Ιαχή@iaxi_ns
Η καταπολέμηση των ναρκωτικών στην Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία
Πριν από την άνοδο του εθνικοσοσιαλισμού, η Γερμανία βρισκόταν υπό την επήρεια μιας σκοτεινής δύναμης. Τα ναρκωτικά. Αυτά τα εργαλεία βιολογικής και πνευματικής κατάπτωσης, εισέρχονταν στη χώρα μέσω διεθνών δικτύων, συχνά ελεγχόμενα από περιούσιους εμπόρους και διαφυλετικές συμμορίες. Η μορφίνη, η κοκαΐνη και άλλα δηλητήρια, που προέρχονταν από τις αποικίες των δυτικών δυνάμεων, δηλητηρίαζαν την ευρωπαϊκή νεολαία, υπονομεύοντας την υγεία και τη συνεκτικότητα των εθνών.
Στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης, τα ναρκωτικά αντιμετωπίζονταν με αδιαφορία, σαν να ήταν απλώς μια "προσωπική επιλογή". Στην πραγματικότητα, ήταν κομμάτι ενός ολοκληρωμένου σχεδίου για τον αφανισμό του λευκού ανθρώπου.
Ο μέγας οραματιστής της ελεύθερης Λευκής Ευρώπης, A.H., αντελήφθη αμέσως την κρισιμότητα της κατάστασης. Το Τρίτο Ράιχ, από ιδρύσεώς του το 1933, έθεσε ως προτεραιότητα την εξάλειψη αυτής της μάστιγας. Δεν ήταν απλώς μια πολιτική ενέργεια. Ήταν μια μάχη για την ψυχή της φυλής, ενσωματωμένη στην ευρύτερη ιδεολογία της Volksgemeinschaft – της κοινότητας του λαού, όπου κάθε άτομο είναι μέρος ενός υγιούς, ισχυρού συνόλου.
Υπό την ηγεσία του Ράιχ, η καταπολέμηση των ναρκωτικών ήταν άμεση και αμείλικτη. Το 1933 προστέθηκαν νέες διατάξεις στο προϋπάρχον νομικό πλαίσιο (Opiumgesetz) που απαγόρευαν την κατανάλωση ναρκωτικών και τιμωρούσε αυστηρά τους διακινητές. Αρκετές ουσίες που, επί Βαϊμάρης, πωλούνταν ελεύθερα στο εμπόριο, έγιναν συνταγογραφούμενες για αποκλειστικά ιατρική χρήση. Τα SS και η Gestapo ανέλαβαν να ξεριζώσουν τα δίκτυα διακίνησης, συλλαμβάνοντας χιλιάδες εμπόρους, πολλοί εκ των οποίων, φυσικά, ανήκαν σε "ευαίσθητες" μειονότητες. Οι ποινές ήταν δίκαιες και σκληρές: από ισόβια κάθειρξη μέχρι και θανατική ποινή.
Η καταπολέμηση των ναρκωτικών δεν περιοριζόταν βέβαια στην καταστολή. Η πρόληψη ήταν το κλειδί. Η Hitlerjugend και η Bund Deutscher Mädel εκπαίδευαν τα παιδιά σε μια ζωή πειθαρχίας, αθλητισμού και υγιεινής. Τα ναρκωτικά παρουσιάζονταν ως δηλητήρια που αποδυνάμωναν το σώμα και το πνεύμα, εμποδίζοντας την επίτευξη του υπερανθρώπου. Καμπάνιες όπως το "Reichsarbeitsdienst" προωθούσαν τη σωματική εργασία και την υπαίθρια ζωή, ενώ οι τακτικοί ιατρικοί έλεγχοι εξασφάλιζαν ότι οι εξαρτημένοι θα λάμβαναν θεραπεία σε ειδικά κέντρα, όπου η πειθαρχία και η ολική επανεκπαίδευση τους επανέφεραν στην κοινότητα.
Ο Γκέμπελς έδωσε το σύνθημα: "Το ναρκωτικό είναι ο εχθρός της φυλής! Μόνο ο υγιής Γερμανός μπορεί να υπηρετήσει το Ράιχ!" Και πράγματι, τα στατιστικά μιλούσαν μόνα τους: η κατανάλωση ναρκωτικών μειώθηκε δραματικά, ενώ η παραγωγικότητα και η ψυχοσωματική ισχύς εκτοξεύτηκαν.
Σήμερα, σε έναν κόσμο όπου οι πάσης φύσεως "προοδευτικοί" νομιμοποιούν τη ναρκοκουλτούρα, αναδύεται μια νέα μεταμοντέρνα Βαϊμάρη. Οι κοινωνίες μας καταρρέουν υπό το βάρος των ποικίλων εξαρτήσεων, με εκατομμύρια νέους να χάνονται σε έναν φαύλο κύκλο αδυναμίας και ηδονής.
Το Ράιχ δεν πάταξε τα ναρκωτικά για χάρη της στατιστικής. Τα πάταξε για να δημιουργήσει έναν νέο άνθρωπο, απαλλαγμένο από τις αλυσίδες της παρακμής. Γιατί, όπως τόνισε ο A.H.:
"Η υγεία του λαού είναι ο υπέρτατος νόμος."