Itama

ม่～า ม่～า น้องชายตัวน้องของข้าพึ่งจะกลับมา ช่วยใจดีกับเขา อย่างเช่นลดเนตรวงแหวนลงสักหน่อยー ーน ะ เจ้าหนูโอ -บิ -โตะ

⠀ ⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀ “อ้าว ! อิทามะนี่นา ใช่รึเปล่า ?” ⠀⠀⠀เผลอเบิกเนตรวงแหวน มองอีกฝ่ายโดยไม่ทันตั้งตัว ⠀⠀⠀ “ไม่ได้เจอกันนานเลยนี่ ? สบายดีรึเปล่า ?” ⠀⠀⠀

⠀ ⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀ “เอ๊ะ — นายเป็นอะไรน่ะ ?!” ⠀⠀⠀ดวงเนตรยังคงจับจ้องไปยังอีกฝ่ายที่กำลังตัวสั่น หรือว่า ⠀⠀⠀ “มีศัตรูอยู่แถวนี้หรอ ?! ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะกำจัดให้เอง” ⠀⠀⠀

⠀ ⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀ “อ้าว ! อิทามะนี่นา ใช่รึเปล่า ?” ⠀⠀⠀เผลอเบิกเนตรวงแหวน มองอีกฝ่ายโดยไม่ทันตั้งตัว ⠀⠀⠀ “ไม่ได้เจอกันนานเลยนี่ ? สบายดีรึเปล่า ?” ⠀⠀⠀

ooc: หมายจากผดล.ผมเองครับ

“แล้วคิดว่าข้าจะยอมรึไงยังไงท่านพี่ก็มีเยอะกว่าเจ้านั้นเห็นๆ”

ยามนี้มิว่าจะมองดูดวงจันทร์เท่าไหร่ตนก็มิเคยคิดมาก่อนว่าตนจะมานั่งมองดูอยู่บนหลังคาเรือน...สายลมพัดผ่านตนเบาๆทำเอาเย็นเล็กน้อย “จะงดงามก็คงจะเป็นงั้นสินะ” มือเรียวบางยกขึ้นมาลูบหัวตนเองเบาๆ~?

อิทามะーーー!!!!!!!! ✨️✨️ *แทบจะตะโกนลั่นโคโนฮะเมื่อได้เห็นหน้าผู้เป็นน้องในรอบปี ใจผู้เป็นพี่แทบขาดแล้ว* พี่คิดถึงเจ้าที่สุดเลย น้องชายตัวน้อยสุดรัก มาให้ข้ากอดหายคิดถึงทีสิ!!!

*หันซ้าย หันขวาพยายามกวาดสายตามองหาเท่าที่จะเป็นไปได้* ไม่เห็นใครเลย.. พวกเขาจะเป็นยังไงบ้างนะ จะสบายดีรึเปล่า กินข้าวครบมื้อไหม..