Sed

ولی جدی چرا از روز اول جنگ هوای تهران انقدر تمیز و قشنگ شده؟ (بجز اون ۲ روز آلودگی پالایشگاه)

[نظر شخصی خیلی مفصل] حرف ایشون مغالطه‌ی مبسوطی داره. بدون راهکار آینده و با نوایی شبیه صادراتی از رژیم. کل فرمولشون هم اینه که بیایم جنگ رو «معجزه موعود» بنامیم، بعد بگیم دیدی نشد، بعد بگیم هرکی مونده هم خره. تهشم بگیم بریم خونه گریه کنیم. مثل این‌که بگیم چون من اولین مصاحبه کاری‌م ریجکت شدم، پس کلاً این فیلد رو رها کنم برم تو خونه آشپزی کنم. آیا این جنگ هزینه و تلفات داشته و داره؟ بله. آیا این جنگ نابودی ج.اسلامی رو داشت؟ خیر. آیا این جنگ برای شروع نابودی ج.اسلامی لازم بود؟ بله. مایندست استارت‌آپی همیشه از شکست و یادگیری میاد. شکست‌های ضروری که همه در پیروزی نهایی سهیم هستن. شکست بدون یادگیری حماقته، اما شکستی که درهای جدید رو بازکنه و دستاوردهای نوین موثر داشته باشه، راه رسیدن به موفقیته. کسی اگه راه نرفته‌‌ای برای سقوط ج.اسلامی که بدون جنگ خارجی می‌شد بهش رسید یا می‌دیده یا می‌بینه، من و شاید میلیون‌ها نفر مثل من واقعاً مشتاقیم بشنویم. اما، وقتی راه مسالمت‌آمیزی نیست (رجوع به ۸۸، ۹۸، آبان، مهسا، دی)، این راه نسبتاً پرهزینه تنها راه باقی‌مونده هست که مسیرهای جدیدی رو هموار می‌کنه و دستاوردهای خودش رو داره: ۱. سر افعی قطع شد. یاد گرفتیم خامنه‌ای کاره‌ی اصلی‌ای نبوده و نیست، و واقعاً واقعاً یه مافیای ثروت/قدرت (سپاه و غیره) داشته و داره کشور رو می‌چرخونه. ایدئولوژی هم می‌تونه دخیل باشه، اما عمده‌ی منافع همون حول ثروت و قدرت هست. تا قبلش همچین چیزی برای میلیون‌ها نفر که «مرگ خامنه‌ای» و «مجتبی، بمیری، رهبری رو نبینی» رو می‌خواستن، اصلاً مبرهن نبود. خیلی‌ها اینو یه تحلیل راننده‌تاکسی یا حرف‌های پامنقلی و دایی‌جان ناپلئونی می‌دونستن. اما حالا برای همه‌مون واضح هست. که این مافیا اصل داستانه، نه خامنه‌ای با یک شخص خاص. و این مهم، نه فقط برای ما، بلکه برای استیو و جرد و دونالد هم آنلاک شد. که بدونن اصن سر این قضیه خیلی هم معلوم نیست و با یه باند مافیا طرفه. ۲. بستن تنگه هرمز ترامپ و دنیا فهمید که سپاه کاملاً و واقعاً کله‌خر هست و تنگه رو می‌‌تونه ببنده و می‌بنده. (نه بستن فیزیکی، بلکه تحمیل هزینه بیمه با مگس‌پرانی‌های پهپادهاش و قایق‌های کوچکش.) علنی‌شدن این قضیه واقعاً مفیده. چون معادلات رو از «دشمن فرضی» به «دشمن جهانی» تبدیل می‌کنه. ایضاً مثل شهرهای موشکی یا دیدن این‌که موشکی که دیه‌گو گارسیا رو می‌زنه به اروپا هم می‌رسه. درست مثل نتانیاهو که ۳۰ سال خودش رو جر داد تو سازمان ملل بگه انرژی هسته‌ای ایران صلح‌‌آمیز نیست و خیلی‌ها باورش نمی‌کردن، تا این‌که خود عباس به استیو گفت می‌دونی با این ۴۴۰ کیلو ۶۰٪ چند تا بمب می‌شه ساخت؟ :) این علنی شدن‌ها واقعاً مفید و دستاورده. اینا باعث می‌شه هم غرور و ترس آمریکا و امثالهم تحریک بشه، هم اروپا و ... یا تصمیم بگیرن علنی به ج.ا. باج بدن، یا همگام با آمریکا به این نتیجه برسن که آقا ذات «رژیم جمهوری اسلامی» باید بره و بحث فقط موشکی نیست. خلاصه پس این‌که بشه با یه برجام ۲ در درازمدت با رژیم جمهوری اسلامی ایران صلح کرد (و باز رژیم بخواد مردم رو قتل عام کنه و با صرف پول‌های مردم و سرمایه‌های مردم در حماس و حوثی و حزب‌الله و هسته‌ای نالازم و موشکی و ...، به‌جای معیشت مردم، زندگی رو زهر کنه) دیگه در کار نخواهد بود. یقیناً آتش‌بس و پیمانی در چند هفته آتی خواهد بود، اما یا این جمهوری اسلامی نخواهد موند، یا اون پیمان درازمدت نخواهد بود. ۳. خلأ قدرت (power vacuum) که در ایران ۳ الی ۶ ماه بعد جنگ خودش رو نشون می‌ده. عرق ملی در ایرانیان قوی هست و وقتی جنگ بشه خیلی منسجم‌تر می‌شن. به‌همین‌دلیل جنگ ۸ ساله با عراق طول کشید درحالی‌که از سال دوم به بعدش اضافه‌کاری بود. چون عرق ملی و ایران نابود می‌شه وسط بود، و همه دست در دست هم دادن و کسی از مردم (در ابعاد زیاد) با رژیم و حکومت دیگه مخالفت چندانی نمی‌کرد. الآن هم همینه. از داخل یه عده که نگران وطن هستن، یه عده هم هنوز ترسِ به‌حقِ تکرار ۱۸ و ۱۹ دی رو دارن. اما حدود ۳ الی ۶ ماه بعد از پایان این جنگ، مخصوصاً با نبودن خامنه‌ای و حذف امثال علی رایجانی و شمخانی و ...، یه خلأ و چنگ برای قدرت (power grab) پیش میاد. و خود همون (به‌همراه تحریکات نرم خارجی برای رایزنی و کودتا و فروپاشی درونی) می‌تونه مقدمات رفتن جمهوری اسلامی و تغییر کلیات نظام رو از داخل رقم بزنه. ۴. رسوایی جلوی همسایگان این‌که دیدن رژیم کاملاً وحشی و افسارگسیخته‌س، و پاش بیافته به کسی رحم نمی‌کنه. تا قبلش درسته سر شیعه و سنی و نفت یه مشکلاتی داشتن، اما هرج‌ومرج و بهار عربی نمی‌خواستن و واسه همین همین جمهوری‌اسلامی فاسد رو ترجیح می‌دادن. رقیب تجاری و دشمن پرقدرت (مثل آخرین مدل تجهیزات نظامی سال ۵۰ تا ۵۵ زمان شاه) نیست، و خوبه دیگه. منتهی الآن دیدن که این یابوها فقط یه‌سری احمق ایدئولوژیست که حداکثر با اسرائیل و آمریکا جنگ داره نیستند. بلکه می‌تونن خیلی راحت امنیت و اقتصاد کل منطقه رو به گه بکشن. از نظر بچه شیعه شاید این یه قمپز اقتداری باشه. اما به‌نظرم کشورهای عربی تارگت موشک‌ها تا حالا خیلی خویشتن‌داری کرده‌ان (یا به تأکید ترامپ و بیبی، یا با مشورت داخلی خودشون) که تقریباً هیچ پاسخی نداده‌ان. و یحتمل به‌جای حرکات لحظه‌ای و هیجانی مدل بسیج و موشک و پهپاد زارت و زورت، دارن یه «استراتژی» درازمدت می‌چینن. استراتژی‌ای که توش، وقتی ایران به هتل و فرودگاه می‌زنه و امنیت دبی رو که یه مقصد توریستی و سرمایه‌گذاری بسیار حیاتی هست تهدید می‌کنه، قابل اغماض نیست. و کشورهای عربی می‌فهمن این همسایه باید بره. (فعلاً گذاشته‌ان ببینن آمریکا و اسرائیل چه می‌کنن، که شاید لازم نباشه خودشون هزینه کنن، اما بی‌شک دیگه رژیم رو در درازمدت همسایه‌ی قابل تحمل نمی‌بینن.) ۵. ریختن حنای قدرت پیش مردم مردم ایران در درجه اول توی جنگ هستن. بعدش هنوز توی شوک هستن. و هنوز دی رو هضم و سوگواری کامل و باروری خشم نکرده بودن که بهمن و اسفند و جنگ اومد. این زمان می‌بره تا هضم و پردازش شه. اما بعدش با حکومتی طرف خواهند بود که توش رییس‌جمهور رسماً هیچ‌کاره‌س. و مثلاً شعار قدیمی «فرق می‌کنه جلیلی باشه یا فلانی» جوکی بیش نیست. که قشر خاکستری و اصلاح‌طلب مجبور می‌شه یه انتخاب جدید بکنه. که تهش بازی‌های سیاسی جدید، با قوانین جدید، و تحولات بسیار جدید داخلی رخ خواهد داد. اما دیگه ابهت و اقتدار شکسته شده و فقط حداکثر زور و قمپز باقی مونده، که اونم کم‌کم حذف می‌شه. □ خلاصه، حال ما شبیه حال کسیه که یه هر دری زده که به یه زندگی نرمال برسه، حتی کلی هم هزینه کرده و بوت‌کمپ جدید رفت، اما تهش تو یه مصاحبه سخت ریجکت شده. - آیا به کل مسیر شک باید کرد؟ طبیعیه که بشه. ولی راه دیگه‌ای نمونده بود. - آیا این شکست است؟ بله. ولی شکست‌های بایادگیری لازمه‌ی هر موفقیتی هستن. مگر این‌که پول، پارتی یا شانس خیلی زیاد داشته باشی! - آیا این اشتباه است؟ خیر. درصورت وجود یادگیری‌های مهم، پله‌ای برای رسیدن به موفقیته. و از دل همین یادگیری و پیشرفت‌هاست که تهش به هدف رسیده می‌شه. جمع‌بندی این‌که اگه کسی می‌خواست با مطمئن بود با این جنگ جمهوری اسلامی می‌ره (همون «معجزه جنگ»، بله اشتباه کرده بود. کلاً معجزه و اتفاقات یک‌شبه رخ نداده و نمی‌ده. اما اگه کسی نظرش این بود که با این جنگ راهِ رفتن جمهوری اسلامی هموارتر می‌شه و این الزامی هست، خیر اشتباه نکرده بوده. و روی همین پله، پله‌های بعدی ساخته خواهد شد. و اون روز خوب بعد از چندین پله دیگه خواهد رسید. می‌دونم خسته‌ایم و دلمون خون هست. اما آیندگان ایران دعامون خواهند کرد که نسلی بود که ایران رو از چنگال جمهوری اسلامی نجات داد، و آیندگان دنیا هم یاد خواهند گرفت که هرگز یه کشور رو دست یه رژیم نباید داد، بلکه باید حداکثر براش دولت (که کاملاً قابل تغییر باشه) تعیین کرد. ممنون. □ پ.ن.۱. بله من در ایران عزیز دارم. اتفاقاً زیر آوار هم مونده‌ن و دنباله شیشه‌بُر و پنجره‌ساز می‌گردن چون قاب پنجره که ریخته غُر شده. به‌ازای هر کدوم از میسدکال‌هام از ایران هم صد تا فحش به باعث و بانی‌ش می‌دم. پ.ن.۲. این حرف‌ها مدلی هست که «من» وقایع و آینده رو خودم می‌بینم. من. نه برای همه تعیین تکلیف می‌کنم، نه به جای کسی حرف می‌زنم. شما هم می‌تونین مدل‌های خودتون رو ببینید و بنویسید تا بخونیم و استفاده کنیم. من نه ادعا دارم، نه تخصص دانشگاهی و مدرک مربوطه دارم، نه می‌گم کسی باید چی کار بکنه، نه ترامپ و بیبی به توییت‌های من برای نظراتشون نگاه می‌کنن. پس لطفاً اگه حرف یا نظری دارید، محترمانه و مودبانه و واضح بزنید تا همه استفاده کنین. خشم و فحش و ... بلاک داره با عرض پوزش. :) پ.ن.۳. برای من ایران مردمش هستند.‌ مردمی که سالی ده‌ها هزار تصادف جاده‌ای به دلیل ایمنی ماشین و جاده و مافیای مربوطه توش کشته می‌شه. (بله، عزیز از دست داده‌ام.) مردمی که سر تعصب و مافیای واکسن سر کرونا هزاران هزار نفرشون مردند (بله، عزیز از دست داده‌ام.) مردمی که آلودگی هوا و محیط‌زیستی که باز توسط مافیا مدیریت و تصمیم‌گیری می‌شه براشون هر سال هزاران هزار سرطان میاره. (بله، عزیزم درگیر شده.) مردمی که زیر انتوبه و سرم بیمارستان تیر خلاص می‌خورن (تروریست تو بیمارستان که نبوده، کی بوده پس؟) و توی بادی‌بگ رها می‌شن. جوون‌های مستعدی که هیچ امیدی به فردای روشن اقتصادی ندارن. مردمی که گوشت از سبد ماهیانه‌شون هر ماه کمتر و کمتر می‌شه. مردمی که از فرط فشارهای روانی هر روز افسرده‌تر و داغون‌تر (یا سایر بلایای روانی) سرشون میاد. ایران من ایناست. اینا ۴۷ ساله دارن هر روز نابود می‌شن. و حق‌شونه که یه روزی بیاد که دیگه این‌قدر راحت نابود نشن که حتی بقیه هم یادشون بره. به امید آزادی، تندرستی و سربلندی ایران و ایرانی. ممنون که خوندین، --آیدین (لوکوموتیو)

حمله هوایی صبح امروز به منازل مسکونی گیشا، تهران. #ایران

ترسناکتر از جنگ، آخوندیه که با جنگ هم نرفته باشه.

اینکه دو‌سه نفر آدم بدنام به اسم مشروطه‌خواه به کنگره تجزیه ایران رفته‌اند به خودشان مربوط است و ارتباطی به جریان پادشیخواه ندارد. همانطور که وقتی عده‌ای نفوذی و فاسد به اسم‌ مشروطه‌خواه و پادشاهیخواه تمام‌قد کنار رژیم اسلامی و سپاه می‌ایستند و برای رژیم اسلامی پستان به تنور می‌چسبانند ارتباطی به جریان پادشاهیخواه ندارد. جمهوری اسلامی و‌ تجزیه‌طلبان طبیعتا دنبال باد کردن پادشاهیخواهان تقلبی و افراد نفوذی برای سواستفاده ‌خودشان هستند. معیار و شاقول پادشاهیخواهان و ایرانگرایان شاهزاده رضا پهلوی، اصول، و‌ برنامه‌های ایشان است.

In Iran you get shot for doing this

الان «حشدالشعبی» هم‌وطن ما حساب می‌شه یا چی؟ علما لطفاً تکلیف ما رو روشن کنند؛ یه وقت به گناهان‌مون افزوده نشه!

تمام شعبه‌های لمیز پلمپ شد، صدا از مزدورا درنیومد که در این شرایط جنگی کلی جوون روزمزد، بیکار شدن، اونم تنها بر سر یک توهم؛ حالا کافی بود یه دستگاه اسپرسو یه شعبه در اثر انفجار تخریب شه، کرور کرور توییت لمیز به کون می‌دیدیم.

I don't think people understand the gravity of the situation as the UN is preparing for possible nuclear weapon use in Iran. This is a picture of Tehran. For you uneducated, untraveled, never-served, warhawks licking your chops at the thought of bombing it. It's not some low population desert. There are families, children, family pets. Regular working class people with dreams. You're sick to want war. Tehran is a city of nearly 10,000,000 people. Imagine nuking Washington, Berlin, Paris, London, or beyond, bombed with nuclear weapons. I gave up my diplomatic career to leak this information. I suspended my duties so as not to be part of or a witness to this crime against humanity, in an attempt to prevent a nuclear winter before it is too late. Yesterday, nearly ten million people protested “No Kings” in the United States. The possibility of the use of nuclear weapons must be taken very seriously. It's dangerous. Act now. Spread this message worldwide. Take the streets. Protest for our humanity and future. Only the people can stop it. History will remember us.