🪭اِلآهه

زمستان امسال سرد بود آنقدر سرد که همه‌ی ما در آن زمستان مُردیم…

اما لیلی بی مجنونش دق میکنه ،میمیره….🖤

در مرحله‌ی خاصی از مواجهه با رنج، انسان تنهایی را برمی‌گزیند. چرا که متوجه می‌شود هر حضوری تنها رنجش را مضاعف می‌کند. درک پریشانی درونش برای ناظر بیرونی ناممکن است. سکوت را انتخاب می‌کند یا دیگر نقاب‌ها را؛ خشم، مسخرگی، بی‌تفاوتی و…

نمیدونم من هیچ وقت آدمی نبودم که بگم عاشق زندگی هستم ولی هیچ وقت هم تا این اندازه ازش متنفر نبودم. همه چیز از بین رفته و هیچ حرفی برای زدن باقی نمونده و واقعا سگ بریند روی قسمت و همه چیز.

ایرانی یعنی «غم با من زاده شده ،منو رها نمیکنه» همون که هایده گفت....

با هیچ منطقی نمی‌شد بر این زندگی نام زندگی گذاشت، زندگی نبود؛ صرفاً در مسیری مشخص به‌جلو رانده می‌شدی. تمام فکر و ذکرمان شده بود امید به آینده. تنها چیزی که به زمان حال معنا می‌داد ، این بود که باید به هر طریقی، به هر شکلی، از آن گذر کرد.

@ContextPersian_ 🤣🤣🤣

و من جسمی پر از رنج و من روحی پر از درد و من من… من را بخاطر ندارم هر چه به آینه نگاه می‌کنم غم می‌بینم.

خداااایا توروخداااا

خیلی دلم برات تنگ شده اما قلبم بخاطرت درد میکنه.

اصلیه همونه که خیلی وقته باهم حرف نمیزنید ولی یه شب بهش فکر نکنی خوابت نمیبره.

از چه میرنجی! انسان ذاتش را زیست میکند… نقشش را بازی، و اصالتش را بی‌آنکه تلاش کند ‘اثبات’

@binoghteeeh به سوز عشقی ،خوشا زندگانی…

به یاد یاری، خوشا قطره اشکی …

عشق یعنی تو را در نبودنت هم داشتن…

@Rezaam_hmin خواهیش الرم

@Imela_he ساغول

گوروسن یاتاخ یا تز دی

@Rezaam_hmin یاخچی🤭

@Imela_he اوز سلقوینن آل

@Rezaam_hmin نجور اوسون؟

@Imela_he بیدا پیچاق آل منه😂😂

@Rezaam_hmin نع دییم والا🚶🏻‍♀️🤦🏻‍♀️

@Imela_he صدردصد کی کلاس دی😂