Sabitlenmiş Tweet
📍For #CSK_Commu Only
คิมุระ เคนจิ | Kimura Kenji | 木村 堅志
45 | ตำรวจ (ผู้กอง)
187/80
Doc : In bio
Co / DM / Role 24/7
Eesti
Kenji 堅志 | rest
125 posts
Kenji 堅志 | rest
@Kenji_CSK
Kimura Kenji - 45 - Police Officer 𝐖𝐡𝐚𝐭 𝐝𝐨𝐞𝐬𝐧'𝐭 𝐤𝐢𝐥𝐥 𝐲𝐨𝐮 𝐌𝐚𝐤𝐞𝐬 𝐲𝐨𝐮 𝐰𝐢𝐬𝐡 𝐲𝐨𝐮 𝐰𝐞𝐫𝐞 𝐝𝐞𝐚𝐝
Chisaku Town Katılım Ocak 2024
86 Takip Edilen105 Takipçiler
เคนจิยืนเอามือซุกกระเป๋ากางเกงอยู่เสียอย่างนั้น หากแต่ในมือของเขานั้นมีกล่องเล็กๆอยู่ภายใน แม้จะรู้อยู่แก่ใจว่าเจ้าตัวไม่ชอบการถูกเซอร์ไพรส์ แต่ว่าไหนๆก็วันเกิดแล้ว...
เขาได้แต่ถอนหายใจออกมา ลมหนาวสามารถเห็นได้อย่างชัดเจน
หวังว่าเจ้าตัวจะชอบนะ
ตำรวจหนุ่มได้แต่หวังอย่างนั้นในใจ
ไทย
19 ❄️ | ช่วงเย็น | @Asaku_CSK
โดยปกติแล้วช่วงเลิกงานแบบนี้เขามักจะเดินไปยังบาร์ร้านประจำของตัวเองเพื่อนั่งดื่มให้กับความเคว้งคว้างที่เกิดขึ้นภายในใจเขาอยู่เรื่อยไป
หากแต่วันนี้มันไม่ใช่วันปกตินี่สิ
รู้ตัวอีกทีเขาก็ยืนรออยู่ด้านหน้าสวนสัตว์แห่งเดียวในเมืองจิซากุเสียแล้ว
+
ไทย
@Asaku_CSK โดยปกติอาซาคุคงไม่ได้พูดจามากมายขนาดนี้ เขาเองก็เข้าใจ แต่ว่าในเมื่อเรื่องราวมันเลยเถิดไปขนาดนี้ การที่เขาจะบ่นออกมาแบบนี้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกซักเท่าไหร่
“ฉัน…จะพยายาม”
เขาเข้าใจเป็นอย่างดีเลยแหละ
“แต่ฉันไม่เคยพักผ่อนเลย ฉันต้องทำยังไง…ลาพักร้อนหรอ—หรือว่าอยู่บ้าน”
ไทย
@Asaku_CSK ใบหน้าของชายหนุ่มเรือนผมสีดำขมวดคิ้วพลางหลับตาปี๋แสดงถึงความเจ็บปวดได้อย่างชัดเจน และค่อยๆผ่อนสีหน้านั้นลงเมื่ออีกฝ่ายผ่อนแรงลงเช่นกัน
แต่คิ้วก็ยังคงขมวดอยู่ ราวกับว่ามีอะไรอยู่ในใจเช่นนั้น
เคนจิค่อยๆลอบถอนหายใจออกมา
“อืม…”
เขาตอบและเว้นช่วงไปพักใหญ่ กลไกสมองทำงานอีกครั้ง
+
ไทย
[ โรลปิด: @Kenji_CSK | 24🍁| 7:00 | โรงพยาบาล ]
นับเป็นเวลาล่วงเลยจนถึงเช้าวันใหม่ เมื่อแสงอาทิตย์ขึ้นสาดส่องผ่านห้องสีเรียบ เผยร่างของตำรวจหนุ่มที่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย พร้อมสายน้ำเกลือที่บ่งบอกถึงสภาพว่า
'ไอ่หมอนี่ไม่ไหวแล้ว'
+
ไทย
@Asaku_CSK เขาเองก็ไม่อาจตอบออกมาได้เช่นกัน ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เขาละเลยตัวเองได้ขนาดนี้
"ขอโทษ ฉันแค่—"
"..."
เคนจิเงียบไปซักพัก คิ้วขมวดเข้าหากันพลางก้มหน้าลงอย่างสำนึกผิด
"ฉันหยุดเห็นหน้าเขาไม่ได้ เวลาฉันทำงานพลาด หรือว่าทำงานไม่เพียงพอ"
"ถ้าฉันหยุด มันจะต้องเกิดความสูญเสียแน่"
ไทย
@Asaku_CSK เพียงแค่เคนจิได้เห็นใบหน้าที่ขุ่นมัวของอีกฝ่าย บวกกับสายน้ำเกลือที่ระโยงระยางก็พอจะทำให้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อวาน เขานึกหวาดกลัวอยู่ในใจ ใบหน้าดูหม่นหมองราวกับลูกหมาที่โดนดุอย่างไรอย่างนั้น
"...ฉันไม่ได้กินข้าว"
"มาหลายวันแล้ว..."
เพราะงาน? หรือเพราะว่าบางอย่างที่เกิดขึ้น?
+
ไทย
(/เท้าเอว แกใส่ใจไม่ว่า ด่าฉันแก่อย่างนั้นหรอ?!)
Charisma(ไม่สบาย)@Charisma_UMS
เขาเคลียเอกสารในส่วนของรุ่นพี่แทน สายตาเจ้ากรรมดันเหลือบไปเห็นรูปที่วางอยู่บนโต๊ะ ใจก็นึกไม่อยากใส่ใจเรื่องชาวบ้าน แต่คว้าหมับหยิบมาดูซะแล้ว ในรูปเป็นถ่าย3คนในนั้นประกอบไปด้วยรุ่นพี่เคนจิ คุณอาซาคุใครอีกคนที่เขาไม่รู้จัก ”จะว่าไปแล้ว หน้ารุ่นพี่ก็หน้าแก่ตั้งแต่เด็กๆเลยนะเนี่ย“
ไทย
@Asaku_CSK แต่แล้วไม่นานจนเกินไป เคนจิก็ได้ค่อยๆเปิดเปลือกตาขึ้นมา ที่นี่ไม่ใช่ห้องนอนของเขานี่นา—นั่นคือสิ่งที่เขาติด และแน่นอนว่าเมื่อเป็นแบบนี้เขาจึงเกิดความลุกลี้ลุกลนไม่น้อย
เขาหันมองไปมาจนสบตาเข้ากับอาซาคุที่นั่งเฝ้าเขาอยู่ มือกุมอีกฝ่ายไว้แน่นอย่างนึกกระวนกระวาย
"อาซาคุ..? ทำไม?"
ไทย
@Asaku_CSK ความเหนื่อยล้าจากการทำงานทั้งวันทำให้เคนจิหมดสติไปเสียตั้งแต่เมื่อวานตอนบ่าย และจนถึงบัดนี้เองเขาก็ยังไม่ได้ตื่นขึ้นมาเลยแม้แต่ครั้งเดียว
สายน้ำเกลือถูกเสียบเข้าที่แขนทำให้พอเดาได้ว่าเคนจิคงทำงานหนักเกินไปจนละเลยการดูแลตัวเอง มันจึงทำให้เขาต้องมาจบด้วยการนอนโรงพยาบาลเช่นนี้
+
ไทย
Kenji 堅志 | rest retweetledi
📍ตัวละครนี้สำหรับคอมมู #CSK_Commu เท่านั้น
"หืม?…วันนี้ก็มาฟังฉันร้องเพลงอีกแล้วหรอคะ?“
”เอ็นดูจังเลยนะ“
”mommy? เป็นคำเรียกที่ดีนะคะ จะเรียกแบบนั้นฉันก็ไม่ขัดค่ะ“
—☼—
Kujaku Queen
27 yrs
Singer
Doc: shorturl.asia/ITHS7
( ทัก/โค/โรล/เวิ่นได้ตลอดเลยนะคะ)
ไทย
[ 𝚂𝚝𝚘𝚛𝚢 : 𝙾𝚟𝚎𝚛𝚠𝚘𝚛𝚔𝚎𝚍 ]
เคนจิยังคงทำงานอยู่ในสถานีตำรวจเช่นเคย แต่ว่าเหมือนว่าจะมีอะไรที่แปลกประหลาดไปจนทำให้เพื่อนร่วมงาน ลูกน้อง หรือแม้กระทั่งหัวหน้าของเขาเกิดกังวลใจ
เขาดูซีดลงอย่างเห็นได้ชัด ร่างกายผอมเพียวลงราวกับว่าเขาไม่ได้กินอะไรติดต่อกันมาหลายวัน
+
ไทย
ว่าร่างกายของเขานั่นเองที่ใกล้จะถึงขีดจำกัดเสียเต็มทีแล้ว
และไม่ทันขาดคำนั้นเอง
"รุ่นพี่โอเคใช่ไหมครับ? พี่ดูไม่ดีเลยนะ"
เคนจิลุกพรวดขึ้นมาหวังจะหันไปสวนตำรวจหนุ่มคนหนึ่งที่เข้ามาถามด้วยความเป็นห่วง หากแต่สิ่งสุดท้ายที่เขาจำได้คือเสียงตะโกนของเขา
หลังจากนั้นทุกอย่างก็มืดลง
ไทย
แถมไม่นับเรื่องที่เขามีอาการเหม่อลอยระหว่างวันด้วย แก้วน้ำที่อยู่บนโต๊ะแทบไม่เคยได้แตะมันเลยแม้แต่ครั้งเดียว เพียงเท่านี้มันก็มากพอที่จะทำให้คนอื่นนึกเป็นห่วงได้แล้ว
"เคนจิซังไหวหรือเปล่าครับ"
"ไหวสิ"
ไม่ว่ากี่คนมาถาม เขาก็จะตอบเช่นนี้อยู่เหมือนเดิม แต่ว่าเขาไม่ได้รู้ตัวเลย
+
ไทย