—𝑱𝑬𝑴𝑰𝑬

Earth needs to reset again. No more humans at all. Just forests, flowers, animals, and fresh air. That is how Earth was supposed to be.

แม่กูตั้งหม้อต้มไก่ไว้แต่ไฟแรงเกิน ต้มเดือดน้ำเกือบล้นพ่อกูรีบช่วยเบาไฟ ส่วนแม่บ่นพ่อว่าทำไมไม่ช่วยดูเลย รัวยาวไปพารากราฟนึง พ่อกูตอบได้แค่ “พี่ขอโทษ” พร้อมยิ้มขำ ทุกอย่างจบปิ๊ง เข้าใจแล้วทำไมชีวิตคู่พ่อแม่กูยืนยาว ผิดไหมไม่รู้ขอโทษไว้ก่อน happy wife, happy life5555555555555

เพื่อนนี่คบกับแฟนมา4ปี แฟนไม่เคยจำวันเกิดได้เลย อวยพรไม่ตรงกันสักปี มันก็ไม่ได้ด่าหรือว่าอะไรก็เออออไป เพราะเห็นว่าไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่ แต่ฟางเส้นสุดท้ายขาดพรึบตอนที่มันน้ำมันหมดแล้วแถวนั้นเงียบมาก มืดมาก มันโทรไปหาแฟน แฟนมันบอกให้โทรหาคนอื่นที่บ้านใกล้สุดสิ โทรหามันมันจะช่วยอะไรได้ หลังจากนั้นชีเลิกเลย ไม่อะไรทั้งนั้น ไม่มีการมีคิดถึงแฟนเก่า ลืมคนเก่าไม่ได้ ตัดขาดแบบชาตินี้อย่าได้เจอะเจอ มีร้องไห้แค่รอบเดียว ชีบอกบางอย่างต้องรอให้สมเพชตัวเองไม่ไหวแล้วจริงๆ พอถึงเวลาที่จะต้องเดินออกมามันจะได้ไม่หันหลังกลับไปมองอีก

อยากฟังเพิ่มว่า #อโยธยาเอยาวดี ทำให้ทุกคนไปสนใจปวศ. วัฒนธรรม ภาษาเมียนมา หรือชุมชนคนเมียนมา เพิ่มขึ้นอย่างไร มาแชร์ให้ฟังกันได้นะะ

ภรรยาผมมีเชื้อสายทางเมียนมา มีญาติอยู่เมียนมา ตั้งแต่มีอโยธยาเอยาวดีเขากล้าพูดมากขึ้นว่ารากเหง้าเขาคือใคร (จริงๆเขาก็ภูมิใจอยู่แล้ว แต่ก็ทำให้กล้าพูดมากขึ้นจริงๆ) แถมตอนนี้ก็ จากผ้าพื้นเมือง/ผ้าเมียนมาที่เยอะอยู่แล้ว ตอนนี้เต็มบ้านแล้วครับ ฟิน

ไทยคืออะไรวะ นั่นน่าจะเป็นคำถามแรกของพระนเรศ 5555

พูดตรง ๆ ว่าอันนี้ทุเรศนะ เพิ่มฟุตเทจที่เคยมีแต่ตัดออกไปตอนแรกนี่เข้าใจได้ฟีล director's cut แต่ถ้าถ่ายฟุตใหม่ไปใส่หนังเก่าคือไม่ได้เลย แย่มาก แย่แบบ ไม่รู้จะด่ายังไงได้อีก

#อโยธยาเอยาวดี กับสิ่งที่ผมได้รับ พูดตรงๆ เลยนะครับ จุดเริ่มต้นมันเรียบง่ายมาก เริ่มจากภาพหนึ่งภาพที่คุณ Amulin วาดไว้ ภาพ “พระแสงดาบคาบค่าย” / ตอนนั้นเรียกว่า ㅡพระแสงดาบคาบไก่ㅡ เพราะผมออกเสียงยังไม่ได้ ㅠㅜ กับภาพนักรบที่มีเถากุหลาบเลื้อยพันอยู่รอบร่างกาย ตอนเห็นครั้งแรก ผมรู้สึกทันทีเลยครับ อ่า... งานนี้ตรงจริตผมมาก ลายเส้นมีเอกลักษณ์มาก บรรยากาศก็แรง และมีอะไรบางอย่างที่กระแทกใจผมทันที เดิมทีผมเป็นคนชอบประวัติศาสตร์อยู่แล้วครับ โดยเฉพาะประวัติศาสตร์เอเชีย แต่ต้องพูดตามตรงว่า สำหรับประวัติศาสตร์ไทย ตอนนั้นผมรู้ในเชิงวิชาการมากกว่า ไม่ได้รู้สึกลึกซึ้งถึงขั้นสนใจรายละเอียดของตัวบุคคลเท่าไร รู้ว่ามีมหาราชกี่พระองค์ รู้ยุคสมัยสำคัญ รู้ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ แต่ยังไม่มี “แรงจูงใจ” ให้ผมลงไปศึกษาแบบจริงจัง จนกระทั่งเว็บตูนเรื่องนี้เข้ามาในชีวิตครับ พออ่านไปเรื่อยๆ ผมรู้สึกเหมือนเปิดประตูบานใหม่ตลอดเวลา อ่านตอนหนึ่งก็อยากรู้เพิ่มอีก เห็นตัวละครหนึ่งก็อยากไปค้นข้อมูลต่อ แล้ววันหนึ่งผมก็คิดว่า “อยากให้คนเกาหลีได้อ่านเรื่องนี้บ้างจัง” จากนั้นผมเลยเริ่มแปลครับ ปัญหาคือ ตอนนั้นภาษาไทยของผมยังอ่อนมากจริงๆ คนที่เหนื่อยที่สุดคือใครรู้ไหมครับ อาจารย์ที่ปรึกษาของผม อาจารย์ภาษาไทย รุ่นพี่ และคนรอบตัวทุกคน เพราะตอนตีสองผมยังส่งข้อความไปถามว่า “คำนี้แปลว่าอะไรครับ?” ตอนนี้ย้อนคิดก็ขอโทษทุกคนมากครับ แต่ตอนนั้นผมกระตือรือร้นจริงๆ คุณ Amulin ชอบลงตอนใหม่ตอนเกาหลีเลยเที่ยงคืนแล้วด้วย 🫠💦 แต่ผมรอถึงเช้าไม่ไหว สุดท้ายคนรอบตัวก็โดนผมก่อกวนกันหมด ฮ่าๆ แต่สิ่งที่ผมได้กลับมา มันใหญ่มากครับ ผมได้คุยกับคนไทยมากขึ้น ได้ใช้ภาษาไทยจริงมากขึ้น ได้แปลเป็นภาษาเกาหลี ได้รู้จักคนใหม่ๆ ใน X มากขึ้น และที่สำคัญ ภาษาไทยของผมพัฒนาแบบก้าวกระโดด แม้แต่คนในครอบครัวยังพูดเลยครับว่า “สิบปีที่ผ่านมา ยังไม่พัฒนาเท่าช่วง 1-2 ปีนี้เลย” ผมเองก็รู้สึกแบบนั้นจริงๆ ก่อนแปลเรื่องนี้ ผมยังไปดูหนังไทยย้อนยุคเยอะมากครับ ทั้งยุคพระนเรศวร ยุคอยุธยา ละครประวัติศาสตร์ หนังสงคราม เพราะอยากเข้าใจบริบทของเรื่องให้มากขึ้น แล้วจากเว็บตูนเรื่องเดียว มันค่อยๆ พาผมไปรู้จักอย่างอื่นด้วย วัฒนธรรมไทย อาหารไทย ขนมไทย ชีวิตผู้คน สถานที่ท่องเที่ยว มีหลายที่ในไทยที่ผมอยากไปตามรอยมาก ตอนแรกมันเหมือนเทียนเล่มเล็กๆ แต่หลังจากนั้นมันกลายเป็นโคมไฟ แล้วสุดท้ายก็เหมือนสปอร์ตไลท์ที่สว่างมาก สิ่งที่น่าสนใจคือ จุดเริ่มต้นของความรู้ทั้งหมดนี้ ไม่ได้มาจากบุคคลจริงในประวัติศาสตร์ แต่มาจากตัวละคร 2D ครับ อย่างที่นักเขียนเคยบอก เรื่องนี้คือโลกคู่ขนาน เป็นการหยิบช่วงเวลาต่างๆ มาสร้างจักรวาลใหม่ ผมสนใจตัวละครเหล่านั้นก่อน แล้วจากตรงนั้น ความสนใจก็เชื่อมไปสู่โลกจริงโดยธรรมชาติ ผมคิดว่านี่เป็นการเชื่อมต่อที่งดงามมาก เพื่อนบางคนชอบเที่ยว ผมก็เล่าเรื่องเที่ยวไทยให้ฟัง บางคนชอบอาหาร ผมก็แนะนำเมนูไทยที่ผมชอบ บางคนชอบศิลปะ ผมก็เล่าเรื่องวัด เรื่องสถาปัตยกรรม เรื่องวัฒนธรรม บางคนชอบการเมืองหรือประวัติศาสตร์ ผมก็เล่าในแบบที่ผมไปศึกษามา หลายคนใน X ชอบพูดเล่นกับผมว่า “คุณมูกิเหมือนทูตวัฒนธรรมไทย-เกาหลีเลย” มันอาจจะชมเกินไปครับ แต่ผมก็รู้สึกเป็นเกียรติมาก เพราะสิ่งที่ผมได้รับจากเรื่องนี้ ผมสามารถส่งต่อให้คนอื่นได้ ผมเข้ามาที่นี่ในฐานะ VTuber ฝึกหัด และเป้าหมายหนึ่งของผมคือ อยากสื่อสารกับคนไทยให้มากขึ้น แต่ตอนแรกพูดตรงๆ ว่าผมงงมากครับ ไม่รู้จะคุยอะไรกับทุกคนดี ไม่รู้จะเริ่มยังไง เว็บตูนเรื่องนี้เลยเหมือนของขวัญพิเศษ มันทำให้ผมมีหัวข้อคุยกับทุกคน แล้วจากหนึ่งเรื่อง ก็ค่อยต่อยอดไปเรื่องอื่นได้อย่างธรรมชาติ สำหรับผม อโยธยา เอยาวดี จึงไม่ใช่แค่เว็บตูนเรื่องหนึ่ง แต่มันคือผลงานที่ช่วยพัฒนาภาษาไทยของผม ช่วยเปิดโลกของผม และช่วยเชื่อมผมเข้ากับผู้คนมากมาย และผมเชื่อจริงๆ ครับ ถ้าเรื่องนี้ให้ประโยชน์กับผมได้ขนาดนี้ มันก็สามารถมอบแสงสว่างแบบเดียวกัน ให้คนต่างชาติคนอื่นได้เช่นกัน 🖤💚

@player1129949 Sebastian Stan 🥲

@everpascal @bunnyhead_ seb who?

and it’s a big surprise but guess which one of them signed with DC just a couple of weeks ago😀

สิ่งที่กุเพิ่งรู้คือ ณเดชน์ คูกิมิยะ มีชื่ออื่นด้วย

รบกวนช่วยกันไปรีพอร์ตกันหน่อยค่ะ คุกคามนักวาดตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว #แบนหงสาวดี

ล่าสุดป้าหมอแกนั่งลบโพสต์แล้วนะคะ สู้ไม่ไหว55 แต่ว่าขอโทษด้วยนะคะ แคปไว้หมดแล้ว ลบไปก็เท่านั้นค่ะ #แบนหงสาวดี

เราเป็นคนนึงที่ฟ้องอาญา คดีละเมิดลิขสิทธิ์นิยายตราบสิ้นแสงอุษา แล้วก็ชนะ

หนูค่อนข้างว้าวกับไทม์มิ่งของพี่มากเลยค่ะ เอกสารฉบับนี้ปล่อยออกมาหลังจากที่พี่ขายบัตรหมด 😶😶

ข้อความที่ไม่เป็นจริง เช่น จะมีชื่อนักวาดในเครดิตทุก ep. ใช่มั้ยคะ

@onehdthailand ถ้ามีแค่ประโยคแรกก็จะทำให้บรรยากาศมันลดทอนความตึงเครียดลงมาได้ แต่พี่เพิ่มประโยควรรคสองมา คือพี่ราดน้ำมันบนกองไฟเวอร์ หนูสงสารนักแสดงอ่าบรรยากาศกร่อยไปหมดแล้ว

#แบนหงสาวดี

ตอนนั้นหนูเจอคำนี้บ่อยมากจากคนในวงการนั้นบางคน...

เล็กซี่มันเปนโลกสวยอยู่แล้ว + เป็นเพื่อนรูล ก็เลยออกมาตามนั้น เลือกจะพูดถึงแต่เรื่องดีๆของเพื่อน

โกหกที่บ้านว่าเลิกแล้ว ไปสถานบำบัดก็โกหกว่าเลิกแล้ว กลับถึงบ้านเข้าห้องก็เข้าสู่ห้วงโลกอวกาศ🙁 แม่กับน้องรักมันมาก แต่ทุกคนเสียใจหมด