อะเจ๋ยยย😾

เข้าใจพั้นนะ

โดนจนได้ 😅 โมเดลของทักก้าเนี่ย มันคือการแบ่งเศรษฐกิจสร้างสรรค์ออกเป็นแต่ละกลุ่มอุตสาหกรรม และเลือกตัวแทนในแต่ละกลุ่มอุตสาหกรรม มาระดมความคิดกันว่าอยากทำอะไรให้กับอุตสาหกรรมตัวเองบ้าง เพื่อให้เติบโตขึ้นอย่างยั่งยืน ทักก้าฝั่งอุตสาหกรรมละคร ซีรีส์ และภาพยนตร์ ก็เป็นหนึ่งในอุตสาหกรรมที่แข็งขันมากพอสมควรในตอนนั้น เราระดมสมองกัน คิดโครงการมากมาย รวมถึงสามารถของบประมาณ เพื่อสนับสนุนการสร้างสื่อได้ (ตอนนั้นดีใจกันมาก) แม้งบประมาณจะไม่ได้มากขนาดนั้น แต่ก็พยายามจ่ายให้ครอบคลุมทุกประเภทสื่อ ทั้งต้นน้ำและปลายน้ำ หลังจากเปิดให้ภาคอุตสาหกรรมส่งเรื่องของบ จะมีส่วนกลาง ที่เป็นกรรมการคัดสรร (โดยส่วนใหญ่ไม่ใช่อนุกรรมการของแต่ละอุตสาหกรรม) คือเป็นคนนอกที่ไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียกับงบ เป็นคนอนุมัติอีกทีว่าเรื่องไหนจะได้บ้าง ได้เท่าไหร่ โมเดลที่เรากังวลกันตอนนั้น คือเราไม่อยากให้หน่วยงาน ลงไปเฟรมมิ่งการสร้างงานมากไป เพราะจะเป็นการจำกัดความคิดการสร้างสรรค์ของผู้สร้าง และตอนของบ ส่วนใหญ่จะมาเป็นโครงร่างและรายละเอียดอื่นๆ ยังไม่ได้เห็นบททั้งหมด จะเห็นได้ว่างบประมาณถูกกระจัดกระจาย แจกจ่ายให้กับหลากหลายเรื่องราว ไม่ว่าไม่ว่าจะเป็นฝ่ายใดก็ตาม ไม่ได้มี agenda setting ใดในนั้น เพราะคนทำงานที่เป็นอนุกรรมการของแต่ละอุตสาหกรรมนั้น เป็นคนภายในของอุตสาหกรรมจริงๆ เป็นเอกชนนี่แหละ มาจากทุกฝ่ายการเมืองด้วยซ้ำ ผมเข้าใจว่าทักก้า เป็นโครงการที่เกิดขึ้นในยุคของพรรคเพื่อไทย หลายท่านพอกล่าวถึงพรรคเพื่อไทย ก็อาจจะมีอคติ รวมถึงมองในแนวทางลบได้ แต่นี่คือโครงการที่มีประโยชน์มาก เป็นยุทธศาสตร์ที่เกี่ยวเนื่องกับเศรษฐกิจสร้างสรรค์ ที่ดีที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา ขอบคุณพี่ไอซ์ที่กล่าวถึงด้วยความกังวลในผลกระทบต่อภาคสังคม แม้จะอยากพี่ไอซ์ให้โอกาสทักก้าได้ทำงานต่อ แต่วันนี้ไม่มีทักก้าแล้ว เสียใจแต่ก็ต้องทำใจ สู้กันไปด้วยวิธีการอื่นๆ ทักก้าเองก็ทำงานได้ปีสองปี มันมีอะไรที่พัฒนาให้ดีได้อีก ผมเชื่อว่าแนวคิดเราอยากให้สังคมได้รับประโยชน์สูงสุดเหมือนกันครับ แต่เราอาจเห็นคนละมุม ฝั่งนึงเป็นมุมคนทำงาน อีกฝั่งเป็นมุมจากคนข้างนอก

เดี๋ยวทำ เดี๋ยวพัง เดี๋ยวรื้อ อาจเป็นภาพจำที่หลายคนมีต่อทางเท้า กทม. แต่จากการ ‘ยกเครื่อง’ ทางเท้าในช่วง 4 ปีที่ผ่านมานี้ เชื่อว่าวัฏจักรข้างต้นจะเปลี่ยนไป เพราะเป็นการทำใหม่ที่เน้นความคงทน พร้อมอัปเกรดมาตรฐานหลายด้านควบคู่ไปกับการทำทางเท้าอย่างมียุทธศาสตร์ #สรุป4ปีทำงาน

4 ปีก่อน เราเข้ามาทำงานพร้อม 216+ นโยบายที่แบ่งได้เป็น 9 ด้านคือ ปลอดภัยดี โปร่งใสดี เศรษฐกิจดี เดินทางดี สิ่งแวดล้อมดี สุขภาพดี สังคมดี เรียนดี และบริหารจัดการดี 4 ปีผ่านไป แต่ละ ‘ดี’ นั้นดีขึ้นตรงไหน เราทำให้มันดีขึ้นอย่างไรบ้าง เราสรุปมาไว้ให้ในโพสต์นี้ #สรุป4ปีทำงาน #ชัชชาติ

อะไรแบบนี้ ฉันเข้าใจทุกอย่าง 😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭

สำหรับพี่น้องประชาชนและเพื่อนข้าราชการที่สนใจ สามารถศึกษาข้อมูลจากสไลด์เพิ่มเติมได้ที่นี่ครับ drive.google.com/file/d/1qu2fdO…

ฮีลงเอง ฮีไม่แค่แตะเอวแล้วนะคะ ฮีจับหมับเลย อร้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠ

ตอนคุณด่าผม ผมกำลังกวนตีนท่านี้อยู่

ทำไมทรงอย่างได้เลยวะ โคตรเหมือน555555555555 #DICEใหญ่แล้วสิเฮ็ดหยังก็ไดซ์ #DICE_YEAR2FANCON #DICE_SONRAY #JAYkansopon

⠀ ⠀ ⠀“ใครจะไปคิด ว่าดาวสามดวงจะพามาไกลขนาดนี้” ‘คิดถึงวิทยา’ ครบรอบ 12 ปี the teacher’s diary (2014) กำกับโดย ต้น นิธิวัฒน์ ธราธร

ทุบ!! 55555555

Bentrust อ้วนครับ

ปล่อยวางได้ขึ้นเยอะ พอตระหนักได้ว่า ไม่ใช่ทุกสิ่งในชีวิตจะควบคุมได้

I need this asap

โคตรจริงทำไมการคบเพศเดียวกันชอบโดนถามว่าใครผญใครเป็นผชในคสพนี้วะ ก็กูชอบผญที่แปลว่ากูก็เป็นผญอะ ไม่ได้อยากเป็นผช ไม่เคยเห็นคนสวยสองคนรักกันหรอ

ป้าหน่อยชีลาออกแล้วหนิ ละติดรูปชีทำไมน้อ

“ ถ้าหนังสือยังเป็นแค่สิ่งสร้างสุนทรีย์ของคนชนชั้นกลางขึ้นไปก็จะไม่ทำให้วงการหนังสือเติบโตไปได้ สุดท้ายแล้วคุณภาพชีวิตต้องดีขึ้นจนหนังสือสามารถเข้าถึงทุกคนได้แล้ววงการหนังสือถึงจะเติบโตขึ้นตามไปได้ ” พี่เนพูดถึงวงการหนังสือดีมากy—y ⌞ @naranvik #NAY_PERSES ⌝

มึงพี่😭😭😭อันนี้โคตร😭😭😭น่ารักเลยอะรักเขา

รูปนี้ก็เอาไปใช้ต่อกันได้เลย