Peckktp

นอกใจอู่อันโหว อู่อันโหวหวงนั่นนี่ คือแบบ อู่อันโหวของคุณป้าก็มีซีรีส์รอออนอยู่เยอะมาก เขาก็เล่นกับนางเอกหลายคน ต่างคนต่างมีงานของตัวเองเนอะ ชิปได้แต่ให้มันอยู่ในขอบเขตด้วย มาว่าเหยียนอันของชั้นแบบนี้คือไม่ไหว แม่งโคตรบ้า ประสาทแดก โดนเหยียดต่อไปนะ ไม่อินก็ไม่ต้องดูค่ะอห.

เมื่อเช้าเลื่อนตต.เจอคลิปเหยียนอันเมนชั้นแล้วเป็นคลิปที่ถ่ายซีรีส์กับยัยแป๋ว เห็นฟค.บางคนเมนต์ว่าเหยียนอันสู้จลฮ.ไม่ได้คือแบบ สมควรแล้วที่โดนฟค.ด้อมอื่นด่า และบางคนก็อินล่าหยกเกิน จีนไม่ได้มีคู่พาร์ทเนอร์แบบซร.วายไทยนะ ไม่จำเป็นต้องเล่นกับคนนี้ตลอด บางคนก็มโนเกิน หึงไรก่อน บ้าปะ

ไม่อยากทำงานนนนนนน

อยากลาออกจากงานแล้วมาเป็นนักเขียนจังอะะะ ไม่ชอบงานที่ทำอยู่เลย ไม่มีความสุขเลยสักวัน แต่ก็รู้ดีว่าถ้าเราลาออกเงินเราไม่พอใช้แน่ ทำไมเราถึงมีภาระเยอะขนาดนี้นะ อยากย้อนเวลากลับไปสมัยที่ยังมีเวลามีไฟ ไม่มีภาระทางการเงินมากนัก ตอนนั้นเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดเลย

ไฟเริ่มมาละ ขอไปอ่านนิยายเก่าที่แต่งค้างไว้แล้วมาปั่นต่อก่อนนะ

อยากมีแพชชั่นในการแต่งนิยายเหมือนเมื่อก่อนจัง อยากแต่งนิยายรักที่อบอุ่นหัวใจ แต่พอแต่งไปสักพักก็ตัน หรือเพราะเราไม่ได้มีแฟนมานานเลยเขียนเรื่องราวรักใคร่ไม่ออก อ่านนิยายรักก็แล้ว ดูซีรีส์ก็แล้ว ดูอนิเมะหวานๆก็แล้ว แต่ยังไม่มีอารมณ์อยู่ดี โคตรเบื่อตัวเองเลยว่ะตอนนี้

รถล้ม ใจหายวาบเลย ในใจตอนนั้นคิดแล้วว่ากูจะตายแบบนี้ใช่ไหม มือยังสั่นอยู่เลย แม่งเอ๊ย

ส่องโมเมนต์คู่ชิปในเฟสแล้วว้าวมาก เพราะมันคึกคักมาก คนชอบเยอะมาก แต่... เขาชิปคนละโพกับเรา🥲 เราโพพิอัน เขาโพน้องอันอัน

เหยียนอันกลับมาตกเราได้อีกละ ตอนอยู่เพนทากอนก็เมนนาง มาดูซีรีส์ก็โดนตกอีก ชอบนะหลีหลุน หล่อแบบเกินหน้าเกินตามาก ขอโทษนะที่เราเลือกอยู่ข้างตัวร้าย

ผมร่วงหนักมาก นี่ฉันเครียดจนผมร่วงหรือเป็นโรคร้ายแรงนะ แอบกลัวนิดนึง ไม่ได้กลัวตายนะ กลัวทรมานอะ เฮ้อ

หมดแพชชั่นกับทุกอย่างเลย ชีวิตไม่ได้แย่ แต่ทำไมถึงรู้สึกว่าตัวเองซึมเศร้าจังเลยนะ

@niyanik1 รับคมช.ไหมคะ

พระเอกนิยายบางคนไม่ควรเรียกโบ้ค่ะ ควรเรียกเหี้ย ขออภัยในความหยาบคายนะคะ แต่มันอดไม่ได้จริง ๆ คือเหี้ยเกิน ข่มขืน กักขังหน่วงเหนี่ยว ใช้อำนาจบังคับให้นอ.ยอม ถ้าไม่ยอมจะทำร้ายคนใกล้ตัว ท็อกซิกสุด ๆ แต่อิแม่อวยกันแบบ ต้าวโบ้ แกคลานมากราบลูกฉันเลยนะบลา ๆ แก อิพอ.มันสมควรสมหวังเหรอ🥲

เหนื่อย เมื่อไหร่จะได้มีความสุขแบบคนอื่นสักทีนะ

เวลาอ่านนิยายจีนโบราณที่คนไทยแต่งแล้วเจอศัพท์แทนตัวเองว่า พี่-น้อง มันรู้สึกแปลกๆยังไงไม่รู้ อาจจะเพราะยังไม่เคยเจอนิยายแปลจีนที่แทนตัวเองแบบนี้ล่ะมั้ง เรารู้สึกว่าการเรียกแทนกันแบบนั้นมันมีกลิ่นอายความเป็นไทยมาก ไม่ใช่ว่าไม่ดีนะ ก็แล้วแต่คนชอบ แต่ส่วนตัวเราก็อ่านผ่านๆได้แหละนะ

ไม่มีวันไหนที่ไม่คิดถึงความตายเลยอะ มันแบบ เฮ้อ ทำไมเราไม่ตายสักทีวะ เรากลัวการเจ็บปวดมากนะ จะเรียกว่าขี้ขลาดก็ได้ แต่ถ้ามันมีวิธีตายโดยไม่ทรมานเราก็คงทำ ชีวิตเราก็ไม่ได้แย่มาก แต่ทำไมกลับรู้สึกว่ามันว่างเปล่าจังเลยนะ

พอ.นิยายจีนบางคนคือหวงเกินเรื่องไปปะ นอ.จะมีสังคมของตัวเองไม่ได้เลยมั้ง คือนางแค่ทักทายคนอื่นตามมารยาทพอ.คือเริ่มไม่ชอบที่นอ.ไม่เชื่อฟัง เริ่มหาทางขังนอ. อารมณ์แบบต้องการให้เมียมีแต่กุคนเดียวในสายตา ต้องเชื่อฟังกุเหมือนหมาตัวนึง เหี้ยเกิน พส.จีนโรคจิตปะชอบแต่งพอ.แนวนี้อะ

นิยายจีนแนวระบบมีแนวเปโดเกือบทุกเรื่องเลยเหรอวะ เหี้ยมาก arc ดีๆก็มีนะ แต่พอเจอเปโดเข้าไปคือจบละ ลาก่อน ลำพังนิยายที่พระเอกไม่โรคจิตก็หาอ่านยากอยู่ละ นี่ต้องมานั่งระวังเปโดอีกเหรอวะ เฮ้อ

ว่าจะลงนิยาย แต่เจอปัญหาที่บ้านคือแทบไม่ไหวละ อยากตายว่ะ ถ้าไม่ติดว่ามีภาระ ไม่ติดว่าต้องแบกความหวังอะไรบ้าง แม่ง ทำไมคนเลวๆมันตายยากจังวะ ไม่ตายไม่พอยังมาทำให้คนรอบข้างเสียสุขภาพจิตอีก

เพิ่งได้ฟังเพลงของ Paradox Live คือว้าวมาก เพลงดีทุกเพลงเลย อาจจะเพราะเป็นแนวเพลงที่เราชอบด้วยแหละ งงว่าเราไปอยู่ที่ไหนมา ทำไมเพิ่งมารู้จักพวกเขานะ