i_Cynical

Υπάρχει ζωή πριν το άγχος;

Παγκόσμια ημέρα σούβλας και Maalox.

Και να μην θες να γίνεις πολιτικό account, με τα αισχη που γίνονται σε αυτό το κράτος, δεν σου αφήνουν πολλές επιλογές.

αυτό που τα τελευταία εφτά χρόνια σκάει το ένα κυβερνητικό σκάνδαλο μετά το άλλο και βγαίνει ο πρωθυπουργός με διάγγελμα, μας ευχαριστεί και μας υπόσχεται παγκόσμια ειρήνη σαν να βγήκε Σταρ Ελλάς, τέλειο

Εν τω μεταξύ, ο αλγόριθμος του x είναι για κλάματα. Να τα λέμε κι αυτά.

Είδα την νέα ταινία Peaky Blinders. Με πήρε ο ύπνος μετά το πρώτο μισάωρο. Ξύπνησα στο τελευταίο εικοσαλεπτο. Με συνεπήρε, όπως καταλαβαίνετε.

Αυτά που γράφετε, τα πιστεύετε; Εάν ναι, υπάρχει πρόβλημα.

Ό,τι είπε ο θείος Stephen.

Πλησιάζει η εποχή του χρόνου που ο ηλεκτρικός αλλάζει μυρωδιά.

Άδικη η ζωή. Όλοι παίζουν #ResidentEvilReqiuem και εγώ παίζω με τα φύλλα του excel στη δουλειά.

Ζούμε σε δυστοπία; Ναι.

Αν έχετε σχέση και θέλει να δει το κινητό σου, την/τον χωρίζεις όπως είναι χωρίς δεύτερη σκέψη. Φαξμι.

Την Τρίτη έχουμε θεματικό πάρτι στο γραφείο. Το θέμα είναι "εργασιακά ζόμπι που περιμένουν το σχολασμα".

Το να μπαίνεις τρώγοντας σκόρδο στα ΜΜΜ θα έπρεπε να θεωρείται τρομοκρατικό χτύπημα.

Στην πραγματικότητα, συνεχίζουμε να μπαίνουμε εδώ για να διαβάζουμε τις ανυπόστατες παπαριές που γράφονται καθημερινά.

Κάποιοι μετράνε αντίστροφα τις μέρες μέχρι το καλοκαίρι, άλλοι μέχρι την άδεια του Πάσχα, άλλοι μέχρι να μπει η μισθοδοσία. Εγώ μετράω αντίστροφα τις μέρες ως την Τσικνοπέμπτη.

Ο άλλος στο fb αντί να σχολιάσει το γεγονός ότι σκοτώθηκαν οι εργαζόμενες στο εργοστάσιο, έγραψε ότι λυπάται που έχασε την περιουσία του ο αυτοδημιούργητος εργοστασιάρχης. Είσαστε εμετικοί ορισμένοι.

Κάθε πρωί ξυπνάω με μια συγκεκριμένη αγωνία: άραγε θα αντικαταστήσει κάποτε το chatgpt το χρήσιμο επάγγελμα του Life Coach;

Το τουίτερ ήταν το στέκι-καφενείο που ήρθαμε όλοι μόνοι. Φτιάξαμε μικρές παρέες, ερχόμασταν, γελούσαμε,ξεχνιόμασταν. Τώρα μπαίνεις, οι πιο πολλοί φίλοι έχουν φύγει ή έρχονται αραιά. Έχουν έρθει άλλοι, άγνωστοι. Κανείς δε λέει ανέκδοτα, οι περισσότεροι τσακώνονται για τα πολιτικά.

Ας μην απογοητευόμαστε με τους εαυτούς μας. Το κάνουν άλλοι για εμάς.

Κατηγορία ατόμων που απεχθάνομαι στο γυμναστήριο: Τύποι που αφήνουν τα βάρη επάνω στις μπάρες, όταν τελειώσουν τα sets τους. Μόνο αγνό βασανιστήριο στο κρεβάτι του Προκρούστη για αυτούς. ♥️