Kaway

تداوم بلاتکلیفی شکیلا قاسمی، شهروند بهایی زندانی در کرمان علیرغم گذشت بیش از ۳ ماه از بازداشت شکیلا قاسمی، شهروند بهایی ساکن کرمان، او همچنان به‌صورت بلاتکلیف در زندان این شهر محبوس است. بنا بر اطلاعات رسیده به دادبان، این زن بهایی در تاریخ ۱۲ بهمن ۱۴۰۴ بازداشت شد و از آن زمان تاکنون به‌صورت بلاتکلیف و بدون مشخص شدن اتهام انتسابی علیه وی، در زندان نگهداری می‌شود. تداوم بلاتکلیفی این شهروند ۲۶ ساله در حالی است که او در ۴۷ روز ابتدایی بازداشت خود در بازداشتگاه اطلاعات سپاه کرمان تحت بازجویی‌های شدید قرار داشت و بعد از آن نیز به سلول انفرادی در زندان کرمان منتقل شده و هم‌اکنون نیز در سلول انفرادی قرار دارد. به گزارش دادبان، نگهداری طولانی‌مدت یک متهم در وضعیت بلاتکلیف، بدون اعلام رسمی اتهام، بدون دسترسی موثر به روند دادرسی و همراه با حبس در سلول انفرادی، مغایر با اصول قانون آیین دادرسی کیفری و مصداق بازداشت خودسرانه است. تداوم نگهداری شکیلا قاسمی در انفرادی و تحت فشارهای امنیتی، به‌ویژه با توجه به پیشینه سرکوب سیستماتیک بهاییان در ایران، نشان‌دهنده استفاده از بازداشت و محرومیت از حقوق قانونی به‌عنوان ابزاری برای اعمال فشار و تبعیض مذهبی علیه شهروندان بهایی است. #شکیلا_قاسمی #دادبان

@savak88n هر ايرانى سه هدف: بسيجى، پاسدار، آخوند. وسيله انتخابى

عزیز ۱۸ ساله وطن واسه تحویل دادن پیکرش ۶۰۰ میلیون خواستن اما نداشتن ، به شرط اینکه بگن بسیجی بوده و بی سرو صدا دفنش کنن بهشون تحویل دادن 💔💔💔😭😭🥀🥀🥀 #رها_تاجیان #KingRezaPahlavi‌

@Zimmermann____ هر ايرانى سه هدف: بسيجى، پاسدار، آخوند. وسيله انتخابى

افسانه اى كه با كلوله خاموش شد, اما نامش ماندكار شد... آن شب، شبى معمولى نبود!شبى بود كه قرار بود يك خانواده سالم به خانه برسد، اما كلوله ها راهشان را بريدند. در واپسين ساعات نوزدهم و بامداد بيستم، خودرويى كه #افسانه_محمدعلى_زاده به همراه همسر ودخترش در آن نشسته بود, ناكهان هدف ركبار قرار كرفت. بى هشدار، بى پناه، بى دفاع. هرسه تن زخمى شدند. همسر و دخترش با زخمى برتن و داغى بر دل زنده ماندند، اما افسانه، بانوى بى كناه اين سرزمين، در همان لحظه جان سپرد و به جاويدنامان پيوست. روايتى كه تلخى آن، يادآور فاجعه اى مشابه براى خانواده #كيان_پيرفلك است؛ زخمى كه هنوز تازه است وفراموش نمى شود. #جاویدنام #انقلاب_جاویدشاه

@__Milad_____ هر ايرانى سه هدف: بسيجى، پاسدار، آخوند. وسيله انتخابى

عجب دردی داره این عکس… بچه‌ای که به‌جای آغوش گرم پدر، صورتش رو روی سنگِ سرد گذاشته چون رژیم جنایتکار پدرش رو تو ۱۹ دی با شلیک گلوله به قلبش به قتل رسوند. و این شد سهم آغوش یک فرزند... ما نه می‌بخشیم، نه فراموش می‌کنیم.چون پشت هر اسم، یه زندگی بود… و پشت هر زندگی، یه خانواده که نابود شد. داغ دل ایران، داغی نیست که سرد بشه. وقت انتقام مقدسمون به زودی میرسه.. جاویدنام #احمد_طراقیان

@MahnazShirali منافع اش بزرگ‌تر از خون بیشمان ریخته شده هموطنانش هست

گفتمان نه سیخ بسوزد نه‌ کباب، بغایت تهی از معنا، از طرف فردی که همواره میداند چگونه در جمهوری جنایتکار اسلامی گلیم خود را از آب بیرون بکشد. با این ‌مزخرفات، نه تنها دردی از دردهای مردم رنج‌کشیده ایران دوا نکرد، بلکه رشته آنهایی را که سعی می‌کنند صدای ملت را بگوش فرانسوی ها فرو کنند، پنبه کرد. تف به شرف نداشته ات اصغر فرهادی ناگرامی.

@PahlaviReza @Farlouni Javid Shah ♥️ جاوید شاه

هم‌میهنان عزیزم، در روزهایی که شما با شجاعت در برابر رژیم اشغالگر ایران ایستاده‌اید، این نظام منفور و منزوی، همچنان به تجاوز به جان و مال مردم ادامه می‌دهد تا سرنگونی حتمی خود را اندکی به تعویق اندازد. در چنین شرایطی، وظیفه خود می‌دانم که تصویر عدالت در فردای ایران را برای کسانی که با جنایتکاران همکاری کنند، روشن‌تر ترسیم کنم. در این راستا، از «کمیته‌ تدوین مقررات عدالت انتقالی ایران» خواستم درباره‌ دو موضوع مهم، نظر مشورتی خود را ارائه کند: نخست، موضوع مسئولیت کیفری افرادی که با ساختارهای سرکوبگر جمهوری اسلامی همکاری می‌کنند؛ و دوم، موضوع مصادره‌ اموال معترضان و خانواده‌های آنان. این کمیته اکنون نخستین نظر مشورتی خود را صادر کرده و پیام آن روشن است: این اقدامات، همکاری‌های ساده یا بی‌اهمیت نیستند؛ بلکه «یاری‌رسانی به جنایت علیه بشریت» محسوب می‌شوند. هیچ مقام، هیچ دستور و هیچ بهانه‌ای نمی‌تواند مسئولیت کیفری فردی را از میان ببرد. بنابراین، هر فردی که آگاهانه و داوطلبانه با ساختارهای سرکوبگر رژیم همکاری کند، چه در داخل و چه در خارج از ایران، باید بداند که در معرض مسئولیت کیفری قرار خواهد گرفت: خواه این همکاری از نوع گزارش‌دهی یا خبرچینی باشد؛ خواه از نوع مشارکت در ایست‌های بازرسی‌ باشد؛ خواه از نوع به‌کارگیری کودکان و نوجوانان در سرکوب معترضان باشد؛ و خواه از نوع تحصیل، انتقال یا خرید و فروش اموالی باشد که در جریان سرکوب از معترضان و خانواده‌های آنان مصادره شده‌ است. از این رو، نه‌تنها افرادی که در صدور دستور، اجرای آن، یا تسهیل این مصادره‌ها نقش دارند در معرض مسئولیت قرار خواهند گرفت، بلکه کسانی که آگاهانه و داوطلبانه به خرید و فروش این اموال می‌پردازند نیز باید پاسخگو باشند. این مسئولیت، استفاده از اموال یا دارایی‌های آنان برای جبران خسارت واردشده به مالکان اصلی را نیز شامل می‌‌شود. بنابراین، به همه‌ کسانی که امروز در صدد همکاری با دستگاه سرکوب رژیم هستند هشدار می‌دهم: پیش از آن‌که دست به اقدامی بزنید که به مردم ایران آسیب جانی، مالی و یا اجتماعی برساند، به آینده‌ خود و خانواده‌تان بیندیشید. به آن روز بیندیشید که ایران آزاد خواهد شد؛ روزی که حقیقت پنهان نخواهد ماند؛ روزی که اسامی آشکار خواهد شد؛ روزی که هیچ متجاوز و جنایتکاری از پاسخ‌گویی در برابر قانون در امان نخواهد ماند. آن روز، ملت ایران حکومتی خواهد داشت که حقوق ایرانیان را محترم می‌دارد و ایران را به سرزمینی آزاد و آباد بدل می‌کند. پاینده ایران، رضا پهلوی

@lotos80f هر ايرانى سه هدف: بسيجى، پاسدار، آخوند. وسيله انتخابى

#محمد_عباسی جاوید نام محمد عباسی . نه فراموش میکنیم ،نه میبخشیم.

@Hashshaashin هر ايرانى سه هدف: بسيجى، پاسدار، آخوند. وسيله انتخابى

نمیذارم فراموش کنید که 18 دی به بیمارستان زنان تهرانپارس حمله کردند و هر چه زخمی بود در بیمارستان کشتند. صدای گلوله ها از درون بیمارستان و وضع بیمارستان در ویدئو مشخص است. #جاویدشاه

@Setareh0000 هر ايرانى سه هدف: بسيجى، پاسدار، آخوند. وسيله انتخابى

قرار بود دنیا رو تغییر بدی، نه اینکه با رفتنت آتیش بزنی به جونمون. ۱۷ سالگی خیلی زود بود برای زیر خاک رفتن... لالاییِ آغوشِ پدر، آخرین سهمِ برنا از این دنیا بود. 🥀🖤 #برنا_دهقانی #IranMassacre‌

@ahampay هر ايرانى سه هدف: بسيجى، پاسدار، آخوند. وسيله انتخابى

‌ تداوم بازداشت «سیما انبایی فریمانی»، بازیگر تئاتر و شاعر اهل فریمان، در مشهد سیما انبایی فریمانی، بازیگر تئاتر و شاعر، متولد ۱۳۷۱، در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۴۰۴ توسط نیروهای فراجا بازداشت شده و هم‌اکنون در زندان وکیل‌آباد مشهد نگهداری می‌شود. بر اساس اطلاعات دریافتی، این شهروند به‌عنوان یکی از چهره‌های فعال مدنی شهر فریمان شناخته می‌شود. اتهامات مطرح‌شده علیه وی شامل «ارتباط با رژیم صهیونیستی»، «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور» و «توهین به رهبر پیشین و فعلی» عنوان شده است. گزارش‌ها حاکی از آن است که سیما انبایی فریمانی در حال حاضر از حق ملاقات و تماس با خانواده محروم است و وضعیت پرونده او با محدودیت‌های شدید اطلاع‌رسانی همراه است. تا زمان تنظیم این خبر، اطلاعات بیشتری درباره روند رسیدگی قضایی، دسترسی به وکیل و شرایط نگهداری این زندانی منتشر نشده است. تماس مستقیم با وکیل در واتس‌اپ: +905510332575 بات دادبان t.me/Dadbanbot ایمیل support@dadban.info #سیما_انبایی_فریمانی #مشهد #فریمان

@PIISHGOO درود هموطنم، خواهرم، برادرم

من خودم بیمارستان الغدیر نبودم و دارم اینو کوت میکنم اگر کسی اطلاعاتی داره با رعایت امنیت بفرسته. ولی خودم ثانیه به ثانیه چیزایی که گذشت، رگباری که به مردم بستن، کشتاری که میتونست خودمم بینشون باشم و...و... همه رو نوشتم تا فراموشم نشه. هرچند که بعیده اون دوشب رو تا آخر عمرم فراموش کنم. ده بارم خواستم نوشته‌هامو بذارم، ولی خب با مشورت دوستان، بیخیال شدم. ولی مگر ماها #مرده باشیم که جنایات اون شب فراموش بشه. مگر مرده باشیم که خون عزیزامون پایمال بشه. به وقتش ثانیه به ثانیه‌ی اون دو روز رو شرح میدم. ولی الان فقط میخوام پنج دقه‌ش رو شرح بدم. ------------ دوسه دقه قبل از لحظه‌ای که مردمو‌ به گلوله بستن، تو ذهنم حک شده. این بی‌پدرها هی #اشک‌آور میزدن. اشک‌آورهاشون مثل قدیم نبود. من قبلا هم اشک‌آور زیاد خورده بودم، عین خیالم نبود، ولی این لامصب تا عمق وجودت رو میسوزوند. اشک‌اورای قدیم چارتا سیگار چس‌دود میکردی میرفت، ولی این ول‌کن نبود، ۱ دقه ۲ دقه، سلول به سلول وجودت رو میسوزند. کلا موقعی که اشک‌آور میزدن، مردم میدوییدن عقب. جایی که اشک‌آور افتاده بود رو دور میزدن. این روند مثل یه الگو شده بود. حرکت مردم به جلو. اشک‌آور، عقب‌نشینی. یه گروه اشک‌آورها رو دور میزد از طرف دیگه میرفت جلو. دوباره. این وسط یه سری داد میزدیم نترسید، عقب نرید. خودم هم بین همین گروه بودم. ولی اشک اور بعدی درست خورد بغلم (نمیدونم شاید ۴-۵متر اختلاف) دوس داشتم برم جلو. ولی میگم. اصلا نمیشد، حتی ۱ ثانیه تو دود این سگ‌پدر وایسی. یادمه تو ذهنم این میچرخید که واقعا نمیشه رفت جلو. داد و بیدادمون (که برید جلو) اشتباهه. باید یه راه پیدا کرد. با اشک‌اور آخر، خودمم رفتم عقب. داشتم فقط با سر و صورتم ور میرفتم که فقط اثر این بیصاحاب بره. که یهو دیدم گلوله بستن. یعنی اون اشک‌اور نبود احتمالا وسط جمعیت بودم. گروهی که رفتن جلو رو شروع کردن با گلوله زدن مردم ترسیدن و فرار کردن خودم رفتم تو یه کوچه پشت ماشین. فقط نشستم به بدبختی‌ای که توش گرفتار شدیم، فکر کردن این چه سرنوشت مزخرفی بود با اخوند... شوکه بودم. خیلی هم شوکه بودم اصلا چیزی که دیدم رو باورم نمیشد... شما فیلم میبینی، یا داستانی میشنوی، به عمق ماجرا وارد نمیشی، ولی وقتی وسط ماجرا ایستادی، اصلا احساسات عجیبی سراغت میاد. دارن شلیک میکنن شوکه‌ای، ترسیدی، قالب تهی میکنی، تصمیماتت تحت شعاع وضعیت قرار میگیره. مثلا یه دختر بچه با باباش اومده بود، کلا ۱ ثانیه از هم جدا نبودن ولی تو اون ثانیه دخترک خشکش زد، دستشو گرفتیم فقط بردیمش (نمیدونم باباش رو زدن، یا چیشد جدا شدن، ندیدم، نفهمیدم چرا دختره تنها شد اون لحظه، خوشبختانه اتفاقی واسش نیفتاد) ----------- عمر ماها که رفت، ولی انتقام میگیریم. و مگر امثال من #مرده باشن که جنایات این حرامیا فراموش بشه.