JSansaloni

5.5K posts

JSansaloni banner
JSansaloni

JSansaloni

@JSansaloni

Vicedegà @quimics CAT. Membre @SCQ_eic. Intentant millorar el meu pais i el progrés de la seva gent.#innovacio #IPR #badalona @accio_cat. Opinions personals

Catalunya Katılım Mayıs 2011
432 Takip Edilen628 Takipçiler
JSansaloni
JSansaloni@JSansaloni·
@PalomaresEj @NavarroDescals @JuntsXCat França per començar 1000 milions en Q, mes reforç del ecosistema relacionat. O mes info en el Quantum insider per entendre les dimensions economiques i cientifiques del tema. Un nivell inabastable per nos.
Català
0
0
0
14
Emilio Palomares
Emilio Palomares@PalomaresEj·
@NavarroDescals @JuntsXCat Impulsar la “Quantum Valley” per situar Catalunya en tecnologies quàntiques i comunicacions segures. Bona notícia. Però la pregunta clau és: serem capaços de convertir l’excel·lència científica en indústria real o tornarem a liderar la recerca… i no el mercat?Amb 43M €...justet
Català
1
1
5
287
JSansaloni
JSansaloni@JSansaloni·
@XavierMarcet @LaVanguardia Me encanta desconvocar @XavierMarcet y me hacen feliz cuando me desconvocan. El respeto hacia el equipo y compañer@s comienza haciendo cosas asi. El liderazgo y el trabajo colaborativo en base a excepciones lo practico de hace años y todos contentos.
Español
0
0
2
48
Xavier Marcet
Xavier Marcet@XavierMarcet·
Ante el oficio de convocar reuniones, está el arte de desconvocar. A veces, desconvocar es ir en serio Hoy en @LaVanguardia 15/03/26
Xavier Marcet tweet media
Español
11
196
460
37.9K
JSansaloni
JSansaloni@JSansaloni·
@PalomaresEj @ramontremosa Quan els q fan recerca no entenen de necessitats de mercats,la ineficiencia del sistema R s’evidencia. Quan el mercat desconeix completament q pot fer el sistema de recerca,les oportunitats desapareixen. I aixi seguirem durant decades, no aprenem. La innov sempre pot esperar.
Català
1
0
1
89
Emilio Palomares
Emilio Palomares@PalomaresEj·
Quan ser excel·lents no es suficient. 👇🏼
Emilio Palomares tweet media
Català
4
25
67
3.9K
JSansaloni
JSansaloni@JSansaloni·
@gomezdelpozuelo @jlhortelano Pues si pero no. La IA para mi es como la carretilla elevadora del cargador de sacos del siglo xix. Gusta ayuda y eso.Algo mas? Seguramente, lo veremos,emocion ninguna. Me hace q consulte menos libros pero son temas muy especializados aun hay q hacerlo) En resum..bajo el souflé
Español
0
0
0
35
Elena Gómez Pozuelo
Elena Gómez Pozuelo@gomezdelpozuelo·
Este post hay que leerlo sí o sí. @jlhortelano has reflejado 100% de lo que he sentido yo a medida que utilizaba la IA. Me gustan mucho tus reflexiones y los estudios que enumeras.
Juan Luis Hortelano@jlhortelano

Se viene rollo filosófico, aviso ;) Llevo casi 30 años en el mundo tech. He cofundado empresas, gestionado equipos, invertido en startups, construido productos desde cero. Y hay algo que me está pasando con la IA que me cuesta describir con una sola palabra. Así que voy a intentar describirlo con varias. La primera reacción, al menos en mi caso, cuando empiezas a usar estas herramientas de verdad, es una mezcla rara. Euforia. Miedo. Y sobre todo vértigo. Ver que algo en lo que eras bueno, algo que te costó años construir, se convierte en commodity de golpe tiene mucho de desconcertante. Años construyendo una empresa, con patentes y con una tecnología que creías era una barrera de entrada y tu principal valor... y que de repente desaparece. No te lo esperas. Y aunque intelectualmente puedes entenderlo, vivirlo es otra cosa. Pero ese miedo pasa. Al menos a mí me ha pasado. Lo que viene después es energía. Proyectos que antes no intentaba porque el coste era demasiado alto, ahora los puedo arrancar en una tarde. Cosas que requerían un equipo, las puedo explorar solo pese a llevar años sin programar y alejado de la parte técnica. Nuevas oportunidades. De repente, para muchas cosas no dependo del equipo técnico de mi empresa. Y eso es por una parte reconfortante, pero por otra inquietante. El techo no ha bajado... es que ha desaparecido. Y eso tiene algo de adictivo, de "joder, ¿por qué no estaba haciendo esto antes?". Y aquí entra algo que creo que mucha gente no está considerando: la paradoja de Jevons. En el siglo XIX, cuando se inventaron máquinas de vapor más eficientes, todo el mundo asumió que se consumiría menos carbón. Ocurrió exactamente lo contrario. La eficiencia hizo que usar carbón fuera más barato, así que se usó para más cosas, en más sitios, por más gente. El consumo total se disparó. Con la IA va a pasar lo mismo. No vamos a escribir menos software porque la IA lo haga más rápido. Vamos a escribir muchísimo más, en muchos más sitios, para muchos más problemas que antes ni siquiera intentábamos resolver porque el coste era prohibitivo. La demanda de inteligencia no se reduce cuando se abarata. Se expande. Hay un estudio de Berkeley en HBR (hbr.org/2026/02/ai-doe…) que lo confirma de forma bastante incómoda. Investigadores de Haas School of Business pasaron 8 meses dentro de una empresa de 200 personas observando qué pasa cuando das herramientas de IA a todo el mundo y dices "adelante". Lo que encontraron contradice todo lo que nos han vendido: los empleados trabajaron más rápido, asumieron más tareas y extendieron su jornada. Nadie se lo pidió. Lo hicieron solos porque la IA hacía que "hacer más" se sintiese posible. Un empleado lo resumió mejor que cualquier paper: "Pensabas que ahorrarías tiempo y trabajarías menos. Pero no trabajas menos" El 77% de los empleados que usaban IA en otro estudio decían que les había aumentado la carga de trabajo. La IA no te devuelve tiempo. Expande el perímetro de lo que sientes que deberías estar haciendo. Y luego está el estudio del MIT (arxiv.org/abs/2506.08872) , que me parece el más incómodo de todos. Pusieron a 54 personas con electrodos en la cabeza mientras usaban ChatGPT para escribir. Los que usaron IA mostraron un 47% menos de conectividad neuronal durante la tarea. El cerebro no trabajaba menos duro. Directamente se apagaba en las zonas vinculadas al pensamiento crítico y la creatividad. Pero el dato que más me impactó es otro: el 83% de los usuarios de IA no podían citar ni una frase del ensayo que acababan de escribir. Porque nunca fue realmente suyo. Y cuando al final de la prueba les quitaron la herramienta, el cerebro no se recuperó. Los patrones de desconexión persistieron. Los investigadores lo llaman "deuda cognitiva". La misma lógica que la deuda técnica en software: cada atajo de hoy acumula intereses que pagas mañana en forma de menor capacidad para pensar de forma independiente. El problema no es que la IA te haga menos inteligente. Es que tu cerebro optimiza para el entorno que le das. Y si dejas de ejercitar las partes difíciles del pensamiento, esas partes dejan de estar afiladas. Pero entiendo perfectamente al otro lado también. Hay un desarrollador que habló hace poco sobre algo que me impactó bastante. Su tweet es este : I was a 10x engineer. Now I'm useless. El video de 12 minutos merece la pena verlo (x.com/atmoio/status/…) Describe haber construido un producto completo con IA, que funciona, que la gente usa, que genera ingresos... y al que no tiene ningún vínculo emocional. Porque no sufrió para hacerlo. Y lo describía como fabricar hot dogs: el producto existe, cumple su función, pero tú no pusiste nada de ti. Eso conecta con algo más profundo que no estamos discutiendo suficiente. Antes aprendías construyendo. El sufrimiento del proceso era el mecanismo. Te ibas a dormir sin saber cómo resolver algo y te levantabas con la solución, y eso te cambiaba. Ahora puedes construir sin ese ciclo. Más output, sí. Pero menos crecimiento. Y luego está la red de seguridad. Un desarrollador siempre podía tomarse un año sabático y volver a un trabajo mejor pagado. O dejar su empresa actual sin miedo a encontrar casi lo que quisiera al día siguiente y con mejores condiciones. Ese colchón existía de verdad y organizaba la vida profesional de mucha gente. La pregunta que nadie quiere hacerse en voz alta es si eso sigue siendo así. Tengo mis dudas. Y aquí viene lo más complicado: no hay término medio fácil. Una vez que empiezas a usar estas herramientas en serio, tu cerebro deja de querer volver al esfuerzo. No es que puedas reservarte lo difícil para ti y delegar lo aburrido. Es todo o nada. La energía nueva es real. Y la pérdida también es real. El error está en intentar resolver esa tensión demasiado rápido, en elegir un bando antes de haberlo vivido de verdad. Lo que sí tengo claro, después de verlo en primera persona, es que la línea divisoria no es generacional. He visto veteranos de 20 años sacarle un partido tremendo a estas herramientas. Y recién llegados que las tratan como una abstracción filosófica en lugar de algo que puedes usar hoy mismo. La edad no predice nada. Lo que predice es la disposición. Si corres hacia el cambio o lo miras desde la barrera esperando a que alguien te explique si es seguro cruzar. Nadie sabe exactamente adónde va esto. Y desconfío de los que dicen que sí lo saben, en cualquiera de los dos sentidos. Lo que sí sé es que quiero estar en el grupo que corre hacia ello. Con la incomodidad incluida. Con la pérdida incluida. Con las preguntas sin respuesta incluidas. Porque la alternativa es quedarse parado. Y eso, con o sin IA, nunca ha funcionado.

Español
2
3
24
10.6K
JSansaloni
JSansaloni@JSansaloni·
Avui nou Taller #propietatindustrial a @accio_cat parlant de com protegir a USA,Xina i UK. Com sempre ric en idees i tots hem aprés molt més. Mil gràcies per ser-hi a @PONS_IP amb el seu dtor de negoci Internac GuillermoCriado i dtor a Catalunya JoseM del Valle. #Innovació
JSansaloni tweet mediaJSansaloni tweet mediaJSansaloni tweet media
Català
0
1
2
36
JSansaloni retweetledi
Alejandro Suárez Basso
Alejandro Suárez Basso@AlejandroSBasso·
Cómo se hacen los Jeans que usamos las personas felices todos los días. Estos videos son mi perdición en el algoritmo
Español
565
6.1K
35K
2.2M