แจน🐣🧡💜🐴

ช่วยด้วยคับบบบ มีคนวิ่งตามมมมม

寝ずにここ来た リボの人はみんな昨日だろうなーと思ってたけどさっき同じディノヒバぐるみ持ってた人いたんだけどふぉろわさん？？

น้องป๋อจุ๊บคอมโบกับจุ๊บแมว #Porsuppakarn #SkinEditorCozyChapterXTEETEEPOR

เหวินสือ

🐶 “ถ้าคนข้างตี๋ไม่ใช่พี่ป๋อก็ไม่รู้จะเป็นใคร” 🐻‍❄️ “ปีที่20ของตี๋เก่งมาก ผ่านด้วยกันมาเยอะทั้งสุขทั้งเศร้า” / / แล้วอันนี้เป็นเค้กที่น้องป๋อซื้อให้จริง ๆ ตี๋อยู่กับน้องป๋อทั้งวันยังไม่รู้เลย แล้วตี๋มานน้ำตาไหลเพราะน้องป๋อเซอร์ไพร์ส🥺 DUANG WITH YOU EP9 #ด้วงกับเธอEP9

🐻‍❄️ : อันนี้ไม่ใช่เค้กงาน แต่เป็นเค้กผมเอง เห็นตี๋ชอบคุโรมิก็เลยซื้อเป็นเค้กคุโรมิมาให้ 🐶 : ไม่คือ มันเซอร์ไพรส์ตรงที่ เราอยู่กับเขาทั้งวันไง ไม่รู้จังหวะไหนเขาไปซื้อ ดีใจอะ ป๋อซื้อเค้กมาเองเพื่อให้ตี๋ ละม๋าร้องไห้ น้ำตาซึมเลยㅠㅠ ㅠㅠ #ด้วงกับเธอEP9

รูปดีม๊ากกกก ใครถ่ายให้เนี่ย ปกติไม่ค่อยเห็นรูปแจ่มๆ แบบนี้เลยนิ ดีงามมมม🥹✨

This official video is great, the camera captured him from many different angles 😂😆 youtube.com/watch?v=23p5pS…

Golden times. They don’t make animations like this anymore.

ตอนนี้ดูเหมือนว่าต้นตาลบน #ถนนต้นตาลดาบวิชัย สายอุทุมพรพิสัย-ปรางค์กู่ ที่ จ.ศรีสะเกษ โดนโค่นเพราะโครงการขยายถนนก่อสร้างปรับปรุงเส้นทางของกรมทางหลวง ฝากติดตามเรื่องนี้กันค่ะ😥

เรื่องนี้ไม่เล็ก และไม่ควรปล่อยให้เนียนเป็นเรื่องเล็ก การตัดต้นไม้เป็นล้านๆต้นมันต้องคิด วางแผน และสั่งการ คนสั่งการต้องรับผิดชอบการทำลายธรรมชาติครั้งนี้ ต้นไม้เป็นล้านต้นมันคลุมภูเขาได้กี่ลูก?

Zero to hero before and after animation

康二くんいいねしてる💚🧡 #あべぐらむ

🎥2026.3.27 @ MAZDA Zoom-Zoomスタジアム広島 ♡ Snow Man 阿部亮平 「阿部ちゃーーん！！📣」の声があったかくて泣ける😭😭🙏 #阿部亮平 #始球式 #広島カープ #開幕戦

@Auautnp ด้วง : DUANG WITH YOU EP9 #ด้วงกับเธอEP9

ด้วง : เป็นค่ะ DUANG WITH YOU EP9 #ด้วงกับเธอEP9

💚☃️⚾️🏟️🏏 instagram.com/p/DWbgQ0qklJo/…

ディノヒバ

鼻先が触れるくらいに あなたを見つめたい （ディノヒバ）

ﾓｯﾌﾓﾌ #カメ恋

ลองอ่านดูนะ ยาวหน่อย แต่อ่านแล้วมันดีมาก รู้สึกว่าครูแบบนี้แหละที่จะทำให้นักเรียนเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่มีคุณค่าต่อสังคมในหลายๆความหมาย facebook.com/photo/?fbid=13… เมื่อนักเรียนขอให้รื้อรังนก ครูใหญ่จึงตอบกลับด้วยจดหมายนี้ . เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่โรงเรียนมัธยมเป่าอันในเซินเจิ้น กำลังเป็นไวรัลและซึ้งใจชาวเน็ตจีนในขณะนี้ หลังนักเรียนชั้น ม.6 ที่กำลังเครียดกับการเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย (เกาเข่า) เขียนจดหมายร้องเรียนขอให้โรงเรียน "รื้อรังนก" เพราะเสียงนกร้องรบกวนสมาธิ แต่คำตอบของครูใหญ่นั้นกลับกลายเป็นบทเรียนชีวิตที่ล้ำค่า . ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมเป่าอัน เขียนจดหมายตอบกลับนักเรียนชั้น ม.6 รายหนึ่งที่ได้รับผลกระทบจากเสียงนกกาเหว่าที่มาทำรังในโรงเรียน รบกวนการอ่านหนังสือสอบ จนต้องเขียนจดหมายขอให้โรงเรียนช่วยจัดการรังนกเหล่านั้น . แทนที่จะสั่งรื้อหรือเพิกเฉย ผู้อำนวยการหยวนได้เขียนจดหมายเปิดผนึกเพื่อสอน "วิชาการศึกษาชีวิต" นั่นคือ ชีวิตมีจังหวะของมัน ความเข้มแข็งของชีวิตเกิดจากการเติบโตท่ามกลางความไม่สะดวกสบาย และมนุษย์ควรเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกับสรรพสิ่ง ชวนอ่านจดหมายที่อาจจะดูยืดยาวแต่ช่างอบอุ่นและกินใจ . ถึงนักเรียนที่รัก: . ฉันได้รับจดหมายของเธอแล้ว ตัวอักษรของเธอนั้นเหมือนสายลมโชยในฤดูใบไม้ผลิ แฝงไปด้วยความอ่อนไหวและบทกวีของวัยเยาว์ แต่ก็เต็มไปด้วยความวิตกกังวลและความคาดหวังบนเส้นทางเตรียมสอบ ขอบใจที่เธอใช้ภาษาที่งดงามเช่นนี้ จนทำให้ฉันดูเหมือนจะได้ยินเสียงนกร้องบนยอดไม้นอกหน้าต่าง และเห็นภาพพวกเธอที่กำลังก้มหน้าก้มตาเขียนหนังสืออย่างขะมักเขม้นในห้องเรียน . ที่เธอเอ่ยถึงว่า "นกกาเหว่าช่วงนี้คึกคักเป็นพิเศษ ร้องเพลงด้วยความฮึกเหิม" ทำให้ฉันอดขำไม่ได้และรู้สึกตื้นตันใจ ใช่แล้ว แสงแดดฤดูใบไม้ผลิกำลังพอดี สรรพสิ่งเติบโต นกเหล่านั้นก็แค่ใช้วิถีของมันเฉลิมฉลองงานเลี้ยงแห่งชีวิต และท่ามกลางแรงกดดันของการสอบเกาเข่า เธอนั้นก็ยังสามารถสัมผัสถึงพลังชีวิตนี้ได้ ถึงขั้นได้ยินเสียง "รบกวน" เป็นดั่ง "ลมทะเลที่อ่อนโยน" ในเพลง Moonlight Sonata ของบีโธเฟน นี่คือการตระหนักรู้ถึงชีวิตที่หาได้ยากยิ่ง . ในฐานะครูใหญ่ ฉันมักจะคิดอยู่เสมอว่าการศึกษาควรให้อะไรแก่พวกเธอ? คือการสะสมความรู้? การเพิ่มคะแนนสอบ? หรือคือพื้นฐานของชีวิตที่สำคัญกว่านั้น? วันนี้ ฉันอยากถือโอกาสจากจดหมายของเธอมาคุยเรื่อง "การศึกษาชีวิต" ไปด้วยกัน . เสียงนกนอกหน้าต่าง สำหรับเธอคือการรบกวนการสอบ แต่สำหรับครู มันคือบทเรียนชีวิตที่มาพบกันโดยไม่ได้นัดหมาย . 📷 ข้อแรก ชีวิตมีจังหวะของมันเอง . นกร้องตอนโพล้เพล้เป็นธรรมชาติ เป็นการหาคู่ เป็นการประกาศอาณาเขต เป็นการขานรับเพื่อนพ้อง พวกมันจะไม่เปลี่ยนจังหวะชีวิตเพียงเพราะมนุษย์ต้องสอบเกาเข่า โลกนี้ไม่ได้ดำรงอยู่เพื่อใครคนใดคนหนึ่ง การเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกับสรรพสิ่งคือวิชาบังคับของการเติบโต . 📷 ข้อสอง สิ่งที่รบกวนก็คือทัศนียภาพอย่างหนึ่ง . หลายปีหลังจากนี้ เมื่อเธอระลึกถึงฤดูใบไม้ผลิปี ม.6 สิ่งที่ผุดขึ้นมาในหัวอาจไม่ใช่สูตรคณิตศาสตร์ แต่เป็นยามโพล้เพล้นั้น กลุ่มนกที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย และวินาทีที่พวกเธอสบตากันแล้วยิ้มท่ามกลางเสียงนก ความเข้มแข็งของชีวิตมักเติบโตขึ้นท่ามกลางความไม่สะดวกสบายเสมอ . 📷 ข้อสาม เรียนรู้ที่จะสนทนากับสรรพสิ่ง . ประโยคในจดหมายที่บอกว่า "โปรดปล่อยให้สิ่งมีชีวิตที่เป็นอิสระเหล่านี้บินไปสู่ขุนเขาและสายน้ำ" ทำให้ฉันเห็นความเมตตาของเธอ แต่เธอรู้ไหมว่า วิทยาเขตเป่าจงแห่งนี้ของเรา ก็เป็นบ้านที่พวกมันใช้พักพิงได้ไม่ใช่หรือ การที่พวกมันเลือกมาทำรังที่นี่ ก็เพราะที่นี่ร่มรื่นด้วยแมกไม้ เป็นสถานที่ที่ควรค่าแก่การฝากชีวิตไว้ไม่ใช่หรือ . เกี่ยวกับคำขอ "รื้อรังนก" ฉันเข้าใจความรีบร้อนของเธอ แต่ฉันตอบรับไม่ได้ ไม่ใช่เพราะฉันไม่เห็นใจความลำบากของพวกเธอ แต่เป็นเพราะฉันหวังว่าพวกเธอจะเข้าใจว่า เป้าหมายสูงสุดของการศึกษา ไม่ใช่การทำให้โลกปรับตัวเข้าหาเรา แต่คือการให้เราเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกับโลก . นกเหล่านี้เดิมทีก็เป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียน เป็นพยานที่ได้เห็นวัยเยาว์ของพวกเธอในฤดูกาลนี้ ดังนั้น ฉันจึงมีคำแนะนำเล็กๆ น้อยๆ ให้เธอ มองเสียงนกเป็น "เสียงรบกวนที่ไพเราะ" ของธรรมชาติ ลองสงบศึกกับมัน หรือแม้แต่ขอบคุณมันที่ทำให้เธอได้เงยหน้าขึ้นจากกองโจทย์บ้างเป็นครั้งคราว เพื่อมองดูใบไม้ภายนอกหน้าต่าง . ช่วงเวลา 18:30-19:10 น. ก็ให้คิดเสียว่าเป็น "คอนเสิร์ตยามเย็น" ที่เหล่านกมอบให้พวกเธอ พวกมันใช้ความกระตือรือร้นของชีวิตเพื่อส่งกำลังใจให้พวกเธอที่กำลังต่อสู้อยู่ . การเรียนไม่ใช่การยื้อแย่งทุกวินาที แต่คือการเข้าถึงการเรียนในทุกวินาทีนั้น เมื่อถึงเวลาออกกำลังกายก็ออกกำลังกาย เมื่อถึงเวลาพักผ่อนก็พักผ่อน เมื่อถึงเวลาผ่อนคลายก็ผ่อนคลาย . หลายปีหลังจากนี้เมื่อกลับมาเยี่ยมโรงเรียนเก่า เธอสามารถชี้ไปที่ต้นไม้ต้นนั้นแล้วพูดว่า "ตอนนั้น เจ้านกพวกนี้แหละที่อยู่เป็นเพื่อนเราจนจบ ม.6" . นักเรียนที่รัก การสอบเกาเข่านั้นสำคัญ แต่มันเป็นเพียงระลอกคลื่นเล็กๆ ในสายธารอันยาวไกลของชีวิต แต่การเรียนรู้ที่จะเคารพชีวิต เข้าใจสรรพสิ่ง และอยู่ร่วมกับสิ่งที่ไม่เป็นใจได้ต่างหาก คือทรัพย์สมบัติที่จะติดตัวเธอไปตลอดชีวิต และนี่คือสิ่งที่พวกเราต้องยึดมั่นไว้ในยุคปัญญาประดิษฐ์ . ขอให้เธอสามารถมีสมาธิกับการสอบ ท่ามกลางเสียงนก และสามารถได้ยินเสียงสะท้อนจากส่วนลึกของชีวิต ต้นไม้ทุกต้น นกทุกตัว แมลงทุกตัวในเป่าจง ต่างกำลังเติบโตไปพร้อมกับเธอ . เนื่องจากเธอไม่ได้ลงชื่อ ฉันจึงขอตอบกลับอย่างเปิดเผย ขอให้ปลายปากกาของเธอสร้างสรรค์โลกที่กว้างใหญ่ และขอให้ในใจของเธอนั้นร่มรื่นดั่งป่าเขา . จากเพื่อนของพวกเธอ ครูใหญ่ หยวนเว่ยซิง