Nieskończoność-Nic

21 Żydów zostało zatrzymanych na Wzgórzu Świątynnym podczas próby złożenia ofiary z baranka. Rekonstrukcja mozaizmu idzie na całego. Czy kardynał Ryś weźme to pod uwagę podczas następnej rundy dialogu?

Kolektywizacja została przeprowadzona dzięki leninizmowi, poprzez leninizm i dla leninizmu. Tę jedną fantazję Lenina udało się spełnić – zlikwidowano chłopstwo jako klasę. Pouczające są reakcje przywódców trockistowskiej opozycji – wszyscy po 1929 stali się überstalinowcami.

Jakie skrajne bądź w inny sposób głupie poglądy zdarzyło wam się wyznawać w waszych latach szczenięcych? Nitko leć.

Ponieważ liberałowie będą wylewać krokodyle łzy nad konstytucją 3 Maja to ciekawostka, Konstytucja 3 Maja ustanawiała katolicyzm jako religię panującą i zakazywała apostazji. Mitem zresztą jest, że Kościół nie poparł konstytucji 3 Maja, poparła ją nawet Stolica Apostolska, i z tej okazji przeniosła uroczystość św. Stanisława na 3 maj, a także ogłoszone specjalne nabożeństwo z odpustem dla Polski. Kiedy Sejm uchwalił Konstytucję 3 Maja, papież Pius VI przesłał królowi Stanisławowo Augustowi specjalne pismo, które „oddało królowi w istocie doniosłą usługę" (M.Loret). Zrobiło ono wielkie wrażenie zwłaszcza w tych częściach Polski, gdzie zajęto wobec konstytucji majowej podstawę dwuznaczną lub wyczekującą. „Brewe przysłużyło robotę opozycji i opóźniło reakcję Targowicy" (M. Loret). W 1792 r. papież Pius VI zgodnie z życzeniem króla Stanisława Augusta i całego narodu przeniósł uroczystość św. Stanisława Biskupa na pamiętny dzień 3 maja. Ks. Bolesław Kumor, Historia Kościoła VI, Wydawnictwo Kul, Lublin 2003, str. 221 Ustawa rządowa z 3 V 1791 r. tak jak wielu innych zaskoczyła nuncjusza i Watykan. Zorientowano się jednak, że Konstytucja nie ogranicza praw Kościoła, a religii katolickiej wyznacza miejsce przodujące. (...) W Rzymie ogłoszono specjalne nabożeństwo wraz z odpustem dla tamtejszych Polaków w dniach 7 – 9 VI 1791 w kościele św. Stanisława. Praca zbiorowa, historia Kościoła w Polsce Tom II Cz. 1., Pallottinum, Poznań - Warszawa, 1979, str. 56

Filozofia ma wytyczać granicę tego, co da się pomyśleć, a tym samym i tego, co się pomyśleć nie da. Ma ograniczyć od wewnątrz to, czego nie da się pomyśleć – przez to, co się pomyśleć daje. Przedstawiając jasno to, co wyrażalne, wskaże na to, co niewyrażalne. Ludwik Wittgenstein