من که از تهران جایی نمیرم
از مرگ هم ترسی ندارم
فقط اگر مرگ تقدیرم بود امیدوارم کل خانواده با هم بمیریم
نه من بدون بچههام زنده بمونم نه اونا تو این دنیای بی خود بدون من تنها بشن.
بچه ها من وقتی منشن عرزشیا رو میبینم خیلی عصبی میشم بخاطر کودن بودنشون و نفس عمیق میکشم میرم تو پیجشون بررسی کنم ببینم چی بلغور کردن. ریتوییتاشون از هم رده هاشون رو میبینم واقعا دلم واسه این حجم از کصخل بودنشون میسوزه. انگار واقعی نیستن😐