𝙆𝙖𝙟𝙞 𝙍𝙚𝙣

⠀ ⠀ ⠀⠀“ อะ — ” ⠀ ⠀ ⠀⠀ยังจัดการตัวเองไม่เรียบร้อยดีก็ต้องลุกลี้ลุกลนมารับลูกอมนั่นไว้ก่อน ซากุระกะพริบตาปริบมองมันสลับกับคู่สนทนา สถานการณ์กดดันยังไงชอบกล เลยแกะเปลือกเอาเข้าปากแก้เก้อซะเลย ⠀ ⠀ ⠀⠀“ อุก . . . เปรี้ยวเป็นบ้า !?” ⠀

⠀ ⠀ ⠀⠀“ ห-หา !? นี่นาย — ” ⠀ ⠀ ⠀⠀พอโดนย้อนกลับมาบ้างก็เถียงไม่ออกเลยทีเดียว แต่ตอนนี้หันมาโฟกัสกับของกินก่อนดีกว่า สุดท้ายก็ตัดสินใจหยิบข้าวปั้นมาก้อนหนึ่ง, ระหว่างนั้นก็แอบเหล่มองคนข้าง ๆ ด้วย ⠀ ⠀ ⠀⠀“ มาซื้อลูกอมจริงด้วยแฮะ . . ” ⠀

⠀ ⠀ ⠀⠀ถึงจะไม่ได้คาดหวังกับคำตอบมากนัก แต่พอคู่สนทนารับคำชวนก็รู้สึกดีไม่น้อย ถึงเหตุผลมันจะฟังดูแปลก ๆ ก็เถอะ ⠀ ⠀ ⠀⠀“ ลูกอมเรอะ . . จะไม่กินอย่างอื่นรึไงเล่า ” ⠀ ⠀ ⠀⠀ว่าพลางขยับไปเดินอยู่ขนาบข้าง แต่ก็ยังคงเว้นระยะห่างไว้พอสมควร ⠀

⠀ ⠀ ⠀⠀เหมือนจะพูดแทงใจดำเข้าให้อีกฝ่ายเลยทำทีจะหนีเสียแล้ว ซากุระลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจเดินตามไปด้วย ⠀ ⠀ ⠀⠀“ เดี๋ยวเซ่ — ยังไงก็ผ่านมาแถวนี้แล้วนี่ ” ⠀ ⠀ ⠀⠀มือชี้ไปทางร้านสะดวกซื้อที่อยู่ไม่ไกลนัก ⠀ ⠀ ⠀⠀“ ไปหาอะไรกินหน่อยไหม ” ⠀

⠀ ⠀ ⠀⠀เห็นปฏิกิริยาแบบนั้นแล้วก็แอบหัวเราะหึในลำคอ ได้เวลาเอาคืนของซากุระแล้ว ⠀ ⠀ ⠀⠀“ ใช่เรอะ ? ฉันก็ออกมาแถวนี้ค่อนข้างบ่อย ไม่เคยเห็นนายแถวนี้เลยนะ ” ⠀

⠀ ⠀ ⠀⠀“ อ-อะไรเล่า ! เห็นแบบนี้ฉันก็พักผ่อนเหมือนกันนั่นแหละน่า . . ” ⠀ ⠀ ⠀⠀ถึงจะพูดแบบนั้นแต่ก็แอบหลบตาเล็กน้อย รู้สึกช่วงนี้เขาจะนอนไม่ค่อยหลับสักเท่าไหร่ ⠀ ⠀ ⠀⠀“ เอาเถอะ การที่นายเองก็ออกมาเจอฉัน ก็คงไม่ได้ต่างกันเท่าไหร่มั้ง ” ⠀

⠀ ⠀ ⠀⠀“ หา — ? เอ่อ . . หมายถึงฉันเรอะ ” ⠀ ⠀ ⠀⠀เกาท้ายทอยตัวเองเหมือนไม่รู้จะตอบยังไงดี ⠀ ⠀ ⠀⠀“ ก็แค่ออกมาเดินดูอะไรนิดหน่อยเท่านั้นล่ะน่า . . นายนั่นแหละมาทำอะไรแถวนี้ ! ” ⠀

⠀ ⠀ ⠀⠀จังหวะหันไปแล้วเจออีกฝ่ายพอดีเลยสะดุ้งนิดหน่อย ⠀ ⠀ ⠀⠀“ — !? . . . นึกว่าไม่มีใครอยู่ซะอีก ” ⠀

⠀ ⠀ ⠀⠀แอบมองซ้ายมองขวา ⠀