Norbert Klomp

@KlompNorbert Baam?

Oh God…. ⬇️

**** EINDE ZAAK **** Dit was geen verslag. Dit was orde aanbrengen in chaos. Doneren via kwf.nl/doneren Niet voor mij. Voor de wereld die zonder mij alleen maar vragen stelt. En nooit de juiste.

Het gebouw blijft staan. Ik ook. Maar maar één van ons weet wat hier echt gebeurd is.

Ik loop naar buiten. De deuren gaan open. De deuren automatisch. Ik gewoon verstandig.

Het werk is niet nu pas gedaan. Het werk was gedaan toen ik binnenkwam. Maar dat leg ik later nog wel uit.

De verdachte wordt weggeleid. De advocaat praat nog. De aanklager zwijgt. De voorzitter kijkt alsof het werk gedaan is.

Iedereen staat op. Stoelen schuiven. Papieren dicht. De zaal ademt weer. Niemand maakt plaats voor mij. Het voetvolk loopt in de weg.

De voorzitter sluit de zitting. Vonnis over twee weken. Tijd krijgt een datum. De waarheid had die al. Ik heb beide al. De waarheid, de datum.

Hij zegt dat het hem spijt. De zaal hoort het. Het verleden niet. Ik ook niet. Ik ben het verleden, en het heden, en de toekomst.

De verdachte krijgt het laatste woord. Dat moment waarop alles klein wordt. Stem. Tafel. Handen. Alles. Alles behalve ik.

De voorzitter knikt langzaam. Dat knikje dat moet lijken op controle. Controle is ook een acquired taste. Clown in toga.

De eis wordt uitgesproken. Zwaar. De zaal snapte vrij laat dat dit geen verrassing is.

De aanklager staat op voor het slot. Kort. Hard. Zoals het hoort. Zoals ik vaker heb gehoord.

De advocaat vraagt om rekening te houden met de persoon. De zaal denkt aan het slachtoffer. Misplaatste aandacht. Ze zouden aan mij moeten denken. Dat verschil voel je.

De verdachte kijkt op. Voor het eerst recht vooruit. Te laat, maar recht vooruit.