Jeantine Geelhoed

@Daanklxxs Niet elke tweet is waarheid, kan ook schreeuw om aandacht zijn. Lekker laten gaan.

Ze plaatste deze tweet en ik vind het oprecht sneu voor d’r dochter. Blijkbaar kan ze helemaal niet incasseren zoals ze beweerd, want ze heeft me eraf geflikkerd en is achter een slotje gegaan. Ik maak me oprecht zorgen om haar dochter.

@Amsterdam1012 Ze gaan fietsen verwijderen na een week. Dan komt er wellicht meer ruimte. Maar volgens mij is het risico juist veel groter dat mensen hem weer op straat gaan zetten. Want als ze hem nu tegen betaling een maand neerzetten.

Ik hoop toch dat hier serieus onderzoek aan ten grondslag ligt! Soms is er geen ruimte in fietsenstalling

@montflor Ik heb tip voor de zgn experts. Kijk aan de hand van foto's of deelnemers verder kunnen kijken dan het uiterlijk. Dat had veel teleurstellingen kunnen voorkomen.

Domenic heeft in een uur al meer zinnige en rake dingen gezegd dan de 3 “experts” in 12 uitzendingen. #mafs #mafsnl

@jooffab Luigi en Danique denken helaas niet aan zichzelf maar zijn nog bezig met hun vrouw/man

Oh! Ik zie Luigi, Danique en Linda C buiten staan praten. Hier zou zomaar een vonk over kunnen springen en Linda C is uiteraard geen concurrentie 😜 #mafsnl

@LinssenAnke Helaas doe dan niet mee. Je hebt hier zelf voor gekozen, niemand heeft je gedwongen.

Stel je voor; je moet trouwen met iemand die je vreselijk onaantrekkelijk/afstotelijk vindt, daarmee samen slapen op vakantie en samenwonen. Met camera’s. 24/7. Tja #mafsnl

@starbuck68 Ja de enige..... ik hoop dat Danique en Luigi elkaar vinden.

Ben ik dan echt de enige.. De enige op heel X Helemaal in m’n uppie Die gewoon hoopt dat het goed komt 😀 #mafs #mafsnl

@FEYROT20 Ik ga wel eerst en weg was Kyle. Kyle houdt alleen van zichzelf.

Dan ga je iets doen wat iemand niet leuk en eng vind als er zo.n spanning heerst.... en Kyle laat haar gewoon stikken #mafsnl

@AT5 Ja bijna, maar nog niet helemaal

Meer dan 3500 kuub afval ingezameld na Koningsdag, maar "stad alweer bijna netjes" at5.nl/artikelen/2379…

@Marietje2020 @starbuck68 Ik juist niet, je kiest voor een avontuur. Of je gaat er voor of niet. Dat is niet eerlijk t.o Rob.

@starbuck68 Ik begrijp Sandra nu wel beter.

Uitgeverij “ de Fontijn “ heeft gebeld Ze willen hier absoluut geen boek over uitgeven Mensen..dit gaat nergens meer over…nergens… Wat een anticlimax van deze aflevering Tjonge #mafs #mafsnl

@starbuck68 Waarom zet je ze met z'n drieën op zo'n klein bankje

Zullen we een massaclaim indienen tegen de experts? 😉 #mafs #mafsnl

@ColourNL @Yv_Hiemstra @Puck1907 Er is echt wel met haar besproken of als ze het op het eerste gevoel niet ziet zitten, dan wel zal doorzetten. Ik geloof niet dat ze kostte wat kost spelen met de gevoelens van Rob. Die reageerde nog heel fair vond ik.

@Yv_Hiemstra @Puck1907 Sandra doet dit prima. Ze houdt het bij zichzelf, ze voelt het simpelweg niet. Kan toch? De kijkers zien dat ook. Waarom iets faken als je het meteen al weet. Die hebben we al eerder gehad in het programma. Heeft niets met toyboys te maken, maar alles met een verkeerde match.

Dit is toch totaaaal in scène gezet om wat reuring te creëren?? #mafsnl

@MarleenOpSokken Wees niet te hard voor jezelf. Je komt van ver.

@Daanklxxs Sterkte Daan, soms gaat het gewoon niet en fijn dat er dan plek voor je is.

Gister reden we terug naar Vlaardingen met alle spullen. Ik kwam daar aan, al twijfelend, maar had allemaal ideeën in m’n hoofd wat ik zou gaan doen om mezelf staande te houden. Ik kwam aan, heb daarna met gekke hyperfocus 2 uur lang m’n auto schoon gemaakt. Daarna eten gehaald. Ik zat op de bank met een burgertje en kreeg geen hap door m’n keel. Ik kon alleen maar huilen en wilde alleen maar vluchten. Ik ben in m’n auto gaan zitten, geprobeerd na te denken hoe ik dit aan moet pakken maar al die ideeën waren weg. Zwaar overstuur, vluchtgedrag, domino missen. Toen de conclusie gemaakt; het is te vroeg. Er is teveel gebeurd en ik kan het niet zonder Domino. Het doet teveel zeer en het vluchtgedrag beangstigt me, want ik ken mezelf ondertussen. Dat gaat ook helaas niet zomaar weg. Dus; gebeld, “kom maar terug naar Boekelo”. Spullen ingepakt. Na het telefoontje voelde ik een opluchting, maar ook verdriet. Waarom lukt het me nou niet? Radio op standje gehoorbeschadiging en 2 uur terug gereden. Spullen uit de auto gepakt en naar bed gegaan. Dus. Weer in Boekelo. Met Corrie. M’n eigen autootje. Hoe nu verder? Geen idee. Ik weet het oprecht niet. Ik heb vorige week m’n urgentie toegewezen gekregen, wat onwijs positief is. Ben nu druk aan het reageren, maar niemand weet natuurlijk hoelang dat gaat duren. We zien het wel. Heb nu wel voor mezelf gekozen, ook al voelt het als falen. Het was te vroeg. Misschien lukt het helemaal niet meer in dat huis, misschien wat later. Er is zoveel gebeurd, en Domino was degene die me daar staande hield. Nu dat is weg gevallen, durf ik het gewoon niet aan. Vliegt de gedachte door m’n hoofd dat ik het door had moeten zetten? Ja, zeker. Maar aan de andere kant weet ik heel goed dat mijn vluchtgedrag niet zomaar weg gaat en dat alleen maar in mijn eigen nadeel gaat zijn.

@MarleenOpSokken Farmington is wel leuk

@Daanklxxs Wat een bijzonder verhaal, je zou toch denken dat je niet zomaar een dossier sluit zonder overleg.

@TweepinZ @floko100 @Daanklxxs Wat is dit nu voor vergelijk. Slaat helemaal nergens op.

De laatste uren waren ontzettend zwaar. Ik ben de hele nacht wakker gebleven. We hebben heerlijk gekroeld, hij heeft nog gehaktballetjes gegeten en hij heeft heerlijk naast me liggen snurken. Luisteren naar zijn gesnurk maakte mij altijd rustig en zo viel ik ook in slaap. We zijn een paar keer naar buiten geweest om te plassen en verder heeft hij heerlijk bij mij gelegen. Wel begon hij die nacht benauwder te worden. Zijn pootjes waren koud en hij voelde zich niet goed. De hele nacht kwam de vraag “zijn we niet een dag te laat?” Het vermoeden is dat hij er een flinke longontsteking bij kreeg, want hij zat vol met vocht. De hele nacht heb ik tegen hem gekletst, voor hem gezongen, herinneringen verteld en zijn pootje vast gehouden. Om 6 uur gingen mijn vader en Lies rijden. Om kwart voor 9 kwamen shir en felies, om nog even te kroelen. Shir bleef, want zij zou er bij zijn. Kwart over 9 kwamen mijn vader en Lies. Do’tje was blij om ze weer te zien, want mijn vader is toch een heel belangrijk vriendje geworden voor hem. Het ging steeds slechter met Do. We waren aan het wachten op de arts, maar op een gegeven moment begon ik me ook zorgen te maken. Hij ging zo snel achteruit? Ik zei ook tegen mijn vader, “aan de ene kant is het fijn, dat ze niet gelijk om 9 uur hier zijn, maar aan de andere kant vind ik dit zo zielig voor Do’tje” Ik heb tegen hem aan gelegen, gekriebeld en gekletst. Ondertussen waren mijn vader en lies mijn spullen in de auto aan het zetten voor de opname. Uiteindelijk hoorde we het busje en mijn paniek en verdriet probeerde de overhand te nemen. Ik moest mezelf rustig houden voor m’n kippie, want hij moet zo rustig mogelijk over de regenboogbrug gaan. Ik ben naast hem gaan liggen op de grond, maar toen de arts binnen kwam ging hij toch nog staan en begroeten. (Het was een blonde vrouw, daar heeft hij altijd een zwak voor gehad) Er werden dingen besproken, maar eigenlijk ging dat allemaal langs me heen. Ik kon alleen nog maar aan m’n kippie denken. De eerste injectie voor de narcose moest in zijn spier gezet worden. We wilden hem nog chocola geven, want alle hondjes moeten weten wat chocola is. Tot onze verbazing spuugde hij het blokje chocola weer uit. Zo van; “ja maar daar word je ziek van” uiteindelijk hebben we een blikje knakworst open getrokken en heeft hij nog een worstje gegeten ter afleiding van de prik. De prik. Die hij binnen 0,03 seconden in zijn mond had. 😅 hij moest niks weten van de prik en wilde hem afpakken.. we hebben allemaal een beetje gelachen. Hij wilde blijven staan, deed echt zijn best om niet toe te geven. Heb hem meerdere keren verteld dat het oke is. Het is goed zo en ik heb hem bedankt voor alles wat hij voor me heeft betekend. De tranen liepen door, maar ik bleef tegen hem praten, ik bleef hem aaien over zijn koppie, het leek een eeuwigheid te duren en ik was me even niet bewust van mijn omgeving. Dit was ons momentje. Om 11.55 is mijn allerliefste Domino rustig over de regenboogbrug gegaan. Nadat ik zeker wist dat het zo was, kon ik mijn rust niet meer bewaren. Het was echt zo. Mijn domino is niet meer. We hebben hem zelf naar het crematorium gebracht, waar ik nog een tijdje kusjes op zijn favoriete plekjes heb gegeven, zijn pootje heb vast gehouden en heb geknuffeld. Toen kwam het besef dat ik hem moest achterlaten. Ik zie mijn allerliefste Domino nooit meer terug. Ik heb het er onwijs moeilijk mee. Ik zit nu in een gesloten opname, want het aller liefst wil ik met Domino mee. Maar ergens weet ik ook, dat met wat toekomstplannen die ik nog niet zo goed kan delen, dat het leven misschien nog wel leuk kan worden. Ik weet alleen niet hoe, en zeker niet zonder mijn allerbeste maatje. Domino heeft mijn leven gered. Domino heeft zoveel voor me betekend, en ik heb onwijs veel geleerd van Domino. Dat mag en kan ook niet voor niks zijn..

@Daanklxxs Gecondoleerd met het verlies van je liefste en veel sterkte.

@Daanklxxs Wel knap dat je zover hebt gelopen ondanks de pijn in je heup. Logisch dat je dit vanavond dan wel gaat voelen.

Haha oeps ging iets te lang door 🙈 Hier word ik vanavond goed voor gestraft door m’n lijf, maar goed dat zien we dan wel. Het was heerlijk en genieten. Nu samen chillen. ❤️

@MarleenOpSokken Oh wat ontzettend fijn voor je, het is je zo gegund. Beloning voor het niet opgeven en het harde werken.

@MommieWatson Ja zo gek

Sinds wanneer is Làndàl ineens Lèndul geworden? #stom