Iranian Community Network

“If the regime survives, they will go after their most dangerous enemies: that’s the Iranian people,” says Hamidreza Mohammadi, brother of Nobel laureate @nargesfnd. “Because the attacks might stop, but the Iranian people [will] not stop… They don’t want this regime to remain.”

جانسو اوزدِمیر نماینده پارلمان ایالتی آلمان می‌گوید از دریافت پاسخ نامه‌اش از سوی #زینب_جلالیان زندانی سیاسی که ۱۸ سال است در زندان به‌سر می‌برد شگفت‌زده شده است. او در ویدئویی متن این پاسخ را منتشر کرده است؛ نشانه‌ای از اینکه حتی در سخت‌ترین شرایط، ارتباط و امید همچنان زنده است.

مادرم رو گرفتن… نه به خاطر کاری که کرده، به خاطر من. یک زن روستایی. یک زن بیمار با فشار خون و وابسته به انسولین. کسی که تمام زندگیش بین زمین و خانه گذشته. کسی که حتی اسم رئیس‌جمهور کشورش رو نمی‌دونه… الان دستگیر شده. جرمش چیه؟ مادر بودن. وقتی نمی‌تونی صدای یک نفر رو خاموش کنی، می‌ری سراغ خانواده‌اش. سراغ ضعیف‌ترین نقطه. سراغ کسی که هیچ نقشی نداره جز دوست داشتن. این فقط داستان مادر من نیست، داستان هزاران مادریه که قربانی ترس و قدرت‌نمایی شدن. اگر امروز سکوت کنیم، فردا نوبت مادر یکی دیگه‌ست… صدای من باشید. #صدای_مادرم_باش #حقوق_بشر #ایران #نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم

Nearly 8 million Iranians, about 10% of the population, live in the diaspora. Right now, we cannot reach our families. We don’t know if they are safe, if they are alive, if they have food, if they are okay during a war. This silence is not technical. It is cruel. And the damage goes far beyond communication. When the internet is shut down, life itself shuts down. People cannot order basic services. No rides, no deliveries, no access to online tools they depend on daily. Small businesses collapse overnight. Artists, designers, home cooks, and thousands of entrepreneurs who rely on Instagram and online platforms to sell their work suddenly lose their only source of income. An entire digital economy disappears in an instant. This is not just censorship. This is collective punishment. Cutting off the internet means cutting people off from the world, from their livelihoods, and from each other. And for millions of us outside Iran, it means being left in the dark, waiting, worrying, and hoping our loved ones are still there when the connection finally comes back.

در تاریکی شبی که باید آرام می‌گذشت، صدای گلو*له سرنوشت یک جوان را برای همیشه تغییر داد… #محمدپویا_کریم_آبادی تنها یک نام نیست؛ روایتی‌ست از نسلی که بهای رویاهایش را با جان می‌پردازد. آیا زمان آن نرسیده که این چرخه‌ی خشو*نت متوقف شود و حقیقت شنیده شود؟

به یاد فاطمه (لونا) کرمانی نژاد ۲۳ ساله - در ۱۸ دی ماه ۱۴۰۴ در قاسم آباد #مشهد جاودانه شد🌹🕊️ نه می بخشیم و نه فراموش می کنیم

The Islamic regime has confirmed the death of 18 year old Melika Azizi was carried earlier today. Melika told the judge: "You let so many young people bleed. How can I remain silent? I don't care just kill me" She was a brave young lady! Now gone. A crime to humanity.

در روزهایی که نام «شهرهای موشکی» و پروژه‌های نظامی جمهوری اسلامی بیش از هر زمان دیگری مطرح شده، بازخوانی پرونده فعالان محیط‌زیست، معنایی تازه پیدا می‌کند؛ پرونده سپیده کاشانی، از فعالان محیط‌زیست، یکی از روشن‌ترین نمونه‌های روند سرکوب فعالان محیط زیست است. سپیده کاشانی از کنشگرانی بود که سال‌ها از عمر خود را صرف حفاظت از طبیعت ایران کرده بود. اما در بهمن ۱۳۹۶، او به همراه گروهی از فعالان محیط‌زیست توسط اطلاعات سپاه بازداشت شد؛ کاشانی در نامه‌ای که پس از پنج سال از زندان به بیرون فرستاد، جزئیاتی از آنچه بر او و دیگر همکارانش گذشته را روایت کرد، او در این نامه از بازجویی‌هایی نوشته بود که «طولانی و همراه با داد و بیداد و فحاشی، هتک حرمت، تهدید و تفتیش عقاید» بوده است. به گفته او، «ساعت‌ها ایستاده بازجویی می‌شدم» و حتی اجازه تکیه‌دادن به دیوار نداشته. او همچنین از بازجویی در «اتاق تاریک» و فضایی سخن گفته بود که «در و دیوار آن خونی بود». بخش‌هایی از این روایت به‌روشنی نشان‌دهنده استفاده از فشارهای شدید روانی است. به گفته کاشانی بازجویان برای شکستن مقاومت او، «ویدیوی جسد بی‌جان کاووس سیدامامی» را به او نشان داده‌ و تهدید کرده‌ بودند که سرنوشت دیگر بازداشت‌شدگان نیز مشابه خواهد بود. او همچنین به «اعدام نمایشی» و تهدیدهای مکرر به مرگ اشاره کرده بود: «بالاخره می‌کشیمت بالا، همین‌جا دارت می‌زنیم». روایت او تنها به خودش محدود نبود. در این نامه، به فشارها و خشونت‌هایی که علیه دیگر فعالان نیز اعمال شده اشاره شده بود؛ از جمله ضرب‌وشتم و تهدید به شکنجه‌های شدید. همچنین به مرگ کاووس سیدامامی در زندان؛ مرگی که همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد و نهادهای حقوق بشری حکومت را مسئول آن می‌دانند. در نهایت، سپیده کاشانی پس از تحمل بیش از شش سال حبس، در ۲۱ فروردین ۱۴۰۳ از زندان اوین آزاد شد. اما آنچه در این سال‌ها بر او گذشته، تنها یک تجربه شخصی نیست؛ بلکه بخشی از روایتی گسترده‌تر از برخورد امنیتی با فعالیت‌های مدنی در ایران است. در این میان، تحلیل‌هایی که امروز از سوی کارشناسانی چون کاوه مدنی مطرح می‌شود، ابعاد تازه‌ای به این پرونده می‌دهد. مدنی تأکید کرده که ادعای دسترسی تصادفی فعالان محیط‌زیست به اطلاعات نظامی از طریق دوربین‌های تله‌ای «هیچ‌گونه» صحتی ندارد. به گفته او، مسئله اصلی این بود که این فعالان، ناخواسته در مکان‌هایی حضور داشتند که در نگاه امنیتی «نامناسب» تلقی می‌شد؛ مناطقی که شاید در آن‌ها پروژه‌های نظامی جریان داشته، اما برای این فعالان تنها زیستگاه گونه‌های در حال انقراض بوده است. #نه_به_جمهوری_اسلامی

🔴رویا برومند، مدیر اجرایی بنیاد برومند، در حاشیه نشست پارلمان اروپا درباره بحران ایران، با ابراز نگرانی نسبت به احتمال وقوع جنایت علیه بشریت از سوی حکومت پس از پایان بمباران‌ها با هدف خاموش کردن مردم، تأکید کرد: «باید حواسمان باشد که توجه جامعه بین‌المللی را دائما بیاوریم روی خطری که الان متوجه مردم ایران هست؛ این تنها کار خیلی واجب است.» @RoyaBoroumand

شوانه قادری، اهل مهاباد، سوم تیر ۱۳۸۴، روز برگزاری دور دوم انتخابات، صندوق رای را از محل اخذ رای خارج کرد و در خیابان آتش زد. چند روز بعد ماموران که در تعقیب او بودند، به ماشینش تیراندازی کرده و او را با بدن زخمی، بازداشت کردند. ۱۸ تیر کشته شد. نه می‌بخشیم نه فراموش میکنیم.

🆘 محمد عباسی یکی از کیس‌هاییه که در خطر جدی اعدامه. با خانواده‌ش تهدیدش کردن و مجبور به اعتراف دروغی علیه خودش شده! لطفا توییت مهیار رو دنبال کنید شاید بتونیم جون عزیزش رو نجات بدیم. #محمد_عباسی

⭕️ سه‌شنبه‌های «نه به اعدام» در کلن؛ تجمع اعتراضی در حمایت از زندانیان سیاسی در ادامه کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، جمعی از آزادی‌خواهان و فعالان حقوق بشر در شهر کلن آلمان گرد هم آمدند و تجمعی اعتراضی در مخالفت با مجازات اعدام و در حمایت از زندانیان سیاسی برگزار کردند. شرکت‌کنندگان در این تجمع با سخنرانی، سردادن شعارهای اعتراضی و در دست داشتن تصاویر و پوسترهای زندانیان سیاسی، نگرانی عمیق خود را نسبت به وضعیت آنان ابراز کرده و خواستار لغو فوری احکام اعدام شدند. این اقدام در راستای جلب توجه افکار عمومی و افزایش فشارهای بین‌المللی برای توقف اجرای احکام اعدام و آزادی زندانیان سیاسی صورت گرفت. برگزارکنندگان این حرکت اعتراضی تأکید کردند که کارزار «نه به اعدام» همچنان به صورت مستمر ادامه خواهد داشت و از تمامی نهادهای حقوق بشری و آزادی‌خواهان دعوت کردند تا در حمایت از این مطالبات به آن بپیوندند. #جان_زندانیان_سیاسی_در_خطر_است #صدای_زندانیان_باشیم #جنگ #FreeIranPrisoners #irgcterrorist #IranWar

من امروز و هر روز صدای #زینب_جلالیان هستم تا روز آزادی اش #زینب_جلالیان_را_آزاد_کنید #زن_زندگی_آزادی #مهسا_امينی‌ #آرمیتا_گراوند #نیکا_شاکرمی

16-year-old #TayamazAgh, from Gonbad-e Kavus (Golestan province), was arrested on January 3, 2026 (13 Dey). He was arrested for writing a critical text, and during this process, his father was also pressured as a form of hostage-taking. Tayamaz was subjected to torture for several days, including being hung upside down. Despite these pressures, he reportedly refused to confess. He has been accused of charges including “leadership (of protests),” “threatening national security,” and “manufacturing firearms.” #DigitalBlackoutIran #تایماز_آق

🆘 JAVID KHALES , 19 years old A young Iranian SOLDIER who refused orders to fire on civilians & now faces a death sentence while being in Isfahan Prison. Share his name, be his voice🙏 He is the courage. He is the bravery. He is loyal to his people❤️

🕯️A 50-year-old mother went to the streets with her two daughters to demand freedom. She never came back. Parvaneh Khojandi Rad was shot directly in the head and killed by the Islamic Republic's forces in Lahijan, Iran. Imagine the unimaginable trauma of those two daughters watching their mother be murdered just because she wanted a free future for them. She gave her life for their freedom. The world must stop normalizing talks with this terror regime.

اعدام در سایه شکنجه؛ خطر صدور حکم اعدام برای پیوند نعیمی و ادامه بازداشت شهروندان بهایی کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۵ فروردین‌ماه ۱۴۰۴ - گزارش‌ها حاکی از آن است که #پیوند_نعیمی، شهروند #بهایی که در #زندان_کرمان نگهداری می‌شود، تحت شکنجه، اعدام نمایشی و فشار برای #اعتراف_اجباری قرار داشته و همزمان چندین شهروند بهایی دیگر در شهرهای مختلف در وضعیت #بازداشت و بلاتکلیفی به‌سر می‌برند؛ وضعیتی که نگرانی‌ها درباره خطر صدور حکم اعدام و ادامه فشارها بر بهاییان را افزایش داده است. #حقوق_بشر #نه_به_اعدام ادامه خبر (iranhrs.org/%D8%A7%D8%B9%D…)

اگر کُرد باشید، یهودی باشید، زن باشید، یا هر اقلیت دیگری، در جمهوری اسلامی با لایه‌های متفاوتی از تبعیض روبه‌رو می‌شوید. من ورزشکاری جوان بودم، اما آن‌ها رؤیاهای من را تنها به خاطر هویت و باورهای سیاسی‌ام گرفتند. در گفتگو با جزولم پست jpost.com/middle-east/ir…

جان‌های عزیز در خطر اعدام؛ #شهاب_زاهدی #ایمان_صادقی #محمدحسین_حسینی #محمدامین_بیگلری #یاسین_قاسمی #محمدجواد_اسماعیلی #ملیکا_عزیزی #مبین_بازیار #کاملیا_نظری #مینو_روزدار #امیر_لالی #ایلیا_بن‌رشید #مهدی_کلانتری #وحید_قاسمی #اهورا_صفایی‌راد #محمدحسین_شکری #دیانا_طاهرآبادی

“Mom, they are killing me alive.” That’s not a line from a movie. That’s a real message from an Iranian dentist whose biggest crime was… treating wounded protesters. His name is Sobhan Esmaeildoost. 36 years old. Father. Dentist and now a political prisoner and they changed him with “threat to national security,” because during protests in Lahijan, he helped the injured. On February 11, Iranian media aired a “confession.” We all know the kind, where the guy looks like he hasn’t slept, hasn’t seen a lawyer, and suddenly remembers committing crimes he didn’t even know existed. He called his mother and said: “They are killing me alive.” His mom decided to be his voice, but they arrested his mother too. And we’re supposed to call this… law? Please join us to save his life.