Kate C. | Slow - หมดแรง

"Please, I'm not Kate Crimson anymore, just Kate will do." "Are you out of your mind?! We could have saved those people!" "หุบปาก แล้วทำตัวเป็นประโยชน์ที" ——— Kate Crimson | Singer 25 | 171/51 | Survivor Doc : In Bio (Co/Role/Flirt > DM 24/7 คาร์ปากร้าย แต่ใจดีแน่นอนคับ 🫶)

(เห็นคนลงกันเลยอยากแชร์ที่มาบ้างค่ะ ฮือๆ TTTTTTTTT เอานิสัยและคาร์มายำๆกัน—)

@Current_MCC จากที่เธอรู้สึกขุ่นมัวในใจ คำพูดของหญิงสาวทำให้เธอสามารถยิ้มจางออกมาได้บ้างไม่มากก็น้อย เธอค่อยๆเงยหน้าขึ้นมามองอีกฝ่ายอีกครั้ง "ขอบคุณนะเคอเรนท์" แน่นอน เธอไม่ทราบเบื้องหลังของอีกฝ่าย จึงพูดตอบกลับไปเช่นกัน "เธอก็แค่เป็นคนดีนะ ในสายตาฉันน่ะ..." "คอยช่วยฉันตลอดเลย"

@KateCrimson_MCC เธอเงียบนานกว่าเดิม พอได้ยินแบบนั้น บอกว่าเป็นเรื่องปกติกับคนๆนี่คงไม่ได้ และคิดอีกมุมตัวเธอเองก็... " คนเราไม่ได้ดีเลศไปซะทั้งหมดค่ะ ..แต่ถึงอย่างงั้นเราก็แก้ไขได้" " อย่างน้อยการที่คุณตระหนักได้แบบนี้..ก็เป็นมนุษย์ที่มีจิตใจกับเก่งมากคนนึงแล้วคุณเคท "

[ หลังอีเว้นท์จบ | + ได้ ] 🔐 มีโอกาสกล่าวถึงสตอรี่เล็กน้อย และส่งผลต่อค่าความสัมพันธ์ วันนี้คือความพ่ายแพ้ของผู้รอดชีวิต ซอมบี้นับไม่ถ้วนเข้ามารุมล้อมจนเคทต้องเสี่ยงชีวิตหนีออกมา แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่สามารถช่วยชีวิตทุกคนในนั้นได้ บางคนล้มตายต่อหน้า บ้างก็วอนขอให้เธอช่วย +

@MCC_Yaki_Gorima เคทสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะหันไปมองอีกฝ่ายด้วยสีหน้าที่นึกจะไม่ค่อยพึงพอใจเท่าไหร่นัก มือแตะบริเวณอาวุธของตัวเองพร้อมที่จะหยิบขึ้นมาป้องกันตัวได้ทุกเมื่อ "...ไม่ผิดหรอก" "แต่แค่คุณมาแบบนี้ ฉันก็เกือบจะหยิบปืนมายิงแล้วมั้ย" เธอถอนหายใจเบาๆ "คุณมาทำอะไรที่นี่? ไม่มีเสบียงหรอกนะ"

@KateCrimson_MCC ยากิกำลังหาที่อยู่ใหม่ในระหว่างนั้นก็ได้เจอบ้านแห่งนึงที่มันดูเหมือนมีคนอยู่แต่ทำไมละทำไมมีคนอยู่แถวนี้แต่ก่อนที่จะคิดอะไรก็ตัดสินใจเข้าบ้านนั้นทางหน้าต่างแล้วเจอผู้หญิงกำลังส่องตัวเองตรงกระจก.. "เออ... ผมเข้ามาผิดจังหวะรึเปล่า" แล้วก็ยืนตัวคล้างตรงนั้นพร้อมมองคุณ..

[ 12.00 | + ได้ ] วันนี้นึกอยากจะหาเสื้อแขนยาวมาใส่เพื่อคลุมช่วงแขนไว้หลังจากที่ก่อนหน้านี้เธอไปโดนได้แผลจากช่วงแขนเยอะเกินไปจนน่ารำคาญ เคทยืนส่องกระจกตรงอ่างล้างมืออยู่ซักพักใหญ่ พิจารณาด้วยความนึกไม่ชอบใจที่เห็นตัวเองในสภาพมอมแมมแบบนี้ สงสัยวันนี้ต้องไปหาเสื้อผ้าใหม่แล้ว…

@MCCVickie เคทส่งเสียงเบาๆในลำคอเชิงยืนยันว่าเคยตามที่อีกฝ่ายว่า แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยอย่างนึกเคลือบแคลงใจ "ไม่ใช่ว่าของพวกนั้นแบตจะหมดไปแล้วหรอ? น่าจะเปิดไว้นานพอควร แต่ก็...ลองดูก็ได้" "แล้วเคาน์เตอร์พนักงานก็น่าสนใจ" เคทว่าเช่นนั้นแล้วก็ตามพลางดูสิ่งที่ยังมีแบตอยู่

@KateCrimson_MCC "คุณเคทน่าจะเคยไปเดินห้างแล้วเห็นพวกโคมไฟหรือนาฬิกาที่เป็นตัวอย่างไว้ให้คนดูใช่มั้ยคะ"วิกกี้ดูตื่นเต้นกับไอเดียที่คิดได้"ถึงของใหม่ในกล่องอาจจะไม่มีแบต แต่ตัวโชว์คงจะมีล่ะค่ะ" "หรือไม่บางในในเคาท์เตอร์พนักงานแผนกนี้อาจจะเจอแบตใหม่ด้วย"วิกกี้เลี้ยวนำทางไป

[ 15.00 | + ได้คับ ✨ ] วันนี้เธอเดินไปยังห้างสรรพสินค้า ถึงแม้ซอมบี้จะเยอะ แต่ก็ต้องไปที่นั่นด้วยความจำเป็น สิ่งที่เธออยากได้ไม่ใช่เสบียงหรืออะไร แต่เป็นพวกนาฬิกาและถ่านแบตเตอรี่ รวมถึงอาวุธตีใกล้ด้วย ยังไม่มีอะไรที่ใช้ตีหัวพวกมันได้เลย แต่พอเจอกับจำนวนที่เยอะก็ได้แต่ถอนหายใจ

(ตบตีกันแย่งน้ำมาแน่นอนเรย 🥹🥹🥹)

@MCC_Yaki_Gorima (ได้ค้าบ 🫶✨ มาเล่นกัน)

@KateCrimson_MCC (ขออนุญาต จองไว้ได้ไหมครับ🥺)

(***ลืมเขียนในแคปชั่นคับ กี้ด 🥹🥹 CMS. คอส ซามะ)

@Current_MCC “ไม่เป็นไรหรอก…” ถึงตัวเองจะยังอยู่ในช่วงที่ย่ำแย่ หากแต่ในใจตอนนี้ก็ไม่อยากทำร้ายจิตใจคนอื่น โดยเฉพาะคนที่เธอใกล้ชิดพอสมควร “ถึงจะว่างั้น แต่ไอ้พวกระยำนั่น…” เคทได้แต่รำพึงถึงความอาวรณ์ของตัวเอง แต่แค่นั้นก็ตอกย้ำความผิดพลาดได้ดี “ฉันเกลียดที่พวกมันพรากความเป็นมนุษย์ไป…”

@KateCrimson_MCC ความเศร้าทําให้เธอนึกถึงอะไรบางอย่าง..ทว่าไม่ใช่เวลาปล่อยให้อีกฝ่ายเศร้าคนเดียว " คุณไม่ได้ผิดแค่คนเดียวค่ะ " " แต่ที่ผิดสุดคือต้นเหตุ ไม่ใช่ที่ปลายเหตุของเรื่องราว....." เว้นคําตอบเพื่อให้ระบาย ถึงปลอบใจไม่เก่ง แต่ขอแค่คอยรับฟังเคียงข้าง เธอก็ยินดีเสมอ

@mcc_miles (กล้าสิ! 😂😂😂 ถ้านายทำตัวให้เป็นห่วง—)

@KateCrimson_MCC (จากล้าด่าปะน้าาา)

@MCCVickie “งั้นหรอ…” เธอมองไปรอบๆ ก็น่าสนใจดี เธอคิดแค่ว่าจะค้องไปโซนเครื่องใช้ไฟฟ้าหรืออีเล็กทรอนิกส์เท่านั้น “อืม…แต่จะหายังไงดีล่ะ” “เธอชำนาญกว่าฉันนี่ เรื่องทางน่ะ” เธอกอดอกคุยกับอีกฝ่าย แต่สายตาก็ยังคงพยายามมองหาทุกอย่างที่ใช้ได้ “งั้นหาไปพลางด้วยดีมั้ย?”

@KateCrimson_MCC "ขอบคุณนะคะ"วิกกี้ก้มหน้าลง แอบลอบยิ้มชื่นใจ"ไม่ไกลแล้วล่ะค่ะ เลี้ยวขวาข้างหน้าก็ถึงแล้ว" ก่อนจะฉุกคิดได้ถึงอะไรบางอย่าง "คุณเคทคะ หนูว่าหนูมีไอเดีย"วิกกี้เว้นไปครู่หนึ่งก่อนเอ่ยต่อ"หนูว่าบางทีเราอาจจะหาแบตเตอรี่จากโซนนี้ได้"

@mcc_miles (😭😭😭🫵🫵🫵 น่ารักมากเจ้าไมล์ รอบหน้าจะได้รับคำด่า/ชมจากพี่มัน 😂😂😂)

@KateCrimson_MCC เขาทำเพียงแค่พยักหน้า หลังจากที่เคทหลับลง ไมล์ก็ค่อยๆจับร่างของเธอให้นอนลง ปล่อยให้ได้พักผ่อน แม้จะไม่นานก็ตามที และเขายังคงทำหน้าที่เฝ้าระวังไม่ห่าง... (ไมล์เฝ้าจนกว่าจะตื่นเบยงับบแง พี่สาวจะได้ดีขึ้นนน ✨️✨️)

@Current_MCC สิ้นคำถามก็มีความคิดเชิงลบเต็มไปหมดภายในหัว เคทอยากจะพูด อยากจะตะโกนให้คนตรงหน้าเข้าใจว่าตัวเธอเองมันไม่ได้เรื่องมากเพียงใด แต่สุดท้ายแล้วก็ได้แต่ก่นด่าออกมาเงียบๆเท่านั้น “เขายื่นมือมา ตะโกนเรียกขอให้ฉันช่วย แต่ยังไม่ทันไรเขาก็โดนฝูงซอมบี้ลากไปฆ่าแล้ว…” ภาพนั้นยังคงติดตา

@KateCrimson_MCC เคอเรนท์ใช้เวลาเพียงสักพัก ถึงกับเอียงคอเล็กน้อยที่ไม่เห็นร่องรอยของแผลแต่กลับมีแต่เลือดพวกซอมบี้แทน หมดห่วงเรื่องแผลเว้นแต่จิตใจ " ช่วยไม่ได้? อะไรที่ทําให้คุณคิดแบบนั้นคะ..." เธอมีท่าทีเอะใจ แต่ปฎิเสธไม่ได้ว่าเหตุการณ์นี้ทําหลายคนหดหู่พอสมควร..

หากแต่น่าเสียดายที่เสียงมันคงไม่ได้ไปไหนไกลนัก เพราะเธอก็ยังคงเกรงว่าเสียงจะดังมากเกินไป ผู้ที่ได้ยินคงจะมีแค่คนที่อยู่ ณ ที่แห่งนี้เท่านั้น เคทหวังแค่ว่าการเล่นเพลงของเธอจะทำให้ทุกคนมีความสุขได้บ้าง… Now Playing : James Arthur - Say You Won’t Let Go youtu.be/0yW7w8F2TVA?si…

[ 19.00 | แคมป์ ] หลังจากที่เธอเริ่มทำใจเรื่องราวในวันนั้นได้บ้างแล้ว เธอก็หันไปมองกีตาร์ที่ตั้งอยู่ไม่ไกล เพื่อนสาวของเธอเป็นคนเอามาให้ตั้งนานมาแล้ว แต่ไม่มีโอกาสได้เล่นซักที เพราะงั้นแล้วเคทเลยเดินไปหยิบมันมาดีดตรงกองไฟระหว่างช่วงมื้อเย็น เสียงร้องเปล่งออกมาอย่างไพเราะ +

@HannahButlerMCC “…ฮันน่า?” เธอไม่ได้คิดว่าจะไอ้เห็นอีกฝ่ายมาที่นี่ เธอถอนหายใจเล็กน้อยพลางกลั้วหัวเราะกับแมวที่เกาะอยู่บนไหล่เพื่อนสาวตัวเอง “ฉัน…แค่อยากได้บุหรี่หรือเหล้า” “ก็แค่นั้นเอง” ดูจากสภาพก็รู้ว่าเคทกำลังมีปัญหาทางจิตใจอยู่ “อ้อ…งั้นกลับไปฉันจะเล่นให้ฟัง อยากจะขอบคุณเธอพอดีเลย”

@KateCrimson_MCC " ไม่เห็นบอกกันเลยว่าจะมา " เสียงทุ้มคุ้นเคยว่าจากด้านหลัง ร่างกายผอมสูงพันผ้าดูเยอะว่าทุกที แน่นอนก็พึ่งเรื่องเมื่อวันก่อนนี้เอง มากับเจ้าแมวส้มบนไหล่นี่ด้วยนะ " มาหาอะไรรึเปล่า " " กีตาร์น่ะ ยังไม่ได้เล่นให้ฉันฟังเลยนะ "

[ 20.30 | ร้านสะดวกซื้อ | + ได้ ] โดยปกติเวลานี้เธอควรจะอยู่ที่พักกับกลุ่มของตัวเอง แต่วันนี้เคทกลับรู้สึกหนักใจกว่าทุกที จึงขอเวลาออกมาอยู่คนเดียว เธอขอแค่ออกมาหาไฟแช็ก เพราะอันเก่าจะจุดไม่ติดแล้ว ...หรือมันก็แค่ข้ออ้าง เธอก็แค่อยากสูบบุหรี่หรือหาเบียร์ดื่มเท่านั้น

@JaeJoohyuk_MCC สำเนียงอังกฤษแบบนี้ยังไงก็ไม่ใช่คนท้องถิ่น หรืออย่างน้อยๆก็ไม่ใช่คนอเมริกันแน่นอน เคทพยักหน้าและพยายามสื่อสารกับเขาโดยใช้คำให้เข้าใจง่ายที่สุด “ใช่ ถูกต้อง” เธอยกมือขึ้นให้เห็นว่าเธอยังไม่ได้เอาอาวุธออกมาใช้ “พอจะเห็นพวกมันบ้างมั้ย?ง

@MCC_Carpenter "อืม..." "ฉันแค่ไม่ชินกับการพึ่งพาใคร ปกติมีแต่คนพึ่งพาฉันมากกว่า" เธออธิบายให้เข้าใจ ในตอนนี้เธอไม่ได้มีแรงที่จะเถียงอะไรกับใครมากนักและดับความปากร้ายในตัวเธอไป พอถูกว่าเช่นนั้นเคทก็ค่อยๆหลับตาลง ให้ห้วงนิทราเข้าครอบงำเธอ (เจ้าเคทน่าจะหลับเลย ขอบคุณที่มาโรลกันอีกรอบนะคะ!)

@KateCrimson_MCC " เอาเถอะ " " ทำตามที่สบายใจแล้วกัน " " ชั้นบังคับใครไม่ได้หรอกนะ " เขาแค่ให้คำแนะนำเพียงเท่านั้น ไม่ได้หวังว่าจะเปลี่ยนใครได้ แต่หากแม้เพียงน้อยนิดก็ดี เป็นการกระทำที่ไม่ได้หวังอะไรเลยแม้แต่น้อย แค่เพียงต้องการที่จะทำเช่นนั้น " พักเถอะ ถ้าดีขึ้นค่อยกลับ " " ชั้นเฝ้าให้ "

@MCC_Lucinda เธอรับมันมาด้วยสีหน้าที่ดูคลับคล้ายคลับคลากับความฉงนใจ แต่ก็ยังผงกหัวขอบคุณให้อีกฝ่ายเช่นเคยเป็นมารยาท แล้วจึงเข้าใจในเวลาต่อมา “อ๋อ…ขอบคุณมากนะ” “เธอก็ระวังตัวด้วย” ก่อนจะลุกขึ้นยืนมองอีกฝ่ายเดินไป ตัวเองก็ค่อยเดินไปอีกทางเช่นกัน (หมอมาช่วยทำแผล ❤️ ขอบคุณที่โรลด้วยกันค่า)

@KateCrimson_MCC “คุณก็อย่าลืมนะคะ แล้วก็…” เธอยิ้มเบาๆให้คุณก่อนจะยื่นผ้ากอซ1ม้วนให้ “อย่าลืมเปลี่ยนเพื่อรักษาความสะอาดด้วยนะคะ ถ้าเป็นแผลเป็นคงไม่ดีเท่าไหร่” เลือกพูดไปแบบนั้นอีกครั้ง ก่อนจะเดินไปอีกทาง “หวังว่าจะได้เจอกันอีกค่ะ”

@MCC_Lucinda เคทพยักหน้าตอบกลับไปเช่นนั้น และเพราะอีกฝ่ายช่วยเหลือเธอจึงคิดว่ารอบหน้าคงต้องได้ตอบแทนอะไรบ้างแล้ว “ดีแล้ว…” จิตใจที่หม่นหมองของเธอก็ยังคงอยู่ หากแต่คงพูดอะไรออกไปไม่ได้มากนัก “วันนี้มัน…หนักมากเลยนะ คุณก็อย่าลืมพักผ่อนด้วยล่ะ” เธอยิ้มจางๆ แต่ดูก็รู้ว่าเธอล้าพอสมควร

@KateCrimson_MCC "ยินดีค่ะ" เธอยิ้มราบเรียบ ก็แค่ไม่ชอบให้ใครหรืออะไรมีรอยขีดข่วนเท่านั้นเอง เมื่อถูกถามหล่อนนิ่งไปครู่หนึ่งเหมือนกับจะพิจารณาบางอย่าง "ไม่มีค่ะ" สุดท้ายก็เลือกตอบออกไปแบบนั้น