะอยู่อย่างสุขสบาย ⠀⠀⠀⠀⠀⠀ค้าขายที่แคว้นหนานฉู่ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀ꗃ oc ：roleplay thai ⠀⠀⠀⠀⠀⠀#ปกรณัมแปดดินแดน , ⠀⠀⠀⠀⠀⠀#ChronicleOfEightRealms ⠀

⠀⠀ ⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀จอมราชันย์แห่งเผ่ามารนิล โม่ ⠀⠀⠀⠀ผู้ขึ้นชื่อว่าเป็นมัจจุราชไร้ใจ เหยียน ⠀⠀ ⠀⠀

⠀ ‘เบื่อหรือ’ คำถามนั้นของพี่หญิงรองช่างชวนให้นึกขำไม่น้อย — จากเหตุการณ์ในวันวานที่เกิด นางก็โดนกักบริเวณโดยสมบูรณ์ไร้ซึ่งหนทางโต้แย้ง “มาก” ‘ก็ก่อเรื่องให้น้อยหน่อย’ ริมฝีปากบึนขึ้นทันทีที่สิ้นเสียง, ครานี้นางไม่ผิดนะ ! ⠀

⠀ เหมือนว่าการปราบมาร * หนก่อนจะมีผลบางอย่างต่อร่างกายนี้, อาการเจ็บที่แล่นตรงสู่ก้อนเนื้อในอกทำเอาใบหน้างามยับย่น ถานเพียวเยว่กัดฟันกรอดด้วยความรู้สึกกรุ่นโกรธ, นัยน์เนตรที่เคยเป็นประกายเวลานี้หม่นแสงชัดเจน เจ็บใจก็ส่วนหนึ่ง เสียหน้าต่อคนผู้นั้นสิสำคัญ ⠀

⠀ บางครั้ง คนจะซวย . . แค่เดินผ่านก็ซวย วันนี้เป็นวันที่ฝนฟ้าเป็นใจ แม้เข้าสู่ช่วงที่มักมีหยาดน้ำโปรยปรายทุกเช้าค่ำก็ยังมีเวลาที่ปลอดโปร่ง แต่ก็เพราะเช่นนั้น เรื่องเลวร้ายก็พลอยได้รับความราบรื่นไปด้วย — จี้ปล้นนับว่าผิดกฏหมายร้ายแรง กระนั้นเมื่อคนเราเข้าตาจน ผิดก็ผิดสิ ⠀

⠀ แสงสีตระการของโลกมนุษย์เป็นเสน่ห์ที่ล่อตาล่อใจเผ่าพันธุ์อื่นมาช้านาน วั่นซือยกจอกชาขึ้นดื่มพลางเหลือบหางตามองความครึกครื้นนอกหน้าต่าง ในใจยังคาดเดาเอาว่าแม้กระทั่งตัวเขาเองเมื่อหลายร้อยปีก่อนก็คงไม่ต่างกัน ⠀

⠀ ⠀⠀ “ พี่สาว ข้าได้ข่าวว่าเขากลับมา ” “ ผู้ใดกัน ” นางเอ่ยถาม นางปีศาจในคราบโฉมสคราญยังคงจัดเกศา ไม่ยอมสบตาผู้เป็นน้องสาวในภพนี้จนกระทั่งได้ยินสามคำ “ เย่หมิงเจ๋อ ” เป็นเขา บุรุษผู้ที่เอาแต่เวียนวนกลับมาหานาง เป็นงูตัวที่นางมิเคยขว้างได้พ้นคอ ⠀

⠀ ⠀⠀⠀⠀“มีสมองกันเสียบ้าง ไม่ใช่ยืมผู้อื่นเขาคิดกันอย่างเดียว, เดี๋ยวเขาจะว่าเอาได้ . . ว่าไร้การอบรมสั่งสอน” ⠀

⠀ ⠀⠀⠀⠀“ทุกสิ่งที่ดำเนินมาจนถึงทุกวันนี้ . . . ล้วนเป็นเพราะท่าน — ท่านเพียงคนเดียวที่ทำให้มันเป็นเช่นนี้” ⠀⠀⠀⠀ว่ากันว่ายิ่งรักมากก็ยิ่งแค้นมาก และเพราะยิ่งแค้นมากก็แปลว่านางนั้นรักมากเช่นกัน, ฉู่เฟิ่งหวนนึกถึงเมื่อครั้งคมศาสตราหันเข้าหาตน . . เพราะไว้ใจแท้ ๆ ⠀

⠀ ⠀⠀ “ ชาตินี้ข้าได้เรียนรู้ความรัก ความชัง ความหวัง และรู้ซึ้งถึงการถูกหักหลังเพราะเจ้า ” “ น่าประหลาดนัก ที่สุดท้ายข้าก็ไม่อาจเคียดแค้นเจ้าได้ลง ” “ เย่หมิงเจ๋อ เช่นนั้นเราทั้งสองมิสู้สะบั้นวาสนาเสียตรงนี้ ไม่พบเจอกันอีกทุกภพทุกชาติ แยกขาดตลอดกาล ” ⠀

⠀ เมื่อหลายวันก่อนข้าได้ยินข่าวดีข่าวหนึ่งมา — ปู้เยี่ยนฉี ผู้ที่เป็นศิษย์พี่และศิษย์เอกแห่งหอคืนจันทร์ดับกำลังจะได้ภริยาที่รูปโฉมงดงาม เหตุเป็นเช่นนั้น สองขาจึงพลันก้าวพริบตามาเยือนยังสถานที่ใหม่ “ดูสิ มาไวมิสู้มาถูกจังหวะ” ‘มาถูกจังหวะหรือจะสู้มาตามข่าวกรอง’ “ใช่ !” ⠀